установочная по ист.бел / СТРУКТУРНА-ЛАГІЧНЫЯ СХЕМЫ
.pdf
Значэнне прыняцця хрысціянства для ўсходніх славян
Хрысціянская рэлігія спрыяла ўмацаванню больш развітых грамадскіх адносін
Дапамагала пераадолець перажыткі племянной адасобленасці
Садейнічала ўздыму культуры і пісьменнасці
Спрыяла ўмацаванню міжнародных сувязей з іншымі дзяржавамі
Фрэска «Хрышчэнне князя Уладзіміра», У. Васняцоў. Уладзімірскі сабор (Кіеў),
к. 1880-х гг.
Утварэнне Вялікага Княства Літоўскага
Прычыны ўтварэння
Развіццё сельскагаспадарчай выт-
ворчасці, рамяства, гандлю, рост |
Першая сталіца |
|
гарадоў і інш. |
ВКЛ – Наваградак, |
|
Паглыбленне сацыяльнай |
з 1323 г. – Вільня. |
|
Першы князь – |
||
дыферэнцыяцыі грамадства і |
||
Міндоўг |
||
супярэчнасцей паміж саслоўямі |
||
|
||
Неабходнасць барацьбы са |
|
|
знешняй небяспекай |
|
Шляхі ўваходжання
Дыпламатычныя пагадненні (Полацкае княства)
Герб ВКЛ |
|
Шлюбныя сувязі |
|
|
|
з к. ХIV ст. – |
|
(Віцебскае княства) |
«Пагоня»
Захопы (Падолле, Падляшша, Валынь)
11
Канцэпцыі ўтварэнння ВКЛ
Канцэпцыя «літоўскага заваявання» («літоўская»).
У адпаведнасці з ёй заходнія землі старажытнай Русі былі захоплены літоўскімі князямі падчас аслаблення Русі міжусобіцамі і мангола-татарскім заваяваннем
Канцэпцыя «беларускай дзяржавы» («беларуская»).
Узнікла ў 20-ыя гг. ХХ ст. (В. Ластоўскі, М. Доўнар-Запольскі, у к. ХХ ст. М. Ермаловіч). З самага пачатку ВКЛ фарміравалася як дзяржава продкаў беларусаў
Канцэпцыя поліэтнічнай дзяржавы («цэнтрысцкая»).
Сфармулявана ў 90-ыя гг. ХХ ст. У п. п. ХIII ст. у Верхнім Панямонні ўзнікла беларуска-літоўскае гаспадарства з цэнтрам у Наваградку, якое стала ядром будучай дзяржавы. У ВКЛ назва «Літва» тады адносілася да Верхняга і Сярэдняга Панямоння, «Русь» – Верхняга Падзвіння і Падняпроўя, «Жмудзь» – сучасных заходніх этнічналітоўскіх зямель (канчаткова далучаны ў п. п. ХV ст.). У др. п. ХV ст. – 60-ыя гг. ХVI ст. у склад ВКЛ уваходзіла частка ўкраінскіх зямель (Валынь, Падолле, Кіеўшчына)
Знешняя і ўнутраная палітыка ВКЛ у ХIII–ХV стст.
Вялікія князі ВКЛ |
Знешнепалітычныя |
|
||
|
Гады |
Унутрыпалітычныя падзеі |
||
Імя |
падзеі |
|||
княжання |
|
|||
|
|
|
||
1 |
2 |
3 |
4 |
|
|
|
1248 г. – кааліцыя суп- |
Падпарадкаваў сабе князёў |
|
|
|
раць Міндоўга, у якую |
балцкіх плямён (аўкш- |
|
|
|
ўвайшлі галіцка-валын- |
тайтаў і жэмайтаў). Паклаў |
|
|
|
скія князі Даніла і Ва- |
пачатак утварэння ВКЛ |
|
|
|
сілька, Таўцівіл, Лівон- |
|
|
|
|
скі ордэн і інш. |
|
|
|
сярэдзіна |
|
|
|
Міндоўг |
1260 г. – паход крыжа- |
1253 г. – каранацыя Мін- |
||
1240-х– |
||||
коў на землі Жамойціі. |
доўга |
|||
|
||||
|
1263-і гг. |
|||
|
Нямецкія рыцары былі |
|
||
|
|
|
||
|
|
разбіты Міндоўгам |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1263 г. – змова супраць |
|
|
|
|
Міндоўга. Быў забіты ра- |
|
|
|
|
зам з двума малалетнімі |
|
|
|
|
сынамі |
|
12
|
|
|
|
|
|
|
|
|
П р а ц я г |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 |
2 |
|
|
3 |
|
|
|
4 |
|
|
|
1263– |
Барацьба |
з галіцка-ва- |
Заваяваў |
балцка-літоўскія |
|||||
Войшалк |
лынскімі князямі |
|
землі Нальшчаны |
і Дзя- |
||||||
1268 гг. |
|
|||||||||
|
|
|
|
|
волту |
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
Прыхільнік |
аб’яднання |
|
|
|
|
|||
Шварн |
1268– |
сіл ВКЛ |
і |
Галіцка-Ва- |
|
|
|
|
||
1270 гг. |
лынскага княства. Напа- |
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
||||||
|
|
даў на Польшчу |
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
Далучыў землі ўсяго Верх- |
||||
|
|
|
|
|
|
няга Панямоння (яцвягаў, |
||||
Трайдзень |
1270– |
|
|
|
|
земгалаў, селаў). Пасяліў у |
||||
(Трайдэн) |
1272 гг. |
|
|
|
|
наваколлі Слоніма і Га- |
||||
|
|
|
|
|
|
родні |
заходніх |
балтаў |
||
|
|
|
|
|
|
(прусаў) |
|
|
|
|
|
|
Актыўная барацьба |
|
1307 г. – далучэнне Полац- |
||||||
|
1295– |
з крыжакамі |
|
кай зямлі |
|
|
||||
Віцень |
1314 г. – напад нямец- |
1315г. – далучэнне Берас- |
||||||||
1316 гг. |
||||||||||
|
кіх рыцараў на Наваг- |
цейкай зямлі |
|
|||||||
|
|
|
||||||||
|
|
радак. Напад адбіты Да- |
Уведзены герб «Пагоня» |
|||||||
|
|
выдам Гарадзенскім |
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
Актыўная |
барацьба |
з |
1323 г. – перанос сталіцы |
|||||
|
|
крыжакамі |
|
|
ВКЛ у Вільню |
|
||||
|
|
|
|
|
|
1320–1330-я гг. – увахо- |
||||
|
|
|
|
|
|
джанне ў склад ВКЛ Ві- |
||||
|
|
|
|
|
|
цебскай зямлі |
|
|||
|
|
1331 г. – перамога ў біт- |
20–40-я гг. ХIV ст. – далу- |
|||||||
|
|
ве на р. Акмяна над ры- |
чэнне большай часткі су- |
|||||||
|
1316– |
царамі Тэўтонскага ор- |
часных |
беларускіх |
зямель |
|||||
Гедымін |
дэна |
|
|
|
(ад Заходняга Буга да Дня- |
|||||
1341 гг. |
|
|
|
|||||||
|
|
|
|
|
пра). Тытул Гедыміна – ка- |
|||||
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
роль Літвы і Русі |
|
|||
|
|
|
|
|
|
Утварэнне Літоўскай пра- |
||||
|
|
|
|
|
|
васлаўнай |
мітраполіі з |
|||
|
|
|
|
|
|
цэнтрам |
|
у Наваградку. |
||
|
|
|
|
|
|
Прынцып дзяржаўнага кі- |
||||
|
|
|
|
|
|
равання: «Не рушыць даў- |
||||
|
|
|
|
|
|
ніны, не ўводзіць навізны» |
||||
|
|
Актыўная |
барацьба |
з |
|
|
|
|
||
|
|
крыжакамі |
|
|
|
|
|
|
||
|
|
1348 г. |
– бітва |
на |
|
|
|
|
||
Альгерд |
1345– |
р. Стрэве |
(прыток Нё- |
|
|
|
|
|||
мана) з |
крыжакамі за- |
|
|
|
|
|||||
|
1377 гг. |
|
|
|
|
|||||
|
вяршылася безвынікова |
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
||||
|
|
|
|
|
|
50–70-я гг. ХIV ст. – далу- |
||||
|
|
|
|
|
|
чэнне новых зямель: |
||||
13
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
П р а ц я г |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1 |
2 |
|
|
3 |
|
|
|
|
4 |
|
|
|
|
1363 |
г. – бітва на р. Сі- |
Кіеўшчына і Падолле |
|||||||
|
|
нія |
Воды. |
Перамога |
|
|
|
||||
|
|
войска Альгерда над та- |
|
|
|
||||||
|
|
тарамі |
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
1368, 1370, 1372 гг. – |
Смаленскія, Чарнігава-Се- |
||||||||
|
|
паходы на Маскву |
|
верскія, Бранскія землі |
|||||||
|
|
Барацьба з Польшчай |
|
Валынь |
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
||||
|
|
1380 |
г. – |
Кулікоўская |
|
|
|
||||
|
|
бітва (Ягайла – саюзнік |
|
|
|
||||||
|
|
татараў, удзелу ў бітве |
|
|
|
||||||
|
|
не прымаў) |
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
1385 |
г. – Крэўская унія |
|
|
|
|||||
|
|
1386 |
г. – прыняцце ка- |
Прывілей Ягайлы, які на- |
|||||||
Ягайла |
1377– |
таліцтва Ягайлам, |
шлюб |
даваў дадатковыя правы і |
|||||||
1392 гг. |
з дачкой |
польскага |
ка- |
вольнасці феадалам ката- |
|||||||
|
|||||||||||
|
|
раля Ядзвігай |
|
|
|
ліцкага веравызнання. |
|||||
|
|
Кароль Польшчы (Ула- |
Праваслаўныя |
феадалы |
|||||||
|
|
дзіслаў II) з 1386 па |
пастаўлены |
ў |
няроўнае |
||||||
|
|
1434 |
г. |
|
|
|
|
становішча |
з |
феадаламі- |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
католікамі |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
1392 г. – Востраўскае па- |
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
гадненне (перадача ўлады |
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
ў ВКЛ Вітаўту, прызнанне |
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
яго пажыццёвым гаспада- |
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
ром ВКЛ) |
|
|
|
|
|
1398 |
г. – пагадненне на |
1393–1395 гг. – увядзенне |
|||||||
|
|
востраве |
Салін |
паміж |
сістэмы намесніцтва |
||||||
|
|
ВКЛ і Тэўтонскім ордэ- |
|
|
|
||||||
|
|
нам, князь Вітаўт абве- |
|
|
|
||||||
|
|
шчаны каралём Літвы і |
|
|
|
||||||
|
|
Русі |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Вітаўт |
1392– |
1399 |
г. |
– |
бітва |
на |
|
|
|
||
1430 гг. |
р. Ворскла, дзе |
Вітаўт |
|
|
|
||||||
|
|
|
|
||||||||
|
|
пацярпеў паражэнне |
|
|
|
|
|||||
|
|
1401 |
г. – Віленска- |
|
|
|
|||||
|
|
Радамская унія. Дзяр- |
|
|
|
||||||
|
|
жаўны і палітычны са- |
|
|
|
||||||
|
|
юз ВКЛ і Польшчы суп- |
|
|
|
||||||
|
|
раць агрэсіі крыжакоў. |
|
|
|
||||||
|
|
1408 |
г. – супрацьста- |
|
|
|
|||||
|
|
янне |
войскаў |
ВКЛ |
і |
|
|
|
|||
|
|
Масквы на р. Угра, па |
|
|
|
||||||
|
|
якой прайшла ўсходняя |
|
|
|
||||||
|
|
мяжа ВКЛ |
|
|
|
|
|
|
|
||
14
З а к а н ч э н н е
1 |
2 |
|
3 |
|
|
4 |
|
|
|
1409–1411 гг. – Вялікая |
|
|
|
|
|
|
|
вайна з крыжакамі. |
|
|
|
|
|
|
|
1410 г. – Грунвальд- |
|
|
|
|
|
|
|
ская бітва. |
|
|
|
|
|
|
|
1411 г. – Таруньскі мір |
Да ВКЛ далучаны Жа- |
||||
|
|
паміж ВКЛ, Польшчай, |
|||||
|
|
мойція і землі яцвягаў |
|||||
|
|
і Тэўтонскім ордэнам, |
|||||
|
|
|
|
|
|
||
|
|
які страціў сваё дамі- |
|
|
|
|
|
|
|
наванне ў |
Балтыйскім |
|
|
|
|
|
|
рэгіёне |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||
|
|
1413 г. – Гарадзель- |
1413 г. – Гарадзельскі пры- |
||||
|
|
ская унія |
(пацвердзіла |
вілей, які дазваляў толькі |
|||
|
|
аб’яднанне ВКЛ з |
феадалам |
католікам |
зай- |
||
|
|
Польскім |
каралеўст- |
маць |
вышэйшыя |
дзяр- |
|
|
|
вам) |
|
жаўныя пасады. Тэрыта- |
|||
|
|
|
|
рыяльна-адміністрацыйны |
|||
|
|
|
|
падзел ВКЛ на: вая- |
|||
|
|
|
|
водствы, паветы, воласці |
|||
Свідрыгайла |
1430– |
|
|
|
|
|
|
1432 гг. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
1432–1436 гг. – феадаль- |
|||
Жыгімонт |
1432– |
|
|
ная вайна |
за ўладу паміж |
||
|
|
праваслаўнымі прыхільні- |
|||||
Кейстутавіч |
1440 гг. |
|
|
||||
|
|
камі Свідрыгайлы і ката- |
|||||
|
|
|
|
||||
|
|
|
|
ліцкімі Жыгімонта |
|
||
|
|
Канфрантацыя з Мас- |
1447 г. – прывілей Казіміра |
||||
|
|
коўскай |
дзяржавай, |
|
|
|
|
|
1440– |
1468 |
г. – |
Судзебнік |
Казі- |
||
Казімір |
падтрымка ханаў Зала- |
||||||
1492 гг. |
той Арды ў іх барацьбе |
міра |
|
|
|
||
|
|
|
|
||||
|
1481 г. – змова праваслаў- |
||||||
|
|
з Масквой |
|
||||
|
|
|
ных феадалаў |
|
|||
|
|
|
|
|
|||
Крэўская, Віленска-Радамская і Гарадзельская уніі
План |
Крэўская унія |
Віленска-Радамская |
Гарадзельская унія |
||
параўнання |
|
|
|
унія |
|
1 |
2 |
|
|
3 |
4 |
Прычына |
Знешняя небяспека з |
Паражэнне на |
Пагроза вайны з |
||
падпісання |
боку крыжакоў. Заці- |
р. Ворскле пасла- |
крыжакамі |
||
|
каўленасць |
Ягайлы ў |
біла становішча Bі- |
|
|
|
саюзніках |
для |
заха- |
таўтa і ВКЛ |
|
|
вання ўлады. Імкне- |
|
|
||
|
нне польскіх |
феада- |
|
|
|
|
лаў да саюза з ВКЛ |
|
|
||
15
З а к а н ч э н н е
1 |
|
2 |
|
|
|
|
|
3 |
|
|
|
|
|
|
4 |
|
|
Дата |
1385 г. |
|
|
|
1401 г. |
|
|
|
1413 г. |
|
|
||||||
Месца |
Замак Крэва |
|
|
|
г. Вільня |
|
Замак Гародля |
||||||||||
Умовы |
Шлюб |
Ягайлы |
і |
|
Дзяржавы |
павінны |
47 |
польскіх |
феада- |
||||||||
|
Ядзвiгі (дынастычная |
|
дзейнічаць |
|
|
разам |
лаў |
падаравалі |
свае |
||||||||
|
унія). Барацьба абе- |
|
супраць знешніх во- |
гербы 47 |
феадалам- |
||||||||||||
|
дзвюх дзяржаў з Тэў- |
|
рагаў. Палякі аба- |
католікам ВКЛ, |
якія |
||||||||||||
|
тонскім |
|
ордэнам. |
|
вязваліся |
не |
|
выбi- |
атрымалі права сва- |
||||||||
|
Хрышчэнне язычніц- |
|
pаць караля без зго- |
бодна |
распараджа- |
||||||||||||
|
кай Літвы ў ката- |
|
ды |
феадалаў |
ВКЛ. |
цца |
маёмасцю |
абі- |
|||||||||
|
ліцтва. |
Далучэнне |
|
Пацвярджаліся пра- |
рацца |
на дзяржаў- |
|||||||||||
|
«літоўскіх |
i рускіх |
|
вы Biтаўта на са- |
ныя пасады ВКЛ (i ў |
||||||||||||
|
зямель» да Польшчы |
|
мастойнае |
|
кірава- |
склад Паноў-рады). |
|||||||||||
|
|
|
|
|
|
нне ВКЛ, але прыз- |
Феадалы Польшчы i |
||||||||||
|
|
|
|
|
|
наваліся |
спадчын- |
ВКЛ узаемна |
аба- |
||||||||
|
|
|
|
|
|
ныя правы Ягайлы i |
вязваліся |
не |
выбі- |
||||||||
|
|
|
|
|
|
яго нашчадкаў (за- |
раць кіраўнікоў дзя- |
||||||||||
|
|
|
|
|
|
хоўваў |
тытул |
най- |
ржавы |
без |
згоды |
||||||
|
|
|
|
|
|
вышэйшага |
літоўс- |
адзін аднаго. У ВКЛ |
|||||||||
|
|
|
|
|
|
кага князя) |
|
|
|
уводзіўся |
новы |
ад- |
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
міністрацыйны |
па- |
||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
дзел і пасады – вая- |
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
воды i |
кашталяна ў |
||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Вільні, Троках і інш. |
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
гарадах. |
Каталіцкай |
||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
царкве |
гарантавалі- |
||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ся значныя правы і |
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
льготы |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Вынікі |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||
Станоўчыя |
Умацоўвала |
абарона- |
|
Вітаўт |
стаў |
пажы- |
Унія абвяшчала і га- |
||||||||||
|
здольнасць |
Польшчы |
|
ццёвым |
гаспадаром |
рантавала захаванне |
|||||||||||
|
і ВКЛ. Спрыяла рос- |
|
ВКЛ і атрымаў поў- |
адасобленасці ВКЛ і |
|||||||||||||
|
ту эканамічных, па- |
|
ную свабоду ў вы- |
нязменнасць |
улады |
||||||||||||
|
літычных і |
культур- |
|
рашэнні |
ўнутраных |
вялікага |
князя |
лі- |
|||||||||
|
ных сувязей |
|
|
|
спраў |
|
|
|
|
тоўскага |
|
|
|
||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||||
Адмоўныя |
Пагроза |
заняпаду на- |
|
Пасля смерці Вітаў- |
Нераўнапраўнае ста- |
||||||||||||
|
цыянальнай |
мовы |
i |
|
та ВКЛ павінна бы- |
новішча |
праваслаў- |
||||||||||
|
культуры ВКЛ, стра- |
|
ло |
перайсці |
да |
нага |
насельніцтва |
||||||||||
|
ты дзяржаўнай |
са- |
|
Ягайлы i яго на- |
княства |
спрыяла |
|||||||||||
|
мастойнасці княства |
|
шчадкаў |
|
|
|
росту |
|
ўнутраных |
||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
супярэчнасцяў |
|
||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
16
Беларускія землі ў складзе ВКЛ у п. ХVI ст. |
Формы дзяржаўнага кіравання ВКЛ
Неабмежаваная манархія –
друг. пал. ХIV– перш. пал ХV cтст.
Адзінаўладдзе – заканадаўчая, выканаўчая, судовая, ваенная ўлада належаць толькі вялікаму князю.
Рада – дарадчы орган улады.
Саслоўна-прадстаўнічая манархія –
сярэдзіна і другая палова ХV cт.
На працягу ХV ст., асабліва пры Аляксандру, ВКЛ паступова пераўтвараецца ў саслоўна-прадстаўнічую манархію. Роля Паноў-рады і вальнага сейму ў дзяржаўным кіраванні становіцца вышэйшай за ролю вялікага князя.
Паны-рады і вальны сейм – заканадаўчыя і распарадчыя органы ўлады
17
Дзяржаўны апарат кіравання ВКЛ
Цэнтральная
адміністрацыя
Канцлер – кіраўнік дзяржаўнай канцылярыі, захавальнік вялікай дзяржаўнай пячаткі
Маршалак – старшыня на пасяджэннях рады і сейма
Гетман – камандуючы ўзброенымі сіламі
Кашталян – камендант замка
Падскарбі – сачыў за спагнаннем падаткаў
Мясцовая
адміністрацыя
Ваявода – вырашаў гаспадарчыя, фінансавыя, судовыя, ваенныя пытанні кіраўніцтва ў ваяводстве
Стараста – кіраўнік павета. Размяркоўваў і збіраў чынш і даніну з сялян
Сельскі войт або старац –
кіраўнік воласці
Войт – кіраўнік гарадской адміністрацыі
Цівун – кіраўнік адміністрацыі вёскі
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел ВКЛ у к. ХVI ст.
18
Асноўныя віды сялянскіх павіннасцей
Дзякла
Паншчынаа |
|
Чынш |
|
Саслоўі (групы насельніцтва) у ВКЛ
|
Землеўладальнікі- |
|
|
Землекарыстальнікі- |
|
|
|
Гараджане-мяшчане |
|||||||||||
|
феадалы |
|
|
|
сяляне |
|
|
|
|
||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Паны- |
|
Баяры- |
|
|
Пахожыя |
|
|
Непахожыя |
|
Купцы |
|
Шляхта |
||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||
|
магнаты |
|
шляхта |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||
|
|
|
|
|
|
|
Чэлядзь нявольная |
|
|
|
|
Рамеснікі |
|
||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Этапы запрыгоньвання сялян
Прывілей Казіміра 1447 г.
Афармленне права поўнай уласнасці феадалаў на зямлю
Статут ВКЛ 1529 г.
Дазвол звароту ўцёку беглых сялян на працягу 10 гадоў
Аграрная рэформа 1557 г. Жыгімонта ІІ Аўгуста
Замацаванне сялян за валокамі
Судзебнік Казіміра 1468 г.
Забарона свабоднага пераходу сялян ад аднаго гаспадара да другога
Статуты ВКЛ 1566 і 1588 гг.
Заканадаўча замацавалі 10-гадовы і адпаведна 20-гадовы пошук беглых сялян і 10-гадовы тэрмін даўнасці, што азначала канчатковае юрыдычнае афармленне прыгоннага права
19
Арганізацыя самакіравання горада
Магістрат
(войт – кіраўнік гарадскога магістрата, прызначаўся вялікім князем ці ўладальнікам горада)
|
|
Лава (суд) |
Рада (асноўны орган |
|
|
|
|
|
самакіравання) |
|
|
|
|
|
Бурмістры, радцы, лаўнікі – выбарныя пасады
Граматы магдэбургскага права атрымалі
1387 г. – Вільня 1390 г. – Берасце 1496 г. – Гародня 1498 г. – Полацк
1499 г. – Менск
З прывілея на магдэбургскае права |
Мінская гарадская ратуша |
Раздзел 2 . ЦЫВІЛІЗАЦЫЙНАЯ СПАДЧЫНА НОВАГА ЧАСУ І БЕЛАРУСЬ
Прычыны аб’яднання ВКЛ з Польскім каралеўствам
Цяжкае |
Імкненне |
|
Жаданне |
|
шляхты ВКЛ да |
Жаданне |
|||
знешнепалі- |
кіраўніцтва |
|||
набыцця «за- |
польскай |
|||
тычнае ста- |
каталіцкай |
|||
латых шля- |
шляхты |
|||
новішча ВКЛ ў |
царквы |
|||
хецкіх воль- |
атрымаць для |
|||
сувязі з Лівон- |
пашырыць |
|||
насцей», якімі |
сябе новыя |
|||
скай вайной |
свой уплыў на |
|||
валодала поль- |
землі і пасады |
|||
(1558–1583) |
ўсход |
|||
ская шляхта |
|
|||
|
|
|
Люблінскі сойм –
10 студзеня – 1 ліпеня 1569 г.
Галоўны вынік:
аб’яднанне ВКЛ і Польскага каралеўства на аснове федэрацыі ў агульную дзяржаву Рэч Паспалітую
(рэспубліка)
«Люблінская унія». Я. Матэйка, 1569 г.
20
