Добавил:
Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз: Предмет: Файл:

Орловский Определенный интеграл.Практикум ч.1 2010

.pdf
Скачиваний:
230
Добавлен:
16.08.2013
Размер:
1 Мб
Скачать
☆

=

1

(

ch 4x + 1

− 2 ch 2x + 1) =

3

 

1

ch 2x +

1

ch 4x,

 

 

 

 

−

 

 

 

4

2

8

2

8

то

 

ln 2

ln 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3

 

1

 

 

 

 

1

 

 

 

 

 

 

∫ sh4 x dx = ∫ (

−

ch 2x +

ch 4x) dx =

 

 

 

 

 

 

 

8

2

8

00

 

3

1

 

1

 

ln 2

3

225

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

= (

8

x −

4

sh 2x +

32

sh 4x) 0

=

8

ln 2 −

1024

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

С помощью формул понижения вычислить интегралы, зависящие от параметра n, принимающего целые положительные значения:

π/2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2281. In = ∫0

sinn x dx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Согласно решению задачи 2011, а) из [7]:

 

 

∫

 

−

 

 

n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

n

 

∫

−

 

sinn x dx =

 

 

 

cos x sinn−1 x

+

 

n − 1

sinn

 

2 x dx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Так как при n > 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sinn

 

 

1

 

 

 

π/2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

−

x 0

= 0,

 

 

 

 

 

 

cos x n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

то

I

 

 

=

n − 1

I

 

 

 

 

 

 

(n

 

 

2).

 

 

 

n

n

−

2

 

>

 

(3.17)

 

 

 

 

n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Далее вычисляем

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π/2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I0 = ∫0

 

dx =

 

π

,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2

 

 

 

 

 

 

 

π/2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π/2

 

 

 

 

0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I1 = ∫

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

= 1

 

 

sin x dx = −cos x 0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

151

cosn x dx = sin x cosn−1 n

и из рекуррентного соотношения (3.17) находим:

(2k − 1)!! π

In =

 

 

·

 

 

, n = 2k;

 

k)!!

2

 

(2(2k)!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

, n = 2k + 1.

 

 

 

 

(2k + 1)!!

π/2

 

 

 

 

 

 

 

2282. In = ∫

cosn x dx.

 

 

 

 

0

Согласно решению задачи 2011, б) из [7]:

∫ x + n − 1 ∫ cosn−2 x dx. n

Так как при n > 2

 

 

 

 

 

 

 

cosn

 

 

1

 

 

 

 

π/2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

−

x 0

= 0,

 

 

 

 

 

 

sin x n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

то

 

I

 

=

n − 1

I

 

 

 

 

 

 

(n

 

 

2).

 

 

 

n

n

−

2

 

>

(3.18)

 

 

 

 

 

 

n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Далее вычисляем:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π/2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I0 = ∫0

 

dx =

 

π

,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π/2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π/2

 

 

 

 

 

 

0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I1 = ∫

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

cos x dx = sin x 0

 

= 1

 

и из рекуррентного соотношения (3.18)

находим:

 

 

 

 

 

(2k − 1)!!

 

 

 

π ,

 

n = 2k;

 

I

=

 

 

 

(2k)!!

 

 

·

 

2

 

 

 

 

 

 

 

 

n

 

 

 

 

 

(2k)!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

, n = 2k + 1.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(2k + 1)!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

152

 

 

π/4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2283. In = ∫0

 

 

tg2n x dx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

После преобразований получаем

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π/4

 

 

 

 

 

 

π/4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In = ∫0

tg2n x dx = ∫0

 

 

tg2n−2 x · tg2 x dx =

 

 

 

 

 

 

 

 

π/4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

= ∫0

tg2n−2 x (

 

 

 

 

1

 

− 1) dx =

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

cos2 x

 

 

 

 

 

 

 

 

π/4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π/4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

= ∫0

tg2n−2 x

 

dx

 

 

− ∫0

tg2n−2 x dx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

cos2 x

 

 

 

Полагая t = tg x, находим

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π/4

 

 

 

 

 

 

 

1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

∫

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2n

1

 

1

= 2n

1

1 .

tg2n−2 x cos2 x = ∫ t2n−2x dt = 2tn −

1

0

 

 

 

 

 

dx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0

 

 

 

 

 

0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

−

 

 

 

 

 

 

−

 

 

Следовательно,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In =

 

 

 

 

 

 

 

 

− In−1.

 

 

 

 

 

 

 

(3.19)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2n

−

1

 

 

 

 

 

 

 

Так как

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π/4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I0 = ∫0

dx =

π

,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

то из рекуррентного соотношения (3.19) находим

 

 

 

 

n

−

 

[4 −

(

 

−

 

3

 

 

· · ·

 

 

2n − 1 )]

 

 

 

 

I = ( 1)n

π

 

 

 

1

 

 

 

1

+

 

 

 

+

(−1)n−1

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2284. In = ∫01

(1 − x2)n dx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

153

После тождественных преобразований и интегрирования по частям получаем уравнение для искомого интеграла:

∫1 ∫1 ∫1

In = (1 − x2)n dx = (1 − x2)n−1(1 − x2) dx = (1 − x2)n−1 dx−

0 0 0

1

 

 

 

 

 

 

 

1

0

1

)

 

 

 

0

 

 

 

 

 

 

 

(

 

 

 

= ∫ (1 − x2)n−1x2 dx = In−1 +

2n

∫ x d (1 − x2)n = In−1

+

 

1

 

 

1

 

1

1

 

 

 

1

 

 

 

 

 

0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+

2n

x(1

− x2)n 0

−

2n

∫ (1 − x2)n dx = In−1 −

2n

In.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Решая уравнение относительно In получаем рекуррентное соотношение

I =

2n

I

 

.

(3.20)

2n + 1

n−1

n

 

 

 

Так как

∫1

I0 = dx = 1,

0

то последовательно используя рекуррентное соотношение (3.20) n раз, получаем

(2n)!!

In = (2n + 1)!! .

Данное выражение можно преобразовать. Умножая числитель и знаменатель на (2n)!! и упрощая, находим:

[(2n)!!]2

In = (2n + 1)!!(2n)!! =

[2 · 4 · 6 · . . . · (2n)]2

= [3 · 5 · 7 · . . . · (2n + 1)][2 · 4 · 6 · . . . · (2n)] =

154

=

[(2 · 1)(2 · 2)(2 · 3) · . . . · (2 · n)]2

=

22n(n!)2

.

2 · 3 · 4 · 5 · 6 · 7 · . . . · (2n) · (2n + 1)

 

 

 

(2n + 1)!

В этой форме ответ приведен в задачнике Б.П. Демидовича.

2285. In = ∫1 √xndx .

1 − x2

0

Замена x = sin t (точнее t = arcsin x) дает

π/2

In = ∫0

sinn t dt.

Полученный интеграл вычислен в задаче 2281. Подставляя значение этого интеграла получаем окончательный ответ:

 

 

 

(2k − 1)!!

 

π ,

n = 2k;

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I

=

 

(2k)!! ·

2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

n

 

 

(2k)!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

, n = 2k + 1.

 

 

 

1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(2k + 1)!!

 

 

 

2286. In = ∫0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xm(ln x)n dx.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Интегрируя по частям, находим

 

 

 

 

 

 

 

 

1

 

 

 

xm+1

 

 

 

 

xm+1

 

1

 

0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In = ∫ (ln x)n d (

m + 1

) =

 

m + 1

(ln x)n 0

−

 

 

1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

n

 

 

 

−

 

∫0

xm(ln x)n−1 dx = −

 

In−1

,

m + 1

m + 1

что дает следующее рекуррентное соотношение

 

 

 

 

 

 

 

In = −

 

n

 

 

 

 

 

 

 

(3.21)

 

 

 

 

 

In−1.

 

 

 

 

 

 

 

 

m + 1

 

 

 

 

155

Так как

 

 

 

 

 

1

 

 

xm+1

 

1

 

 

1

 

 

 

 

 

 

 

0

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I0 = ∫

xmdx =

m + 1

 

0 =

m + 1

,

то из (3.21) получаем

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In =

(−1)nn!

I0

=

 

 

(−1)nn!

.

 

 

 

 

 

(m + 1)n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(m + 1)n+1

 

 

 

 

π/4

 

 

 

 

2n+1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

I

 

=

 

 

sin x − cos x

 

dx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2287.

n

∫0

(sin x + cos x)

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Воспользовавшись известными из курса тригонометрии ра-

венствами:

 

 

 

sin x − cos x = √2 sin

(x − 4 ),

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

π

 

 

sin x + cos x = √2 cos (x −

 

 

),

 

получаем, что

 

4

 

 

 

 

 

 

 

 

π/4

(

 

 

 

 

 

)]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 [

 

 

 

 

π

2n+1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In = ∫

tg

x −

4

 

 

 

 

 

 

 

dx.

Выполняя в полученном интеграле замену t = π4 − x, находим

∫π/4

In = − tg2n+1 t dt.

0

Этой формулой воспользуемся для вывода рекуррентного соотношения. Выполняя тождественные преобразования и делая в одном из получающихся интегралов замену u = tg t, имеем

π/4

π/4

 

 

 

 

1

 

In = − ∫0

tg2n−1 t · tg2 t dt = − ∫0

tg2n−1 t (

 

− 1) dt =

cos2 t

156

π/4

 

 

 

π/4

1

 

= − ∫0

tg2n−1 t

dt

 

+

∫0

tg2n−1 t dt = − ∫0

u2n−1du − In−1 =

 

cos2 t

 

 

 

u2n

1

 

1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

= −

2n

0 − In−1

= −

2n

− In−1.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Таким образом, искомое рекуррентное соотношение имеет следующий вид:

1

In = −In−1 − 2n. (3.22) Интеграл I0 вычисляется заменой v = cos t:

 

 

 

 

√

 

 

 

 

1/√

 

 

 

 

 

π/4

π/4

1/ 2

 

 

 

 

 

 

 

 

v

 

 

2

= − ln

√2.

I0 = −∫

tg t dt = −∫

cos t dt = ∫

= ln |v| 1

 

 

 

sin t

dv

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0

 

0

1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Применяя рекуррентное соотношение (3.22) n раз и учитывая

вычисленное значение интеграла I0, находим

 

−n

)].

In = (−1)n

[− ln

√2 + 2 (1 −

2 + . . . +

 

 

 

 

1

 

1

 

(

1)n

 

2288. Пользуясь формулой Эйлера

eix = cos x + i sin x,

показать, что

2π

{

0,

если m ̸= n,

einxe−imxdx =

∫0

2π,

если m = n

(n и m – целые).

Согласно формуле Эйлера

einxe−imx = (cos nx + i sin nx)(cos mx − i sin mx) =

157

= (cos nx cos mx + sin nx sin mx)+

+i(sin nx cos mx − cos nx sin mx) =

= cos(n − m)x + i sin(n − m)x,

следовательно,

2π

2π

2π

 

∫0

einxe−imxdx = ∫0

cos(n − m)x dx + i ∫0

sin(n − m)x dx.

Определенные интегралы вычисляем по формуле Ньютона – Лейбница:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

sin(n

m)x

 

2π

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2π

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

−

 

 

, m ̸= n,

∫

 

−

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

−

 

 

 

 

cos(n

 

m)x dx =

 

 

 

 

 

2π

 

 

=

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

, m = n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0

 

 

 

 

 

x

0

 

 

 

 

 

 

 

=

 

 

 

 

 

 

 

̸

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0,

 

m = n,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

{

2π,

 

m = n.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

cos(n

m)x

2π

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2π

 

 

 

 

 

−

 

 

 

−

 

 

, m ̸= n,

∫

−

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

−

 

 

 

 

 

sin(n

 

m)x dx =

 

2π

 

 

 

 

 

= 0.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0

 

 

 

 

 

0

0

 

, m = n

 

 

 

Отсюда находим

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2π

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

∫0

einxe−imxdx =

 

 

 

0,

если m ̸= n,

 

 

 

 

 

 

 

{

2π,

если m = n.

2289. Показать, что

∫b e(α+iβ)x dx = eb(α+iβ) − ea(α+iβ)

α + iβ

a

158

(α и β – постоянные).

Применяя формулу Эйлера, находим

∫b ∫b

e(α+iβ)x dx = (eαx cos βx + ieαx sin βx) dx =

a a

∫b ∫b

= eαx cos βx dx + i eαx sin βx dx.

a a

Согласно решению задач 1828 и 1829 из [7]

 

 

b

 

 

 

 

 

βx + β sin βx

 

 

 

b

 

 

 

 

a

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

∫

 

eαx cos βx dx =

eαx a ,

 

 

 

α cos α2 + β2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

b

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

α sin βx − β cos βx eαx

 

b

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

a

 

eαx sin βx dx =

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

∫

 

 

 

 

 

α2 + β2

 

 

a

 

 

 

Таким образом,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

∫ab e(α+iβ)x dx =

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

βx) + i(α sin βx

 

β cos βx)

 

 

 

b

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

−

 

 

a .

(3.23)

= (α cos βx + β sin

α2 + β2

 

 

 

 

eαx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

С другой стороны, применяя формулу Эйлера и

выполняя

деле-

ние комплексных чисел, получаем:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

e(α+iβ)x

 

cosβx + i sin βx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

=

 

 

 

 

 

eαx =

 

 

 

 

 

 

 

 

 

α + iβ

 

α + iβ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

=

(cosβx + i sin βx)(α − iβ)

eαx

=

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

α2 + β2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

159

=

(α cos βx + β sin βx) + i(α sin βx − β cos βx)

eαx.

(3.24)

 

 

 

 

 

α2 + β2

 

 

 

 

 

 

 

 

Из равенств (3.23) и (3.24) следует, что

 

 

 

 

 

 

∫

b

e(α+iβ)x

 

b =

eb(α+iβ) − ea(α+iβ)

 

 

 

e(α+iβ)x dx =

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

α + iβ

a

 

α + iβ

 

 

a

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Пользуясь формулами Эйлера:

 

 

 

 

 

 

 

1

(eix + e−ix) ,

 

 

 

1

(eix − e−ix) ,

 

 

cos x =

 

sin x =

 

 

 

2

2i

 

вычислить интегралы (m и n – целые положительные числа):

∫π/2

2290. sin2m x cos2n x dx.

0

Проще всего данный интеграл можно вычислить с помощью метода рекуррентных соотношений. Пусть

 

 

 

π/2

 

 

 

 

 

 

I(m, n) = ∫0

sin2m x cos2n x dx.

 

 

Интегируя по частям, получаем:

 

 

 

 

 

π/2

 

 

π/2

 

 

0

 

 

I(m, n) =∫

 

 

 

 

−

sin2m x cos2n−1 x d(sin x) = sin2m+1 x cos2n−1 x 0

π/2

 

 

 

 

 

 

0

[

 

 

 

]

 

 

− ∫

2m sin2m x cos2n x − (2n − 1) sin2m+2 x cos2n−2 x dx =

 

π/2

 

π/2

 

 

= −2m∫0

sin2m x cos2n x dx + (2n − 1)∫0

sin2m+2 x cos2n−2 x dx =

160