- •Установа адукацыі
- •Тлумачальная запіска
- •Змест практыкі
- •Інфармацыйна-метадычная частка
- •Арганізацыя практыкі
- •Крытэрыі ацэнкі справаздачы студэнта па фальклорнай практыцы
- •Крытэрыі выстаўлення адзнак
- •Тэхніка бяспекі падчас праходжання вучэбнай фальклорнай практыкі
- •1. Агульныя патрабаванні бяспекі:
- •2. Патрабаванні бяспекі падчас працы
- •3. Правілы ўнутранага працоўнага распарадку
- •Літаратура
- •Патрабаванні да зместу і афармлення матэрыялаў і дакументаў практыкі
- •Апытальнік для збору фальклорна-этнаграфічных матэрыялаў
- •Абрадавы фальклор і. Замовы
- •Іі. Каляндарна-абрадавы фальклор.
- •Ііі. Радзінная паэзія
- •Паэзія вясельнага абраду
- •Пахавальныя галашэнні
- •Пазаабрадавая лірыка
- •Празаічныя творы
- •Дзіцячы фальклор
Крытэрыі ацэнкі справаздачы студэнта па фальклорнай практыцы
Па заканчэнні фальклорнай практыкі студэнт-першакурснік павінен прадставіць кіраўніку сабраныя і сістэматызаваныя ў межах папкі фальклорныя матэрыялы. у папцы павінны быць у наяўнасці:
1. Тытульны ліст на вокладцы папкі.
2. Змест.
3. Картка тапаграфічнага каталогу.
4. Картка інфарматараў.
5. Запісаныя фальклорныя адзінкі (электронны варыянт + чарнавік запісу).
6. Аўдыё-, відэакасета (пажадана).
7. Дыск з матэрыяламі.
8. Фотаздымкі інфарматараў.
9. Дзённік фальклорнай практыкі.
Крытэрыі выстаўлення адзнак
Справаздачны мінімум матэрыялаў, якія здаюцца па заканчэнні фальклорнай практыкі – запіс 50 фальклорных адзінак (пад фальклорнай адзінкай разумеецца і прыказка, і прымаўка, і этнаграфічныя звесткі пра той ці іншы абрад, песенны тэкст і інш.), змешчаных у папцы на старонках фармату А-4 і аформленных у адпаведнасці з прад’яўляемымі патрабаваннямі + дзённік + справаздача + чарнавік. Сярэдняя адзнака – “6” балаў.
Студэнт можа атрымаць больш высокую адзнаку пры ўмове:
– высокай якасці запісаў, іх жанравай разнастайнасці (перавага аддаецца фальклорна-этнаграфічным звесткам па розных відах абрадавага фальклору);
– наяўнасць электроннага варыянту матэрыялаў фальклорнай практыкі;
– наяўнасці фотаздымкаў інфарматараў, з якімі студэнты працавалі;
– наяўнасць аўдыё- і відэаматэрыялаў;
– калі запісаныя матэрыялы перавышаюць мінімум на 15-20 %.
Крытэрыі, якія ўплываюць на паніжэнне адзнакі:
– несвоечасовая здача матэрыялаў практыкі;
– нізкая якасць запісаў;
– “беднасць” фальклорных запісаў, жанравая аднастайнасць;
– памылкі пры вызначэнні фальклорных відаў і жанраў;
– невысокая якасць афармлення справаздачы і знешняга афармлення матэрыялаў.
Калі кіраўніком вучэбнай фальклорнай практыкі выяўлены факты фальсіфікацыі матэрыялаў (перапісванне са зборнікаў фальклорных твораў, акадэмічных выданняў і інш.), практыка не залічваецца.
Тэхніка бяспекі падчас праходжання вучэбнай фальклорнай практыкі
студэнтамі 1 курса філалагічнага факультэта
спецыяльнасці «Беларуская філалогія»
1. Агульныя патрабаванні бяспекі:
1.1. Да практыкі дапускаюцца студэнты, якія прайшлі інструктаж па тэхніцы бяспекі падчас праходжання фальклорнай практыкі.
1.2. Студэнты абавязаны ведаць і выконваць асноўныя патрабаванні, якія датычаць забеспячэння ўмоў побыту, правіл і нормаў тэхнікі бяспекі пажарнай і электрабяспекі, захоўваць правілы асабістай гігіены, умець аказваць першую даўрачэбную дапамогу.
1.3. Умовы бяспекі пераезду студэнтаў на аўтатранспарце забяспечваюцца гаспадарчымі арганізацыямі, якія нясуць поўную адказнасць за тэхнічны стан транспарту, яго эксплуатацыю і замацаванне высокакваліфікаваных вадзіцеляў.
1.4. Самастойная работа студэнтаў (без кіраўніка практыкі) забаронена.
1.5. Пражыванне і праца студэнтаў у памяшканнях у адпаведнасці з санітарнымі і супрацьпажарнымі правіламі бяспекі забяспечваюцца прымаючым бокам.
1.6. Студэнты-практыканты абавязаны выконваць правілы ўнутранага працоўнага распарадку.
2. Патрабаванні бяспекі падчас працы
2.1. Пры правядзенні палявых экспедыцыйных работ забараняецца без дазволу кіраўніка загараць, купацца ў вадаёмах і рэчках, залазіць на тэхнічныя і папераджальныя знакі, на дрэвы, пабудовы, буйкі і іншыя прадметы, скакаць у ваду з пабудоваў.
2.2. Неабходна выконваць правілы дарожнага руху для пешаходаў, правілы пераходу чыгункі і шасэйных дарог, вуліц, перамяшчэнне па дарозе без тратуара і г.д.
2.3. Пры перамяшчэнні з адной мясцовасці ў другую на транспартных сродках, дазваляецца карыстацца транспартам, спецыяльна абсталяваным для перавозкі людзей.
