
- •1.Предмет физики.
- •2. Кинематика материального пункта.
- •3.Силы в природе.
- •5.Механика цвердага цела.
- •6. Вагальны рух.
- •7. Рух у інэрцыяльных сістэмах адліку.
- •8. Механіка вадкасцей і газау.
- •9.Асновы мкт ідэалльнага газу.
- •10. Размеркаванне малекул па хуткасцях
- •11. Вызначэнне пастаяннай Авагадра
- •12. Першы пачатак тэрмадынамікі
- •18. Патэнцыял поля пунктавага зараду, дыполя, сістэмы зарадаў. Сувязь патэнцыялу і напружнасці поля
- •20. Энергія сістэмы пунктавых зарадаў. Энергія зараджаных праваднікоў. Энергія зараджанага кандэнсатара. Энергія і шчыльнасць энергіі электрастатычнага поля
- •22. Электраправоднасць цвёрдых цел.
- •23. Несамастойныя і самастойныя газавыя разрады
- •24.Электраліты. З-н Ома для электралитаў Электроліз.
- •25.Магнітнае поле току. Індукцыя магнітнага поля. Магн. Паток.
- •26.Сіла Ампера, Лорэнца. Эффект Холла.
- •27.Магнітныя ўласцівасці рэчыва
- •28. Электрамагнітная індукцыя
- •29. Электрычны вагальны контур
- •30. Квазістацыянарныя токі. Атрыманне пераменнай эдс.
- •31.Эл. Маг. Поле, эл.Маг. Хвалі.
- •32.Фотаметрыя. Крыніцы и прыемнікі святла. Асноўныя фотометрычныя веліч. І адз. Іх вым.
- •33. Асноўныя паняцці геаметрычнай оптыкі. Праламленне святла на плоскай мяжы падзелу двух асяроддзяў. Сферычныя люстры і тонкія лінзы. Цэнтраваныя аптычныя сістэмы
- •34.Інтерф. Св. Метады назірання інтерф. Ў оптыцы. Двухпрамен. Інтерф. Многапрамен. Інтер. Інтерферометры. Прыменненне інтерференцыі.
- •35. Дыфракцыя святла. Дыфракцыя Фрэнеля на розных перашкодах. Дыфракцыя Фраўнгофера. Дыфракцыйная рашотка. Дыфракцыя святла на прасторавых рашотках.
- •36. Натур. І паляр. Святло. Віды палярызацыі. Паляр. Св. Пры адбіцці і праламленні на мяжы дзвюх дыэлектрыкаў. Падвойнае праменепраламленне. Штучная апт. Анізатрапія. Паляр. Прыборы.
- •37. Дысперсія святла. Нармальная і анамальная дысперсія святла. Метады вымярэння дысперсіі. Асновы электроннай тэорыі дысперсіі. Прызменныя спектральныя прыборы
- •40. Цеплавое выпраменьванне. Выпраменьвальная і паглынальная здольнасці цела. Закон Кірхгофа і яго вынікі. Выпраменьванне абсалютна чорнага цела. Законы Стэфана-Больцмана і Віна.
- •41. Аптычная піраметрыя. Размеркаванне энергіі ў спектры выпраменьвання абсалютна чорнага цела. Фатоны. Формула Планка.
- •42. Квантавыя ўласцівасці выпраменьвання. Фотаэлектрычны эфект. Законы фотаэфекту. Раўнанне Эйнштэйна. Прымяненне фотаэфекту.
- •43. Ціск святла. Доследы Лебедзева. Досдеды Вавілава. Дослед Ботэ. Эфект Комптана.
- •44. Асновы квантавай механікі. Хвалі дэ Бройля. Доследы па дыфракцыі электронаў.
- •45. Прынцып невызначальнасцей Гейзенберга. Хвалевая функцыя і яе фізічны сэнс. Раўнанне Шродзінгера
- •46. Доследы Резерфорда. Планетарная мадэль атама. Доследы Франка і Герца. Доследы Штэрна і Герлаха.
- •47. Мадэль атама вадароду па Бору. Спектральныя серыі выпраменьвання атамнага вадароду.
- •49.Тармазное і характарыстычнае рэнтгенаўскія вьшраменьванні і іх спектры
- •51.Састаў ядра. Нуклоны.
40. Цеплавое выпраменьванне. Выпраменьвальная і паглынальная здольнасці цела. Закон Кірхгофа і яго вынікі. Выпраменьванне абсалютна чорнага цела. Законы Стэфана-Больцмана і Віна.
Цеплавое выпраменьванне — адбываецца за кошт падведзенай да цела цепльгні. Гэта выпраменьванне з'яўляецца найбольш распаў-сюджаным і мае цэлы шэраг характэрных асаблівасцей. Цеплавое выпраменьванне адбываецца пры любой тэмпературы цела.
Для
характарыстыкі размеркавання энергіі
па даўжынях хваль або па частотах
уводзіцца паняцце выпраменьвальнай
здольнасці цела
:
,
дзе
— энергія выпраменьвання, што вылучаецца
за адзінку часу з адзінкі плошчы паверхні
цела ў інтэрвале частот
.
Усе
целы ў той ці іншай меры паглынаюць
энергію электрамагнітных хваль, якія
падаюць на іх. Спектральнай характарыстыкай
паглынання з'яўляецца паглынальная
здольнасць цела
:
дзе
— энергія, якую паглынае адзінка плошчы
паверхні цела за адзінку часу ў інтэрвале
частот
;
— энергія выпраменьвання, якое падае
на адзінку плошчы паверхні цела за
адзінку часу.
Дослед паказвае, што і для цвёрдых цел залежаць ад частаты тэмпературы, іх хімічнага складу і стану паверхні.
Калі
цела пры любой тэмпературы
цалкам паглынае
ўсю энергію электрамагнітных хваль,
якая падае на яго, то такое цела называюць
абсалютпна
чорным.
Зыходзячы з азначэння абсалютна чорнага
цела, маем
:
Целы, для якіх 0< :<1, называюць шэрымі.
Пры раўнаважным выпраменьванні абсалютна чорнага цела мае месца роўнасць
(1)
3 формулы (1) вынікае, што калі два целы паглынаюць розныя колькасці энергіі, то і выпраменьванне ў іх павінна быць розным. Гэтае сцвярджэнне называюць правілам Прэва .
Закон Кірхгофа Гэты закон устанаўлівае сувязь паміж выпраменьвальнай і паглынальнай здольнасцямі цела.
выражае
сутнасць закону Кірхгофа. Функцыя
носіць назву функцыі Кірхгофа.
У
выпадку абсалютна чорнага цела
.
У дадзеным выпадку функцыя Кірхгофа
роўная
выпраменьвальнай здольнасід абсалютаа
чорнага цела
.
Велічыні і істотна залежаць ад роду рэчыва. Стасунак жа іх аказваецца аднолькавым для ўсіх цел. Стасунак выпраменьвальнай і паглынальнай здольнасцей роўны выпраменьвальнай здольнасці абсалютна чорнага цела для адпаведных тэмператур і частот. Функцыя Кірхгофа з'яўляецца універсальнай велічынёй.
Закон Стэфана — Больцмана устанаўлівае залежнасць інтэгральнай выпраменьвальнай здольнасці (энергетычнай свяцільнасці) абсалютна чорнага цэла ад яго тэмпературы. Інтэгральная выпраменьвальная здольнасць абсалютна чорнага цела прапарцыйна чацвертай ступені яго абсалютнай тэмпературы:
Закон
Стэфана — Больцмана справядлівы толькі
для абсалютна чорных цел. Былі спробы
распаўсюдзіць гэты закон на выпадак
адвольнага цела. У гэтым выпадку
,
дзе
і
лічылі пастаяннымі для дадзенага цела
велічынямі. Аднак
выявілася, што сх і п залежаць ад
тэмпературы.
Закон Віна вызначае спектральнае размеркаванне энергіі выпраменьвання:
называюць
законам выпраменьвання Віна.,
дзе
— некаторая
функцыя.
(2),
дзе b
— пастаянная Віна.
3
роўнасці (2) вынікае, што даўжьюя хвалі
,
якая адпавядае максімальнаму значэнню
выпраменьвальнай здольнасці абсалютна
чорнага цела, адваротна прапарцыйная
тэмпературы. Роўнасць (2) атрымала назву
закону
зрушэння Віна.