- •«Металлургия» кафедрасы
- •Мазмұны
- •1 Уран жаратылысы
- •1.1 Жер қыртысындағы уран
- •1.2 Уранның көп таралу жолдары
- •1.3 Уран геосфераларын құру
- •1.4 Уран пегматиттері
- •1.5 Тау жыныстарында кездесетін уран түрлері
- •1.6 Уранның маңызды минералдары
- •1.7 Уранды минерализациялау
- •1.7.1 Уранды минералдарды классификациялау
- •1. Бақылау сұрақтары
- •2 Уранның физика-химиялық қасиеттері
- •2.1 Уранның физика-химиялық қасиеттерінің жалпы сипаттамасы
- •2.2 Уранның негізгі қосындылары
- •2.2.1 Уран гидриді
- •2.2.2 Уран оксиді
- •2.2.3 Уран фторидтері
- •2.3 Сулы ерітінділерінен алынатын уран қосылыстары
- •2.4 Уранил нитраты
- •2.5 Уранил сульфаты
- •2.6 Уранил оксалаты
- •2.7 Уранды кеннің жалпы сұлбасы
- •2. Бақылау сұрақтары
- •3 Уранды кен орындары
- •3.1 Уранның қалдықты (тұнбаланған) кен орындарын құру
- •3.2 Уранның гидротермальды кен орындары
- •3.3 Уран өндіру әдістері
- •3.3.1 Дағдылы әдіспен өнім өндіру
- •3.3.2 Жерасты шаймалау әдісімен өнім өндіру
- •3.4 Қазақстанда орналасқан уранның кен орындары
- •3.4.1 «Cтепное» кен орыны
- •3.4.2 «Центральноe» кен орыны
- •3.4.3 «№6 Кен басқармасы» кен орыны
- •3.5 Уранды қайта өңдеу кен орыны
- •3.5.1 Солтүстiк Қазақстан кен орыны
- •3.5.2 Грачев және Косашы кен орындары
- •3.5.3 Көксор, Шат, Глубинное, Ағаш кен орындары
- •3.5.4 Есiл, Шоқпақ, Қамыс кен орындары
- •3.5.5 Оңтүстiк Қазақстан кен орыны
- •3.5.6 Қордай кен орыны
- •3.5.7 Ботабұрым мен Жусандала кен орындары
- •3.5.8 Қызылсай кен орны
- •3.6 Уран кендері құрылысының ерекшеліктері
- •3. Бақылау сұрақтары
- •4 Уран кендерін байыту
- •4.1 Уран кендерін байытудың ерекшеліктері
- •4 Бақылау сұрақтары
- •5 Шаймалау үрдісін анықтау
- •5.1 Уранды шаймалау үрдісін анықтау
- •5.2 Шаймалау үрдісінің кинетикасы
- •5.3 Уран кендерін қысым астында қышқылды шаймалау
- •5.4 Уранды кенді карбонаттық шаймалау
- •5.4.1 Карбонаттық шаймалаудың химиясы
- •5.5 Қышқылдық шаймалау
- •5.5.1 Уранның үштотығын шаймалау
- •5.5.2 Уран диоксидін шаймалау
- •5.6 Жерасты шаймалау
- •5.7 Бактериялық шаймалау
- •5.7.1 Бактериялық шаймалаудың физика- химиялық негіздері
- •5.7.2 Бактериялық шаймалаудың шарттары
- •5.8 Уран кендерін шаймалау техникасындағы қазіргі заманғы беталысы (бетбағыты)
- •5. Бақылау сұрақтары
- •6 Урандық ерітінділерді қайта өндеудің собциялық әдістері
- •6.1 Ион алмасу сорбциясының физика-химиялық негіздері
- •6.2 Уран технологиясындағы ион алмасы шайырларына қойылатын талаптар
- •6.3 Иониттердің ғылыми классификациясы
- •6.4 Уранды ерітінділерден сорбциялаудың негізгі заңдылықтары
- •6.5 Уранның күкірт қышқылды ерітінділерден сорбциясы үшін аниониттер мен катиониттердің қолданылуы
- •6.5.1 Күштінегізді анионнттермен сорбциялау
- •6.5.2 Күшті қышқылды катиониттермен сорбциялау
- •6.5.3 Екінші класты ионитгермен сорбциялау
- •6.6 Уранды ерітінділерділерден сорбциялаудың технологиялық нобайлары
- •6.7 Кендік қоймалжындардан уранды сорбциялық бөліп алу
- •6.7.1 Уранды қоймалжыңнан cорбциялаудың шет елдік тәжірибесі
- •6.7.2 Қазақстандағы уранды коймалжыңнан бөліп алудың сорбциялық технологиясының дамуы.
- •6.8 Карбонаттық ерітінділер мен қоймалжыннан уранды бөліп алу үшін ион алмасу шайырларын қолдану
- •6.9 Ионалмасу сорбциялық үрдістеріне арналған қондырғылар
- •6 Бақылау сұрақтары
- •7 Уранды экстракциялаудың физика- химиялық негіздері
- •7.1 Экстракцияның жалпы сипаттамасы
- •7.2 Экстракциялық жүйелерге фазалар ережелерін қолдану
- •7.3 Экстракция кезіндегі фазалық таралу заңы
- •7.4 Уран қосылыстарының экстракциясының механизмімен экстрагенттердің классификациясы
- •7.5 Сұйылтқыштар
- •7 Бақылау сұрақтары
- •8. Уран технологиясындағы аффинаж
- •8.1 Уран қосылыстарындағы «ядорлық тазалық» түсінігі
- •8.2 Уран қосылыстарының «ядорлық тазалық» дәрежелері
- •8.3 Уран технологиясындағы аффинаж әдістері
- •8.3.1 Асқын тотықтық тазалау
- •8.3.2 Карбонаттық тазалау
- •8.3.3 Уранның экстракциялық аффинажы
- •8.5 Англиядағы уран аффинажы
- •8.6 Франциядағы уран аффинажы
- •8.7 Уран аффинажы үшін басқа экстрагенттерді қолдану мүмкіндігі
- •8. Бақылау сұрақтары
- •9. Уран металлургиясы
- •9.1 Металдық уран және оның қасиеттері
- •9.2 Металдық уран алудың әдістері
- •9.3 Уран металлтермиясының термодинамикалық негіздері
- •9.4 Металдық уранды, оның өзінің тотықтарынан өндіру
- •9.5 Металдық уранды уран тетрафторидінен өндіру
- •9.5.1 Уран тетрафторидін кальциймен тотыксыздандыру
- •9.5.2 Үздіксіз металтермиялық тотықсыздандыру
- •9.5.3 Уран тетрафторидін магниймен тотықсыздандыру
- •9.6 Рафинадтық балқыту
- •9.6.1 Тотыксыздандырғыштық және рафинадтық балқыту үрдістерін бір аппаратта біріктіріп жүргізу (дингот-үрдісі)
- •9.7 Жылу бөлгіш элементтерді (жбэл-ді) дайындау
- •9.8 Металлургиялық өндіріс қалдықтарын қайта өңдеу
- •9 Бақылау сұрақтары
- •10 Қоршаған ортаны қорғау
- •Қорытынды
- •Әдебиеттер тізімі
- •5В070900 мамандығыының студенттері үшін
2.4 Уранил нитраты
Сусыз уранил нитратын, вакуумда 165оС-та UO2(NO3)2 • 2NO2 аралық өнімін сақтықпен қыздыра отырып алады. Сусыз уранил нираты – ашық-сары түсті кристалды ұнтақ, вакуумда 170-200оС-та UO2(NO3)2 ұзақ қыздыру кезінде NO2 біртіндеп қараяды және қызыл түсті уран триоксидіне айналады.
Уранил нитраттың барлық кристадыгидраттары суда жақсы ериді (уранил нитраты бойынша 56%). Нитраттардың және азотты қышқылдардың концентрацияларының жоғарлауымен уранил нитраттың ерігіштігі төмендейді.
Уранил нитраттары эфирлерде, спирттерде, альдегидьерде, кетондарда жеңіл ериді және бензолдарда, толуолдарда, төртхлорлы көміртегіде ерімейді. Уранил нитраттың ерігіштігі, бірқатар органикалық қосылыстарда оның судағы ерігіштігімен салыстырғанда сулы ерітіндіден, уранның экстракциялық бөліп алуға мүмкіндік береді. Бұл жағдайда екіден төртке дейінгі су молекуларының құрамымен уранилнитрат гидраттары, органикалық фазаға ауысады.
2.5 Уранил сульфаты
Сусыз уранил нитратынан басқа, құрамында уранил сульфатының бір молекуласына судың 0,5-ден 4-ке дейін молекуласы бар болатын тоғыз кристалдыгидрат белгілі. Моногидрат және тригидрат айрықша тұрақты гидраттар болып табылады.
Сулы және әлсіз қышқылды уранил сульфатының ерітінділерінен (концентрациясы H2SO4<30% кезде) тригидрат уранил сульфаты кристалданады. Тригидрат сары-жасыл түсті, сингоний ромбылы кристалл, теориялық тығыздығы 3,88 г/см3 болып келеді.
Күштіқышқылды уранилсульфатты ерітінділерінен (концентрациясы H2SO4= 30 - 45% кезде) моногидрат кристалданады. Уранил сульфаты суда жақсы ериді. Сусыз уранил сульфаты кристаллгидратты 300оС дегидратациялау кезінде алынады.
2.4-сурет. Күкірт қышқылының концентрациясының уранилдің сульфатты (25oC) ерітіндісіне әсері. Түп фазасының құрамы: 1 - UO2SO4 • 3H2O; 2 - UO2SO4 • H2O; 3 - 2UO2SO4 • H2SO4•5H2O; 4 - UO2SO4 •H2SO4 • 0,5H2O.
Ол екі кристалды модификациядан тұрады: α - UO2SO4 (ромбылы сингонии) және β - UO2SO4 (моноклинді сингонии).
Олардың тығыздығы сәйкесінше 5,0 және 5,24 г/см3 болады.
Уранил сульфатының қышқылды және негізгі түрлері:
2UO2SO4 • H2SO4 • 5H2O;
2UO2SO4 • H2SO4 • 2H2O;
2UO2SO4 • UO2(OH)2 • 8H2O.
Табиғатта кездесетін сульфатты минералдар:
циппелит (UO2)2 SO4(OH)2 • 4H2O;
уранопилит (UO2)6SO4(OH)10 •12H2O;
иоганнит Cu(UO2)2(SO4)2(OH)2 • 6H2O.
Уранил сульфатты ортада кешендік қосылыстардың түзілуіне бейім болады.
Әлсіз қышқылды ерітінділерде pH=1-2 кезінде, аниониттермен және аминдермен экстралацияланып жақсы бөлініп алынатын, дисульфатты және трисульфатты кешенді аниондар [UO2(SO4)2]2- және [UO2(SO4)3]4- түзіледі.
Аммоний сульфаты, калий, литий, рубидий, цезий және магний кешендері зерттелінген.
Уранил нитрат ерітіндісін олеуммен өңдеген кезде UO2S2O7 уранил персульфатының сары кристалдары түзіледі. Егер тиосульфат натрийді, уранил нитрат ерітіндісімен өңдегенде, тұнбаға UO2S2O3 уранил тиосульфаты бөлінеді.
Уранил сульфаты жоғары термиялық тұрақтылығымен ерешеленеді. Қою- қызыл каления температурасы кезінде күкіртті ангидрид және уран триоксидіне ыдырайды, Алюминий сульфаты, темір және бірқатар басқада қоспалар, оксидтерге және күкіртті ангидрид едәуір төмен температурада (500-600оС) ыдырайды. Бұның өзі сульфатизациялаудан кейін күкірт қышқылдарының бір бөлігін регенерациялауға мүмкіндік береді.
Алтывалентті уранды содалы ерітіндіде төртвалентті уранға дейін натрий гидросульфиті, мырыш, натрий амальгамы, қысым астында сутегі, сондай-ақ элетролиз сияқты қалпына келтіргіштермен қалпына келтіруге мүмкін болады. Бұл кезде гидратирленген уран диоксидінің тұнбасы түзіледі.
Аммонийуранилтрикарбонатқа қызығушылық аса жоғары болып табылады. Ол жетерліктей суда жақсы ериді, аммоний карбонатының артықша көп кезінде ерітіндіден аммонийуранилтрикарбонатты, тығыздығы 2,77 г/см3, кристалды моноклинді жүйе түрінде бөліп алуға болады, бұл кристаллдар оптикалы екі ості болады.
Температура жоғарлаған сайын аммоний кешенінің ерігіштігі натрийлі кешенге қарағанда өседі. Ерітіндіде аммоний карбонатының концентрациясының өсуі бойынша аммонийуранилтрикарбонаттың ерігішітігі күрт төмендейді.
Қышқыл және сілті аммонийуранилтрикарбонаттың бұзылуына әкеліп соғады, онда уранил нитраты және сәйкесінше полиуранаттың тұнбасы түзіледі. Бұл кешен натрилі уранил трикарбонатындағы pH шегіндегі сияқты тұрақты. Аммонийуранилтрикарбонаттың сулы ерітіндісін қайнату, уранның күрделі құрамының тұнба алуынумен жылдам бұзылуына әкеліп соғады. Бұл тұнба қыздыруға тұрақсыз, ол 300-500оС-та уран триоксиді, аммиак, көмірқышқыл және судың түзілуімен ыдырайды. Неғұрлым жоғары температурада (700-800оС) ауасыз кристаллдарды түйреу уран триоксидінің түзілуіне алып келеді.
