Добавил:
Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз: Предмет: Файл:

Актуальные проблемы научных исследований партнерских университетов в сфере экономики. Aktualne problemy badan naukowych partnerskich uniwersytetуw w s

.pdf
Скачиваний:
0
Добавлен:
07.09.2026
Размер:
2 Мб
Скачать
K. Romaniuk
Literatura
1. Abbas A.J. Rethinking competitiveness, «Advances in Competi-
tivness Reseach», vol. 8, no 1.
2. Adamkiewicz-Drwiłło H. Uwarunkowania konkurencyjności
przedsiębiorstwa, Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa 2002.
3. Bieńkowski W. Konkurencyjność gospodarki polskiej w przed-
dzień wejścia do Unii Europejskiej. Czy rząd może być bardziej akty­wny? [w:] Unia Europejska wobec procesów integracyjnych- wyzwania dla Polski. Materiały z konferencji międzynarodowej, Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2000.
4. Bossak J.W., Bieńkowski W. Międzynarodowa zdolność
konkurencyjna kraju i przedsiębiorstwa. Wyzwania dla Polski na progu XXI wieku, SGH, Warszawa 2004.
5. European Economy, 25/1995, cyt. za: M. Lubiński, T. Michalski, J. Misala, Miedzynarodowa konkurencyjność gospodarki — pojęcia i sposoby mierzenia, IRiSS, Warszawa 1995.
6. Godziszewski B. Potencjał konkurencyjny przedsiębiorstwa jako źródło i podstawa stosowania instrumentów konkurowania, [w:] Budowanie potencjału konkurencyjności przedsiębiorstwa, Red. M.J. Stankiewicz, TNOiK, Toruń.
7. Gorynia M. Konkurencyjność przedsiębiorstwa — próba konceptualizacji i operacjonalizacji, [w:] Strategia przedsiębiorstw w warunkach konkurencji międzynarodowej, Red. E. Najlepszy, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej, Poznań 1998.
8. Gorynia M. Luka konkurencyjna na poziomie przedsiębiorstwa a przystąpienie Polski do Unii Europejskiej, Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej, Poznań 2002.
9. Haffer M. Instrumenty konkurowania, [w:] Budowanie potencjału konkurencyjności przedsiębiorstwa, Red. M.J. Stankiewicz, TNOiK, Toruń.
10. Konkurencyjność przedsiębiorstw — nowe podejście, red. E. Skawińska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, s. 73.
11. Lubiński M. Konkurencyjność gospodarki. Próba i sposób mierzenia, [w:] Międzynarodowa konkurencyjność gospodarki Polski — uwarunkowania i perspektywy. «Raporty. Studia nad konkurencyjnością», IRiSS, Warszawa 1995.
101
Теоретические исследования экономики • Badania teoretyczne ekonomii
12. Moszkowicz M. Strategia przedsiębiorstwa jako system, [w:] Zarządzanie strategiczne. Systemowa koncepcja biznesu, Red. M. Moszkowicz, PWE, Warszawa 2005.
13. Obłój K. Strategia organizacji, PWE, Warszawa 2007.
14. Pierścionek Z. Koncepcje konkurencyjności przedsiębiorstwa, [w:] Nowe kierunki w zarządzaniu przedsiębiorstwem — koncepcje przekrojowe, Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu nr 784, Wrocław 1998.
15. Pierścionek Z. Międzynarodowa konkurencyjność przedsiębior­stwa [w:] Nowe kierunki w zarządzaniu przedsiębiorstwem — ciągłość i zmiana, Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu nr 851, Wrocław 2000.
16. Porter M.E. On competition, Harvard Business Review Book 1995.
17. Porter M.E. Porter o konkurencji, PWE, Warszawa 2001.
18. Prahalad C.K., Ramaswamy V. Przyszłość konkurencji, PWE, Warszawa 2005.
19. Romaniuk K. Potencjał konkurencyjności przedsiębiorstw mlec­zarskich, [w:] Agrobiznes 2003. Jakość jako podstawowy instrument konkurencyjno
ści w agrobiznesie. Tom 2, Red. S. Urban, Wydawnictwo
Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu.
20. Schneider W. Kundenzufriedenhei, Strategies. Messung. Manage­ment, Verlag Moderne Industrie AG& Co., Landsberg/Lech, 2000.
21. Stankiewicz M.J. Istota i sposoby oceny konkurencyjności przed­siębiorstwa, «Gospodarka Narodowa» 2000/7 — 8.
22. Stankiewicz M.J. Konkurencyjność przedsiębiorstwa. Budowanie konkurencyjności przedsiębiorstwa w warunkach globalizacji, Wydaw­nictwa TNOiK, Toruń 2002.
23. Świtalski W. Innowacje i konkurencyjność, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2005.
24. Technology and the Economy. The Key Relationships, OECD, Paris 1992.
25. Tubielewicz A. Zarządzanie strategiczne w biznesie
międzynarodowym, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, War­szawa.
26. Wziątek-Kubiak A. Międzynarodowa specjalizacja a konkurency­jność, «Ekonomista» 2001/4.
102
T. Wierzejski
T. Wierzejski,
mgr., uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
TEORIA INTERNACJONALIZACJI PROCESÓW
GOSPODARCZYCH
Internationalization of economic processes takes places at the micro-, meso- and macro- level. Changes in the global economy in the second half of the twentieth century, strengthened the position of the enterprises — especially in the form of transnational corporations — on the global market. The increasing level of economic correlation has its implications on the course of economic global crisis — there are stronger, develop dynamically and have an effect on numerous national economies.
Procesy gospodarcze od wieków ulegają stopniowej internacjon- alizacji (umiędzynarodowieniu). Już w czasach starożytnych rozwijała się międzynarodowa wymiana handlowa, która następnie rozszerzała się wskutek odkryć geograficznych. Nowe terytoria zamorskie stały się z jednej strony źródłem dodatkowych czynników produkcji (su- rowców, zasobów ludzkich), z drugiej zaś rynkiem zbytu. Powstały wówczas pierwotne zręby współzależności gospodarczej poszczegól- nych krajów, które często mają swoje odzwierciedlenie w rzeczywis­tości do czasów współczesnych.
Ważnym katalizatorem umiędzynarodowienia procesów go­spodarczych był rozwój technologiczny. W pierwszej kolejności należy podkreślić rolę rewolucji w transporcie, która najpierw umożliwiła, a następnie znacząco przyspieszyła przewozy osobowe i towarowe w skali globalnej. Obecny poziom współpracy gospo­darczej nie zostałby osiągnięty bez postę
pu technologicznego w
obszarze komunikacji i dostępu do informacji. Przełomowe wy­nalazki w postaci telefonu, faksu oraz poczty elektronicznej uspra­wniły przeprowadzanie operacji na rynku międzynarodowym. Na­tomiast lepszy dostęp do wiedzy o rynkach i partnerach zagra­nicznych przyczynił się do wyższej efektywności funkcjonowania rynków jak też możliwości ograniczania ryzyka transakcyjnego.
103
Теоретические исследования экономики • Badania teoretyczne ekonomii
Współczesna internacjonalizacja gospodarki jest w znacznym stopniu skutkiem zapoczątkowanej w drugiej połowie XX w. liberali­zacji handlu międzynarodowego oraz deregulacji rynków finan­sowych. Likwidacja taryfowych i pozataryfowych barier w przepły- wie towarów i usług jest głównie skutkiem z trudem osiąganych poro­zumień w ramach umów bilateralnych jak i wielostronnych, szczegól­nie na forum organizacji międzynarodowych. Szczególne znaczenie należy przypisać działaniom w ramach Układu Ogólnego w Sprawie Ceł i Handlu (GATT) oraz, od 1995 r., Światowej Organizacji Handlu (WTO). W efekcie na przełomie XX i XXI wieku osiągnięto poziom przeciętnej stawki celnej poniżej 4 % (dla porównania, pod koniec lat
40. wynosiła ona 40 %), co niewątpliwie stało się silnym czynnikiem motywującym dla eksporterów [7].
Internacjonalizacja jest bardzo złożonym, wieloaspektowym po- jęciem, przez co w literaturze występuje wiele jej definicji. W najszer- szym ujęciu umiędzynarodowienie procesu gospodarczego oznacza zbiór aspektów, w ramach których przejawia się zaangażowanie badanego podmiotu (np. przedsiębiorstwa) w działalność na rynkach zagranicznych [23]. Zalicza się do nich m.in.:
formę umiędzynarodowienia (m.in. handel i inwestycje
zagraniczne),
rozproszenie geograficzne aktywności międzynarodowej,
zmiany instytucjonalne, mające na celu dostosowanie do
działalności na rynkach zagranicznych (np. w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa),
umiędzynarodowienie zasobów ludzkich,
umiędzynarodowienie zasobów finansowych.
Najwyższym poziomem internacjonalizacji jest globalizacja. W oparciu o liczne definicje globalizacji formułowane w literaturze można ją ująć jako funkcjonowanie całego świata w formie jednego rynku, na którym nie ma barier w przepływie produktów oraz czynników produkcji, a poszczególne gospodarki krajowe są z sobą silnie związane i wzajemnie zależne [24].
Umiędzynarodowienie procesów gospodarczych może przyjąć postać wielu form, które charakteryzuje odmienny stopień zaanga­żowania różnych zasobów w działalność poza granicami kraju [8].
104
T. Wierzejski
Najprostszą w realizacji postacią umiędzynarodowienia jest handel zagraniczny, najtrudniejszą zaś inwestycje zagraniczne, najczęściej w postaci organizacji przedsiębiorstwa własnego (zakład produkcyjny, spółka córka) bądź wspólnego (joint venture) za granicą. Etapami pośrednimi są formy kooperacji niekapitałowej takie jak przekazywanie licencji oraz franchising. Dotyczą one jednak wąskiej grupy produktowej – głównie towarów i usług charakteryzujących się wysokim stopniem innowacyjności (rys. 1).
Pojęcie internacjonalizacji działalności gospodarczej można anali- zować na poziomie mikro-, mezo- lub makroekonomicznym, poddając badaniom odpowiednio: przedsiębiorstwa i konsumentów, regiony i branże oraz gospodarki poszczególnych krajów. Również te poziomy podlegają dalszemu podziałowi – np. badając umiędzynarodowienie przedsiębiorstw można skoncentrować się na korporacjach transna- rodowych lub grupie małych i średnich firm, dopiero podejmujących swoje pierwsze kroki na rynkach zagranicznych.
Eksport
Przekazanie licencji
Franchising
Joint venture
Filia zagraniczna handlowa
Zakład produkcyjny
Spółka-córka
Kapitał i kadra menedżerska w kraju 100%
Kapitał i kadra menedżerska za granicą 100%
Rys. 1. Formy internacjonalizacji procesów gospodarczych
w układzie fazowym
Źródło: [20, s. 153].
105
Теоретические исследования экономики • Badania teoretyczne ekonomii
We współczesnej gospodarce światowej szczególną rolę należy przypisać przedsiębiorstwom, które w gospodarce wolnorynkowej są głównym podmiotem odpowiadającym za realizację procesów gospodarczych, w tym ich internacjonalizację. Aktywa największych korporacji transnarodowych przekraczają roczny PKB wielu państw, w tym Polski
1. Podkreśla się, że rozwój i ekspansja terytorialna korporacji
są nie tylko przejawem współczesnej gospodarki światowej, ale w znacznym stopniu zdeterminowały jej obecny obraz. Można oczekiwać, że ich rola będzie rosła, a zadaniem rządów państw pozostanie tworzenie warunków prawno-gospodarczych ich funkcjonowania.
Malejąca rola państw na rzecz przedsiębiorstw w międzyna- rodowych stosunkach gospodarczych przyczyniła się do rozwoju kon- cep-cji teoretycznych ekonomii międzynarodowej na poziomie mik­roekonomicznym. Ugruntowany dorobek naukowy dotyczący handlu zagranicznego (w mniejszym stopniu innych form internacjonalizacji), od teorii klasycznej po współczesną, nową teorię handlu stały się niewystarczające w odniesieniu do przedsiębiorstw w procesie internacjonalizacji. Kwestia umiędzynarodowienia została przeniesiona na poziom przedsiębiorstwa (mikroekonomiczny), a przyczyn interna­cjonalizacji zaczęto doszukiwać się nie tylko w makrootoczeniu podmiotu gospodarującego, ale również w jego wnętrzu. Mimo nowego podejścia do kwestii umiędzynarodowienia, teoria handlu mię
dzynaro-
dowego daje również wiele odpowiedzi na pytania dotyczące internacjonalizacji firm (tab. 1). W bardziej ograniczonym stopniu można doszukiwać się takich wskazówek w modelach tradycyjnych, jednak już współczesna teoria handlu (szczególnie teorie neotechnolo­giczne) stała się punktem wyjścia dla wielu koncepcji dotyczących umiędzynarodowienia działalności gospodarczej przedsiębiorstw
.
1
Przykładowo w 2007 r. amerykańska korporacja General Electric miała aktywa o wartości 795,3 mld USD, natomiast PKB Polski wyniósł 1132,9 mld PLN, tj. 409,0 mld USD, licząc po średniorocznym kursie PLN/USD w 2007 r. wg tablic NBP (27. World Investment Report 2009, 26. GUS).
106
T. Wierzejski
Wkład teorii handlu międzynarodowego do rozważań nad
procesem internacjonalizacji przedsiębiorstwa
Teoria / koncepcja Autor Wkład teorii
Teoria kosztów
absolutnych i
komparatywnych
Teoria względnej
obfitości zasobów
Teoria wyrównywania
się cen czynników
produkcji
Teorie neoczynnikowe
Teoria luki
technologicznej
Teoria korzyści ze skali
produkcji i zbytu
Teoria zróżnicowania
produktów
Koncepcja
ujednoliconej struktury
popytu
Koncepcja cyklu życia
produktu
A. Smith (1776)
D. Ricardo (1817)
E. Hecksher
B. Ohlin
P. Samuelson
(1933)
P. Samuelson
W. Stolper (1941)
wielu badaczy
(1963-1968)
M. Posner (1961)
J. Dreeze (1961)
D. Keesing (1965)
S.B. Linder (1961)
S.B. Linder (1961)
R. Vernon
(1966, 1971)
L. Wells (1968)
wyjaśnienie przyczyn,
kierunków i efektów wymiany
zidentyfikowanie tradycyjnych
źródeł przewagi konkurencyjnej
wyrównywanie cen kapitału
dzięki jego międzynarodowym
ruchom
włączenie do rozważań nowych czynników: kapitału ludzkiego i
zasobów naturalnych
przewaga technologiczna mo-
tywem do udzielania licencji
lub realiacji ZIB
uzasadnienie dla integracji
pionowej i tworzenia joint ven-
ture
uzasadnienie dla specjalizacji
wewnątrzgałęziowej
uzasadnienie lokowania ZIB w
krajach o podobnej
charakterytyce
wskazówki dotyczące
lokalizacji oraz sposobu
zaopatrywania rynków
zagranicznych
Źródło: [16, s. 98].
Tabela 1
107
Теоретические исследования экономики • Badania teoretyczne ekonomii
Tradycyjna teoria wymiany międzynarodowej dała odpowiedź na pytanie o podstawowe motywy i kierunki handlu, identyfikując przy tym tradycyjne źródła przewagi konkurencyjnej. Wskazuje ona jednak tylko na eksport jako jedyną formę ekspansji na rynkach zagranicznych. Ponadto traktuje ona umiędzynarodowienie wyłącznie na poziomie makroekonomicznym, pomijając rolę pojedynczych przedsiębiorstw i branż. Tradycyjna wymiana handlu charakteryzuje się dodatkowo bardzo restrykcyjnymi założeniami modelowymi: istnieniem rynku doskonale konkurencyjnego, powszechnym dostępem do wszelakiej informacji o rynku, istnieniem jednakowych funkcji produkcji, zerowy­mi kosztami transportu. W swej analizie pomija ona również element kosztów transakcyjnych, które często odgrywają decydującą rolę w procesie umiędzynarodowienia. Takie podejście w znacznej mierze ogranicza wytłumaczenie wielu zachowań internacjonalizujących się obecnie podmiotów gospodarczych.
Znacznie szerszą podstawę teoretyczną dla badaczy internacjonali- zacji dostarczyły nowe teorie handlu międzynarodowego. Przede wszystkim istotnie one rozszerzyły gamę czynników determinujących decyzję o internacjonalizacji działalno
ści gospodarczej, umożliwiając prowadzenie analizy nie tylko na poziomie makro- ale również mezo- i mikroekonomicznym. Ważną rolę przypisuje się kapitałowi ludzkiemu oraz rozwojowi technologicznemu, które odgrywają współcześnie ogromną rolę w gospodarce globalnej. W końcu podkreśla się zasadniczą wagę strony popytowej rynku, odchodząc od wyłącznej analizy strony producenta. Nowe teorie handlu międzynarodowego pozwalają tłumaczyć różne formy internacjonaliacji — poza eksportem również sprzedaż licencji, zakładanie joint venture czy też realizację bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ).
Krytyczna analiza teorii handlu międzynarodowego pozwoliła na poszukiwanie nowych rozwiązań teoretycznych, umożliwiających spójne wytłumaczenie przyczyn i form internacjonalizacji podmiotów gospodarujących. Urealnienie restrykcyjnych założeń modelowych przyczynił
o się do pełniejszego, w znacznej mierze odzwierciedlające- go globalizującą się rzeczywistość, przedstawienia zachowań przed- siębiorstw, sektorów i państw w procesie umiędzynarodowienia.
W oparciu o przedstawioną powyżej podstawę teoretyczną,
począwszy od lat sześćdziesiątych XX w. formułowano nowe
108
T. Wierzejski
koncepcje procesów umiędzynarodowienia, lepiej odzwierciedla­jące tendencje w globalizującej się gospodarce przełomu wieków. Można je ująć według następującej klasyfikacji:
gradualne modele internacjonalizacji, zasobowe modele internacjonalizacji, sieciowe modele internacjonalizacji.
Pierwsze dwie grupy modeli są z sobą ściśle związane. Etapowość zaangażowania zagranicznego często bowiem wynika ze stopniowego dostępu do nowych zasobów, szczególnie w obszarze wiedzy. Doświadczenie zdobyte na rynku krajowym staje się podstawą do próby zaangażowania za granicą, a pierwsze transakcje na rynku międzynarodowym stanowią przesłankę do dalszej internacjonalizacji aktywności gospodarczej.
Dynamiczne ujęcie internacjonalizacji jako procesu złożonego z poszczególnych etapów oraz mnogość przejawów zaintereso­wania i działalności na rynkach zagranicznych skłoniło badaczy przedmiotu do postawienia hipotezy o gradualnym zaangażowaniu przedsiębiorstw, sektorów gospodarki i państw w aktywność w wymiarze międzynarodowym. Osiągnięcie jednej z form warun­kuje w pewnym stopniu przejście do następnej, zatem poszcze­gólne etapy pozostają w związku quasi-przyczynowym [17]. Klasyczny etapowy model internacjonalizacji został sformułowany przez szwedzkich badaczy Uniwersytetu w Uppsali: J. Johansona, J-E. Vahlne oraz F. Wiedersheim-Paula w poł wany w literaturze U-modelem). Na podstawie analizy czterech szwedzkich przedsiębiorstw
2
wyciągnęli oni wniosek, że dla tych
podmiotów charakterystyczna jest internacjonalizacja gradualna [13]. Głównym założeniem tych badań jest stwierdzenie, że firma najpierw rozwija się na rynku lokalnym, a internacjonalizacja jest konsekwencją stopniowo narastających decyzji. Zgodnie z podsta-
owie lat 70. (nazy-
2
Do badań wybrano firmy: Sandvik, Atlas Copco, Facit i Volvo, z których każda wówczas sprzedawała ponad 2/3 swoich produktów na rynkach zagranicznych i posiadała oddziały produkcyjne w więcej niż jednym obcym kraju. Analizę przeprowadzono w ujęciu długookresowym, w celu zbadania drogi rozwoju do stanu obecnego, gdy podmioty te stały się już firmami międzynarodowymi.
109
Теоретические исследования экономики • Badania teoretyczne ekonomii
wowym mechanizmem internacjonalizacji wiedza o rynku i zaan­gażowanie rynkowe powodują podejmowanie decyzji i tą drogą przebiegają bieżące działania. Te z kolei zmieniają wiedzę i dalsze zaangażowanie. Jedną z przyczyn takich działań jest chęć utrzy­mywania ryzyka na niskim poziomie.
Szwedzcy badacze wyodrębnili cztery etapy zaangażowania w
działalność gospodarczą związaną z zagranicą:
1) nieregularny eksport,
2) eksport przez agenta,
3) samodzielna filia handlowa,
4) produkcja zagraniczna.
Każdy kolejny etap przekłada się na stopniowy wzrost zaanga­żowania zasobów w celu aktywności na rynkach zagranicznych. Rozszerzenie działalności międzynarodowej jest powiązane z koncepcją dystansu psychicznego. Ogólnie ujmując jest on definiowany jako zespół czynników hamujących lub zakłócających przepływ informacji mię
dzy firmami a rynkiem [11]. Wśród nich
wyróżnia się czynniki o charakterze kulturowym, geograficznym czy politycznym.
W U-modelu autorzy dopuszczają możliwość odstępu od realizacji pełnego łańcucha internacjonalizacji. Po pierwsze niektóre rynki nie są na tyle duże, aby wymagały stopniowej penet­racji. Po drugie możliwe jest «przeskakiwanie» poszczególnych etapów wskutek osiągniętego przez firmę doświadczenia na innych rynkach zagranicznych. Jednak wiele elementów tej teorii poddanych zostało pod koniec 80. i w 90. latach krytyce. Jako jeden z pierwszych modele etapowe podważył Turnbull [22]. Poddaje on pod wątpliwość szeroką akceptację gradualnej internacjonalizacji argumentując, że teoria ta opiera się zaledwie na dwóch badaniach empirycznych (szwedzkich i australijskich). Wskazuje on na liczne analizy pokazujące, że nie zawsze firmy przechodzą kolejne fazy internacjonalizacji. Turnbull uzasadnia, że «nawet duże firmy z istotnym międzynarodowym doświadczeniem używajążnych form marketingu eksportowego, które zmieniają w zależnoś
ci od rynku». Zatem w rzeczywistości gospodarczej nie
zawsze zachowany jest etapowy proces internacjonalizacji, związany z realizacją coraz bardziej zaawansowanych form
110
Соседние файлы в предмете [НЕСОРТИРОВАННОЕ]