1. Podstawowe wiadomości o korupcji na Ukrainie

1. Korupcja na Ukrainie

Korupcja na Ukrainie - jest to zjawisko powszechne, które przeniknęło do ​​wszystkich sfer życia. Istnieje w postaci, różnych pozwoleń, licencji oraz oczywiście w alokacji środków publicznych. Wydatki rządowe są ogromne, a to jest źródło dochodu dla urzędników wyższego szczebla. Ponadto, istnieje wiele innych możliwości wzbogacenia.

Prawdopodobnie zapytasz co jest w stanie to zatrzymać? Może pomoc tylko zbiór ustaw, tworzenie wyspecjalizowanych jednostek, które są w stanie nie tylko pokonać korupcje ale także zatrzymać rozrost tego negatywnego zjawiska.

Według rankingu Transparency International², przeprowadzonym w 2012, Ukraina posiada za Indeksem odbiór korupcji 144 miejsca razem z Bangladeszem, Kamerunem, Republiką Konga i Syrią. Dla porównania, Rosja zajęła 133 miejsce, Białoruś — 123, Gabon — 102, USA — 17, Australia i Norwegia — 7, a pierwsze miejsce podzieliły Dania, Finlandia i Nowa Zelandia. W 2006 Ukraina w tym rankingu zajmowała 99 miejsce. W kraju mamy wszystkie rodzaje korupcji zaczynając od łapówkarstwa, kradzieży, oszustwa, nadużycia, wymuszania kończąc na kumoterstwie.

Kumoterstwo -przewaga w nadaniu środków pieniężnych albo innego majątku, przewaga usług, niematerialnych aktywów zaufanym osobom, krewnym. Krótki przykład: korupcyjny podatek w budowlanej sferze - gdyby nie było korupcyjnego podatku w budowlanym zakresie, to obywatele płacili by, nie więcej niż 800 dolarów³ za metr kwadratowy mieszkania w centrum stolicy, ale pod warunkiem dzisiejszych robot, to kosztuje – dwa tysiące dolarów. Aby antykorupcyjny system zaczął działać na Ukrainie, trzeba publicznie omówić i wnieść zmiany do antykorupcyjnego programu i uchwalić ustawę o odpowiedzialności za korupcję. Ważną rolę może odegrać publiczny rejestr korupcjonistów.

Głównymi przyczynami powstania korupcji w Ukrainie są :

• Brak politycznej inicjatywny na zaprzestanie korupcji;

• Nieobecność moralnych punktów orientacyjnych ludności (i w wyniku urzędników), obojętność;

• Niedoskonałość systemu sądownictwa;

• Nieprzezroczystość działalności i nienależny poziom obowiązku składania sprawozdań organów państwowych;

• Brak skutecznego systemu kar dla łapówkarzy;

• Wygoda dla wielu przedsiębiorców i prostych obywateli która polega na dawaniu łapówek w zamian za rozwiazanie ich problemów;

W szczególności, pomocne jest wyjaśnianie realnego stanu tendencji korupcjnej na Ukrainie poprzez oficjalne dane o dokonanych korupcyjnych przestępstwach, oraz osobach które ich dokonały. Zakresy rozpowszechnienia zaznaczonych działań i tym podobne. Okazuje się, że zrobić to nie jest łatwo ze względu na: Po pierwsze, w naszym państwie nieobecne jest normatywno-prawne rozumienie korupcyjnych łamań prawa. Nie ma jedności w poglądzie na korupcję, jej rodzaje, między innymi kryminalno-prawnego charakteru wśród naukowców. To pewną miarą nie dotyczy łamań prawa, odpowiedzialność za które jest przewidziana Prawem Ukrainy “O walce z korupcją”.⁴ Po drugie, oficjalna statystyka utrwala odpowiednie wskaźniki odnośnie tylko pewnej części korupcyjnych łamań prawa. Tak odpowiednie statystyczne formy obrachunku przewidują odzwierciedlenie informacji co do ilości, struktury przestępstw, charakterystyki osób, które ich dokonały, i tym podobnie tylko odnośnie do części działań, które Kryminalnym kodeksem przyznane są przestępcom. Z kolei te momenty w znacznej części nie dotyczą łamania prawa i odpowiedzialność za które jest przewidziana Prawem Ukrainy «O walce z korupcją». Spełnienie statystyki co do stosowania tego prawa uszeregowano- Uchwałą Gabinetu Ministrów Ukrainy od 27 września 1999 r. - 1785 O przedstawieniu narządów wykonawczej władzy sprawozdań, o wykonaniu wymagań Prawa Ukrainy “O walce z korupcją”⁵, którą zatwierdzono tryb i formę sprawozdania centralnych narządów wykonawczej władzy. Kijowska i Sewastopl miejskich państwowych administracji o wykonaniu wymagań tego prawa. Włączając informację o państwowych urzędnikach, pociągniętych do odpowiedzialności odpowiednio zaznaczonego prawa. Wszystko to przeszkadza wyraźnemu i jednoznacznemu wyznaczeniu koła korupcyjnych przestępstw. Między innymi najbardziej niebezpiecznego ich rodzaju, jak przestępstwa korupcyjne, a więc i wyjaśnianie pełnego obrazu co do stanu, struktury i tendencji. Otrzymać pewne pojęcie o stanie, strukturze, tendencjach i geografii korupcji i jej oddzielnych rodzajów w Ukrainie, wychodząc z oficjalnych statystyk, jest ciężko.

Rozpoczniemy od badań statystycznych co do najbardziej niebezpiecznego rodzaju działań korupcyjnych - przestępstw korupcyjnych. Oficjalna statystyka prowadzona przez ministerstwo spraw wewnętrznych oraz ta prowadzona przez ministerstwo systemu prawnego, daje możliwość otrzymać mniej więcej pełną informację tylko odnośnie oddzielnych rodzajów przestępstw, które mogą być nazwane korupcyjnymi w szczególności przewidziane artykułami 365, 368-370 Kk.⁶ Na przykładzie tych przestępstw spróbuję odnieść się do niektórych tendencji korupcyjnej przestępczości na Ukrainie. Łapówkarstwo (art. 368 - 370 KKU)⁷. Łapówkarstwo jest to najbardziej niebezpieczny przejaw korupcji i wiąże się z otrzymaniem łapówki, dawaniem łapówki bądź pośrednictwem w łapówkarstwie. Dwa ostatnie przestępstwa nie są służbowymi.. Jednak można je uznawać za korupcyjne warunkowo, wychodząc z nierozerwalnego związku z takim służbowym przestępstwem, jak otrzymanie łapówki. Według oficjalnych danych tradycyjnie łapówkarstwo wynosi średnio od 0,3 - 0,5%⁸ w stosunku do ogólnej ilości zarejestrowanych przestępstw na Ukrainie. Chociaż w oddzielnych zakresach gospodarki narodowej ma ona znacznie większy procent.

W organach spraw wewnętrznych jego część wynosi 13,6% od ogólnej ilości dokonanych przez pracowników systemu MWS przestępstw i 1/3 od ilości służbowych przestępstw. Analiza statystycznych danych o ilości dokonanych przestępstw pokazuje, że w 1990 - 1999 r. obserwowano tendencję wzrostu ilości przypadków łapówkarstwa.

Tabela 1: Opracowanie własne, na podstawie danych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ⁹

Zródło: http://www.pravo.vuzlib.org/book_z1119_page_14.html [Dostęp w internecie 16 lutego 2013.]

	1990	1995	1996	1997	1998	1999
Otrzymanie łapówki	420	1187	1286	1540	1641	1514
Pośrednictwo w łapówkarstwie	55	84	77	76	89	109
Dawanie łapówki	524	589	542	600	718	703

Jeśli w 1990 r. w Ukrainie zarejestrowanych było 999 wypadków łapówkarstwa, to w 1999 r. ilość takich przestępstw wynosiła 2326 (+ 232,8%). Przy czym największa ilość zaznaczonych przestępstw zarejestrowana była w 1998 r. (2448), a najmniej - w 1990 – 1993r. (odpowiednio 999, 1008, 988, 1136). W tym okresie najbardziej wzrosła ilość otrzymania łapówek - więcej niż trzy razy, wówczas ilość pośrednictwa w łapówkarstwie tylko dwa razy, a dawanie łapówki - zaledwie 74,5%.¹⁰ Jeśli popatrzymy na osoby skazane w Ukrainie za łapówkarstwo, to ich ilość jest znacznie mniejsza od ilość ujawnionych faktów. Według oficjalnych danych Ministerstwa Systemu Prawnego, ilość skazanych za łapówkarstwo cechuje się wskaźnikami, pokazanymi w tabeli poniżej.

Tabela 2: Dane Ministerstwa Systemu Prawnego, ilość skazanych za łapówkarstwo cechuje się wskaźnikami

Źródłо: http://mvs.gov.ua/mvs/control/main/uk/index [Dostęp w Internecie 17 lutego 2013.]

Rok	Skazano osoby za otrzymanie łapówki.	Za dawanie łapówki.	Za pośrednictwo w łapówkarstwie
1990	77	113	5
1991	111	68	3
1992	76	51	2
1993	118	76	9
1994	213	73	8
1995	209	62	11
1996	306	123	9
1997	305	165	13
1998	351	153	4
1999	315	126	10
2000	383	122	6

Badania dowodzą, że z ujawnionych faktów łapówkarstwa i poruszonych przez nich spraw kryminalnych do sądu dochodzi mniej niż połowy (w przybliżeniu 40%).¹¹ Powyżej były przedstawione statystyczne dane, ale są to jedynie cyfry nie pokazują dokładnej liczby korupcyjnych zakłóceń, pokazują one zaledwie, że korupcja w Ukrainie zaczęła rozwijać się jeszcze przed uzyskaniem przez Ukrainę niepodległości i kwitnie pomyślnie po dzień dzisiejszy.