- •1 Прадмет і задачы дысцыпліны
- •11. Атрад Курападобныя (Galliformes)
- •52 Тэхналогія развядзення глушца, бажанау, качак
- •2Кароткі агляд гісторыі даследаванняў па біялогіі лясных звяроў і птушак
- •3. Роля дысцыпліны ў ахове і рацыянальным выкарыстанні фауны лясоў
- •13. Атрад Лялякападобныя (Caprimulgiformes)
- •54. Сезонныя змены складу кармоў звяроў. Сутачная норма харчу
- •14. Атрад Ракшападобныя (Coraciiformes)
- •10. Биотехнические мероприятия для зверей
- •63.Развядзенне дзиких звяроу (ласёу,дзикоу,аленяу)
- •5. Асаблівасці вонкавай і унутранай будовы птушак.
- •15. Атрад дзятлы (piciformes)
- •16. Атрад Свіргулепадобныя (Аpodiformes)
- •55. Роль хищных в лесных биоценозах.
- •56. Плямисты и высакародны алень як абьект для вальернага ўтрымання
- •8. Экалагічныя групоўкі птушак
- •18. Атрад Вераб’інападобныя (Passeriformes)
- •58. Тэхналогія вальернага развядзення звяроу
- •19. Атрад Гусепадобныя (Anseriformes)
- •20. Атрад Вусякаедныя (Insectivora)
- •21. Атрад сеўцападобныя (Charadriiformes).
- •22. Атрад Журавападобныя (Gruiformes)
- •23.Атрад сокалападобныя (falconiformes)
- •24.Атрад совападобныя (strigiformes)
- •25. Пашырэнне птушак у лесе: шчыльнасць, відавая разнастайнасць у залежнасці ад лясной фармацыі.
- •26. Ахова месцаў пражывання птушак
- •59.Аценка дзейнасци грызуноу у лесе
- •38. Атрад Зайцавыя (Lagomorfha)
- •39.Атрад Грызуны (Rodentia).
- •40.Сям’я сабакавыявыя (Canidae).
- •41.Сям'я Мядзведзевыя (Ursidae) .
- •60.Значнасць минеральнага страваварэння для жывёл
- •29.Уплыў птушак на раслінасць і іншых жывых істот.
- •27.Тэхнічнае прыцягненне птушак.
- •43.Сям’я Каціныя (Felidae).
- •44. Сям’я Янотавыя (Procyonidae).
- •45.Сям’я Дзікоў (Suidae).
- •46.Сям’я аленяу (Cervidae).
- •33.Лесагаспадарчае, эпідэмічнае і эстэтычнае значэнне птушак
- •64.Тыпы сховішчаў і тэрытарыяльнасць у звяроў.
- •65.Вопыт дзічнаразвядзення: замежны, краін снд і айчынны
- •30.Птушкі, якія занесены ў Чк рб.
- •47.Сям’я Пустарогіх (Bovidae)
- •67.Метад двухкратнага картавання слядоў на прасеках.
- •68.Улік звяроў метадам прагону.
- •51.Уздзеянне звяроў на пладаноскасць і натуральнае ўзнаўленне лесу.
- •70.Правілы перавозкі дзічыны ў іншыя мясціны пры расяленні.
- •35.Асаблівасці будовы звяроў.
- •36.Адносины памиж палами у звяроу
- •71.Спосабы адлову звяроў.
- •49.Уплыў звяроў на санітарны стан і біялагічную ўстойлівасць лесу,пашкоджванне лясных раслін смактунамі і абарона насаджэнняў.
- •48.Cучасны стан і перспектыва зубра ў рб.
- •72.Патрабавані да тэхнічных збудаваняў пры ферміркім развядзенні дзічыны.
- •31.Cучасны стан і перспектыва глушца ў рб.
- •50.Узаемаўплыў жывёл у лесе
- •73.Патрабаванні да вальера
- •32.Канструкцыя штучных гняздоўяў для птушак і спосабы развешывання іх у лесе
- •75. Прафілактыка захворванняў і барацьба з драпежнікамі ў вальерах
- •28. Ахоўны рэжым вядзення лясной гаспадаркі ў адносінах да птушак.
- •76. Фермерскае развядзенне дзікіх звяроў
- •36. Адносіны паміж паламі ў звяроў.
- •34. Паходжанне і месца звяроў ў сістэме жывельнага свету.
36.Адносины памиж палами у звяроу
Сярод звяроў ёсць як манагамы, якія жывуць парамі (воўк, бабёр), так і палігамы, у якіх самец у перыяд гону спарваецца з некалькімі самкамі (лось, алень, дзік, многія грызуны). Перыяд разбіўкі на пары называюць гонам. Гон суправаджаецца жорсткімі бойкамі паміж самцамі, сачэннем самак самцамі і іншымі праяўленнямі. Часта пакрытыя самкі зыходзяць ад самцоў і жывуць асобна да нараджэння
дзіцянят.
71.Спосабы адлову звяроў.
Адлоў жывалавушкамі. Метад заснаваны на завабліванні жывёл з дапамогай корму ў спецыяльнае прыстасаванне. У лесе найболей прыдатныя стацыянарныя жывалавушкі сярэдніх памераў і невялікія пераносныя.Стацыянарныя жывалавушкі ўяўляюць сабой будынкі з жэрдак або дробнаячэістай драцяной сеткі ў выглядзе авала або прамавугольнай формы даўжынёй да 20 м і шырынёй каля 2-2,5 м, забяспечаныя на вузкіх баках ападнымі або адкіднымі варотамі. Па вуглах жывалавушкі можна ўбудаваць невялікія лоўчыя скрыні.Вароты жывалавушкі ўтрымліваюцца ў паднятым стане з дапамогай шнура, які па роліках праводзіцца да слупа, што стаіць у цэнтры пасткі. Спускавая прылада можа таксама прыводзіцца ў дзеянне чалавекам з дапамогай шнура з засады. Пераносная жывалавушка малых памераў уяўляе сабой трывалую цёмную драўляную скрыню вышынёй 1-1,5 м, шырынёй 0,6-0,8 м і даўжынёй 1,5-2 м, якая можа зачыняцца з дапамогай дзверцаў, што падаюць. Насцярожаныя жывалавушкі варта правяраць рана раніцай. Пры значнай колькасці рэкамендуецца таксама і адна вячэрняя праверка, прыблізна праз гадзіну пасля наступлення цемры.У цёмны час сутак казуль адлоўліваюць у жывалавушках з дапамогай магутных ліхтароў, асляпляючы жывёл святлом. Тут патрабуецца шпаркасць дзеянняў і на 1-2 чалавекі болын, чым пры дзённым адлове. Нельга пакідаць жывёл у жывалавушцы занадта доўга, інакш узнікае небяспека залішняга іх хвалявання, выкліканага людзьмі і сабакамі.Адлоў сеткамі. У перыяд, калі казулі не бяруць падкорм або калі яны па нейкіх прычынах не ідуць у пасткі, іх можна адлоўліваць сеткамі. Поспех гэтай працы шмат у чым залежыць ад правільнага выбару месца адлову. Чым вышэй шчыльнасць насельніцтва жывёл, тым болып шанцаў злавіць іх.Сеткі ўстанаўліваюць у глыбіні лесу, а загон пачынаюць з узлеску.Лепшы час для адлову казуль - жнівень-снежань (студзень). Узімку лавіць іх зручней пры высокім снезе: не трэба ставіць суцэльную лінію сетак, перагароджваюцца толькі асноўныя сцежкі, што істотна палягчае і паскарае працу. Да таго ж яны ў гэты перыяд жывуць групамі і часта, атрымоўваецца злавіць за адзін загон некалькіх асобін.Сеткі для адлову казуль вырабляюць з трывалага капронавага шнура таўшчынёй 3-4 мм. Аптымальны памер вочка сеткі 10 х 10 см- для адлову еўрапейскай казулі. Пры меншым памеры вочка ў яе не заўсёды праскоквае галава, звяры дрэнна заблытваюцца і сетка апыняецца мала ўлоўнай. Пры вялікім памеры вочка, напрыклад 20 х 20 см, сетка не затрымлівае сяголетак і нават дарослых самак. Шырыня (вышыня) сеткі павінна быць у межах 2,2-2,7 м. Сеткі вышынёй меней за 2 м малаўлоўныя, а 3-метровыя цяжкія і з імі складана працаваць.Агульная даўжыня сеткі 0,5—2,0 км у залежнасці ад рэльефу мясцовасці, наяўнасці людзей і транспарту. Дробныя астраўкі лесу лепш абнесці сеткамі цалкам, у вялікіх масівах эфектыўней размяшчаць іх у выглядзе літары Е.Лінію сетак складаюць з асобных звёнаў, даўжыня якіх можа быць рознай. 3 кароткімі звёнамі (25-30 м) зручна працаваць у зарасніках, дзе немагчыма ўжыць транспартныя сродкі. Да таго ж пры пападанні казулі ў сетку падаюць на зямлю толькі адно-два суседніх кароткіх звяна і не парушаецца цэласнасць усёй астатняй лініі, што дазваляе адначасова злавіць болыную колькасць звяроў. Пры працы на дарогах і прасеках з загадзя прыгатаванай лініяй калкоў пры наяўнасці транспарту аптымальная даўжыня звяна сеткі 50-60 м.
