9.1 Ideologizacja mediów

S. Hall uważa, że środki masowego przekazu są ideologiczne i mają służyć interesowi władzy, wykorzystując biednych i bezsilnych. Poddaje krytyce badania komunikacji, gdyż uważał, że zawierają silny pierwiastek wartościujący i odczuwał wobec nich podejrzliwość i wrogość wobec badań empirycznych, ponieważ badacze nie rozpoznawali idei w nich zawartych. Uważa, że wszelkie badania wyborcze lub nad konsumpcją społeczeństwa nie ujawniają zamaskowanej w nich walki o władzę. Błędem zatem byłoby traktowanie teorii komunikacji jako odrębnej dziedziny naukowej, ponieważ hermetyczny świat akademicki oddziela często komunikaty od kultury, w której one funkcjonują. Dlatego Hall nie określa swojej pracy „badaniami mediów”, ale „badaniami kulturowymi’.

W swoich pracach Hall skupia się na wyzwoleniu ludzi od narzuconej im ideologii władzy, stawiając opór chce wywołać protesty przeciw uciskowi oraz zwiększyć świadomość powiązań między rządzącymi i mediami. Media informacyjne stanowią dla niego tubę ideologiczną władzy- spełniają rolę poprzez:

• „maskowanie” niektórych aspektów rzeczywistości, które dotyczy głównie uważania za „naturalne” istnienie społeczeństwa klasowego i wyzysku, na jakim się ono opiera

• „pragmatyczne” przekazy informacyjne, które skupiają się na interesach różnych klas, nie wspominając o solidarności z niższymi klasami społeczeństwa

• Tworzenie „iluzji i spójności” przez koncentrowanie się przekazów informacyjnych na określeniach takich jak: konsensus, naród, społeczeństwo

9.2 Tworzenie znaczeń

Hall w swojej książce „Representations” dochodzi do wniosku, że tworzenie znaczenia jest pierwotną cechą dyskursu. Uważa nie tylko, jak inni badacze, że słowa i znaki same w sobie nie mają żadnego znaczenia, a tylko ludzie używając ich nadają im je. Hall pyta również skąd te znaczenia są wzięte.

Teoria Hall’a :poprzez dyskurs, a więc przez kulturę ludzie nabywają wiedzę o znaczeniu znaków. Kultura przede wszystkim zajmuje się produkcją i wymianą znaczeń między członkami społeczeństwa lub grupy. (ludzie należący do tej samej kultury w prawie jednakowy sposób interpretują świat i potrafią wyrazić siebie, swoje myśli w zrozumiały dla nich sposób).

Hall zwrócił uwagę na badania Foucaulta nad postrzeganiem przestępczości, seksualności oraz chorób psychicznych. Foucault poświęcił wiele uwagi temu co kto mówił, a czego nie mówił. Badania ukazały, że w ciągu dziejów nie wszyscy mieli taki sam głos i władzę. W swoich badaniach skupił się nad chorobami umysłowymi i odkrył radykalną zmianę dotyczącą definiowania szaleństwa i tego, jak należy się do niego odnosić. Granice między normalnością i nienormalnością były wyznaczane arbitralnie przez sprawujących władzę. Rozróżnienia stawały się „formacjami dyskursywnymi” i wywierały wpływ rzeczywisty i fizyczny na ludzi, którzy znaleźli się w danej kategorii. Kategorie stały się po upływie lat ideologiami, które utrwaliły się za pomocą dyskursu, co potwierdza teorię, że tworzenie znaczeń może mieć wpływ na ludzi.