9.4 Telewizja jako środek dowodzenia

Postman uważał, że telewizja reprezentuje historyczne zerwanie z umysłem typograficznym. Podczas gdy druk faworyzuje systematyczny opis, telewizja najbardziej odpowiada swobodnej rozmowie. Typografie cechuje skłonność do opisu: wyrafinowana skłonność myślenia koncepcyjnego, dedukcyjnego i uporządkowanego, wysoka ocena rozumu i porządku, awersja do sprzeczności, duża zdolność do zachowania dystansu i obiektywizmu oraz tolerancja opóźnionych reakcji. Dla telewizji rozrywka jest nad ideologią całego dyskursu.

Telewizja jest w pewnym sensie ośrodkiem dowodzenia. Nasze korzystanie z innych mediów jest w dużym stopniu organizowane przez telewizję. Za jej pośrednictwem dowiadujemy się, po jaki system telefoniczny sięgnąć, jakie filmy obejrzeć, jakie kupować książki itp. Aranżuje nasze środowisko komunikowania się, korzystając ze sposobów, które są poza zasięgiem innych mediów. Dostarcza nową definicję prawdy. Na telewizyjnym ekranie wiarygodność zastępuje rzeczywistość jako decydujący test prawdomówności. Telewizja jest paradygmatem dla naszej koncepcji informacji publicznej. Uzyskała moc określenia formy, w jakiej ma docierać do nas informacja oraz w jaki sposób mamy na nią reagować.

Postman krytykując telewizję całkowicie pominął radio czy kino, nie zwrócił uwagi na „raczkujące” komputery. Ich rozwój oraz pojawienie się Internetu obalają podstawę, na której oparte są rozważania autora, dychotomię druku i telewizji. Internet jest multimedialny, jednocześnie wizualny, ale i opiera się na słowie pisanym. Staje się podstawą rozwoju racjonalnego dyskursu, o czym świadczy to, że coraz częściej wskazuje się na jego pozytywny wpływ na rozwój demokracji, społeczeństwa obywatelskiego, proces uprzedmiotowienia odbiorców.

Rozważania Postmana odnoszą się do amerykańskiej telewizji komercyjnej podporządkowanej show-businessu. Nie uwzględniają, mocno ugruntowanej w Europie, idei telewizji publicznej, która ma pełnić misję społeczną, kłaść nacisk na treści edukacyjne i wspierać demokrację.

10.

11. Talcott Parsons - Amerykański funkcjonalizm

Funkcjonalizm - XXw.

funkcja - w socjologii badanie praw funkcjonowania systemów społecznych. Zamiennie : użytek, użyteczność, intencja, cel, konsekwencja

Analiza funkcjonalna pozwoliła do wyłonienia stabilnych i trwałych aspektów systemu społecznego (tj. np. system społeczny, funkcja, instytucja) - uważa się, że wyłoniono je już w socjologii europejskiej, ale analiza funkcjonalna pomogła przenieść je na grunt amerykańskich teorii socjologicznych.

Robert Merton dokonał podziału na funkcje jawne (obiektywne skutki dla okreslonej jednostki, przyczyniające się do jej akceptacji, zostały w tym celu pomyślane) i ukryte (niezamierzone, niedostrzegane)

Przedmiotem funkcjonalizmu nie są jednostki, a to co uwzorowane i powtarzalne - role społeczne, wzory instytucjonalne, procesy społeczne, wzory kultury, normy społecnze, organizacja, struktura, środki kontroli itd.

Parsons dla uwidocznienia istoty norm i wartości rozważał stosunki aktor-sytuacja i wzajemne oddziaływanie aktorów. Akcje stają sie interakcjami ponieważ działania między ludźmi stają się istotną częścią realizacji celów. Dla Parsona struktura społeczna to: system opartych na pewnych wzorach stosunków między aktorami występującymi we wzajemnie zależnych rolach. Rola jest ogniwem łączącym aktora ze strukturą.

Opowiada się za kulturowym determinizmem - wartości i normy określają dobór środków do celu. Jeśli subiektywne normy aktora i obiektywne standardy normatywne są zgodne istnieje szansa na zintegrowany system. Kultura determinuje system, pośredniczy w interakcjach, prowadzi do integracji osobowości i systemu, istnieje w postaci wiedzy, symboli, idei. Rozpatruje kulturę pod kontem pełnionych funkcji.

3 aspekty systemu kultury -poznawczy - werzenia i i idee -ekspresywny - symbole nacechowane emocjami w stosunku do obiektów -oceniający - standardy moralne

System społeczny wg Parsonsa - Zbiór aktorów, którzy wzajemnie oddziałują na siebie, a ich stsunek do sytuacji okesla system symboli kultuowych. System jest całością, a nie sumą jednostek. Sprawuje kontrolę nad funkcjonowaniem aktora w systemie, jego potrzebami i zachowaniami dewiacyjnymi. Kontrola i socjalizacja pozwala na utrzymanie stanu równowagi. Socjalizacja internalizuje wartości, normy, oczekiwania związane z rolami. Aktor działa biernie, zgodnie z programem socjalizacji

System osobowości - podporządkowany systemom kultury i spoleczeństwa. Jest to zespół potrzeb i dyspoycji, gdzie podstawowe popędy zamieniają się w motywacje. 3 typy motywujących potrzeb -poszukiwanie akceptacji w relacjach społecznych -przestrzeganie kulturowych standardów -wypełnianie oczekiwań związanych z rolą społeczną

Parsons wyróżnia 3 typy systemów - organiczny, działania jako podtyp organicznych i społeczny. Każdy z systemów ma cztery problemy do rozwiązania (funkcje): adaptacja, osiągnięcie celu, integracja i kultywowanie wzorów, usuwanie napięć System społeczny ma cztery podsystemy: ekonomiczny, polityczny, integracyjny i kultury - one też muszą zrealizować cztery funkcje.

Funckjonalizm wyjaśnia zjawiska społeczne w kategoriach "potrzeb" społeczeństwa. Teoria strukturalno-funkcjonalna zakłada ideologiczną spójność mediów masowych - traktuje się je jako autonomiczne instytucje, samoregulujące i samokierujące się. Media masowe według niej optują za opinią większości. Są istotne dla społeczeństwa ze względu na integrację, kooperację, ład, kontrolę, stabilność, kontynuuację kultury i wartości. Wg funkcjonalizmu wiadomości dziennikarskie są normatywne, a więc umacniają wizję rzeczywistości. Przeżywanie wielkich wydarzeń medialnych, klęsk, potępiania terroru integruje zatomizowane społeczeństwo.

Socjologia komunikowania - nacisk na opinię publiczną, kulturę popularną, poglądy masowe. Amerykanie badają opinie wyborców i tych, którzy nie głosują.

Badania wyborcze Lazersfelda - mężczyźni głosują częściej, liczy się wpływ osobisty. Na poczatku kampanii istnieje rozbieżność poglądów, a przed głosowaniem albo jednorodność, albo rozchodzenie się głosów. Badania udowodniły, że w kształtowaniu się poglądów istotna jest rola liderów opinii.

Harold Lasswell - 3 cele do jakich służą media - obserwacja środowiska, by mieć bieżące informacje - podtrzymywanie relacji między grupami społecznymi w danym środowisku - transmisja dziedzictwa społecznego następnym pokoleniom

D. McQuail - klasyfikacja środków masowego przekazu - Informacja - uczenie się, poszukiwanie rad, zaspokajanie ciekawości i zainteresowań - Identyfikacja personalna - wzory zachowań, identyfikacja z wartościami innych, wzmocnienie osobistych wartości - Integracja - komunikoowanie społeczne, substytuk faktycznych kontaktów, podstawa konwersacji społecznych - Rozrywka 0 emocjonalne odprężenie, przyjemność, pobudzenie seksualne

Dysfunkcja narkotyzująca - Merton i Lazarsfeld - media powodują społeczną apatię, umacnianie wrażenia, że poinformowanie jest dostateczne by aktywnie uczestniczyć w życiu społecznym. Media proponują nieoficjalne przezywanie rzeczywistości, które prowadzi do obserwacji a nie partycypacji.

Wg Parsonsa aktorzy muszą rozstrzygnąć 5 podstawowych dylematów . System społeczny da się scharakteryzować na podstawie przeważającego w nim typu rozstrzygania tych dylematów. - zaangażowanie emocjonalna a emocjonalna obojętność - oparcie stosunków na specjalnym przedmiocie zainteresowań lub nieokreślonej wielości wspólnych spraw - traktowanie innych w sytuacji działania na podstawie specjalnego kryterium, lub cełego bogactwa cech - osiąganiem lub przypisaniem bądź jakością w przeciwieństwie do reprezentacji -orientacją na siebie lub zbiorowość ze względu na interes wpleciony w działanie.

11. FILMOZNAWSTWO