Добавил:
096555144
Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз:
Предмет:
Файл:Ղազարոսյան, Սարգսյան, Սևանավանք
.pdf
10
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔ. ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՁԵՌԱԳՐԱԿԱՆ ԵՎ ՎԻՄԱԳՐԱԿԱՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
ո րի գրչին են պատ կա նում Հով հան նա վան քի (1948 թ.), Սա նա հի նի
(1957 թ.), Հաղ բա տի (1963 թ.) վան քե րին, ինչ պես նաև Եր ևա նի միջ նա-
դար յան հու շար ձան նե րին (1975 թ.) նվիր ված ստվա րա ծա վալ մե նագ-
րութ յուն նե րը: Նշ ված աշ խա տութ յուն նե րում հա մա լիր կեր պով ներ կա-
յաց վել են հու շար ձան նե րի պատ մա ճար տա րա պե տա կան նկա րա գիրն
ու վի մագ րա կան ժա ռան գութ յու նը, մինչ դեռ վեր ջին տա րի նե րին հրա-
տա րակ վող ու սում նա սի րութ յուն նե րում մե ծա պես կար ևոր վում է նաև
վանքն իբրև գրչութ յան կենտ րոն ներ կա յաց նելն ու ձե ռագ րա կան ժա-
ռան գութ յու նը լու սա բա նե լը (Խոր Վի րապ, Նո րա վանք, Եր ևա նի Ս. Ա նա-
ն իա ա ռաք յա լի ա նա պատ և այլն): Այս ա ռու մով, ըն թեր ցո ղի դա տին
հանձն վող սույն ու սում նա սի րութ յու նը գա լիս է ուղ ղա կ իո րեն լրաց նե լու
միջ նա դար յան վան քերն իբրև գրա վոր ժա ռան գութ յան կենտ րոն ներ
ներ կա յաց նող հե տա զո տութ յուն նե րի շար քը, որ տեղ իր մնա յուն և ու-
րույն տեղն ու նի նաև Ս ևա նա վանքն իր պատ մամ շա կու թա յին ժա ռան-
գութ յամբ:
Պատ մա կան գի տ. դոկտոր

ԳԼՈՒԽ ԱՌԱՋԻՆ
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔԻ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
«Տեսեալիմաստանօրզտեղւոյսվայելչութիւնևսրբոցեկեղե
ցեաց զպայծառութիւն և զկրօնից բնակչացն զբարեկարգու
թիւն կամ եղև ինձ կոչել զսա՝ Երջանիկ կղզի, որ արդարև
յաղագս զերազանն գեղայ պարունակողին և ի սմա պարու
նակոլոցն»։
ԶաքարիավարդապետԳուլասպեանԲեհբութեանց․
«ՎէպծովակինԳեղամայեւերջանիկ
կղզլոյնՍեւանայորոյեւբնակչացն»
(Մատենադարան,ձեռ,ՄՄ8074,50ա)


13
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔԻՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
Ս
ևանավանքի մասին պատմական
առաջինտեղեկություններըվկայված
ենԷդարիպատմիչՄովսեսԿաղանկատվացու
«ՊատմութիւնԱղուանիցաշխարհի»
1
,ինչպես
նաև Թ–Ժ դարերի պատմագիր կաթողիկոս
Հովհաննես Դրասխանակերտցու «Պատմու
թիւն Հայոց» աշխատություններում։ Առանձ
նապեսարժեքավորենՀովհաննեսԴրասխա
նակերտցուվկայությունները,որնընդօրինա
կելևմեզէփոխանցելՍևանավանքիմիաբա
նության հիմնադիր Մաշտոց Եղիվարդեցի
վարդապետի հասարակականքաղաքական
գործունեությանըվերաբերող երկու կարևոր
տեղեկություն՝ 863թ. Դվինի երկրաշարժից
հետոնրագրածնշանավորթուղթըևԵղիվար
դեցիվարդապետիուԱբասԲագրատունիիշ
խանիմիջևթղթակցությանմանրամասները
2
։
ՀետագայումհայմատենագիրներիցՍտե
փանոս Ասողիկը և Կիրակոս Գանձակեցին
իրենց երկերում անդրադարձել են Սևանա
վանքիպատմությանը՝լրացնելովայնժամա
նակի նոր վկայություններով
3
: Պատմական
հարուստ նյութ է ամբարված նաև Սյունյաց
մետրոպոլիտ,պատմագիրՍտեփանոսՕրբել
յանինշանավոր«ՊատմութիւննահանգինՍի
սական» աշխատության էջերում, որտեղ
պատմագիրը ներկայացրել է Մաշտոց Եղի
վարդեցուկենսագրությանևՍևանավանքում
1
,
,
. , , 1983, 318 ( -
):
2
, , 1912, 148–158,162,
163–166 ( )
3
, . , 1885, 181, 182, 258,
259, 285 ( ): -
, , . . - -
, , 1961, 67, 81, 172 ( -
)
նրա գործունեության մասին որոշ մանրա
մասներ, ինչպես նաև՝ տեղեկություններ
կղզումեկեղեցիներիկառուցմանմասին
4
:
Սևանավանքիմասին կարևոր ուսումնա
սիրություն է համարվում ՍբԷջմիածնի միա
բանԶաքարիավարդապետԳուլասպյանԲեհ
բությանցՏպխիսեցու՝1825թ.Սևանավանքում
գրած «Վէպ ծովակին Գեղամայ և երջանիկ
կղզւոյն և որոյ բնակչացն» անտիպ գործը:
Սևանավանքին նվիրված այս աշխատության
մեջառաջինանգամշարադրվելէկղզուբազ
մադարյա պատմությունը։ «Վէպ»ում հա
րուստնյութկաՍևանակղզուաշխարհագրա
կանդիրքի,բնության,լճիհարստության,ինչ
պեսնաևվանականկյանքիվերաբերյալ:Աշ
խատանքն ունի համառոտ և ընդարձակ
խմբագրություն
5
։
1871թ.ՍբԷջմիածնումհրատարակվելէ
ՄանուելվարդապետԿյումուշխանեցու՝Սևա
նավանքում՝1830թ.գրված«Պատմութիւնան
ցից անցելոց Սէվանայ վանուց» երկը, որը
սկզբնաղբյուրային արժեք ունի վանքանա
պատի պատմության ուսումնասիրման հա
մար
6
:
Սևանավանքիպատմություննավելիամ
բողջականէներկայացվելվանքիառաջնորդ
ՍարգիսՓիլոյանիհոդվածաշարում («Հովիւ»
շաբաթաթերթի 1906թ. համարներում)
7
, որ
տեղ հեղինակը պատմական դեպքերի շա
4
, , 1910,
243 ( ):
5
. ( ) .
8074, 10482, 10655, . , -
( ), . 44, .
355:
6
. ,
, , 1870 (-
), . 7554:
7
. [ ], [ -
], « », , 1906:

14
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔ. ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՁԵՌԱԳՐԱԿԱՆ ԵՎ ՎԻՄԱԳՐԱԿԱՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
րադրանքը հասցնում է մինչև իր վանահայ
րությանժամանակաշրջանը՝1895թվականը:
«Հանդէսամսօրեայ»ի1928–1929թթ.հա
մարներումտեղէգտել«Սևանայվանքը»խո
րագրով Գյուտ եպիսկոպոս Ղազարյանի ար
ժեքավորհոդվածաշարը:ՍկսելովԳրիգորԼու
սավորչի կողմից Սբ Հարության և Սբ Կարա
պետ ընծայարանների հիմնադրումից՝ հեղի
նակըկղզումճգնականկյանքիմանրամասնե
րի շարադրանքը հասցնում է մինչև Իդարը:
Աշխատանքը կարևոր աղբյուր է ոչ միայն
Սևանի, այլևՀայաստանի այլանապատների
կյանքիուսումնասիրմանհամար
8
:
1895թ. Վաղարշապատում հրատարակ
վելէ Մեսրոպարքեպիսկոպոս Սմբատյանցի
տեղագրական կոթողային աշխատությունը,
ուր մանրամասն տեղեկություններ կան ԺԹ
դարի 60ական թթ. կղզու միաբանական
կյանքիմասին
9
:
Սևանավանքի պատմությունը պատշաճ
ուշադրության է արժանացրել Ղևոնդ Ալի
շանն իր՝ «Սիսական» մենագրության մեջ
10
:
ԱրժեքավորտեղեկություններկաննաևՀով
հաննես եպիսկոպոս Շահխաթունյանցի
11
և
ազգագրագետ Երվանդ Լալայանի՝ Սևանա
վանքինվերաբերողաշխատություններում
12
:
Բնականաբար,Սևանավանքիգրչության
կենտրոնների պատմության ուսումնասի
րության համար կարևորագույն սկզբնաղ
բյուրներ են վանքում գրված ձեռագրերն ու
դրանց հիշատակարանային տվյալները: Ցա
վոք, Սևանավանքի գրչակենտրոնում ստեղծ
ված ձեռագրական ժառանգությունից մեզ
շատ բան չի հասել: Այս հանգամանքից ժա
8
. [ ], , «
», , 1928, 1929:
9
. ,
, ,
, 1895 ( ):
10
. , . -
, , 1893
11
. , -
-
, . . - , ,
2014, 346–361 ( ):
12
. , , « », -
, 1908, N 1, 83–85. -
, « », -
, 1908, N 2, 116–156:
մանակին դժգոհել է նաև Մանուել վարդա
պետ Կյումուշխանեցին՝ Սևանի անապատի
պատմությունը շարադրելիս. «Նոյնպէս Դա
նիէլիևՆերսէսիպատմութեանցնոչպատա
հեցայ: Ամենախոնարհաբար խնդրեմ՝ զի
գտանող հարք կամ եղբարք զպակասութիւն
մերլցուսցեն,որպէսևիսկզբանսոյնգրուա
ծոյսխնդրեալեմ»
13
:
Ըստավանդության՝Սևանա կղզին բնա
կեցված է եղել հնագույն ժամանակներից։
Կղզում եղել է մեհյան, որը պարսպապատ է
եղել: Հայաստանում քրիստոնեությունը պե
տականկրոնհաստատելուառաջինտարինե
րիցսկսվումէկղզուքրիստոնեականժամա
նակներիպատմությունը։Ըստավանդության՝
Սբ Գրիգոր Լուսավորիչը, ունենալով Տրդատ
թագավորի հովանավորությունը, քանդել է
կղզու հեթանոսական տաճարը, որի տեղում
305թ.կառուցելէՍբՀարությանևՍբԿարա
պետի վկայարաններն ու կատարել դրանց
նավակատիքը՝ իր քարոզն ավարտելով այս
պես.«Տէ՛րիմՅիսուս,զՔեզաղաչեմբնակիլի
սմա Քոյով զօրութեամբ եւ տացես ամենայն
շնորհսսրբոյտաճարինմեծի՝աշխարհաքա
րոզՔոյոյՅարութեան,որյԵրուսաղէմ:Եւեթէ
ոքյիմ ազգէոչ լիցիկարօղ երթալիՍբքա
ղաքն Երուսաղէմ, յաղագս հեռաւորութեան,
գալովեկեսցէիՍբվաններիցսանգամևհա
մարեսցիըստանդրգնացեալմահտեսիս,ուր
հաստատիւր ընդունելի մաղթանք երեքերա
նեան Հօրն մերոյ՝ երկնաւոր ձայնիւ»
14
: Այ
սինքն՝ Լուսավորիչը սահմանել է, որ եթե
Երուսաղեմ՝Տիրոջգերեզմանինայցելության
գնալու հնարավորություն չունեցող հայ հա
վատավորըերեքանգամՍբՀարությանտա
ճար այցելության գա, նույնպես կհամարվի
մահտեսի
15
:Ավանդություննասումէնաև,որ
նավակատիքիցհետոՍբԳրիգորԼուսավորի
չըվկայարանումթողելէԿեսարիայիցիրհետ
բերածսպասավորներին
16
:
13
, 46, 65:
14
-
( . -
, ) – 10655, 53:
15
. , ,
« », 1991, –, 109:
16
. [ ], [ -
], 132:

15
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔԻՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
Հավանելով տեղի լռությունը և առանձ
նությունը՝Լուսավորիչնասելէ.«Սաէվան»,այ
սինքն՝վանքիհամարտեղ։Տարիներիընթաց
քումայսխոսքերըհնչյունափոխվելենևդար
ձելՍևան։Այստեղիցէլկղզուանվանծագումը։
Սակայն ՄենուաIի Ուրմիա լճի մոտ թողած
սեպագիրարձանագրությանմեջհանդիպում
ենքԿուանեբնակավայրիանվան։Ուրարտա
գետՀովհաննեսԿարագյոզյաննիր«Սեպագիր
տեղանուններ»գրքումայդբնակավայրիան
վանհետէկապումՍևանալճիանվանումը՝Կո
ւանե,Կուան,Կեյան,Կեւան,Սեւան
17
։Գրքիմեկ
այլմասումհեղինակըտեսականորենբացատ
րումէՍևանլճանունիցնահանգիանվանառա
ջացումը՝Սևան,Սևանիք,Սևնիք,Սյունիք,Սյու
նիքիցէլ՝Սիւնիտոհմանունը
18
։
Դ դարում Հայաստանում Լուսավորչի
տոհմիցսերվածՆերսեսՄեծըհիմնումէվան
քեր,հաստատումվանականմիաբանություն
ներևանապատներ։Միաբանությունևանա
պատէհիմնվումնաևՍևանակղզում։Սևանի
անապատը եղել է Հայաստանի ամենահին
միաբանությունը, այն գոյատևել է մինչև Ի
դարի30ականթվականները:
Սևանա կղզու մասին պատմական առա
ջին տեղեկությունները վերաբերում են Հա
յաստանի արաբական տիրապետության ժա
մանակաշրջանին: Է դարի վերջի և Ը դարի
սկզբիարաբականարշավանքներիցմեկիժա
մանակ, երբ գրավված էինանգամ Սյունիքի
որոշ շրջաններ,այդ նահանգիԳեղարքունիք
գավառիմեջմտնողՍևանակղզիներեքտա
րիդիմադրել էթշնամուն. «Իհարիւր քառա
սունևհինգթուականութեանՀայոց(696)եկն
ՄահմէտներկրորդիՀայք...ԵւդարձաւՄահ
մէտն ի Չորայ, գայ պաշարէ զՍևան ծովա
պատնբերդամսԳ(3)...»
19
:Մահմեդը միայն
702թ.էկարողանումգրավելայն:Նույնպիսի
դիմադրության է արժանանում նաև Մրուան
ոստիկանը.երկուտարիպաշարմանմեջպա
հելովկղզին՝ 750թ.մեծդժվարությամբգրա
17
. , ( -
), , 1998,
102
18
, 188
19
, 318:
վումէայնևսրիքաշումմիաբաններինուհա
րակիցգյուղերիբնակիչներին
20
:
Թ–Ժդարերում,Հայաստանիհամարհա
մեմատաբար խաղաղ պայմաններում, վան
քեր են կառուցվում նաև Գեղամա երկրում:
Այդենվկայում ինչպեսվանականհամալիր
ներիվիմականարձանագրությունները(Մա
քենիսի,Կոթավանքի,Սևանավանքիևայլն)
21
,
այնպես էլ՝ մատենագրական վկայություն
ներնուձեռագիրհիշատակարանները:
Թդարիսկզբին Սևանավանքում իրգոր
ծունեությունն էսկսում ՄաշտոցԵղիվարդե
ցին՝զգալիորենաշխուժացնելովանապատա
կանկյանքը։
922թ. արաբ զորավար Նսրի նախաձեռ
նությամբարաբականզորքըմտնումէՀայաս
տան։ Նորից ամայանում են հայկական գյու
ղերն ու քաղաքները, փակվում եկեղեցիներն
ումենաստանները,իթիվսդրանց՝նաևՍևա
նա կղզու անապատը. «...ի միանձնացելոցն
կուսակրօնիցմիայնարանս,որիՍևանկղզւոջ՝
ունայնացեալիբոլորստացուածոց, ասնոցև
անասնոց, և միայն զփրկութիւն անձանց հո
գացեալ»
22
:
ԱրաբներըշուտովՀայաստանենուղար
կումԲեշիրզորավարին,որը925թ.բանակէ
դնում Ցամաքաբերդ գյուղի մոտակայքում՝
նպատակ ունենալով վերջնական պարտու
թյանմատնելիր70քաջերովՍևանակղզում
ամրացած Աշոտ Երկաթին։ Սակայն հայոց
արքան հանկածակի հարձակվում և պար
տությանէմատնումարաբզորավարիմեծա
քանակբանակին
23
:
Ժ դարի պատմական կարևոր իրադար
ձություններիցմեկնէլայնէր,որԱնիումգու
մարված եկեղեցական ժողովում հայ հոգևոր
այրերնուիշխաններըՍտեփանոսվանական
ՍևանցունքաղկեդոնականՎահանՍյունիկա
20
, 93–94:
21
( ),
IV, . ,
, . , , 1973,
290, 121: . , -
, « » . ., 1990, N 1, 52:
22
, 335:
23
, 356:

16
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔ. ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՁԵՌԱԳՐԱԿԱՆ ԵՎ ՎԻՄԱԳՐԱԿԱՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
թողիկոսիփոխարեննստեցրինկաթողիկոսա
կանաթոռին
24
:
Այդ ժամանակ Սևանի միաբանությու
նում էր հաստատվել Սարգիս ճգնազգյացը,
որը մանուկ հասակից նվիրված էր հոգևոր
կյանքին:Աղբյուրներիվկայությամբ,շուտով
ՍարգսիևԳրիգորՄագիստրոսիմիջևնամա
կագրությունէսկսվում,ևվերջինսՍարգսին
հրավիրումէԱնի՝մանկահասակԳա
գիկթա
գավորի հետ«գրականությամբ զբաղվ
ելու»
25
:
Շատ չանցած, Սարգիս ճգնազգյացը Գագիկ
արքայից ստանումէ սկզբումՇողագավան
քի, հետագայում Սևանավանքի առաջնոր
դությունը,իսկ992թ.դառնումՀայոցկաթո
ղիկոս:Նրահրամանովէ,որՍտեփանոսՏա
րոնացին՝Ասողիկը,1004թ.գրումէ իր«Տիե
զերականպատմությունը»
26
:
1200թ.ՍբԱստվածածինեկեղեցումաղո
թելու համար Սևանավանք է այցելում Մխի
թար Գոշը, որի մասին վկայված է վերջինիս
«Վարք»ում
27
:
Սևանավանքի սպասավորների վանա
կանևհոգևորմշակութայինգործունեությու
նըշարունակվումէնաևԺԳդարում:Մեզհա
սած աղբյուրներում հիշվում է Սարգիս մե
նակյացի անունը, որը մասնակցել է Լոռեի
(1205թ.) և Անիի (1207թ.) եկեղեցական ժո
ղովներին
28
: Այդ ժամանակ է տեղի ունեցել
թուրքսելջուկների հերթական հարձակումը
Սևանավանքի վրա։ Վանքում ապաստան
գտածմիաբաններնուլճափնյաբնակչությու
նը միայն պատահականության շնորհիվ են
փրկվելգերեվարումից
29
:
24
, 181–182:
25
, ,
1910, 6–69:
26
, 258–259, 285:
27
« »
. « .
. -
» ( , 380–386): « »
( 8147), , , -
-
. ( . ,
, , 2020, 196–205)
28
, 172:
29
, , 33–37:
Պատմականնյութիպակասիպատճառով
անհայտությանմեջէմնումՍևանավանքիհե
տագաերկուդարերիպատմությունը:
ԼենկԹեմուրիորդիԽորասանի ևԻրանի
տիրակալ Շահռուխի երրորդ՝1435թ. ավերիչ
արշավանքիցհետո դադարում է գործել Տա
թևիհամալսարանը,որնառանց այն էլ1425
թվականիցհետոկորցրելէրիրերբեմնինշա
նակությունըևվերածվելվարդապետարանի:
Միաբանների մի մասը, աշակերտների հետ,
հաստատվումէՍանահինում
30
։Նրանցղեկա
վարում էր Շմավոն րաբունին, որն այստեղ
ապաստանգտնելուերրորդտարումընդօրի
նակումէմիՇարակնոցևնվիրումիրաշակերտ
Դանիելդպիրին։Վերջինսորոշժամանականց
դառնումէՍևանավանքի վարդապետարանի
րաբունապետ,որի ուսուցչապետության տա
րիներինՍևանավանքումէհաստատվումԱրև
ելյան Հայաստանի վարդապետարանը, որը
հայտնի էրնաև «Արևելեանտանվարդապե
տարան» անունով: Այն իր գործունեությունը
շարունակումէմինչԺԶդարիսկիզբը
31
։
ԺԷ դարասկզբին սկսվում է շահ Աբասի
արշավանքը Հայաստան, որն ուղեկցվում է
հայոցմեծտեղահանությամբ.ամայանումեն
քաղաքներ և շեներ, ավերվում վանքեր ու
եկեղեցիներ, փակվում միաբանություններ:
Այս դեպքերին ականատես Առաքել Դավրի
ժեցիպատմագիրըգրումէ.«Իսկեկեղեցիքև
վանօրայք, ամենեքեան անշուք և անպա
տիւք, բնաւին կողոպտեալք ի զարդուց և ի
սպասուց... Բազմաժամանակեայ փակեալ
դրամբք խաւար և անլոյս, լռեալ ի պաշտա
մանց և ի պատարագաց, աւերեալ և խախ
տեալ շինուածք նոցա, տանիք և որմունք,
իբրև զանտէր... օտարացեալ... և անմխի
թար... »
32
: Դատարկված վանքերում իսպառ
. [ ], [ -
], 197:
30
. ,
(1401–1450 .), . -
, , 1955 470 ( ./).
. . ,
, « »,
1986, N 3, 120:
31
. ,
, 99-107:
32
, , .

17
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔԻՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
մոռացության էր տրվել դպրությունը, մշա
կութային կյանքը. «Ոչ բնաւ ընթեռնուին
գիրս,այլէինփակեալևլռեալմատեանքաս
տուածայինք...վասնզիոչգիրսգիտէինևոչ
էլզօրութիւնսգրոց...»
33
:
Հայոց անապատական կյանքի վերած
նունդըսկսվումէ ավերածությունից ամենից
քիչտուժածՍյունյացաշխարհում՝ՏաթևիՀա
րանցանապատում:ԱյստեղԺԷդարիսկզբին
Սարգիս եպիսկոպոս Սաղմոսավանցին և Կի
րակոս քահանա Պոնտացին հիմնեցին աղո
թասեր կրոնակիցների և աշխարհականների
միաբանություն՝ սահմանելով համակեցու
թյան7կանոն
34
:Հարանցանապատէինգալիս
Հայաստանաշխարհիբոլորկողմերից։ՍբԷջ
միածնից անապատ էգալիսնաև Կարապետ
եպիսկոպոս Էջմիածնեցին: Անապատի հիմ
նադիրների մահվանից որոշ ժամանակ անց
նա գալիս է Սևանի անապատ` միաբանների
կյանք մտցնելով Սարգիս եպիսկոպոսի սահ
մանածհամակեցությանկանոններնուբարե
փոխումները՝պահպանելովնաևՍևանիանա
պատի հիմնադրման ժամանակից անապա
տականներիհամարսահմանվածԲարսեղԿե
սարացուկանոնները:
Սակայնվանականներըմիայնճգնական
կյանքով չէին ապրում, նրանք ձգտում էին
լավ ուսում ստանալ. «...յատկապէս արտա
քին գիտութիւնները սովրելով, այն է՝ օտա
րազգիհեղինակներիգրուածներըկարդալով,
. , , 1990, 242 (
). . . , -
– , « », 1997, ,
123–127
33
, 242:
34
, 219–221: . 1. -
: 2. -
: 3. ,
, -
: 4. , -
: 5.
, -
: 6.
: 7. -
` -
(. , 50–51): . -
, – ,
« », 1997, , 123–124
թարգմանելով եւ նրանց հետեւողութեամբ
նորերը կազմելով: Փիլիսոփայական գիտու
թիւնը՝ տրամաբանութիւն, քերականութիւն,
տօմարագիտութիւն յատկապես ուշադրու
թեանեն առնում եւհայ միտքըընդլայնում:
...հոգու ազնուացման իւրահատուկ ուղին
բռնելով երբեք չեն քաշուում, արտաքին գի
տութիւնների, փիլիսոփայութեան այլ եւ այլ
ճիւղերի ծանօթանալուց, սովորելուց»
35
:
Դրանքդառնումէիննաևվարդապետարան
ներիուսուցմանհիմնարարգիտությունները՝
իրենցծրագրայինդասավանդմամբ:
Սևանավանքի վարդապետարանում վե
րականգնվումենՄաշտոցԵղիվարդեցիվար
դապետի և Դանիել րաբունապետի ուսուց
մանավանդույթները,այննորկյանքէստա
նում, իսկ մատենադարանը համալրվում է
նոր ձեռագրերով: Կարապետ եպիսկոպոսի
սաները` Մխիթար եպիսկոպոսը և Բարսեղ
վարդապետը,շարունակումենիրենցուսուց
չիգործը:
Պարսկականտիրապետությանտարինե
րին Հայաստանի շատ վանքեր զրկվել էին
վանքապատկան հողերիցևծանր վիճակում
գտնվող հայ բնակչության օժանդակությու
նից: Սևանավանքի միաբանությունն իր գո
յությունը պահպանում էր Հայաստանում և
Վրաստանիհայաբնակվայրերումհանգանա
կածմիջոցներիհաշվին
36
:
ԺԷ դարի 50ական թվականներին՝ Մխի
թար եպիսկոպոսի վանահայրության ժամա
նակ, Սևանավանք ուխտի եկած թիֆլիսեցի
Սուլխան,Զալ,ԶոհրապՉիթաղյանեղբայրնե
րը, տեսնելով Սևանավանքի եկեղեցիների
անմխիթարվիճակը՝իրենցմիջոցներով1654–
1664թթ.ընթացքումվերականգնումենՍևա
նավանքի եկեղեցիները, իսկ խոջա Բեյբութ
իշխանը հինգ կրպակ է նվիրում միաբանու
թյանը
37
:
35
. [ ], , «
», 1928, N 1–2, 60:
36
. [ ], [ -
], 619: . ,
– , 124
37
, 107–108: . [ -
], [ ], 474: . -
, – ,
124

18
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔ. ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՁԵՌԱԳՐԱԿԱՆ ԵՎ ՎԻՄԱԳՐԱԿԱՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆԸ
Ըստմիձեռագրիվկայության՝1669թվա
կանին Սևանավանքի առաջնորդն էր Անդ
րեասվարդապետը
38
,իսկ1690թվականիցնո
րիցառաջնորդէդառնումՄխիթարեպիսկո
պոսը։
1692թվականիցսկսած,շուրջերկուտա
րի, Սևանա կղզում կրոնավորում էր Սեբաս
տիայից եկած Մխիթարը (ապագա Մխիթար
Սեբաստացին), որըեկել էրուսանելուև հե
տագայում Հայաստանում լուսավորություն
տարածելունպատակով
39
:
1740թ. Սևանավանքի առաջնորդն էր
Մարտիրոս եպիսկոպոս Չերքերյանցը։ Այս
վանահորից սկսած առաջնորդները հաջոր
դումենմիմյանցառանցընդհատումների։
Հովհաննես վարդապետ Նորատուսցու
վանահայրությանժամանակ՝1748թ.,Երևանի
պարսիկ խանի հրամանով Ղազար Ջահկեցի
կաթողիկոսնաքսորվումէՍևանակղզի։Վեր
ջինիս փոխարեն կաթողիկոս է օծվում Քյու
թյուր կոչվող Պետրոս եպիսկոպոսը։ Սակայն
աքսորը կարճ է տևում։ Ղազար վեհափառը
վերադառնումէՍբԷջմիածինևնորակոչկա
թողիկոսինաքսորումՋահուկ
40
։
Նադիրշահիսպանությունիցհետոպար
սիցգահինտիրելուհամարդաժանպայքարէ
38
V. N. Nersessian, A catalogue of the Armenian manu-
scripts in the British Library acquired since the year
1913 and of collections in other libraries in the United
Kingdom, vol. one, The British Library, London, 2012, pp.
285–291, N 46.
39
, -
16- -
: -
: -
: -
:
, 1896 .
. -
-
, -
: -
1801 .
, -
109 ( .
[ ], [ ], 475:
., – -
, 124–125)
40
. [ ], [ -
], 618
սկսվում պարսիկների ու աֆղանների միջև։
Ընդհարումները տեղափոխվում են Հայաս
տան,ևԱզատաֆղանխաննիր10հազարա
նոցզորքովավերումուկողոպտումէմերեր
կիրը։1751թ.աֆղանԱզատխանիարշավան
քիժամանակթշնամուզորքերըհասնում են
Սևանալիճ:Ափամերձբնակչությունըպատս
պարվում է Սևանա կղզում. «իբրև յամրոցի
անմատոյց...յորսէինոմանցյերևելեաց,որ
պէսՄելիք ՍարգիսջաննԳեղարքունւոյԱլա
վերդի իւզբաշին, այսինքն` հայր Գաբրիէլ
իւզբաշուն,ուրևԳաբրիէլնէրմանուկհասա
կաւյայնժամ,շուրջզամաւՓրկչին1755»
41
:
Կղզում հավաքված մարդիկ Սբ Ծննդյան
տոների նախօրեին՝ պատարագի ժամանակ,
տեսնումեն, որսառածջրերիվրայով թշնա
միներըդանդաղմոտենումենկղզուն:Խուճա
պահար ժողովուրդն օգնություն է հայցում
Հովհաննես վարդապետից և խնդրում. «տալ
ինքեանց հրաման փախչելոյ ի վերայ սա
ռին...»
42
:Վարդապետը,սակայն,հանգստաց
նում է հավաքվածներին և սառնասրտորեն
շարունակումպատարագը:Թշնամինդանդաղ
մոտենումէկղզուն:Հանկարծսառույցըկոտր
վում է, և միայն հատուկենտ զինվորների է
հաջողվում փրկվել. «Զսոյն ճշմարիտ պատ
մութիւնսասացինձՆիկողոսանունոմնքա
նակեռցի հարիւրամեան, որ տակաւին կեն
դանիէ»,
—
հավաստումէԶաքարիաԳուլասպ
յանը
43
:
Հովհաննես Նորատուսցուն հաջորդում
ենեպիսկոպոսներ և վարդապետներ, որոնց
միայնանուններնենհիշատակված
44
։
41
10655, 58: .
1747 . ( -
, 60. . ., -
– , , 125) , -
, -
(. ,
-
, , 2020,
185, . 12):
42
10655, 59
43
10655, 59. . . ,
– , 125
44
. [ ], [ -
], 619

19
ՍԵՎԱՆԱՎԱՆՔԻՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
1825թ.,«իբրև խաղաղ նաւահանգիստ»,
ՍևանակղզիէգալիսԶաքարիաեպիսկոպոս
Բեհբության Տփխիսեցին: Մի քանի տարի
անց, 1828թ. Սևանի առաջնորդ ընտրվելու
կապակցությամբ, Սբ Էջմիածնիցմիաբանու
թյուն է այցելում Մանուել եպիսկոպոս Կյու
մուշխանեցին:
Հովհաննես Ղազախեցու վանահայրու
թյանժամանակ՝1828–1829թթ.ռուսպարսկա
կան,1829թ.ռուսթուրքականպատերազմնե
րից հետո, Գեղարքունիքում բնակություն են
հաստատում հայեր Պարսկաստանից և
Արևմտյան Հայաստանից. «...հեղան զեղան
ազգքմերիզանազանկողմանցևիգաւառաց
օտարտէրութեանց...,յորոցիվիճակեալգիւ
ղօրայքն Սէվան եղեց բազմամարդ մերազն
բնակչօք,ևամենեքեանջերմեռանդյօժարու
թեամբ արդիւնատուք են սրբոյ անապա
տիս»
45
:
Շաքիիցվերաբնակեցվածհայությանմի
ջոցներով նորոգվում է կղզու Սբ Աստվածա
ծինեկեղեցուտանիքը։Այդմասինարձանագ
րությունէեղելեկեղեցուարևմտյանդռանաջ
կողմում: 1836թ. միաբանների կենցաղային
պայմաններիբարելավմաննպատակով,թիֆ
լիսահայերի դրամական օգնությամբ, կա
ռուցվումենխցեր:Միաբաններիցմեկի՝Ստե
փանոս Լիմեցու մահից հետո, նրա կտակով
նախատեսվածմիջոցներով,1836թ.հիմնովին
նորոգվում էՍբ Աստվածածինեկեղեցու գա
վիթը,կառուցվումենայլշինություններ(մա
ռան,օդա)
46
:
Հովհաննես Ղազախեցու վանահայրու
թյան տարիներին Սևանի անապատը դեռևս
առանձինթեմէր՝Գեղարքունիքիգավառի24
գյուղերով, բայցՆիկոլայ1ինի 1836թ.մար
տի 11ի «Պոլոժենիե»ով՝ («
Положение об
управ ле нии делами Армяно-Григорианской
церкви в Рос сии
»)Սևանիթեմնընդգրկվումէ
Երևանի թեմի կազմում: Սևանավանքն էլ,
մյուսվանքերիհետ, մտնում էԵրևանիկոն
սիստորիայիիրավասությանտակ,որովմիա
45
, 86. . . , -
– , 125–126
46
. [ ], [ -
], 621:
:
բանությունըպարտավորվումէրամենտարի
հաշվետվություն ներկայացնել տարեկան
եկամուտի մուտքիևելքի մասին:Նորօրեն
քով վանքին արտոնություն էր տրվում՝ լրա
ցուցիչեկամուտունենալուդեպքում,այնօգ
տագործել ըստ ցանկության, իսկ պակաս
եկամուտիդեպքումհոգևորատյանըպետքէ
լրացներ պակասը: Միաբանության գոյու
թյան աղբյուրները մնում էին միայն վանքի
կալվածքներնուժողովրդինվիրատվություն
ները:ԱյդտարիներիցսկսածՍևանիկառա
վարիչնընտրվումէրմիաբանությանկողմից
ու հաստատվում բարձրագույն ատյանով,
ապա նոր միայն կարգվում վանահայր
47
:
Նախկինում վանքի կենսագործունեությունը
միանձնյա տնօրինում էր վանահայրը, չկար
աշխարհիկ վերահսկողություն, չկար հաշվե
մատյան։Այսօրենքովվանքերըվերածվեցին
մի յուրօրինակ «հաշվապահական հիմնար
կությունների», որոնց բոլոր նյութական
ձեռքբերումներիմասինամենտարիպետքէ
հաշվետվություն ներկայացվերՍինոդին։Այ
սինքն՝վանքերըկորցնումէինիրենցներքին
ինքնավարությունը
48
։
«Պոլոժենիե»ով թեմական ու ծխական
դպրոցներըդառնումէինազգայինեկեղեցա
կանդպրոցներ,վանականդպրոցներըփակ
վումէին։ԵվեթեԺԹդարիսկզբինհայմտա
վորականությունը գերազանցապես ներկա
յացնում էին հայ հոգևորականները, ապա
նույնդարի50ականթվականներիցերևանէ
գալիսհայաշխարհիկմտավորականդասը։
ԳյուտեպիսկոպոսՂազարյանը,խոսելով
«Պոլոժենիե»ից հետո հայ եկեղեցու մասին,
գրում է. «Այս կանոնադրութեամբ հէնց հայ
եկեղեցին իւր աւատական վիճակից ելաւ,
միապետականոգուկնիքստացաւ ուաստի
ճանաբարսկսեցաւելիմիպաշտօնական,սա
ռը ձեւականութեան ենթակայ հիմնարկու
թիւն դառնալ, կորցնելով իւր կենսունակու
թիւնը, իւր ժողովրդական սկզբունքների մի
քանիսը»
49
:
47
, 663:
48
. [ ], , «
», 1929, N 1, 56–57:
49
. [ ], , «
», 1928, N 1–2, 52
Соседние файлы в предмете Этнография Армян
