Жапон деректерінің ішкі және сыртқы сынын талдыңыз

Жапон ауыз әдебиеті мен мифологиясы жақсы дамыған. Жапон жазба әдебиетінің алғашқы үлгілері — “Кодзики” шежіресі мен “Манъесю” өлеңдер жинағы . “Кодзики” ертедегі мифтік әңгімелер, аңыздардан тұрады. “Манъесю” антологиясы халық поэзиясының 4516 үлгісін және алғашқы жазба әдебиет өкілдерінің шығармаларын қамтыған. Шығармалардың көпшілігі танка жанры үлгісінде жазылған. 9 — 10 ғасырларда жапон прозасының алғашқы үлгілері пайда болды. Мурасаки Сикибудың “Гэндзи — моногатори” романы— әлем әдебиетіндегі алғашқы романдардың бірі. “Хэйкэ — моногатори”, “Тайхэйки” гунки (әскери эпопея) жанрында жазылған. 15 — 16 ғасырларда поэзия жетекші рөл атқарды. Театрлар ашылып, драматургиялық шығармалар жазыла бастады. Онда, көбінесе, әскери тақырыптар қамтылды. 15 ғасырда әскери эпопеяларды серілік романдар ығыстырып шығарды. Қоғамның ішкі қайшылықтары әдебиетте де түрліше бағыттар мен ағымдар тудырды. Дәстүрлік бағыттың өкілдері — Нагай Кафу, Сига Наоя, Масамунэ Хакутэ, т.б. болды.

Жазба деректердің түрлерін және әртүрлілігін анықтаңыз

Мәселен, эпиграфика тас плиталардың, металдың, сүйектің, ағаштың, саз балшық бұйымдардың, үстіндегі жазуларды, папирология— папирустардағы жазу-сызуды, ал нумизматика басқа міндеттермен қатар — монеталардағы мәтіндерді зерттейді. Жекелеген қосалқы тарихи пәндер өзінің назарын жазба түп деректердін, сыртқы белгілерін зерттеуге аударады. Палеография, мәселен, жазу-сызу материалдары мен оның құралын, жазу мен өрнектеу ерекшеліктерін, сфрагистика — баспасөздерді, оның қосымша құжаттарын, ал геральдика — гербтерді, ел таңбаларды, орта ғасырларда кеңінен таралған ерекше айырым белгілерін зерттейді.Қосалқы тарихи пәндердің ерекше бір тобы жазба тарихи түп деректердің жеке түрлерінің ғылыми сын тәсілдерін тұжырымдайды. Оған, мәселен, актілерді зерттейтін дипломатика және әдеби шығармалардың мәтіні тарихына өзінін, назарын аударатын текстология жатады.

Зерттеушінің деректермен жұмыс істеу әдістері мен жүйелілігі. Деректермен жұмыс істеудің негізгі үш кезеңі: деректерді іздеу, табу (деректанулық эвристика), деректанулық талдау (сын), деректердегі алынған мәліметтер нақты зерттеулерге пайдалану, тәсілдерін жасау (методика). Тарихшы өзі танысу үшін іріктеп алған дерек көздерін зерттеу жұмыстарына кірісеркезінде оның ең алдымен атқарар міндеті мәтіннің құпия жазуын түсінікті жай жазуғаайналдыруда және ол мәтінді толық игеруде, оның қалай пайда болғанын (авторының кімекенін, пайда болған уақытын, қай жерде және қандай мақсатпен жасалғанын анықтаутұрғысынан алғанда), ақырында дерек көздерінің кәміл шын екенін анықтауда болып табылады. Дерек көздеріндегі деректердің толықтығын, растығын және дәлме-дәл кәмілшындығын анықтауға көшеді, ол деректердің таптық және саяси бағыттарының сипатықандай екенін нақтылай түседі.

Кез-келген шығыс елінің деректануын зерттеңіз. Шығыс елі дегенде біздің ойымызға ең бірінші айтарлықтай Қытай, Корея, Жапония елдері түседі. Ал осыған мысал ретінде, Қытай елінің деректануын алып қарайық. Қытай елі – ежелден келе жатқан мемлекет, бес мыңдық тарихы бар аспан асты елі. Қытай жазба деректері өзінің көлемі жағынан және жүйелі жазылғандығымен ерекшеленеді.Қытай деректемелері Орта Азия мен Қазақстан жеріндегі үйсін,қаңлы иеліктері, олардың жер көлемі мен тұрғындар саны (үйсін-630 мың, қаңлы-600 мың), қалалары мен бекіністері, өзге иеліктермен байланысы жөнінде бағалы мәліметтер береді.Қытай деректемелері қысқа, үзінділер түрінде жазылғанымен, ұзақ мерзімді (б.з.б. 3 ғасырдан б.з. 19 ғасырына дейінгі аралықты) қамтиды.