6.1. Badania prasy

Badania na temat liczby kobiet i mężczyzn czytających prasę codzienną w latach 80 i 90 XX w. udowodniły, że mniejszy odsetek kobiet niż mężczyzn czyta prasę codzienną. Okazało się również, że główne artykuły mężczyzn znajdowały się na pierwszych stronach a kobiety i ich problemy były w nich pomijane.

Feministki zauważyły, że są w prasie ukazywane negatywnie. Po zatrudnieniu większej liczby kobiet w działach informacji nastąpił pozytywny wpływ na zwiększenie różnorodności przekazu i wprowadzenie tematów, które były wcześniej ignorowane. Badanie doszli do wniosku, że w wielu magazynach kobiecych propagowany jest „kult kobiecości”.

W prasie kobiecej kobiety cechują się wybujałą emocjonalnością, gadulstwem, plotkarstwem i sentymentalizmem, zaś mężczyźni ukazywani są jako głowy rodzin, dążący do awansu społecznego oraz oczekują podporządkowania żon i dzieci. Każde czasopismo chce dotrzeć do grupy, do której jest skierowane i dostosowuje do niej przekaz.

Większość czasopism dla kobiet i nastolatek przykłada dużą wagę do seksualności.

6.2. Telewizja I reklama

Analitycy twierdzą, że w kulturze medialnej XXI w. pierwszym przekazem jest przekaz mówiący o tym, że kobiety są mniej ważne od mężczyzn. Przykładem na to jest fakt, że w trakcie największej oglądalności na ekranie występuje więcej mężczyzn a pojawiające się kobiety są młodsze od mężczyzn i mają przez to mniejszy autorytet.

Badacze zorientowani feministycznie doszli do wniosku, że twórcy reklam kierują się przekonaniem, że głównym marzeniem współczesnych kobiet i mężczyzn jest odniesienie sukcesu a także bycie atrakcyjnym fizycznie oraz seksualnie.

Większość reklam przesycona jest seksizmem. Często objawia się on tym, że kobiece ciało przedstawiane jest fragmentarycznie, np. tylko nogi albo usta. Reklamy zawierają jednak głównie różnorakie stereotypy płciowe.

7. Socjologia wizualna

- obraz fotograficzny i filmowy to nie tylko obiekt poznania, ale i środek poznania życia społecznego

- socjologia wizualna to dyscyplina bardzo młoda

- odłączenie jej od antropologii czy etnografii wizualnej – lata 70. XX (wtedy też pojawiła się w USA jako kierunek studiów)

- pierwsza książka – 1979, Jon Wagner „Images of Information. Still Photography in the Social Science”

- pierwszy przegląd projektów badawczych – 1981, Howard Becker „Exploring Society Photographically”

- 1981 – Międzynarodowe Stowarzyszenie Socjologii Wizualnej

- 1986 – czasopismo „Visual Sociology”

- kultura wizualna zajmuje się badaniem nasycenia otoczenia społecznego obrazami. Jednak współczesny świat nie jest stworzony tylko z gotowych obrazów. Socjologia wizualna zajmuje się wszelkimi wizualnymi przejawami życia społecznego, wszystkim tym, co można naocznie dostrzec na temat społeczeństwa.

- rosnące znaczenie wizualnej strony życia społecznego

- coraz większe znaczenie w komunikacji międzyludzkiej zyskuje obraz

- według Susan Sontag kamera definiuje rzeczywistość na dwa sposoby: jako spektakl (dla mas) i jako przedmiot obserwacji i kontroli (dla rządzących)

7.