Добавил:
ivanov666
Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз:
Предмет:
Файл:Актуальные проблемы научных исследований партнерских университетов в сфере экономики. Aktualne problemy badan naukowych partnerskich uniwersytetуw w s
.pdf
K. Romaniuk
Literatura
1. Abbas A.J. Rethinking competitiveness, «Advances in Competi-
tivness Reseach», vol. 8, no 1.
2. Adamkiewicz-Drwiłło H. Uwarunkowania konkurencyjności
przedsiębiorstwa, Wydawnictwa Naukowe PWN, Warszawa 2002.
3. Bieńkowski W. Konkurencyjność gospodarki polskiej w przed-
dzień wejścia do Unii Europejskiej. Czy rząd może być bardziej aktywny? [w:] Unia Europejska wobec procesów integracyjnych- wyzwania
dla Polski. Materiały z konferencji międzynarodowej, Dom Wydawniczy
Elipsa, Warszawa 2000.
4. Bossak J.W., Bieńkowski W. Międzynarodowa zdolność
konkurencyjna kraju i przedsiębiorstwa. Wyzwania dla Polski na progu
XXI wieku, SGH, Warszawa 2004.
5. European Economy, 25/1995, cyt. za: M. Lubiński,
T. Michalski, J. Misala, Miedzynarodowa konkurencyjność gospodarki —
pojęcia i sposoby mierzenia, IRiSS, Warszawa 1995.
6. Godziszewski B. Potencjał konkurencyjny przedsiębiorstwa jako
źródło i podstawa stosowania instrumentów konkurowania, [w:]
Budowanie potencjału konkurencyjności przedsiębiorstwa, Red.
M.J. Stankiewicz, TNOiK, Toruń.
7. Gorynia M. Konkurencyjność przedsiębiorstwa — próba
konceptualizacji i operacjonalizacji, [w:] Strategia przedsiębiorstw w
warunkach konkurencji międzynarodowej, Red. E. Najlepszy,
Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej, Poznań 1998.
8. Gorynia M. Luka konkurencyjna na poziomie przedsiębiorstwa a
przystąpienie Polski do Unii Europejskiej, Wydawnictwo Akademii
Ekonomicznej, Poznań 2002.
9. Haffer M. Instrumenty konkurowania, [w:] Budowanie
potencjału konkurencyjności przedsiębiorstwa, Red. M.J. Stankiewicz,
TNOiK, Toruń.
10. Konkurencyjność przedsiębiorstw — nowe podejście, red.
E. Skawińska, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, s. 73.
11. Lubiński M. Konkurencyjność gospodarki. Próba i sposób
mierzenia, [w:] Międzynarodowa konkurencyjność gospodarki Polski —
uwarunkowania i perspektywy. «Raporty. Studia nad
konkurencyjnością», IRiSS, Warszawa 1995.
101

Теоретические исследования экономики • Badania teoretyczne ekonomii
12. Moszkowicz M. Strategia przedsiębiorstwa jako system, [w:]
Zarządzanie strategiczne. Systemowa koncepcja biznesu, Red.
M. Moszkowicz, PWE, Warszawa 2005.
13. Obłój K. Strategia organizacji, PWE, Warszawa 2007.
14. Pierścionek Z. Koncepcje konkurencyjności przedsiębiorstwa,
[w:] Nowe kierunki w zarządzaniu przedsiębiorstwem — koncepcje
przekrojowe, Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu nr
784, Wrocław 1998.
15. Pierścionek Z. Międzynarodowa konkurencyjność przedsiębiorstwa [w:] Nowe kierunki w zarządzaniu przedsiębiorstwem — ciągłość i
zmiana, Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu nr 851,
Wrocław 2000.
16. Porter M.E. On competition, Harvard Business Review Book 1995.
17. Porter M.E. Porter o konkurencji, PWE, Warszawa 2001.
18. Prahalad C.K., Ramaswamy V. Przyszłość konkurencji, PWE,
Warszawa 2005.
19. Romaniuk K. Potencjał konkurencyjności przedsiębiorstw mleczarskich, [w:] Agrobiznes 2003. Jakość jako podstawowy instrument
konkurencyjno
ści w agrobiznesie. Tom 2, Red. S. Urban, Wydawnictwo
Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu.
20. Schneider W. Kundenzufriedenhei, Strategies. Messung. Management, Verlag Moderne Industrie AG& Co., Landsberg/Lech, 2000.
21. Stankiewicz M.J. Istota i sposoby oceny konkurencyjności przedsiębiorstwa, «Gospodarka Narodowa» 2000/7 — 8.
22. Stankiewicz M.J. Konkurencyjność przedsiębiorstwa. Budowanie
konkurencyjności przedsiębiorstwa w warunkach globalizacji, Wydawnictwa TNOiK, Toruń 2002.
23. Świtalski W. Innowacje i konkurencyjność, Wydawnictwo
Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2005.
24. Technology and the Economy. The Key Relationships, OECD,
Paris 1992.
25. Tubielewicz A. Zarządzanie strategiczne w biznesie
międzynarodowym, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa.
26. Wziątek-Kubiak A. Międzynarodowa specjalizacja a konkurencyjność, «Ekonomista» 2001/4.
102

T. Wierzejski
T. Wierzejski,
mgr., uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
TEORIA INTERNACJONALIZACJI PROCESÓW
GOSPODARCZYCH
Internationalization of economic processes takes places at the micro-,
meso- and macro- level. Changes in the global economy in the second
half of the twentieth century, strengthened the position of the enterprises
— especially in the form of transnational corporations — on the global
market. The increasing level of economic correlation has its implications
on the course of economic global crisis — there are stronger, develop
dynamically and have an effect on numerous national economies.
Procesy gospodarcze od wieków ulegają stopniowej internacjon-
alizacji (umiędzynarodowieniu). Już w czasach starożytnych rozwijała
się międzynarodowa wymiana handlowa, która następnie rozszerzała
się wskutek odkryć geograficznych. Nowe terytoria zamorskie stały
się z jednej strony źródłem dodatkowych czynników produkcji (su-
rowców, zasobów ludzkich), z drugiej zaś rynkiem zbytu. Powstały
wówczas pierwotne zręby współzależności gospodarczej poszczegól-
nych krajów, które często mają swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości do czasów współczesnych.
Ważnym katalizatorem umiędzynarodowienia procesów gospodarczych był rozwój technologiczny. W pierwszej kolejności
należy podkreślić rolę rewolucji w transporcie, która najpierw
umożliwiła, a następnie znacząco przyspieszyła przewozy osobowe
i towarowe w skali globalnej. Obecny poziom współpracy gospodarczej nie zostałby osiągnięty bez postę
pu technologicznego w
obszarze komunikacji i dostępu do informacji. Przełomowe wynalazki w postaci telefonu, faksu oraz poczty elektronicznej usprawniły przeprowadzanie operacji na rynku międzynarodowym. Natomiast lepszy dostęp do wiedzy o rynkach i partnerach zagranicznych przyczynił się do wyższej efektywności funkcjonowania
rynków jak też możliwości ograniczania ryzyka transakcyjnego.
103

Теоретические исследования экономики • Badania teoretyczne ekonomii
Współczesna internacjonalizacja gospodarki jest w znacznym
stopniu skutkiem zapoczątkowanej w drugiej połowie XX w. liberalizacji handlu międzynarodowego oraz deregulacji rynków finansowych. Likwidacja taryfowych i pozataryfowych barier w przepły-
wie towarów i usług jest głównie skutkiem z trudem osiąganych porozumień w ramach umów bilateralnych jak i wielostronnych, szczególnie na forum organizacji międzynarodowych. Szczególne znaczenie
należy przypisać działaniom w ramach Układu Ogólnego w Sprawie
Ceł i Handlu (GATT) oraz, od 1995 r., Światowej Organizacji Handlu
(WTO). W efekcie na przełomie XX i XXI wieku osiągnięto poziom
przeciętnej stawki celnej poniżej 4 % (dla porównania, pod koniec lat
40. wynosiła ona 40 %), co niewątpliwie stało się silnym czynnikiem
motywującym dla eksporterów [7].
Internacjonalizacja jest bardzo złożonym, wieloaspektowym po-
jęciem, przez co w literaturze występuje wiele jej definicji. W najszer-
szym ujęciu umiędzynarodowienie procesu gospodarczego oznacza
zbiór aspektów, w ramach których przejawia się zaangażowanie
badanego podmiotu (np. przedsiębiorstwa) w działalność na rynkach
zagranicznych [23]. Zalicza się do nich m.in.:
formę umiędzynarodowienia (m.in. handel i inwestycje
zagraniczne),
rozproszenie geograficzne aktywności międzynarodowej,
zmiany instytucjonalne, mające na celu dostosowanie do
działalności na rynkach zagranicznych (np. w strukturze organizacyjnej
przedsiębiorstwa),
umiędzynarodowienie zasobów ludzkich,
umiędzynarodowienie zasobów finansowych.
Najwyższym poziomem internacjonalizacji jest globalizacja. W
oparciu o liczne definicje globalizacji formułowane w literaturze
można ją ująć jako funkcjonowanie całego świata w formie
jednego rynku, na którym nie ma barier w przepływie produktów
oraz czynników produkcji, a poszczególne gospodarki krajowe są z
sobą silnie związane i wzajemnie zależne [24].
Umiędzynarodowienie procesów gospodarczych może przyjąć
postać wielu form, które charakteryzuje odmienny stopień zaangażowania różnych zasobów w działalność poza granicami kraju [8].
104

T. Wierzejski
Najprostszą w realizacji postacią umiędzynarodowienia jest handel
zagraniczny, najtrudniejszą zaś inwestycje zagraniczne, najczęściej
w postaci organizacji przedsiębiorstwa własnego (zakład
produkcyjny, spółka córka) bądź wspólnego (joint venture) za
granicą. Etapami pośrednimi są formy kooperacji niekapitałowej
takie jak przekazywanie licencji oraz franchising. Dotyczą one
jednak wąskiej grupy produktowej – głównie towarów i usług
charakteryzujących się wysokim stopniem innowacyjności (rys. 1).
Pojęcie internacjonalizacji działalności gospodarczej można anali-
zować na poziomie mikro-, mezo- lub makroekonomicznym, poddając
badaniom odpowiednio: przedsiębiorstwa i konsumentów, regiony i
branże oraz gospodarki poszczególnych krajów. Również te poziomy
podlegają dalszemu podziałowi – np. badając umiędzynarodowienie
przedsiębiorstw można skoncentrować się na korporacjach transna-
rodowych lub grupie małych i średnich firm, dopiero podejmujących
swoje pierwsze kroki na rynkach zagranicznych.
Eksport
Przekazanie licencji
Franchising
Joint venture
Filia zagraniczna handlowa
Zakład produkcyjny
Spółka-córka
Kapitał i kadra menedżerska w kraju 100%
Kapitał i kadra menedżerska za granicą 100%
Rys. 1. Formy internacjonalizacji procesów gospodarczych
w układzie fazowym
Źródło: [20, s. 153].
105

Теоретические исследования экономики • Badania teoretyczne ekonomii
We współczesnej gospodarce światowej szczególną rolę należy
przypisać przedsiębiorstwom, które w gospodarce wolnorynkowej są
głównym podmiotem odpowiadającym za realizację procesów
gospodarczych, w tym ich internacjonalizację. Aktywa największych
korporacji transnarodowych przekraczają roczny PKB wielu państw, w
tym Polski
1. Podkreśla się, że rozwój i ekspansja terytorialna korporacji
są nie tylko przejawem współczesnej gospodarki światowej, ale w
znacznym stopniu zdeterminowały jej obecny obraz. Można oczekiwać,
że ich rola będzie rosła, a zadaniem rządów państw pozostanie
tworzenie warunków prawno-gospodarczych ich funkcjonowania.
Malejąca rola państw na rzecz przedsiębiorstw w międzyna-
rodowych stosunkach gospodarczych przyczyniła się do rozwoju kon-
cep-cji teoretycznych ekonomii międzynarodowej na poziomie mikroekonomicznym. Ugruntowany dorobek naukowy dotyczący handlu
zagranicznego (w mniejszym stopniu innych form internacjonalizacji),
od teorii klasycznej po współczesną, nową teorię handlu stały się
niewystarczające w odniesieniu do przedsiębiorstw w procesie
internacjonalizacji. Kwestia umiędzynarodowienia została przeniesiona
na poziom przedsiębiorstwa (mikroekonomiczny), a przyczyn internacjonalizacji zaczęto doszukiwać się nie tylko w makrootoczeniu
podmiotu gospodarującego, ale również w jego wnętrzu. Mimo nowego
podejścia do kwestii umiędzynarodowienia, teoria handlu mię
dzynaro-
dowego daje również wiele odpowiedzi na pytania dotyczące
internacjonalizacji firm (tab. 1). W bardziej ograniczonym stopniu
można doszukiwać się takich wskazówek w modelach tradycyjnych,
jednak już współczesna teoria handlu (szczególnie teorie neotechnologiczne) stała się punktem wyjścia dla wielu koncepcji dotyczących
umiędzynarodowienia działalności gospodarczej przedsiębiorstw
.
1
Przykładowo w 2007 r. amerykańska korporacja General Electric miała
aktywa o wartości 795,3 mld USD, natomiast PKB Polski wyniósł 1132,9 mld
PLN, tj. 409,0 mld USD, licząc po średniorocznym kursie PLN/USD w 2007 r.
wg tablic NBP (27. World Investment Report 2009, 26. GUS).
106

T. Wierzejski
Wkład teorii handlu międzynarodowego do rozważań nad
procesem internacjonalizacji przedsiębiorstwa
Teoria / koncepcja Autor Wkład teorii
Teoria kosztów
absolutnych i
komparatywnych
Teoria względnej
obfitości zasobów
Teoria wyrównywania
się cen czynników
produkcji
Teorie neoczynnikowe
Teoria luki
technologicznej
Teoria korzyści ze skali
produkcji i zbytu
Teoria zróżnicowania
produktów
Koncepcja
ujednoliconej struktury
popytu
Koncepcja cyklu życia
produktu
A. Smith (1776)
D. Ricardo (1817)
E. Hecksher
B. Ohlin
P. Samuelson
(1933)
P. Samuelson
W. Stolper (1941)
wielu badaczy
(1963-1968)
M. Posner (1961)
J. Dreeze (1961)
D. Keesing (1965)
S.B. Linder (1961)
S.B. Linder (1961)
R. Vernon
(1966, 1971)
L. Wells (1968)
wyjaśnienie przyczyn,
kierunków i efektów wymiany
zidentyfikowanie tradycyjnych
źródeł przewagi konkurencyjnej
wyrównywanie cen kapitału
dzięki jego międzynarodowym
ruchom
włączenie do rozważań nowych
czynników: kapitału ludzkiego i
zasobów naturalnych
przewaga technologiczna mo-
tywem do udzielania licencji
lub realiacji ZIB
uzasadnienie dla integracji
pionowej i tworzenia joint ven-
ture
uzasadnienie dla specjalizacji
wewnątrzgałęziowej
uzasadnienie lokowania ZIB w
krajach o podobnej
charakterytyce
wskazówki dotyczące
lokalizacji oraz sposobu
zaopatrywania rynków
zagranicznych
Źródło: [16, s. 98].
Tabela 1
107

Теоретические исследования экономики • Badania teoretyczne ekonomii
Tradycyjna teoria wymiany międzynarodowej dała odpowiedź na
pytanie o podstawowe motywy i kierunki handlu, identyfikując przy
tym tradycyjne źródła przewagi konkurencyjnej. Wskazuje ona jednak
tylko na eksport jako jedyną formę ekspansji na rynkach zagranicznych.
Ponadto traktuje ona umiędzynarodowienie wyłącznie na poziomie
makroekonomicznym, pomijając rolę pojedynczych przedsiębiorstw i
branż. Tradycyjna wymiana handlu charakteryzuje się dodatkowo
bardzo restrykcyjnymi założeniami modelowymi: istnieniem rynku
doskonale konkurencyjnego, powszechnym dostępem do wszelakiej
informacji o rynku, istnieniem jednakowych funkcji produkcji, zerowymi kosztami transportu. W swej analizie pomija ona również element
kosztów transakcyjnych, które często odgrywają decydującą rolę w
procesie umiędzynarodowienia. Takie podejście w znacznej mierze
ogranicza wytłumaczenie wielu zachowań internacjonalizujących się
obecnie podmiotów gospodarczych.
Znacznie szerszą podstawę teoretyczną dla badaczy internacjonali-
zacji dostarczyły nowe teorie handlu międzynarodowego. Przede
wszystkim istotnie one rozszerzyły gamę czynników determinujących
decyzję o internacjonalizacji działalno
ści gospodarczej, umożliwiając
prowadzenie analizy nie tylko na poziomie makro- ale również mezo- i
mikroekonomicznym. Ważną rolę przypisuje się kapitałowi ludzkiemu
oraz rozwojowi technologicznemu, które odgrywają współcześnie
ogromną rolę w gospodarce globalnej. W końcu podkreśla się
zasadniczą wagę strony popytowej rynku, odchodząc od wyłącznej
analizy strony producenta. Nowe teorie handlu międzynarodowego
pozwalają tłumaczyć różne formy internacjonaliacji — poza eksportem
również sprzedaż licencji, zakładanie joint venture czy też realizację
bezpośrednich inwestycji zagranicznych (BIZ).
Krytyczna analiza teorii handlu międzynarodowego pozwoliła na
poszukiwanie nowych rozwiązań teoretycznych, umożliwiających
spójne wytłumaczenie przyczyn i form internacjonalizacji podmiotów
gospodarujących. Urealnienie restrykcyjnych założeń modelowych
przyczynił
o się do pełniejszego, w znacznej mierze odzwierciedlające-
go globalizującą się rzeczywistość, przedstawienia zachowań przed-
siębiorstw, sektorów i państw w procesie umiędzynarodowienia.
W oparciu o przedstawioną powyżej podstawę teoretyczną,
począwszy od lat sześćdziesiątych XX w. formułowano nowe
108

T. Wierzejski
koncepcje procesów umiędzynarodowienia, lepiej odzwierciedlające tendencje w globalizującej się gospodarce przełomu wieków.
Można je ująć według następującej klasyfikacji:
gradualne modele internacjonalizacji,
zasobowe modele internacjonalizacji,
sieciowe modele internacjonalizacji.
Pierwsze dwie grupy modeli są z sobą ściśle związane.
Etapowość zaangażowania zagranicznego często bowiem wynika
ze stopniowego dostępu do nowych zasobów, szczególnie w
obszarze wiedzy. Doświadczenie zdobyte na rynku krajowym staje
się podstawą do próby zaangażowania za granicą, a pierwsze
transakcje na rynku międzynarodowym stanowią przesłankę do
dalszej internacjonalizacji aktywności gospodarczej.
Dynamiczne ujęcie internacjonalizacji jako procesu złożonego
z poszczególnych etapów oraz mnogość przejawów zainteresowania i działalności na rynkach zagranicznych skłoniło badaczy
przedmiotu do postawienia hipotezy o gradualnym zaangażowaniu
przedsiębiorstw, sektorów gospodarki i państw w aktywność w
wymiarze międzynarodowym. Osiągnięcie jednej z form warunkuje w pewnym stopniu przejście do następnej, zatem poszczególne etapy pozostają w związku quasi-przyczynowym [17].
Klasyczny etapowy model internacjonalizacji został sformułowany
przez szwedzkich badaczy Uniwersytetu w Uppsali: J. Johansona,
J-E. Vahlne oraz F. Wiedersheim-Paula w poł
wany w literaturze U-modelem). Na podstawie analizy czterech
szwedzkich przedsiębiorstw
2
wyciągnęli oni wniosek, że dla tych
podmiotów charakterystyczna jest internacjonalizacja gradualna
[13]. Głównym założeniem tych badań jest stwierdzenie, że firma
najpierw rozwija się na rynku lokalnym, a internacjonalizacja jest
konsekwencją stopniowo narastających decyzji. Zgodnie z podsta-
owie lat 70. (nazy-
2
Do badań wybrano firmy: Sandvik, Atlas Copco, Facit i Volvo, z których
każda wówczas sprzedawała ponad 2/3 swoich produktów na rynkach
zagranicznych i posiadała oddziały produkcyjne w więcej niż jednym obcym
kraju. Analizę przeprowadzono w ujęciu długookresowym, w celu zbadania
drogi rozwoju do stanu obecnego, gdy podmioty te stały się już firmami
międzynarodowymi.
109

Теоретические исследования экономики • Badania teoretyczne ekonomii
wowym mechanizmem internacjonalizacji wiedza o rynku i zaangażowanie rynkowe powodują podejmowanie decyzji i tą drogą
przebiegają bieżące działania. Te z kolei zmieniają wiedzę i dalsze
zaangażowanie. Jedną z przyczyn takich działań jest chęć utrzymywania ryzyka na niskim poziomie.
Szwedzcy badacze wyodrębnili cztery etapy zaangażowania w
działalność gospodarczą związaną z zagranicą:
1) nieregularny eksport,
2) eksport przez agenta,
3) samodzielna filia handlowa,
4) produkcja zagraniczna.
Każdy kolejny etap przekłada się na stopniowy wzrost zaangażowania zasobów w celu aktywności na rynkach zagranicznych.
Rozszerzenie działalności międzynarodowej jest powiązane z
koncepcją dystansu psychicznego. Ogólnie ujmując jest on
definiowany jako zespół czynników hamujących lub zakłócających
przepływ informacji mię
dzy firmami a rynkiem [11]. Wśród nich
wyróżnia się czynniki o charakterze kulturowym, geograficznym
czy politycznym.
W U-modelu autorzy dopuszczają możliwość odstępu od
realizacji pełnego łańcucha internacjonalizacji. Po pierwsze
niektóre rynki nie są na tyle duże, aby wymagały stopniowej penetracji. Po drugie możliwe jest «przeskakiwanie» poszczególnych
etapów wskutek osiągniętego przez firmę doświadczenia na innych
rynkach zagranicznych. Jednak wiele elementów tej teorii
poddanych zostało pod koniec 80. i w 90. latach krytyce. Jako
jeden z pierwszych modele etapowe podważył Turnbull [22].
Poddaje on pod wątpliwość szeroką akceptację gradualnej
internacjonalizacji argumentując, że teoria ta opiera się zaledwie
na dwóch badaniach empirycznych (szwedzkich i australijskich).
Wskazuje on na liczne analizy pokazujące, że nie zawsze firmy
przechodzą kolejne fazy internacjonalizacji. Turnbull uzasadnia, że
«nawet duże firmy z istotnym międzynarodowym doświadczeniem
używają różnych form marketingu eksportowego, które zmieniają
w zależnoś
ci od rynku». Zatem w rzeczywistości gospodarczej nie
zawsze zachowany jest etapowy proces internacjonalizacji,
związany z realizacją coraz bardziej zaawansowanych form
110
Соседние файлы в предмете [НЕСОРТИРОВАННОЕ]
