5. Socjologia filmu

Telewizja – medium, które sięga zasięgiem do coraz większej rzeczy odbiorców (prawie cały świat) Oddziałowuje na nas i nasze zachowania. Jest sektorem życia publicznego, który może pełnić segment władzy społecznej.

5.1 Badania nad telewizją

Telewizja = medium, w 1950 roku została włączona do badań nad środkami masowego komunikowania

Wiem XIX I XX, to wiem, kiedy socjologowie zauważyli negatywne zmiany jakie zachodza w społeczeństwie na całym świecie. Media poprzez treść jaką przekazywały przyczyniały się do m.in. popełniania zbrodni itp. Oprócz negatywnych skutków zaczęto również dostrzegać jej pozytywne możliwości w ramach integracji społecznych. (dziennikarze przyjmowali kodeksy etyczne, które potem przekazywali odbiorcom, ale także podejmowali się działań kulturowych prze tworzenie nowych programów). Zwrócono uwagę na to, że telewizja jest potężnym narzędziem edukacyjnym, ale także jej wpływ może być ogłupiający, co było istotnym problemem.

W ramach badań wskazano, że telewizja ma bezpośredni wpływ na osobowość, która kształtowana jest przez media i która w znacznym stopniu oddziałowuje na kulturę i wygląd współczesnych społeczeństw.

Wyróżniamy 3 rodzaje wpływu telewizji na osobowość

• Bezpośredni – dotyczy wielu doznań emocjonalnych i intelektualnych, które powstają pod wpływem przekazywanej treści przez telewizję np. zachowania.

Działanie to charakteryzuje się 2 zasadniczymi cechami:

-bezpośrednie następstwo faktów

-możliwość zaobserwowania zachowań społeczeństwa wynikającym z wpływu telewizji

• Kumulatywny –jest raczej niedostrzegalny, jego działanie opiera się na konkretnych fazach (jeden etap przygotowuje do kolejnego, które daja o sobie znać dopiero, kiedy zostaną skumulowane do odpowiedniej ilości (oglądnie filmu ) )

• Podświadomy – oddziałowuje na świadomość widza, który nawet nie jest tego świadomy.

5.2. Gatunki telewizyjne

Typologia programów telewizyjnych, czyli klasyfikacja elementów tworzących program. Badania nad gatunkami telewizyjnymi rozpoczęły się w połowie lat 80’ ubiegłego wieku, spowodowana ze zmienności gatunków, która wynikała z różnych potrzeb jakie odczuwali telewidzowie.

Feministyczne podejście autorstwa Jane Feuer, która wyróżniła badania:

• Estetyczne – gatunek w kontekście systemów konwekcji, pozwala na ekspresję artystyczną, szczególnie wymagająca autorstwa

• Rytualne – gatunek jako wymiana między przemysłem a publicznością – wyraża się przez to kultura

• Ideologiczne – gatunek jak instrument kontroli

Inny podział to podział Jeremy’ego Bulter’a, który wymienił 3 sposoby określenia gatunku:

• Jako prawdopodobnej reakcji publiczności na program – zakłada się, że publiczność powita śmiechem różnego typu audycje, które są różne, ale ich cechą wspolną jest to, że są „śmieszne”

• Jako stylu techniki ukształtowania dźwięku i obrazu

• Jako wątku tematycznego i narracyjnej struktury - wiele gatunków ma różnorodną stylistykę i rozmaitą publiczność, ale mimo to wiąże się to w jedną grupę, ponieważ zakłada się, że mają wspólne struktury narracyjne oraz występują w nich konwencjonalne podobne postaci

Jak twierdzi Wiesław Godziec, wymienione podziały są „nieczystością gatunku telewizyjnego”, co spowodowane tym, że kategorie nakładają się na siebie i jednocześnie walczą i współpracują ze sobą

Socjologia telewizji dotyczy również badań mających na celu ukazanie wszystkich zjawisk spowodowanych powstaniem tego medium, którego podstawa są liczby.

(badania wskazały, że przeciętne dziecko zaczyna oglądać telewizję w wieku 18 miesięcy, a przeciętny Amerykanin do 20 roku życia jest w stanie obejrzeć 1 milion reklam – dowodzi to tego, że telewizja bez względu na rejon w jakim jest odbierana, próbuje wkraść się w życiu każdego)