- •1. Лексікалогія як раздзел мовазнаўства
- •2. Мнагазначнасць слова
- •Лексічныя моўныя апазіцыі
- •Апазіцыі фармальнай тоеснасці. Амонімы
- •Апазіцыі семантычнай тоеснасці. Сінонімы
- •Апазіцыі семантычнай процілегласці. Антонімы.
- •Фармальна-семантычныя апазіцыі. Паронімы.
- •3. Дыферэнцыяцыя слоўнікавага складу
- •Актыўная і пасіўная лексіка. Новыя і ўстарэлыя словы
- •Лексіка беларускай мовы паводле сферы ўжывання
- •Лексіка беларускай мовы паводле с тылістычнай дыферэнцыяцыі
- •4. Фразеалогія як раздзел мовазнаўства
- •Фразеалагізм як моўная адзінка і яго прыметы
- •Класіфікацыі фразеалагічных зваротаў
- •5. Лексікаграфія як навука
- •Віды лінгвістычных слоўнікаў
- •6. Фанетыка і фаналогія як раздзелы мовазнаўства
- •Гук і фанема
- •Фанетычны падзел маўленчай плыні
- •Гукі мовы і аспекты іх вывучэння
- •Класіфікацыя гукаў маўлення і яе прынцыпы
- •Артыкуляцыйная класіфікацыя галосных
- •7. Склад I складападзел
- •Фанетычная прырода націску
- •8. Пазіцыйныя і гістарычныя чаргаванні гукаў
- •Чаргаванні галосных гукаў
- •Чаргаванні зычных гукаў
- •9. Арфаэпія як правілы рэалізацыі фанетычнай сістэмы
- •Асноўныя правілы вымаўлення зычных
- •Адхіленні ад норм літаратурнага вымаўлення і іх пры- чыны
- •10. Графіка, яе прадмет і задачы. Алфавіт як аснова графікі
- •11. Арфаграфія і яе прынцыпы
- •Кароткія звесткі з гісторыі беларускай арфаграфіі
- •12. Назоўнік як часціна мовы. Лексіка-граматычныя разрады назоўніка
- •Род назоўнікаў
- •Склон назоўнікаў. Асноўныя значэнні склонаў
- •Назоўнікі трэцяга скланення, іх канчаткі
- •Рознаскланяльныя назоўнікі, іх канчаткі
- •Скланенне назоўнікаў у множным ліку
- •Скланенне некаторых прозвішчаў і геаграфічных назваў
- •Нескланяльныя назоўнікі
- •Формы назоўнікаў з суфіксамі ацэнкі
- •Утварэнне назоўнікаў
- •13. Паняцце аб словаўтварэнні
- •14. Граматычныя значэнні і сродкі іх перадачы
- •Часціны мовы як лексіка-граматычныя разрады слоў
- •Сістэма часцін мовы
- •15. Марфемная структура слова. Марфема
- •Тыпы марфем
- •Аснова слова і канчатак
- •Корань і афіксы
- •Змены ў марфемнай структуры слова
- •16. Прыметнік як часціна мовы
- •Разрады прыметнікаў
- •Поўныя і кароткія формы прыметнікаў
- •Ступені параўнання якасных прыметнікаў
- •Формы прыметнікаў са значэннем ацэнкі і меры якасці
- •Утварэнне прыметнікаў
- •17. Лічэбнік як часціна мовы. Разрады лічэбнікаў
- •Уласнаколькасныя лічэбнікі
- •Зборныя лічэбнікі
- •Сінтаксічная сувязь лічэбнікаў з назоўнікамі
- •Скланенне ўласнаколькасных, зборных і дробавых лічэбнікаў
- •Парадкавыя лічэбнікі, іх утварэнне і скланенне
- •Пераход лічэбнікаў у іншыя часціны мовы
- •Няпэўна-колькасныя словы
- •18. Займеннік як часціна мовы
- •Асабовыя займеннікі
- •Зваротны займеннік сябе
- •Прыналежныя займеннікі
- •Указальныя займеннікі
- •Азначальныя займеннікі
- •Пытальныя і адносныя займеннікі
- •Адмоўныя займеннікі
- •Няпэўныя займеннікі
- •Пераход слоў іншых часцін мовы ў займеннікі. Ужыванне займеннікаў у ролі іншых часцін мовы
- •19. Дзеяслоў як чаcціна мовы
- •Асновы дзеяслова
- •Пераходныя і непераходныя дзеясловы
- •Зваротныя дзеясловы
- •Катэгорыя стану дзеясловаў
- •Паняцце трывання
- •Утварэнне суадносных пар трывання
- •Ступеннае ўтварэнне трыванняў
- •Паняцце катэгорыі ладу. Абвесны лад
- •Катэгорыя часу дзеясловаў
- •Цяперашні час
- •Будучы час
- •Прошлы час
- •Катэгорыя асобы дзеясловаў
- •Безасабовыя дзеясловы
- •Спражэнне дзеясловаў
- •Рознаспрагальныя дзеясловы
- •Утварэнне дзеясловаў
- •20. Дзеепрыметнік и дзеепрыслоуе Дзеепрыметнік як дзеяслоўная форма
- •Утварэнне дзеепрыметнікаў
- •Пераход дзеепрыметнікаў у прыметнікі
- •Дзеепрыслоўе як дзеяслоўная форма
- •Адноснае абазначэнне часу дзеепрыслоўямі
- •Утварэнне дзеепрыслоўяў
- •Ужыванне дзеепрыслоўяў
- •21. Прыслоўе як часціна мовы
- •Разрады прыслоўяў паводле значэння
- •Ступені параўнання якасных прыслоўяў
- •Формы прыслоўяў са значэннем ацэнкі і меры якасці
- •Спосабы ўтварэння прыслоўяў
- •Ужыванне прыслоўяў у ролі іншых часцін мовы
- •Безасабова-прэдыкатыўныя словы (катэгорыя стану) Агульная характарыстыка безасабова-прэдыкатыўных слоў
- •Утварэнне безасабова-прэдыкатыўных слоў
- •22. Службовыя цасцины мовы Прыназоўнік як часціна мовы
- •Невытворныя і вытворныя прыназоўнікі
- •Ужыванне прыназоўнікаў са склонамі
- •Асноўныя значэнні прыназоўнікаў
- •Злучнік як часціна мовы
- •Злучальныя і падпарадкавальныя злучнікі
- •Класіфікацыя злучнікаў паводле іх паходжання, структу- ры і спосабу ўжывання
- •Часціцы як часціна мовы
- •Класіфікацыя часціц
- •Часціцы, якія выражаюць дадатковыя сэнсавыя адценні
- •Мадальныя і мадальна-валявыя часціцы
- •Эмацыянальна-экспрэсіўныя часціцы
- •Выклічнік як часціна мовы
- •Разрады выклічнікаў
- •Мадальныя словы.Мадальнасць і сродкі яе выражэння
- •Мадальныя словы іх характарыстыка і семантычныя разрады
- •Суадноснасць мадальных слоў з іншымі часцінамі мовы
Скланенне ўласнаколькасных, зборных і дробавых лічэбнікаў
У скланенні ўласнаколькасных, зборных і дробавых лічэбнікаў
назіраецца вялікая разнастайнасць: адны з іх маюць свае асаблівасці
скланення; другія змяняюцца, як назоўнікі; трэція – як прыметнікі; нека-
торыя скланяюцца, як займеннікі; асобныя (дзевяноста, паўтара) ва
ўсіх склонах маюць аднолькавую форму.
Лічэбнікі адзін, адна, адно скланяюцца, як прыметнікі.
Н. адзін адно адна В. як Н. або Р. адну
Р. аднаго адной(-ае) Т. адным адной(-ою)
Д. аднаму адной М. (пры) адным адной
Лічэбнікі адзін, адно захоўваюць родавыя адрозненні толькі ў
назоўным склоне і страчваюць іх у астатніх склонах. Слова адна ў
родным і творным склонах мае два варыянты канчаткаў.
Лічэбнік адны скланяецца, як прыметнік у форме множнага ліку:
адных, адным, аднымі.
Уласнаколькасныя лічэбнікі два, дзве і зборныя абодва, абедзве
ахоўваюць родавыя адрозненні ва ўсіх склонах: два, абодва (з цвёрдай
асновай) – мужчынскага і ніякага роду, дзве, абедзве (з мяккай асновай) –
жаночага роду.
Н. два абодва дзве абедзве
Р. двух абодвух дзвюх абедзвюх
Д. двум абодвум дзвюм абедзвюм
В. як Н. або Р.
Т. двума абодвума дзвюма абедзвюма
М. (пры) двух абодвух дзвюх абедзвюх
Лічэбнікі тры, чатыры ў творным склоне захавалі форму парнага
ліку на -ма: трыма, чатырма.
Лічэбнікі пяць – дзесяць, адзінаццаць – дваццаць, трыццаць скла-
няюцца, як назоўнікі 3-га скланення тыпу косць, радасць: пяці, сямі, ша-
снаццаці; пяццю, сямю, шаснаццаццю. У форме творнага склону гэтых
лічэбнікаў гук [ц] у інтэрвакальным становішчы падаўжаецца: дзесяццю,
дванаццаццю; але: шасцю.
У лічэбніках адзінаццаць – дзевятнаццаць ва ўсіх склонах націск
прыпадае на склад -на-.
Лічэбнікі сорак, сто пры скланенні маюць толькі дзве формы: для
назоўнага і вінавальнага – сорак, сто, для астатніх – сарака, ста. Лічэ-
бнік дзевяноста зусім страціў склонавыя формы. На склон гэтых лічэ-
бнікаў паказвае назоўнік, з якім яны спалучаюцца: О зямля! Ты ўся ў аб-
новах! Ты ў мільён званочкаў звоніш, ты на ста пявучых мовах весняй
радасцю гамоніш (Гіл.).
У лічэбніках пяцьдзесят, шэсцьдзесят, семдзесят, восемдзесят
пры скланенні змяняюцца абедзве часткі. Ва ўскосных склонах (за вы-
ключэннем вінавальнага) гэтыя лічэбнікі маюць адзін націск – на канча-
тку першай часткі слова: пяцідзесяці, сямідзесяці; пяццюдзесяццю, ся-
мюдзесяццю.
У складаных лічэбніках тыпу дзвесце – дзевяцьсот таксама змяня-
юцца абедзве часткі; другая частка гэтых лічэбнікаў ва ўскосных скло-
нах мае чатыры формы (васьмісот, васьмістам, васьмюстамі, у васьмі-
стах). Лічэбнік дзвесце захоўвае форму жаночага роду абедзвюх частак
толькі ў назоўным і вінавальным склонах, у астатніх – прымае форму
мужчынскага роду: двухсот, двумстам, двумастамі.
Лічэбнік тысяча скланяецца, як назоўнікі 1-га скланення кшталту
задача; мільён, мільярд – як назоўнікі 2-га скланення кшталту завод. У
творным склоне лічэбнік тысяча ўжываецца ў дзвюх формах: тысячай і
тысяччу.
Зборныя лічэбнікі двое, трое, пяцёра і інш. скланяюцца, як займен-
нікі твае, свае: дваіх, траіх, пяцярых; дваім, траім, пяцярым і г. д.
У дробавых лічэбніках асобна скланяюцца лічнік і назоўнік: адна
шостая, тры і пяць дзесятых; адной шостай, трох і пяці дзесятых; ад-
ной шостай, тром і пяці дзесятым і г. д.
Лічэбнікі паўтара ў спалучэнні з назоўнікамі мужчынскага і ніяка-
га роду і паўтары з назоўнікамі жаночага роду ва ўсіх склонах маюць
аднолькавую форму – паўтара, паўтары і захоўваюць родавыя
адрозненні.
Н. паўтара (кілаграма, вядра) паўтары (тоны)
Р. паўтара (кілаграма, вядра паўтары (тоны, тон)
кілаграмаў, вёдраў)
Д. паўтара (кілаграмам, вёдрам) паўтары (тонам)
В. паўтара (кілаграма, вядра) паўтары (тоны)
Т. паўтара (кілаграмамі, вёдрамі) паўтары (тонамі)
М. (у) паўтара (кілаграмах, вёдрах) паўтары (тонах)
Пры лічэбніках паўтара, паўтары назоўнік ужываецца ў адзіно-
чным ліку, а ва ўскосных склонах (за выключэннем вінавальнага) прымае
форму множнага ліку; у родным склоне ўжываюцца абедзве формы –
адзіночнага і множнага ліку.
Пры скланенні састаўных лічэбнікаў змяняюцца ўсе словы, якія
ўваходзяць у склад гэтых лічэбнікаў
