86. Ұғым дегеніміз –

А) зат, құбылыс және іс-әрекеттердің жалпы қасиеттерін санада бейнелендіретін психикалық процесс.

В) санадағы ұғымның сөздік қабыққа бекітілген бөлегі;

С) зат, құбылыс және іс-әрекеттердің жалпы және мәнді белгілерінің адам санасында бейнеленуі;

D) сөздің лексика-семантикалық түсінігі;

Е) лексикалық мағынамен жарыса қолданылатын дерексізденген мағына.

87. Сема дегеніміз –

А) зат туралы абстрактілі ұғымды білдіретін мағынасы;

В) лексикалық мағынамен жарыса қолданылатын дерексізденген мағына.

С) зат, құбылыс, іс-әрекет және оның белгілерінің бейнесімен байланысты мағына; D) сөздің ары қарай бөлшектеуге келетін ең кіші мағыналы бөлшегі;

Е) сөздің ары қарай бөлшектеуге келмейтін ең кіші мағыналы бөлшегі.

88. Сөз –

А) форма мен мазмұн бірлігінен тұратын тілдік единица;

В) формалық бірліктерден құралатын тілдік единица;

С) мазмұндық бірліктерден құралатын тілдік единица;

D) лексика-семантикалық құрылымынан тұратын тілдік единица;

Е) лексика-грамматикалық құрылымынан тұратын тілдік единица.

89. Денотаттық мағына –

А) сөздің бағалауыштық мағынасы;

В) сөздің эмоционалды-экспрессивті мағынасы; С) сөздің затпен, құбылыспен байланысып жататын мағынасы; D) зат туралы абстрактілі ұғымды білдіретін мағынасы;

Е) сөздің лексика-грамматикалық мағынасы.

90. Сөздің сигнификативтік мағынасы –

А) сөздің бағалауыштық мағынасы;

В) сөздің эмоционалды-экспрессивті мағынасы; С) сөздің затпен, құбылыспен байланысып жататын мағынасы; D) зат туралы абстрактілі ұғымды білдіретін мағынасы;

Е) сөздің лексика-грамматикалық мағынасы.

91. Үндіеуропалық және германдық шуыл дыбыстардың 1818 ж. Р.Раск ашқан, 1822 жылы Я.Гримм жүйеге келтірген тұрақты сәйкестігі –

А) Гримм заңы;

В) Уорф-Сепир теориясы.

92. Бұл теория бойынша, тіл адамның табиғи дыбыстық белгілеріне еліктеуінен туған –

А) еңбек айқайы теориясы; В) одағай теориясы; С) дыбысқа еліктеу теориясы; D) коммуникативтік теория;

Е) эмоционалды-экспрессивті теория.

93. Белгілі бір қоғамдық салада табиғи тілдерді қолдану тиімсіз немесе мүмкін болмаған жағдайда жұмсалатын, қолдан жасалған ұлтаралық, халықаралық қатынас құралы –

А) табиғи тілдер; В) жасанды тілдер;

С) халықтық тіл;

D) мемлекеттік тіл;

Е) тайпа тілі.

94. Тіл дыбыстарын, фонемаларды әріппен таңбалайтын жазу жүйесі –

А)руна жазуы; В) пиктографиялық жазу; С)Египет жазуы; D) дыбыстық жазу;

Е) буын жазуы.

95. Шығу тегі бір, туыс тілдерді зерттеумен шұғылданатын тіл білімінің саласы –

А) әлеуметтік тіл білімі; В) сипаттамалы тіл білімі; С) структуралды тіл білімі; D) салғастырмалы тіл білімі;

Е) салыстырмалы-тарихи тіл білімі.

96. Екі түбірді жалғастырушы аффикс

А) конфикс; В) инфикс; С) интерфикс; D) постфикс;

Е) префикс.

97. Екпінге қатысты дыбыстық процесс нәтижесінде сөз соңындағы дыбыстың не буынның түсіп қалуы

А) ассимиляция; В) диссимиляция; С) апокопа; D) синкопа;

Е) аферезис.

98. Белгілі қасиеттеріне қарай шындық құбылысты білдіретін сөздің басқа бір құбылысқа атау болуынан туатын мағына –

А) тура мағына; В) ауыс мағына; С) метафоралық мағына; D) метонимиялық мағына;

Е) синтагмалық мағына.

99. Алдыңғы сөздің соңғы дыбысының әсерімен келесі сөздің басындағы дауысты дыбыстың түсіп қалуы. Элизияға қарама-қарсы құбылыс.

А) протеза; В) метатеза; С) анлаут; D) аферезис;

Е) элизия;

100. Түбірге жалғанып грамматикалық немесе сөзжасамдық мағына тудыратын сөз бөлшегі –

А) морф; В) негіз морфема; С) түбір морфема; D) морфема;

Е) аффикс;

167