VI.12 Jezu miły, oto ja dziś

w. 8 naleść pirwszą— znaleźć pierwszą, tu: pierwotną, naturalną.

w. 17 dobrota — dobroć.

VI.13 Ten–ci jest syn moj, krześcijani mili

Autorem poniższej „pieśni do czytania” (zob. Wstęp, s. LVIII) jest drukarz i księgarz krakowski, Hieronim Wietor (po 1480–1547), który umieścił utwór we wstępie do wydanego przez siebie druku: Baltazar Opeó, Żywot Pana Jezu Krysta, Kraków 1522, k. 3.

Wydanie: M. Bobowski, Polskie pieśni katolickie, s. 159.

NAPOMINANIU NASWIĘTSZEJ MARYJEJ MATUCHNY BOŻEJ

BO KRZEŚCIJANINA WIERNEGO W NABOŻNYM ROZPAMIĘTANIU

DOBRODZIEJSTWA SYNA SWEGO PRZEZ TEGOŻ JERONIMA

Ten–ci jest Syn moj, krześcijani mili,

Ktoremuście sie ninie polubili;

Iż żywot jego popisany macie,

Proszę was, z radością go przywitajcie.

Nie żądać po was ule więcej inego,

Jedno bądźcie wdzięczni z dobrotliwego

Nawiedzenia i Wcielenia Pana swego,

Jenże nas wyrwał z rąk szatana złego.

Krew wylał świętą dla ciebie, człowiecze,

Abyć zgotował wiekuiste miesce,

Gdzie królują anjeli w wesołości,

Trojce Świętej jedynej w obliczności.

A tamoć nie mas żadnego kłopotu,

Ni zimna, ani gorącości potu;

Me trzebać będzie cięsko robotować,

Ani też kosić, ani rolej orać.

O, trzykroć byłby serca skamiałego,

Jenże by nie był wdzięczen daru tego,

A nie rozmyślałby ten Żywot ninie,

O moim miłym, namilejszym Synie.

Prosiż jej, by mię przyjęła,

A s tobą sie przyczyniła

Do Jezusa miłego,

Bo go macie powolnego.

Aby moj rozum oświecił,

W sercu swą łaską rozniecił,

Cnot napełnił i mądrości,

Iżbych nie żądał marności.

A pirwej, iżbych zstały był,

Swe przeciwniki zwyciężył,

Ciało mgłę, diabła chytrego,

Próżność świata fałszywego.

Abych niczego nie żądał,

Czego by mi Bog nie przykazał;

Bych opuścił wszytki złości,

Mnożył się w jego miłości.

Mego ducha znudzonego,

Gdy wynidzie z ciała swego,

Racz przyjąć w swoje obronę,

Postaw ji na <prawą stronę>.

Postaw ji miedzy dobrymi,

By nie był sądzon ze złymi;

Nie daj diabłu wiele mówić,

Chciał–ci by mi rad zas<z>kodzić.

Panno, k tobie wołamy,

Inej pomocy nie mamy;

Strach–ci nas sudu Bożego,

Wspomóż nas.

Mocą swoją już upadłych,

Wieleś wspomogła ludzi grzesznych;

Nikt ciebie próżno nie wzywał,

Kto by łaski nie otrzymał.

Otrzymaj mi, ocz tu żądam,

Tak cię prosząc barzo wzdycham,

Uproś tu rządne mieszkanie,

Potym w niebie królowanie;

Być pokoja od poganow,

Turków, Moskwy i Tatarów,

Abyśmy sie polepszyli,

Ciebie przespiecznie chwalili. Amen.

VI.13 Ten–ci jest syn moj, krześcijani mili

przed w. 1 Jeronima — Hieronima (Wietora).

w. 2 winie polubiU — teraz pokochali.

w. 3 popisany — napisany.

w. 6 nie żądać — nie żądam; iny — inny.

w. 13 o tamoć — a tam; mas — masz.

w. 15 robotować — pracować.

w. 17 slcamiały — twardy, skamieniały.

w. 19 Żywot — tj. Żywot Pana Jem Krysia Baltazara Opecia.

w. 36 powolny — uległy,

w. 41 zstały był — był stałym (mocnym),

w. 43 mgły — nędzny.

w. 52 <prawą stronę> — w rkps. stronę prawą, tj. na prawicę, dla {bawionych.

w. 59 sud — sąd.

w. 60 acz tu żądam — o co tu proszę.

w. 67 rządne mieszkanie — porządne bytowanie.

w. 69 być (w rkps. Bycz) — niech będzie; pokoja — pokój.