1. Харадан кесн тус

Ик кезәнә нег һазадын орнас нег орн-нутг бөкүниг илгәнә: «Чи йовад, әлд әмтә-киитә юмн бәәнә йовад, цусинь шимәд авад ир. Кемр әмтәхн болхла, бидн дәәләд-дәәчәд цусинь оч шимхвдн», - гинә.

Тиигәд бөкүн эн һазр деер әмтн бәәхиг медәд, цусинь шимҗ авч хәрхәр седнә. Тиигәд энүг харада үзәд келнә: «Чи әлдәс ирҗ йовх юмбч? Би чамаг шинкн үзҗәнәв», - гинә.

Тиигхлә бөкүн тиигҗ келнә: «Ай, намаг тиим нутгас тиим даалһвр өгвә», - болна.

Тиигхлә харада бөкүниг бәрҗ авад, келинь татад авчкна. Тиигәд бөкүн җиигәд үлдснь эн болдгчн. Тиигәд эн харада кеер кемр йовсн цагт мел эрк биш күүнә өмнәһүр мел толһала харһн ал- дад деләд ниснә. Эннь келҗәх юмн болдгчн: «Ик кезәнә би тиигҗ әмтә-киитә тадниг харссн болдв», гиҗ темдгән өгчәх юмн болдгчн. Эн бас эцкин зөөрәс.

Өдгә цагт би [19]87-гч җил соңслав хойр залу күүндҗәсиг. Ти- игхд село Советское билә. Бидн автобусар Больш[ой] Царын орҗ йовлавдн. Авт[обусн] ст[анцд] 30 мин. зогсла.

Эн хойр залу келҗәнә: «Эн авт[обусн] ст[анц] һурвн җ[ил] хооран тосхгдла».

«Тиигәд нег сонь юм би үзв, - гинә негнь. - Мел дигтә нег цөөкн харада нисчәлә, - келнә. - Эн харадас әвр ухата, - гинә. - Эдн бәрҗәсн герин орад үр кевә, - гинә. - Мел белн болҗ одхла, нег богшуда тер үүртнь орад суучкад һарчахш, - гинә. - Тиигхлә эн харадас тиим үр кесн көк ла шавр амндан зөөһәд эн богшудаг тас бүтүләд хаачква, - гинә. - Нег харада үлдәд чонкад, богшудаг нискәҗәхш».

Тиим болҗ харадан туск. Тиим ухата көдлмшч болҗана эн шо- вун. Тер богшуда белн үүрт өндглхәр седҗ. Би келнәв: «Тадн яһад эс богшудаг сулдхвт?» - гихлә, келнә: «Яһад? Пусть медг».

37

38