Добавил:
ivanov666
Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз:
Предмет:
Файл:Актуальные проблемы научных исследований партнерских университетов в сфере экономики. Aktualne problemy badan naukowych partnerskich uniwersytetуw w s
.pdf
M. Kędzior-Laskowska
najistotniejszy czynnik rozwoju gospodarki [6, s. 6—7]. Zatrudnienie w
tej działalności krajów OECD wynosi około 70 % [8]. Szczególnie
duży wzrost nastąpił na rynku usług telekomunikacyjnych,
finansowych, ubezpieczeniowych, «business service» (usług dla
biznesu), ale również transportowych. Istotne znaczenie w rozwoju,
szczególnie w przypadku usług transportowych, miały między innymi:
likwidacja barier handlu międzynarodowego i możliwości inwestycji,
otwarcie rynków chronionych przed zagraniczną konkurencją, rozwój
konkurencji rynkowej i technologii.
Analizę zagadnień związanych z funkcjonowaniem rynku usług
transportu samochodowego ładunków należy rozpocząć od
zdefiniowania pojęcia rynku. W literaturze rynek określany jest jako
forma kontaktów i ogół stosunków zachodzących między
sprzedającymi i kupującymi, jako proces dokonywania aktów kupnasprzedaży, któremu towarzyszy określona cena czy mechanizm
transakcji zachodzący między stroną zgłaszającą chęć dokonania aktu
zakupu, a stroną zgł
aszającą możliwość zaspokojenia tej potrzeby.
Rynek transportowy jest więc całokształtem stosunków handlowogospodarczych, obejmujący działania firm transportowych (podaż) i
zachowania konsumentów tych usług (popyt), a także funkcjonowanie
struktur organizacyjnych (giełd frachtowych), ułatwiających kontakt
obu stronom i umożliwiających dokonanie procesu kupna-sprzedaży
[7, s. 121]. Głównymi elementami rynku transportowego są podaż,
popyt i cena. Natomiast podmioty rynku reprezentowane są przez
przewoźników, spedytorów, usługobiorców i instytucje finansowe.
Dodatkowo, świadczenie usług transportowych warunkowane jest
spełnieniem przepisów prawa krajowego i międzynarodowego.
Rynek transportowy jest rynkiem zróżnicowanym. Jednym z
kryterium podziału jest przedmiot przemieszczania (pasażer,
ładunek, informacja). Elementem wprowadzającym kolejne
subrynki jest rodzaj środka transportowego wykorzystywanego do
przemieszczania. Ta klasyfikacja pozwala wskazać poszczególne
gałęzie transportu, w których do czynienia mamy z przewozami
kolejowymi, lotniczymi, samochodowymi, czy korzystanie z usług
żeglugi morskiej i śródlądowej (w przewozach ładunków
wystę
puje także transport rurociągowy. Jego wykorzystanie w
przewozach ogółem jest znikome).
281

Поиск молодых ученых • Poszukiwania młodych naukowców
W literaturze można odnaleźć wiele przykładów dalszego
strukturalnego i przestrzennego różnicowania rynku (poza
wspomnianymi wymienić można zasięg geograficzny, standaryzację
usługi czy siłę ekonomiczną podmiotów rynkowych (szerzej
klasyfikację rynku transportowego przedstawiono między innymi w:
[11, s. 42—47]). Skupienie uwagi na wymienionych klasyfikacjach
ma na celu wprowadzenie do zagadnień związanych z rynkiem, na
którym do procesów przemieszczania ładunków wykorzystywany jest
transport samochodowy (potocznie nazywany ciężarowym).
Usługi transportowe są specyficznym przedmiotem wymiany.
Typowymi cechami usług są niematerialność, nierozdzielność
usługi z osobą wykonawcy, nierozdzielność procesów wytwarzania
i konsumpcji, różnorodność, nietrwałość, niemożność nabycia
prawa własności. Dodatkowo usługi świadczone przez transport
samochodowy charakteryzują się ograniczeniami, które wymuszają
na przedsiębiorcach konieczność ciąg
łego dopasowywania profilu i
rozmiarów produkcji do zmiennych wymagań popytu.
Prawidłowości te charakteryzowane są najczęściej przez:
a) odmienność ciągów przewozowych na obu kierunkach
danego szlaku, stwarzający problem braku przewozu ładunków na
szlakach cieszących się mniejszym popytem;
b) okresowe wahania popytu związane najczęściej z
wahaniami w produkcji materialnej;
c) większa stabilność produkcji transportowej w porównaniu
do produkcji rzeczowej, która decyduje o braku możliwości
alternatywnego wykorzystania środków produkcji w przypadku
zmniejszonego zapotrzebowania na usługi transportowe;
d) trudności w kształtowaniu równowagi rynkowej w wyniku
rozproszenia popytu i podaży, a także występujących między nimi
dysproporcji;
e) niezależność kierunków i natężeń niektórych przewozów
od ogólnogospodarczych przedsięwzięć transportowych i polityki
cen za usługi transportowe [11, s. 38—40].
282

M. Kędzior-Laskowska
Najprostsza definicja usługi transportowej wskazuje na proces
fizycznego przemieszczania ładunków. Zakres tej usługi ulega
ciągłym modyfikacjom w wyniku potrzeb zgłaszanych na rynku
przez usługobiorców, a także rosnącej i coraz silniejszej
konkurencji. Obejmuje obecnie nie tylko przewóz sensu stricte, ale
również:
— usługi spedycyjne czyli organizację procesu przewozowego,
ubezpieczenie, obsługę procedur celnych, przygotowanie niezbędnej
dokumentacji, konsolidację i dekonsolidację ładunku,
— usługi logistyczne, obejmujące także czynności transportowo-
spedycyjne, usługi magazynowe (od składowania po kompletację
gotowych przesyłek dla konkretnego odbiorcy), zarządzanie zapasami,
doradztwo logistyczne, obsługę dystrybucji [3, s. 3 — 4].
Ewolucja usług transportowych kształtuje ich kompleksowy
charakter. Łączenie wyżej wymienionych przymiotów tworzy wartość
dodaną. Współczesne przedsiębiorstwa transportowe nie świadczą
usług przewozowych w pierwotnym znaczeniu (przemieszczanie z
punktu A do punktu B). Ich działalno
ść poszerzana jest o wachlarz
czynności spedycyjno-logistycznych (spedycja to ogół czynności
związanych między innymi z doradztwem w zakresie zorganizowania
transportu, wyboru optymalnej trasy i środków transportu,
podpisywanie umów z przewoźnikami i innymi stronami biorącymi
udział w procesie przemieszczania ładunków. Logistykę należy
rozumieć jako tę część w łańcuchu dostawczym, która planuje,
wdraża, steruje efektywnym przepływem i przechowywaniem
towarów, usług oraz odpowiednich informacji od miejsca
wytworzenia do miejsca wykorzystania w celu spełnienia wymagań
klientów). Pozwala to firmom produkcyjnym koncentrować się na
podstawowej działalności i czerpać większe korzyści. Pozostałe
zadania zlecają specjalistycznym jednostkom transportowospedycyjno-logistycznym (TSL), dzięki którym mogą występują
oszczędności czasu (zrobią to szybciej i lepiej) oraz pieniędzy (zrobią
to po niż
szych kosztach, dzięki korzyściom skali). Najnowsze trendy
wskazują, iż rozszerzenie oferty o działania spedycyjne i logistyczne
283

Поиск молодых ученых • Poszukiwania młodych naukowców
wraz z dostarczaniem usług o ponadstandardowej jakości może w
niedalekiej przyszłości stanowić o pozycji przedsiębiorstwa na rynku.
Wobec wzrostu świadomości klientów, świadczenie usług
przewozowych sensu stricte może okazać przejawem bagatelizowania
sygnałów wysyłanych przez potencjalnych zleceniodawców.
W 2005 r. na europejskim rynku usług transportowych
wyraźnie rysowała się tendencja powstawania aliansów
strategicznych przedsiębiorstw transportowych (poprzez procesy
wykupu, franchisingu, fuzji, umów kooperacyjnych) w celu
umocnienia pozycji lub penetracji nowych rynków. Przesłanką ich
tworzenia były także względy organizacyjno-finansowe. W
czołówce firm TSL znajdowały się [2, s. 25—29]:
1. DHL Express & DHL Logistics (Niemcy).
2. A.P. Moller — Maersk Group: Container Shipping and Re-
lated Activities (Dania).
3. TNT Express & TNT Logistics (Niderlandy).
4. Stinner (DB Transport und Logistik), w tym grupa Schenker
(Niemcy).
5. Exel (Wielka Brytania).
Pięć największych pod względem przychodów przedsiębiorstw
generowało 70 mld euro przychodów. Stanowiło to ponad 50 %
przychodów trzydziestu najbogatszych europejskich operatorów TSL.
Dynamika przychodów tych firm kształtowała się na poziomie 30 %.
Wzrost ten był wynikiem wspomnianej polityki przejęć realizowanej
przez przewoźników, sprzyjającej zdobywaniu nowych, często
odległych rynków. Wyniki finansowe operatorów TSL w roku 2007
wyglądały równie imponująco. Ranking firm na czołowych pozycjach
nie zmienił się. Natomiast wzrost przychodów sięgał średnio 6 % dla
pierwszej piątki największych pod względem przychodów
przedsiębiorstw branży TSL [1, s. 31].
W Polsce zauważalna jest działalność dużych operatorów. Ich rola
w kształtowaniu usług transportowych jest znacząca. W rankingu
największych przedsiębiorstw pod względem wielkości przychodów,
które jako główne źródła przychodów deklarują transport drogowy,
284

M. Kędzior-Laskowska
czołowe miejsca zajmują przedsiębiorstwa z kapitałem zagranicznym (z
wyjątkiem miejsca drugiego – przedsiębiorstwo z kapitałem
mieszanym). Wśród tych przedsiębiorstw można odnaleźć kolejno:
Adampol S.A., Grupa Delta Trans, Vos Logistics Polska sp. z o.o., ND
Polska sp. z o.o. [4, s. 36—37].
Współczesny rynek usług transportu samochodowego
ładunków jest rynkiem wrażliwym na wahania koniunktury.
Pomimo odnotowanego w Polsce wzrostu gospodarczego, branża
odczuwa skutki ogólnoświatowej recesji. Wzrost wynagrodzeń i
relatywnie mocna waluta przyczyniły się do poszukiwania drogi
oszczędnego zarządzania przedsiębiorstwami. W drugiej połowie
2008 r. korporacje globalne rozpoczęły przygotowania
pozwalające zmierzyć się z trudnym okresem recesji. Redukcja
kosztów była podstawowym instrumentem walki z kryzysem. W
tym samym roku rynek transportowy odnotował trzykrotny spadek
dynamiki mierzony wielkością przychodów. Wzrost przychodów
kształtował się na poziomie prawie 6 % [4, s. 40]. Zwiększenie
wielkości przychodów nie uchroniło przedsiębiorstw przed
sytuacją zagrożenia. Wiele z nich znajdował
o się na granicy
bankructwa. Również bieżąca sytuacja nie ulega zmianie.
Wzrostowi dochodów towarzyszył wzrost innych kosztów
prowadzenia działalności transportowej, w szczególności cen
paliw. Problemem był także brak możliwości manewrów
cenowych po stronie podaży rynkowej. Utrudnienia występujące w
dostępie do linii kredytowych niezbędnych dla finansowania
bieżącej działalności oraz inwestycji dodatkowo potęgują problem.
Rynek usług transportu samochodowego ciągle się rozwija biorąc
pod uwagę liczbę funkcjonujących na nim przedsiębiorstw, co
przedstawiono w tabeli 1. W latach 2004 — 2008 ilość firm się
zwiększyła — dynamika zmian kształtowała się na poziomie 134,5 %.
Przewoźnicy posiadający od 10 do 19 pojazdów stanowili
największą grupę wśród przedsiębiorstw trudnią
cych się transportem
ładunków. W tej kategorii zauważalne były największe wahania w
liczbie przedsiębiorstw w poszczególnych latach. W 2007 r. na rynku
285

Поиск молодых ученых • Poszukiwania młodych naukowców
działało 1001 operatorów transportowych, czyli o 509 firm więcej niż
rok wcześniej. Natomiast w 2008 r. funkcjonowało o 189 jednostek
gospodarczych mniej. Udział przedsiębiorstw posiadających 10 — 19
pojazdów w tymże roku stanowił 37 % ogólnej liczby podmiotów
działających na rynku usług transportu samochodowego. Na drugim
miejscu pod względem liczby posiadanego taboru znajdowały się
przedsiębiorstwa z mniej niż 5-cioma (20 %) oraz przewoźnicy
dysponujący 6 — 9 jednostkami taboru silnikowego (20 %).
Najmniejsza grupa reprezentowana była przez operatorów
posiadających największą liczbę samochodów i ciągników
siodłowych. Zaledwie 1 % stanowili przedsiębiorcy posiadający
więcej niż 100 pojazdów. W 2008 r. w gospodarce funkcjonowało 28
dużych przedsiębiorstw posiadających 100 i więcej pojazdów, co
stanowiło trzykrotny wzrost od roku 2004.
Przedsiębiorstwa w transporcie samochodowym zarobkowym
wg liczby posiadanych samochodów ciężarowych i ciągników
siodł
owych
Liczba samochodów ciężarowych i ciągników
Rok Ogółem
< 5
6
–9 10–19 20–49 50–99
2004 1608 269 654 404 229 43 9
2005 1791 290 745 440 263 40 13
2006 1920 282 802 492 272 60 12
2007 2070 335 324 1001 323 66 21
2008 2163 425 424 812 391 83 28
siodłowych
100
i więcej
Źródło: opracowanie własne na podstawie: Transport —
wyniki działalności w 2004 r. Główny Urząd Statystyczny,
Warszawa 2005 i wydania późniejsze.
286

M. Kędzior-Laskowska
Pomimo kryzysu, w branży widoczny był wzrost pracy
przewozowej wyrażonej w tonokilometrach (tkm). W 2008 r. jej
dynamika kształtowała się na poziomie 106 % w porównaniu z
rokiem 2007[12]. Dla lat 2006 i 2007 wskaźnik osiągnął wartość
112 %. W analizowanym okresie nie zauważono spektakularnych
zmian w przewozach wyrażonych w tkm. Także liczba ton
przewiezionych przez przedsiębiorstwa transportu samochodowego
charakteryzowała się dość stabilnym wzrostem (co przedstawiono
na rys. 1).
Rys 1. Przewozy ładunków zarobkowym transportem samochodowym
Źródło: opracowanie własne na podstawie Transport — wyniki
działalności.
Na rynku usług transportu samochodowego zauważalne jest
wydłużenie tras przewozu ładunków. Średnia odległość przewozu
w latach 2004 — 2008 wydłużyła się o 56 km. W 2004 r. 1 t
ładunku przewożona była na średnią odległość 184 km. Cztery lata
później odległość ta wynosiła już 240 km (chociaż w 2005 r.
średnia odległość zmniejszyła się do 165 km). Jest to
prawdopodobnie efekt wzrostu udziału usług wykonywanych w
ramach transportu międzynarodowego (rys. 2). Udział transportu
287

Поиск молодых ученых • Poszukiwania młodych naukowców
krajowego w przewozach wykazuje tendencję malejącą. Przewozy
ciążą zatem w stronę transportu wykonywanego poza granice
kraju. W latach 2007 i 2008 przewozy międzynarodowe stanowiły
ponad 63 % usług wykonywanych transportem samochodowym.
Rys. 2. Przewozy ładunków transportem samochodowym
wg kierunków transportu (w odsetkach)
Źródło: opracowanie własne na podstawie Transport — wyniki
działalności.
W literaturze przedmiotu transport nazywany jest krwioobiegiem
gospodarki. Kryzys gospodarczy i kryzys w branży transportowej
mają charakter paralelny. Ważnym aspektem transportu
samochodowego, sięgającego 70 % przewozów ogółem, jest
osiąganie i powiększanie efektów ekonomicznych i społecznych.
Cechą transportu jest zdolność do generowania efektów wtórnych
(ciągnionych) w postaci rozwoju działalności handlowej,
produkcyjnej i turystycznej. W ujęciu rachunkowym efektem tym jest
wartość rynkowa usług wytworzonych przez tę gałąź i jej wkład w
tworzeniu wartości dodanej (produktu krajowego brutto) kraju i
288

M. Kędzior-Laskowska
poszczególnych regionów [5, s. 99]. Dodatnimi efektami
generowanymi przez transport są [5, s. 99]:
— proces zwiększania pracodawców do zasobów
kwalifikowanych zasobów ludzkich,
— ułatwianie poszerzania rynków zbytu towarów i usług,
— przyciąganie inwestycji zagranicznych do regionów,
— poprawa image regionu poprzez osiągnięcie punktu
krytycznego w jego dostępności,
— w strefach zamkniętych uruchomienie punktów gotowych do
rozwoju,
— uruchamianie procesów służących zmniejszaniu bezrobocia w
danych regionach.
Przypisywana transportowi funkcja kształtowania atrakcyjności
gospodarki w głównej mierze zależy od infrastruktury transportowej.
W Polsce ta możliwość nie jest w pełni wykorzystana. Chociaż polski
transport samochodowy może być atrakcyjny pod względem
kosztowym dla zleceniodawców zagranicznych, o tyle
niedoinwestowana infrastruktura drogowa (liniowa i punktowa) jest
jednym z istotnych czynników braku zainteresowania inwestorami
spoza kraju. Natomiast w perspektywie organizacji mistrzostw EURO
2012 sytuacja przedstawia się bardziej obiecująco. Infrastruktura
liniowa jest ciągle rozbudowywana. Powstają nowe autostrady i drogi
ekspresowe, które mają ułatwiać dotarcie kibicom na poszczególne
spotkania sportowe. Pierwotnych założeń związanych z rozbudową
dróg w uję
ciu kilometrowym nie uda się sfinalizować. Komunikaty
podawane przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad
wyraźnie wskazują, że coraz sprawniej dokonywane są procedury
przetargowe, środki pochodzące z Unii Europejskiej w zakresie
rozbudowy infrastruktury drogowej są coraz efektywniej
wykorzystywane, podobnie jak umiejętność pozyskiwania tych
środków. Od dnia 16 listopada 2007 r. do 18 marca 2010 r. podpisano
umowy na budowę ponad 1200 km dróg krajowych (485 km autostrad
i ok. 730 km dróg ekspresowych, obwodnic i przebudowy dużych
dróg). Do kwietnia roku 2010 podpisano już 6 umów na nowe
289

Поиск молодых ученых • Poszukiwania młodych naukowców
inwestycje związane z budową kolejnych odcinków autostrady A4 i
dróg ekspresowych S19, S7 (informacja pochodząca ze strony
internetowej Ministerstwa Infrastruktury ( http://www.mi.gov.pl/248203f1e24e2f-1792388-p_1.htm, info. z dnia 22.03.2010r.)).
Przyspieszenie prac dotyczących rozbudowy infrastruktury
drogowej przyczynia się do wzrostu konkurencyjności polskiej
gospodarki. Inwestorzy zagraniczni w doborze miejsca inwestycji
kierują się międzynarodowymi rankingami konkurencyjności
gospodarek publikowanymi przez właściwe instytucje. Polska
dotychczas zajmowała odległe miejsca w tych zestawieniach.
Przyczyną było niedoinwestowanie nie tylko w infrastrukturze
drogowej, ale również lotniczej i kolejowej. W wyniku rozbudowy
sieci dróg, obiektów lotniczych dostosowywanych do możliwości
obsługi większej liczby pasażerów i przesyłek oraz modernizacji kolei
w perspektywie wdrożenia kolei szybkich prędkości jawią się
nadzieje, że Polska zyska na konkurencyjności.
Należy także nadmienić, iż infrastruktura drogowa determinuje
działalność przewoźników drogowych oraz ich zleceniodawców.
Wysoka jej jakość skraca czas przewozu. Pozwala dokonać
dności zarówno po podażowej, jak i popytowej stronie rynku.
oszczę
Wpływa także na bezpieczeństwo przewożonych przesyłek.
Transport, a w warunkach polskich głównie transport
samochodowy, jest jednym z ważniejszych elementów
determinujących koszty w gospodarce. Im udział kosztów transportu
jest mniejszy, tym kraj jest bardziej konkurencyjny wobec innych
uczestników rynku globalnego. Obniżają się jednostkowe koszty
produkcji. Na rynku zwiększa się stopień specjalizacji produkcji,
wydajność, zadowolenie społeczeństwa. Transport wpływa również
na ceny w gospodarce. Każdy produkt zawiera koszty transportu.
Udział transportu w kosztach produktu, cenie, zdolności
konkurowania może otwierać lub zamykać rynki zbytu. Odległe rynki
otworzą się na produkty bardzo konkurencyjne. Podobnie jest z
sytuacją gospodarek. Kraj, którego społeczne koszty transportu są
niższe, ma większe szanse rozwojowe, a co za tym idzie będzie
«okupował» własny rynek pozostawiając niewiele miejsca towarom
zagranicznym. Poza tym bę
dzie lokował z powodzeniem własną
produkcję na rynkach bliższych i dalszych sąsiadów [9, s. 8].
290
Соседние файлы в предмете [НЕСОРТИРОВАННОЕ]
