- •1. Komunikacja społeczna a komunikacja medialna. Zagadnienia terminologiczne-
- •1.1. Teoria komunikacji
- •1.2. Model przekazu informacji Shannona I Weavera
- •1.3. Komunikowanie społeczne. Zakres I znaczenie terminu
- •1.4. Język jako kod tekstotwórczy
- •1.4.1. Znakowy system języka
- •1.4.2. Komunikacyjna funkcja języka
- •1. Teoria Karola Bühlera (1934)
- •2. Teoria Romana Jacobsona (1960)
- •1.4.3. Koncepcja kodów Romana Jacobsona
- •1.4.4. Strukturalizm jako nurt I metoda
- •1.5. Dekodowanie przekazów medialnych
- •2. Komunikacja polityczna
- •5. Prasoznawstwo
- •6. Polski wkład w badania nad mediami
- •7.1. Formy przekazów medialnych
- •7.2. Dialog intertekstualny
- •8.0.Komunikacja masowa
- •8.1. Koncepcja Gerharda Maketzkego
- •9.0. Analiza tekstów medialnych
- •10.0.Podejście psychoanalityczne
- •1. Socjologia pracy
- •2. Studia nad propagandą
- •4. Socjologia filmu
- •5. Socjologia filmu
- •5.1 Badania nad telewizją
- •5.2. Gatunki telewizyjne
- •5.3 Funkcje społeczne telewizji
- •5. 4 Cele I misja telewizji
- •6.1. Badania prasy
- •6.2. Telewizja I reklama
- •7. Socjologia wizualna
- •8. Pedagogika medialna
- •9. Brytyjskie studia kulturowe nad mediami
- •9.1 Ideologizacja mediów
- •9.2 Tworzenie znaczeń
- •9.3 Kultura jako wyznacznik rozumienia przekazu
- •9.4 Kodowanie I dekodowanie komunikatów
- •9.5 Wkład Stuarta Halla w badania nad mediami
- •10. Psychologia mediów
- •10.1. Zachowania odbiorców mediów
- •10.2. Przedmiot I metody badań psychologii mediów
- •10.3. Psychologiczne badania procesu odbioru przekazów telewizyjnych
- •2. Robert Merton I rozwój mass media resarch
- •2.1 Początki I rozwój mass media research
- •2.2 Socjologia komunikowania masowego
- •2.2.3. Podejście socjologiczno – eksperymentalne
- •2.3 Socjologia wiedzy
- •3. III. 3. Teoria mediów Dennisa McQuaila
- •5. Medialne utopie Marshalla McLuhana
- •5.1. Zarzuty krytyków
- •5.2. Ostrzeżenia I aluzję
- •5.3. Teoria, czyli brak teorii
- •5.3.1. Determinizm technologiczny
- •Powrót do globalnej wioski
- •6. Filozofia mediów Derrica de Kerchkove’a
- •7. Interakcjonizm goffmana
- •Socjologia życia codziennego
- •Występ I rola
- •Kulisy – fasada – dekoracje
- •Interakcjonizm w badnaiu mediów
- •8. Semiotyczny model komunikowania
- •9. Krytyka telewizji Neila Postmana
- •9.1 Upadek mediów komunikacji
- •9.2. „Ponadmedialność” telewizji
- •9.3 Kultura telewizji
- •9.4 Telewizja jako środek dowodzenia
- •11.1.1 Źrodła teorii
- •11.1.2 Spór o psychoanalizę
- •11.2 Estetyka filmu karola irzykowskiego
- •11.3 Komparatystyka w badaniach nad filmem
- •11.4 Estetyka komparatystyczna
- •11.5 Metoda ikonograficzno- ikonologiczna
- •11.6 Gramatyka filmu
- •11.7 Francuska filmologia uniwersytecka
- •11.8 Kognitywna teoria filmu
- •13. Socjologia Internetu. Badania Manuela Castellsa
6. Filozofia mediów Derrica de Kerchkove’a
Mass media-funkcje:
Informacyjna
Dostarczają rozrywki
Kształtowanie naszego zachowania i poglądów
Oddziaływanie na sposób postrzegania świata
De Kerckhove (o badaczu):
Kontynuator myśli Marshalla McLuhana(był tłumaczem i współautorem jego tekstów)→niektóre jego twierdzenia są przeciwne do stanowiska McLuhana
Prowadził instytut imienia McLuhana→badania zależności pomiędzy społeczeństwem a nowymi mediami
Zakres jego zainteresowań badawczych:
Nowe sposoby edukacji i kształtowania wiedzy
Sztuka multimedialna
Problemy percepcji
Demokracja medialna
Społeczny i kulturowy fenomen Web 2.0.
Zaliczany do trzeciego pokolenia przedstawicieli determinizmu technologicznego
Bazuje na autorskich pomysłach McLuhana
Do swojej filozofii włącza osiągnięcia innych dziedzin (neurobiologia, behawioryzm, biznes, językoznawstwo, sztuka)=przekonanie, że najważniejsze odkrycia będą powstawały w dziedzinie prac interdyscyplinarnych
Założenia de Kerckhove’a:
TELEDEMOKRACJA:
Telewizja to organ zbiorowej teledemokracji
Telewizja stanowi zbiorowe uzewnętrznienie psychiki swej publiczności
Tv i nowe media odrzucają koncepcję biernego i statycznego podmiotu, tworzą nową przestrzeń po to, by widz mógł włączyć się w spektakl jako aktor
<w tekście podany przykład na wyborach>→widz pozornie wybiera co i kiedy ogląda (jest elektorem), a stacja tv jest kandydatem, który zamiast programu partyjnego podsuwa nam program telewizyjny
Twierdzi, że tv przemawia do naszego ciała a nie do umysłu (zgodnie z McL.)
Naśladownictwo mięśniowe –to, co zobaczymy, wkrótce zrobimy w naszym życiu
Brak czasu na refleksję nad docierającymi przez tv informacjami, przetwarzanie tych info odbywa się na ekranie tv. Przez to szybciej odczuwamy znaczenie przekazu niż zdajemy sobie sprawę z jego treści
Odbiór medialnego przekazu – słuch oralny, pisemny, słuchanie całym ciałem
Tv jest zrozumiała nawet dla dzieci, bo przemawia do ciała w taki sposób, w jaki umysł tworzy swoje odzwierciedlenie rzeczywistości na drodze obrazów przekazywanych za pomocą zmysłów do ludzkiego systemu nerwowego?????
Łączenie tv z internetem (porównuje do małżeństwa)
Tv przetwarza zbiorową informację, jest jednostronnym medium, aktywna zbiorowa pamięć. Komputer to kontynuacja telewizji
Tv stworzyła „człowieka masowości”; komputer „człowieka szybkości”
Tv + komputer = interaktywne uczestnictwo w technologicznym świecie (Kerckhove dodaje tu, że interaktywność jest zręcznym, powielanym w rozmaity sposób oszustwem)
VIRTUAL REALITY:
Ogólnie co to hipertekst: związany ściśle z netem, to nielinearna i niesekwencyjna organizacja danych- tekst podzielony na fragm., połączone na wiele sposobów odsyłaczami. To tekst, który rozgałęzia się lub działa na żądanie czytelnika. Termin stworzony przez Teda Nelsona w 1965 na oznaczenie rodz. hipermediów o charakterze tekstowym, zamieszczane w necie i na domenach www.
Kerckhove-zagadnienie hipertekstu, podjęcie 2-ch problemów: czas i przestrzeń w hipertekście; pytanie czym jest obecność? Odp:
Jasne i wspólne dowody na źródło obecności (wzrok, słuch, dotyk). Podczas komunikacji przez neta możemy się widzieć, słyszeć
Współdzielona przestrzeń (może być elektroniczna lub wirtualna)
Współdzielony czas (podczas komunikacji poprzez sieć współdzielimy ten sam fragm. Czasu)
Współdzielone pauzy (nieodzowny el. Prawdziwej komunikacji; wyst. Podczas kom. bezpośredniej jak i pośredniej)
Hipertekst znajduje się wszędzie i w tej samej chwili, jest on szybki jak nasze skojarzenia myślowe, pokrywa się z naszym myśleniem a nawet się nim staje. To nie my dostosowujemy się do hipertekstu, ale on przekształca się dla naszych potrzeb
Perspektywa czasu w hipertekście—przestaje istnieć i przybiera formę nielinearną, zyskując nowy wymiar-głębię
Głębia (rozciągnięcie lub wtórna rzeczywistość czasowa)oparta na naszej możliwości wyboru, jak dalece chcielibyśmy przeszukiwać jakiś wątek, zagłębiać się w niego
Właściwość hipertekstu→NIEMATERIALNOŚĆ – każdy przeczytany fragm. hipertekstu, który nie jest już wyświetlany na monitorze nadal istnieje, ale już w sposób nie przestrzenny. Nie potrafimy sobie w pełni wyobrazić struktury.
Wizja hipertekstu sprowadza się do poszukiwania i wskazywania istotnych zmian, mających miejsce w społecznościach i ich kulturach. Zmiany polegać mają na przeorganizowaniu w wyniku czego wbudowane w nie zostaną nowe zjawiska.
