Добавил:
096555144
Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз:
Предмет:
Файл:Ղազարոսյան, Սարգսյան, Սևանավանք
.pdf
60
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔ. ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՁԵՌԱԳՐԱԿԱՆ ԵՎ ՎԻՄԱԳՐԱԿԱՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
են ՍբԱռաքելոցի արևմտյան դուռը 1176թ.
նորոգող Քուրդ իշխանաց իշխանի հետ:
Մենքհակվածչենքայսնույնացմանը,քանի
որ, եթե դռան վկայագրում նշված է Քուրդ
ԱրծրունիՄահկանաբերդցին,ապանաթաղ
վածէՀաղբատում,իսկթեովէհիշյալՔուր
դըկամ ավելի ստույգ՝ Քուրդարը, դժվարա
նումենքասել:
ՍբԱռաքելոցեկեղեցուհյուսիսայինկող
մում՝պատվանդանաշարիվրա,կանգնեցված
ենմիքանիխաչքարեր,որոնքունենվկայա
գրեր:Դրանքներկայացվումենսկսածձախից:
տող.
ՅԻԲ ┌ԻՀ┐ ( ՞) ՍՈՒԼԹԱՆ
ԻՆ...:
սում,1տող.
┌ՍԲ┐ ԽԱՉՍ
ԹՎ └ԻՆ┘ ՋԺԱ (1462):
Ի ԹՎԻՆ┘ Ո
ԼԶ (1187):
վերինանկյուններում,1տող.
┌ՍԲ┐ ԽԱ ┌Չ┐Ս ԲԱՐԵԽԱՒՍ...
ԹՎ └ԻՆ┘ Ջ (1451), ՄԵ └Զ┘ Յ └Ի┘Շ └ԵՑԷՔ
Ի┘ ՔՍ:
տիճանների աջ կողմում, երեք կոթողներից
ձախիցառաջինը,քիվինևհիմնախաչիվեր
նամասում,մեկականտող.
ՍԲ ՆՇԱՆՍ ԲԱՐԵԽԱՒՍ
ՀՈԳՈՅՆ ՊՌՕՇԻ:
ԶԿԱԶՄՈՂ ԳՐԻԳ └ՈՐ┘ Յ └Ի┘Շ └ԵՑԷ┘Ք
└Ի┘ ՔՍ:
նշանավորիշխանականտոհմիշառավիղնե
րիցէ: Վերջում հիշված էցարդանհայտ ևս
մի շնորհաշատ քարգործ, ի դեմս Գրիգոր
կազմողի: Խաչքարը կարելի է թվագրել ԺԵ
դարով:

61
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔԻՎԻՄԱԳՐԱԿԱԿԱՆԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
ՍԲ ԽԱՉՍ ԲԱՐԷԽԱՒՍ ՍՈՂԹԱՉԻՆ,
└Գ┘ԾՈՂ ԴԱՒԹԱԿ, / ԹՎ └ԻՆ┘ ՋԻ (1471):
գրվածէ,որըկարելիէկարդալնաևԴԱՒԻԹ
ԿԱ‰ԶՄՈՂŠ:
ցու գավթում պատի տակ, խաչաքանդակի
շուրջը,5տող.
└ԹՎԻՆ┘ ՌՄԼԴ (1785),
ՔՍ, ԱԾ
ՇՆՈՐՀԻՒ
ԽԱՉԻ ՔՈ ՍԲ
ՕԳՆԵԱ ԻՆՁ,
ՆԱՒԱՊԵՏ(՞) ԱՊԻՐԱՏ:
Հ րատ. 1980, 89:
են,դրանքվերծանելէվիմագրագետՍ.Սա
ղումյանը:
գավթի արևմտյան կողմում, ուղղահայաց
խաչաթևի վերին մասը կոտրված է, խաչի
հետևի ամբողջ մակերեսին և ուղղահայաց
խաչաթևիստորինձախնիստին,22տող.
...ԴԻՆ ԻՇ ┌ԽԱՆԱ┐Ց ԻՇԽԱ
ՆԻՆ ԵՒ ՄԱՆԴԱՏՈՒՐՏՈՒԽՈՒՑ
ԻՍԻՆ, ՈՐԴ ┌ՈՅ┐ ՀԱՍԱՆԱ ԿԱՅԵՆ
┌Ե┐ՑՈ, ՇԻՆԵՑԻ ԶՀՈԳԷՏՈՒՆՍ Ի
ՄԷՋ ԼԵՐԱՆՑՍ ԼԻՈՏԱՓՈ, Ի
ՍԱՀՄ └Ա┘Ն
ՄԵՐ ՀԱՅՐԷՆԵ └Ա┘ՑՍ ՄԵՐ ԿԱՅԵՆՈ
ԵՒ ԿԱՆԳՆԵՑԻ Զ ՍԲ Խ
ԱՉՍ Վ └Ա┘Ս └Ն ԱՐԵՒՇԱՏՈՒ
ԹԵ └ԱՆ ԵՒ ՎԱ┘Ս └Ն┘ ՅԵՐԿԱՐ
ԿԵՆԴԱՆՈՒԹԵ └Ա┘Ն ԻՆՁ
ԵՒ ԶԱՒԱԿԱՑ Ի ┌ՄՈՑ┐
┌ԵՒ┐ ՅԻՇԱՏ ┌ԱԿ┐...
ԶԵԿԵ └ԱԼ┘ՔՆ Ե
Ւ ՀԱՆԳՈՒՑ
ԱՆԵՆ: ԱՐԴ, Ո
Ր ՀԱՆԳՉԻՆ
Ի ՍՄԱՅ ԵՒ Ե
ՐԿԻՐՊԱԳ
ԷՔ ՍԲ Խ ԱՉ
ԻՍ, ԶԻՍ...
ԻՐՍՊ...
ԼԵ...:
Հ րատ. 1960, 46.
1984, 52 ( ):

62
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔ. ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՁԵՌԱԳՐԱԿԱՆ ԵՎ ՎԻՄԱԳՐԱԿԱՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
շեն գյուղից մոտ 12 կմ հյուսիս՝ «ՔյոռՕղլու
թավլա» կոչվող հանդամասում՝ քարավանա
տան(հոգետուն)ավերակներիմոտ:Թերակղ
զի է տեղափոխվել մոտ չորս տասնամյակ
առաջ: Ակադ. Վ.Հարությունյանը կարծումէ,
որայսքարավանատունըկառուցվելէմիջնա
դարյան առևտրական մի ճանապարհի վրա,
որնԱրարատյանդաշտըկապելէԹիֆլիսիև
Գանձակի հետ
206
: Արձանագրությունն ունի
բավարարպահպանվածություն,սակայնհին
գերորդ տողի վերծանությունը տարակար
ծություններիտեղիքէտալիս:Նախորդհրա
տարակիչնայստեղկարդացելէՄԷՋԼԵՌԱՆՑ
Ի ՈՏՍ ՓՈՒՍԱ (կամ Ի ՄՈՏ ՏԱՈՒՍԱ, կամ Ի
ՄԵՐՈՏՈՒԱՍԱ):ԲնագրումԼԵՐԱՆՑբառիցհե
տո,առաջին հայացքից,պարզորոշ կարդաց
վումենՍ,Լ,Ի,Ո,Տ,Ա,Փ,Ո,Իտառերըևառա
վել որոշակի` ՍԱՀՄԱՆ բառը: ՓՈ տառերից
հետո, եթե, նույնիսկ Ինվերծանենք Ւ,միև
նույնէ,չենքկարողկարդալՓՈՒՍԱ,քանիոր
ՍԱնՍԱՀՄԱՆբառիսկիզբնէ:Եթեայսհատ
վածիվերծանությանմերվարկածըհավաստի
է,ապաայստեղգործունենքԼԻՈՏԱՓբավա
կան անորոշ տեղանվան (լեռնաշղթայի կամ
լեռնազանգվածի)հետ:
Արձանագրությանը և Հասան Կայենեցուն
անդրադարձել է պատմաբանաղբյուրագետ
Հ.Մարգարյաննիրշահեկանաշխատության
մեջ
207
: Հենվելով Վարդան Արևելցու և Ստե
փանոս Օրբելյանի հաղորդումների վրա՝ նա
կարծումէ,որՀասանը1176–1177թթ.Օրբելի
իշխաններիհայտնիապստամբությանըմաս
նակցած, Կայան ամրոցի տերՀասան Կայե
նեցին է
208
: Դատելով արձանագրության
սկզբնահատվածից՝խաչքարըկանգնեցվելէ
Հասան Կայենեցու որդու կողմից կամ նրա
տիրապետությանտարիներին:Նկատիունե
նալովայսհանգամանքը՝Վ.Հարությունյանը
ևՀ.Մարգարյաննարձանագրությունը թվա
գրել են ԺԲ դարի վերջով կամ ԺԳ դարա
սկզբով
209
: Ցավոք, սկզբնաղբյուրներում Հա
սանԿայենեցուորդուանունըվկայվածչէ:
Մեծհետաքրքրությունէներկայացնումնաև
ՀասանԿայենեցուորդունտրված«իշխանաց
իշխան և մանդատուրտուխուցես» բնութա
206
. , -
, , 1960, 45:
207
. , -
, -
, 1980, 155:
208
:
209
, 216:
գրումները: Համադրելով այս և ԺԳ դարի
առաջինտասնամյակներիվիմագիրևմատե
նագիր վկայությունները՝ Հ. Մարգարյանը
նշում է, որ.«Զաքարյանները ևս իրենց տի
րույթներըկառավարելուհամարհաստատել
էիննույնպաշտոնները ևգործակալություն
ները,որոնքգոյությունունեինվրացարքու
նիքում:...Ակներևէ,որարձանագրությունում
հիշվածմանդատուրթուխուցեսնէ,որին1191
թվականից պատկանում էր Կայան բերդը և
Կայենո գավառը»
210
: Այնուհետև հեղինակն
ավելիէորոշակիացնումվիմագրիժամանա
կը`ԺԳդարիսկիզբ,քանիոր«Զաքարյանները
վերոհիշյալգործակալություններըկարողէին
հաստատել Հայաստանի ազատագրումից և
այնտեղկյանքըխաղաղհունիմեջդնելուցհե
տո...»
211
:Ա.Շահինյանըմիառիթով նշումէ,
որ.««իոտսՓուսա»արտահայտությունըկա
րողէայլկերպկարդացվել»
212
:
ներկայումսավերվածՍբՀարությունեկեղեցու
մոտ, ագուցված պատվանդանին, ավելի ուշ
օգտագործվել է պարսպապատի շարվածքում
(նկ.7): Գիրը գրեթե բոլորում է խաչաթևերի
եզրագոտին (լուս.և գրչ.՝ Արսեն Հարություն
յանի).
210
, 217:
211
:
212
. ,
. 9–13- . , ,
1984, 52:

63
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔԻՎԻՄԱԳՐԱԿԱԿԱՆԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
† ՍԱ Է ՓՐ/ԿԻՉ ԱՇԽԱՐ/ՀԻ ԵՒ
ՅՈՅՍ ՈՒ / ՀԱՒԱՏԱՑԵԼՈՑ, / ՈՐՔ
ԵՐԿՐՊԱ/ԳԷՔ ԶԿ └ԱՐԱ┘Պ └ԵՏ
Ք └ԱՀ └ԱՆԱ┘Յ ԱՂ/ԱՒԹՍ ՅԻՇԵՑԷՔ, /
ԶԳՐ └ԻԳՈՐ┘ (կամ՝ Զ └Ա┘Գ └Ա┘Ր)
ԿԱԶՄՈՂ, / ՊՂԷ. (1448):
Հ րատ. 1858, 109.
1893, 79. 1979, 431–432.
1963, 148. 1964, 53.
1978, 76. 2008, 319.
2017, 112–113. 2021. 156:
էՀայաստանիպատմությանթանգարանում,
իսկ 2018–2019ինցուցադրվել էՆյու Յորքի
«Մետրոպոլիտան»արվեստիթանգարանում:
Արձանագրությունը մասամբ աջից ձախ
շրջագիր ծածկագրություն է, ինչի առիթով
վիմագրին առանձնակի անդրադարձել է
նախՍբԷջմիածնիմիաբանԳ.ՏերՄկրտչյա
նը:Ըստնրա՝վիմագիրըտեղտեղեղծվածէ,
ինչի հետևանքով,օրինակ, կազմողի՝ Զա քար
անձնանվանվերծանությունըպայմանական
է: Ս.Բարխուդարյանը կազմողի անունը վե
րականգնել է Զ‰ԱՔ‰ԱŠՐ,իսկ Ա.Հարություն
յանը՝ԶԳՐ‰ԻԳՈՐŠ:
հինգերեզմանոցում.
Այս տա պան է հանգս տի
Ա միր Հա սա նայ:
Հ րատ. 1895, 394.
1908, 85:
գտնել: Դատելով հանգուցյալի անունից՝
վկայագիրը կարելի է թվագրել ԺԳ–ԺԴ դդ.:
Այդ դարերում հիշված են այսանուն երկու
անձ:Նրանքեն`ՊռոշԽաղբակյանիորդիՀա
սանըկամԱմիրՀասանը՝մահացած1292թ.և
նրա նույնանուն թոռը, հիշված 1340ական
թթ.:Հարկէավելացնել,որսույնտարածքը
Զաքարյանների կողմից տրվել էր Խաղբակ
յանիշխաններին:Նտառիվերականգնումը
մերնէ:
կանպատկերով,թերակղզուհինգերեզմանո
ցում,3տող.
ԵՆԿՃԵՑԻ
ՄԱՐՏԻՐՈՍ,
ԹՎ └ԻՆ┘ ՌՃԽԲ (1693):
Հ րատ. 1895, 394.
1908, 83:
վել է վերջին տարիների մաքրման աշխա
տանքներիժամանակ:
ցում,ստորինմասում,խաչաթևերիանկյուն
ներում,2տող(նկ.30).
ՏՐ ՅՍ
Ի ՍՄԱՅ:
Ի :ՈՀԶ: (1227) ԹՎ └ԻՆ┘ ԿԱՆԳՆԵՑԱՒ
ԽԱՉՍ Ի ԲԱ/ՐԷԽԱՒՍՈՒԹԻ └ՒՆ┘
ԱԲԼՀԱՍԱՆԱ, ՔՍ ՈՂՈՐՄ ┌Ի┐:
Հ րատ. 1895, 394.
1908, 83:
ցուտանիքինորոգման ժամանակ,շարված
քի միջից հայտնաբերվեցին 30ից ավելի
փոքրչափերիխաչքարեր:Դատելովմիքանի
թվակիրխաչքարերիցևդրանցզարդատար

64
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔ. ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՁԵՌԱԳՐԱԿԱՆ ԵՎ ՎԻՄԱԳՐԱԿԱՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
րերից՝ կոթողները ԺԵ–ԺԶ դդ. գործեր են:
Ամենայնհավանականությամբ,խաչքարերը,
որպես շինաքար, օգտագործվել են 1650ա
կան թթ. իրականացված նորոգչական աշ
խատանքների ժամանակ: Այժմ կոթողները
դասավորված են գավթի ներսում՝ պատերի
տակ:
յուններում,1տող.
ԹՎ └ԻՆ┘ ՋԺԱ (1462):
ՔՍ ԱԾ
ՈՂՈՐ ┌ՄԻ┐:
ԹՎ └ԻՆ┘ ՋՀԸ (1529):
կյուններում,1տող.
ԴԱՒԻԹ, ԹՎ └ԻՆ┘ ՋԻԴ (1475):
որն իր անունը փակագրել է: Հնարավոր է
նույնացնելթ.23վիմագրումհիշվածԴավիթ
Դավթակկազմողիհետ:
կյուններում,1տող.
ՄԱԹԷ └Ո┘Ս:
րում,2տող.
ԹՎ └ԻՆ┘ ՋԻԵ (1476)
ՄԱԹԷ └Ո┘Ս:
ԹՎ └ԻՆ┘ ՋԺԴ (1465):
ՍԲ ԽԱՉ└Ս┘ Բ └ԱՐԷ┘Խ └ԱՒՍ┘ Թ...:
կյուններում,1տող.
ԹՎ └ԻՆ┘ ՋԹ (1460)

65
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔԻՎԻՄԱԳՐԱԿԱԿԱՆԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
1տող.
┌ՍԲ ԽԱՉՍ┐ ԲԱՐ └Է┘Խ └ԱՒՍ┘
Խ └Ա┘Թ ┌ՈՒՆԻՆ┐:
┌ՍԲ┐ ԽԱՉ └Ս┘ ՄԱՐՈՒԹ └ԻՆ┘:
ՍԲ ԽԱ┘Չ └Ս┘ ԶԱՏ...:
անկյունում,1տող.
└ԹՎԻՆ┘ ՌԿԴ (1615):
տող.
...ԳԻՐԳՈ ┌Ր┐
ԽԱՉՔԱՐԽԱՉՔԱՐ.գավթում,նեղնիստին,3տող.
ԵՍ՝ ՄՈՒ└Ք┘ԱԷԼ, / ԾԱՌԱ└Յ┘ ԱՅ,
Կ/ԱՆԳՆԵՑԻ:
(լուս.ևգրչ.՝ԱրսենՀարությունյանի)
┌ԱՅՍ┐ Է ՏԱՊԱՆ ԱՒԵՏԻՍԻՆ Ի
ԲԱՐԵՊ └Ա┘ՇՏ Թ ...Ե...Ք...
անունըպայմանականէվերծանված:
եկեղեցուգավթում,քառատված,գիրը՝վնաս
ված,17տող.
ԸՆԴ ԱՅՍ ՏԱՊԱՆԱՒ ┌ՅՈՒ┐/ՍՈՎ
ՆՈՐՈԳՉԻՆ,
Յ ┌ԱՒԵՐԺ Պ┐/ԱՐԾԱՆՕՔ Ի ԽԱ ┌ՂԱՂ
ՀԱ┐/ՆԳՉԻՆ,
ՈՍԿԵՐՔ ┌ԻՇԽԱՆԻՆ┐ / ԲԱՐՍՂԻ
ԱՐԾ ┌ՐՈՒՆՒՈՅ┐,
/ ՈՐ ՏԱՆՍ ┌ՀԱՅԿԱԶԱՆՑ┐ / ԷՐ ՃՐԱ ┌Գ
ԼՈՒՍՈՅ,
ՈՐ Ե┐/ՀԵՂ ԶՔՐՏՈ ┌ՒՆՍ ՓՈԽ┐/ԱՆԱԿ
ԱՐԵԱՆ,
┌ԺԱՌԱՆ┐/ԳԵԱՑ ԱՆՈՒՆ ┌ԻԲՐ Զ/ՎԱՐԴԱՆ,
ԹՈՂ ┌ԼՈՎ Զ/ՅԻՇԱՏԱԿ ԱՆՀԱ ┌ՄԱ┐/Ր
ԲԱՐԵԱՑ,
ՓՈԽ ┌ԵՑԱՒ┐ / ԱՍՏԻ Ի ԿԵԱ ┌ՆՍ ԱՆԱՆՑ┐,
/ ԾՆԱՒ Ի 1 ՕՐ ┌Ն ՅՈՒՆԻՍԻ / 18┐05 ԱՄԻ,
Վ ┌ԱԽՃԱՆԵՑԱՒ Ի ...┐ ՕՐՆ ┌ՅՈՒՆԻՍԻ 1875
ԱՄԻ┐:
Հ րատ. 1895, 124.
1908, 84:
Լալայանի հաղորդմամբ՝ տապանաքարը
Սևանավանք է բերվել Բջնիի մոտակայքից:

66
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔ. ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՁԵՌԱԳՐԱԿԱՆ ԵՎ ՎԻՄԱԳՐԱԿԱՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
Նա տապանաքարն ամբողջական է տեսել,
ուստի բնագրում վերականգնումներն ար
վածենըստնախորդհրապարակման:
ՄԱՐՄԱՐՅԱՍԱԼԱՔԱՐ.ՄԱՐՄԱՐՅԱՍԱԼԱՔԱՐ.ներկայումագուց
ված է Վազգենյան հոգևոր դպրանոցի
երկրորդհարկիճեմասրահում,7տող.
ԿԱՌՈՒՑԱՒ ԸՆԾԱՅԱՐԱՆՍ ՇՆՈՐՀՕՔ
ՓՐԿՉԻ / Ի ՀԱՅՐԱՊԵՏՈՒԹԵԱՆ
ՏԵԱՌՆ ՄԿՐՏՉԻ, /
ՎԱՆԱՀԱՅՐՈՒԹԵԱՆ ՎԱՐԴԱՊԵՏ
ՍԱՐԳՍԻ, / ԱՐԴԵԱՄԲՔ ՇՈՒՇԵՑԻ
ՂՈՒԿԱՍԵԱՆՑ ԱՒԵՏԻՍԻ՝ / ՍՈՒՐԲ
ՄԵՆԱՍՏԱՆԻՍ ՄԵԾ ԲԱՐԵՐԱՐԻ, /
ՈՐՈՅ ՅԻՇԱՏԱԿՆ ՕՐՀՆՈՒԹԵԱՄԲ
ԼԻՑԻ, / 1897 – ՌՅԽԶ:
էդպրանոցիցհայտնիմեկայլարձանագրու
թյան (Հ
մր
57), որը չի պահպանվել: Կարծում
ենք՝ շինարարական երկու վիմագիր էկազմ
վածեղել, քանի որկորածհամարվողվիմա
գիրն ավելի սեղմ ու փոքրինչ տարբեր է:
(լուս.ևգրչ.՝ԱրսենՀարությունյանի)
բակում. հորինվածքի կենտրոնում ԺԺԱ դդ.
խաչքարայինմշակույթինբնորոշհիմնախաչն
է կից փարթամ արմավազարդով՝ երիզված
պարզունակ գալարազարդով: Կոթողի թի
կունքին՝ աղոթողի (օրանտի) դիրքով պատ
կերվածը,հավանաբար,այնանձնէ,որիհի
շատակին կանգնեցվել էխաչքարը:Քանդա
կինկիցպահպանվելէնաևնրաանվանակիր
հիշատակագրությունը(նկ.48ադ).
ՍԱ / ՀԱԿ՝ / ԾԱ / Ռ / ԱՅ / ԱՅ:
ճակատի հարաւային սեան վրայ կայ հետև
եալ արձանագրութիւնը, որ այժմ սուաղի
տակնէմնացել».
Յա մի Ռե րոր դի ՃԳԺա նե րոր դի
(1664), շնոր հօք Աս տու ծոյ, մեք՝ հա րա
զատ եղ բարք խօ ճայ Սուլ խանս և Զալս,
ի քա ղա քէն Տփ խեաց, աս քէն Չի թա
ղենց, որ դիք Թա ղա յի, ե կեալ ի սուրբ
ա նա պատս ի Ս ևան ծո վա պատ, զոր ի
բա զում ժա մա նա կաց մեր կա մաւ
խոս տա ցանք մեր ապ րա նաց շահն
Ժա նորդ տանք Սէ վա նայ, ա մէն. զոր
շի նե ցաք Սուրբ Աս տո ւա ծած նի ե կե ղե
ցիս և տո ւաք յի շա տակ մի ար ծա թի
կան թեղ, խաչ, բուր վառ, սկի, հո գոյն
հօր մե րոյ Թա ղա յին, մօր՝ Բէ կի սուլ թա
նին, եղ բօր՝ Պա պին, Զօ րա պին և
ք վէ րանց որ դոց բա ժի նին. նաև մ իա
բանքս խոս տա ցանք տա րին Գ ժամ
մա տու ցա նել: Կա տա րողք վարձս
առ ցեն, ի հայ րա պե տու թեան տ եառն
Յա կո բայ:
Հ րատ. 1871, 107–108.
2014, 351.
1908, 80–81:
ցին Մարիամ իշխանուհու կառուցածն է
213
:
Երեք եղբայրները, հավանաբար, եկեղեցին
հիմնանորոգել են, ըստայդմ էլ՝ վիմագրում
վկայվածէ«շինեցաք»բառը:
լուսամուտիներքև,դրսից».
Յա մի ՌՃԳԺա նե րոր դի (1664), շնոր
հօք Աս տու ծոյ, մեք՝ հա րա զատ եղ
բարքս Սուլ խան, Զալս, ի քա ղա քէն
Տփ խեաց, աս քէն Չ թա ղենց, որ դիք
Թա ղա յի, որ դոյ Միր վէ լոյ, ե կեալ ի սուրբ
ա նա պատս Սէ վան, տե սեալ զՍուրբ
Աս տո ւա ծած նի ե կե ղե ցիս, զոր շի նեալ
213
, , 17, 73:

67
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔԻՎԻՄԱԳՐԱԿԱԿԱՆԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
յի շա տակ մեր ապ րա նաց շա հի
Ժանորդն տալ զտե ղի բնա կո ղաց և
միա բանքս խոս տա ցան տա րէն Գ ժամ
մա տու ցա նել սուրբ Զատ կին, Վար դա
վա ռին, Ջ րօրհ նեաց տօ նից: Այս եղև ի
հայ րա պե տու թեան տ եառն Յա կո բայ,
ա ռաջ նորդ Մ խի թար ե պիս կո պոս, Բար
սեղ վար դա պետ հան գու ցե լոյ:
Հ րատ. 1871, 111.
2014, 351. 1908, 81:
ձանագրությաններքևում.
Շ նոր հօք և ո ղոր մու թեամբ Աս տու ծոյ,
նո րո գե ցաւ ե կե ղե ցիս իւր կնա ծովն
(գան ձովն՞) ի թո ւին ՌՃՁԹ (1740), ի
հայ րա պե տու թեան տ եառն Ղա զա րի և
ա ռաջ նորդ Մար տի րոս վար դա պե տի:
Աս տո ւած ո ղոր մի ա սա ցէք տուրք և
ո ղոր մու թիւն տո ւո ղացն սուրբ տանս և
աշ խա տո ղաց ևս՝ Մար տի րոս վար դա
պե տի որ դի Ա թա պէ կին, որ տո ւաւ Բ
թու ման ո ղոր մու թիւն: Ո ղոր մես ցի ձեզ
Աս տո ւած:
Հ րատ. 1871, 112.
2014, 351–352.
1893, 86. 1908, 81:
դռանաջկողմում,դրսից».
Շ նոր հօքն Աս տու ծոյ, նո րո գե ցաւ տա
նիք Սուրբ Աս տո ւա ծած նի ե կե ղեց ւոյ ի
հայ րա պե տու թեան տ եառն Եփ րե մի և
նո րաօծ Յով հան նու կա թու ղի կո սի,
յա ռաջ նոր դու թեան տեղ ւոյս Յով հան
նէս վար դա պե տին և աշ խա տա նօք
բո լոր մ իա բա նաց, մա նա ւանդ Կա րա
պետ վար դա պե տին, որ ի շի նու թեան
մա սին սպա նաւ յայ լազ գեաց ի ժո ղո վա
րա րու թեան, որ ե լից վանս սգով, որք
ըն թեռ նոյք, ո ղոր մի ա սա ցէք: Յա մի
Տ եառն 1832 և ի թո ւա կա նու թեանս
ՌՄՁԱ:
Հ րատ. 1871, 108–109.
1908, 81–82:
գրումէ.«Որպէսերևիզքարնարձանագրու
թեանսյետոյենկցեալընդսեմոյն»,իսկվեր
ջումգրումէ.«Որպէսասացինիմիաբանու
թեանս,սպանեալէդոյնԿարապետվարդա
պետն ի կողմանս Շաքւոյ յաւազակաց, ընդ
աշխարհականսպասաւորինՑամաքաբերդց
ւոյ»:
դուած գաւթի փայտէ սեան վերայ եղել են
հետևեալերկուարձանագրութիւները».
Յա մի Տ եառն 1836. նո րո գե ցան ի
հի մա նէ գա ւիթս Սուրբ Աս տո ւա ծած նի
և մէկ մեծ մա ռան... չորս օ դայ մէկ
եր կար քու չա յիւ, ար դեամբ և ծա խիւք
Լ մե ցի ծե րու նա զարդ ի Ք րիս տոս հան
գու ցեալ Ս տե փա նոս ճգնազ գեաց
վար դա պե տին, որ նախ քան զվաղ ճան
իւր կտա կաւ ա ւան դեաց զծախսն
այ սո ցիկ մ իում մ իա բա նից ա նա պա տիս
Նի կո ղա յոս վար դա պե տին, գի տու
թեամբ ա ռաջ նոր դի տեղ ւոյս Յով հան
նէս վար դա պե տին և բո լոր մ իա բա
նիցս, որ և ա ւան դե ցաւ օգ նա կա նու
թեամբն Աս տու ծոյ և ձեռ նա ւու թեամբ
բո լոր մ իա բա նիցս: Նի կո ղա յոս վար դա
պետ Մով սէ սեան:
Հ րատ. 1871, 109.
1893, 86. 1908, 82:
դապետի անվան հիշատակումնԱլիշանն ու
Լալայանըչունեն:
ստորև.
Կայսրն Ռու սաց Նի կօ լայ Պաւ լօ վիչն եկն
յաշ խարհս մեր ի Հա յաս տան, յա մի
Տ եառն 1837 և ե մուտ ի Սուրբ Էջ միա
ծին ի հոկ տեմ բե րի 4 և 5 սոյն ամ սոյս
յԵր ևան. և ի 6, ի մուտս ա րե գա կան
յա ւուր չո րեք շա բա թի էանց հան դէպ
նա ւա հանգս տի ա նա պա տիս օթ ևանս
ա րա րեալ ի գիւղն Չի բուխ լու մէկ գի շեր,
և աս տի ի Տփ խիս քա ղաք. և ան տի ևս

68
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔ. ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՁԵՌԱԳՐԱԿԱՆ ԵՎ ՎԻՄԱԳՐԱԿԱՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
էանց գնաց խա ղա ղու թեամբ յա թոռն
իւր ի Ս. Պ[ե տեր]բուրգ: Նի կո ղա յոս
վար դա պետ Մով սէ սեան:
Հ րատ. 1871, 110.
1893, 86. 1908, 82:
դապետի անվան հիշատակումնԱլիշանն ու
Լալայանըչունեն:
նուած հին սենեակների վրայ եղած արձա
նագրութեանքարըայժմպահւումէվանքում,
որովհետևայդսենեակներըքանդուածևնո
րերնենշինուած:Այսքարիվրայարձանագ
րուածէ».
Շ նոր հիւն Աս տու ծոյ շի նե ցան սե
նեակքս ար դեամբք Տփ խի սայ Հա յոց
ժո ղովր դոց՝ ձեռն տո ւու թեամբ Տ եառն
Յով հան նու կա թու ղի կո սին, յա ռաջ նոր
դու թեան բնիկ մ իա բա նի տեղ ւոյս
Յով հան նէս վար դա պե տին Ղա զա խեց
ւոյ, աշ խա տու թեամբ մ իա բա նից տեղ
ւոյս. ՌՄՁԴ (1835):
Հ րատ. 1871, 110–111.
1893, 86. 1908, 82–83:
Յի շա տակ է այս զոյգ սե նեակքհիւ րա
նոց բա րե պաշտ Արծ րու նեան ա ղա
Բար սեղ ՆորՊա յա զիդ քա ղա քաց ւոյ.
1860 ա մի. ապ րի լի 10:
Հ րատ. 1908, 83:
Շ նոր հօքն Աս տու ծոյ, կա ռու ցաւ
դպրոցս ի հայ րա պե տու թեան Տ եառնՏ
եառն սուրբ կա թո ղի կո սի ա մե նայն
Հա յոց, ար դեամբ բա րե պաշ տօն Ա ւե
տիս Բա լա յեանՂու կա սեանց Շու շեց
ւոյ. 1897–ՌՅԽԶ:
Հ րատ. 1908, 83:
Սուրբ խաչս յի շա տակ է Չի թա ղենց
Սուլ խա նին, իւր եղ բայր Զա լին, Պա պե
նին, Զու րա բին եւ իւ րեանց ծնաւ ղացն,
հաւրն՝ Թա զուն եւ մաւր՝ Բէ կի սուլ թա
նին, ի դուռն Սե վա նայ ա նա պա տին: Ով
ոք էս յի շա տակս յափշ տա կէ, դուրս
տա նէ, մասն Յու դա յէ, Կա յե նէ առ ցէ.
թվին ՌՃԵ (1656):
Հ րատ. 1871, 113:
րումէ.«ԻգաւթիՍուրբԱստուածածնիեկե
ղեցւոյն, առաջի դրան տաճարին առընթեր
միմեանց գտանին գերեզմանք սոյն բարե
պաշտ չորից եղբարց Չիթաղեանց, ի վերայ
մջոյնտեսանի թիւսՌՃԼԳ, իսկմիւսոցնթո
ւականք, հանդերձ տապանագրոքն են ան
վերծանելիք. թէպէտ քանի մի ամօք յառաջ
լեալենչեղծեալքևընթեռնլիք,որպէսպատ
մենաստմիաբանքսուրբուխտիսՍէվանայ»:
Թա յի րեանց Ղու լի,
Հին տոհմ մեծ ազ գի,
Ի Շամ քոր ծն եալ,
Ի Վիրս պանդխ տեալ,
Թո ղի զՏփ խիս,
Զ կին զոր դիս.
Յանձ նեալ Տ եառն զիս,
Մ տի յայս կղզիս:
Զերթ Սո ղոս՝ Պօ ղոս,
Ղու լիս՝ Ղա զա րոս,
Փո խեալ ես ե ղայ
Մ իանձն ա բե ղայ:
Եր սուն ամ ճգն եալ՝
Յեր կինս փո խե ցայ,
Տե սա նել զնա
Ում զի նո ւո րե ցայ,
զԱ ղէք սանդր որ դիս
Կանգ նող ար ձա նիս
Օրհ նեա՛, Տէր Աս տո ւած,
Մինչ ցկա տա րած:

69
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔԻՎԻՄԱԳՐԱԿԱԿԱՆԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
Մահ իմ ի 1855 ա մի
80 ա մաց հա սա կի:
Հ րատ. 1908, 3–84:
Այս է տա պան 60 ամ աշ խա տակ րօն
Տփ խի սեց ւոյ՝ ա ռա քի նի Մել քոն ճգնա ւո
րի, 78ա մեայ փո խե ցաւ առ Տէր ի 15
ապ րի լի 1862 ա մի, ով հան դի պողք
տուք ո ղոր մի:
Հ րատ. 1908, 84:
Соседние файлы в предмете Этнография Армян
