- •Ліміт лікавай пасл-ці. Існаванне дакладнай верхняй мяжы абмеж зверху мноства. Тэарэма аб ліміце манатоннай паслядоўнасці.
- •Ліміт лікавай паслядоунасці. Тэарэма Бальцана-Вейерштрасса.
- •Розныя азначэнні функцыі. Тэарэма аб абмежаванасці функцыі, непарыўнай на адрэзку. Тэарэма аб дасягненні функцыяй, непарыўнай на адрэзку, свайго найм і найбольшага значэнняў.
- •5 Азначэнне і ўласцівасці ступені.
- •6.Розныя азначэннi лiмiту I непарыунасцi функцыi у пункце.
- •8. Лагарыфмічная функцыя і яе асн. Уласцівасці. Раскл ў ступеневы шэраг.
- •9. Паказнікавыя функцыі і іх асн. Уласцівасці. Расклад у ступеневы шэраг.
- •11. Азначэнне даўжыні дугі і яе вылічэнне з дапамогай вызначанага інтэграла.
- •12. Тэарэма Лагранжа. Прыкметы сталасці і маннатоннасці функцыі.
- •13. Дыферэнцаванне функцый адной і некалькіх зменных. Геаметрычны і механічны сэнс вытворнай.
- •Паняцце вызн інтэграла, тэарэма аб інтэграв-ці непар функцыі.
- •Азначэнне плошчы плоскай фігуры. Яе вылічэнне з дапамогай вызначанага інтэграла.
- •16. Тэарэма аб вызначаным інтэграле са зменнай верхняй мяжой. Формула Ньютана-Лейбніца.
- •17. Шэраг Тэйлара. Прыкметы раскладу рэчаісных функцый у ступеневы шэраг.
- •Форма астачы формулы Тэйлара
- •18. Функцыянальныя паслядоўнасці і шэрагі. Раунамерная збежнасць і яе прыкметы. Тэарэма аб непарыунасці сумы функцыянальнага шэрагу.
- •19. Абсалютная і ўмоўна збежныя лікавыя шэрагі.
- •20. Звычайныя дыферэнцыяльныя раўнанні першага парадку. Раунанні з раздзяляльнымі зменнымі. Лінейныя раунанні.
- •Таксама разглядаюць эквівалентныя раўнанні
- •Будзем разглядаць пытанне існавання і адзінасці рашэння
- •Існаванне і адзінасць рашэння дыферэнцыяльнага раўнання першага парадку
- •Агульнае, частковае і асаблівае рашэнні
- •Будзем палагаць, што раўнанне
- •Дыферэнцыяльныя раўнанні са зменнымі, якія падзяляюцца
- •Аднародныя дыферэнцыяльныя раўнанні
- •1. Паняцце аб лінейных дыферэнцыяльных раўнаннях (лдр)
- •21. Лінейныя аднародныя дыферэнцыяльныя раўнанні 2‑га парадку з нязменнымі каэфіцыентамі і выкарыстанне яго пры вывучэнні вольных ваганняу.
- •1O. Задача аб вольных і вымушаных ваганнях
- •22. Паняцце метрычнай прасторы прыклады такіх прасторау. Адкрытыя і замкнутыя мноствы і іх уласцівасці.
- •Прыклады метрычных прастораў
- •Класіфікацыя пунктаў і мностваў у метрычных прасторах
- •Тэарэмы аб адкрытых і замкнёных мноствах
- •23. Паняцце поўнай метрычнай прасторы. Паўната эўклідавай р– мернай прасторы і прасторы непарыўных функцый.
- •Прыклады метрычных прастораў
- •24. Тэарэма Банаха аб сціскальным адлюстраванні скарыстанні тэарэмы Банаха аб сціскальным адлюстраванні.
- •Прыклады метрычных прастораў
- •Асноўныя ўласцівасці сціскальных адлюстраванняў
- •25. Паняцце кубавальнасці і аб’ёмау целау.
- •26. Магутнасць мноства. Злічоныя мноствы і іх уласцівасці.
- •27.Магутнасць мноства. Незлічонасць мноства сапраўдных лікаў.
- •28.Показательная функция комплекснойпеременной. Эйлеровы формулы.
- •29.Асноўная тэарэма алгебры.
- •30.Вытворная функцыі камплекснай зменнай. Умовы дыферанцавальнасці. Паняцце аналітычнай функцыі.
6.Розныя азначэннi лiмiту I непарыунасцi функцыi у пункце.
Азн.Калi кожнаму значэнню зменнай x мн-ва X ставiцца у адпаведнасць па вядомаму закону некаторы лiк y, уY то кажуць, што на мн-ве X зададзена функцыя y=y(x) цi y=f(x).
X-абсяг вызначэння (Df)
Y-абсяг значэнняу (Ef)
Лiмiт
функцыi
у пункце.Няхай
функцыя y=f(x)
вызначана на некаторым бясконцым мн-ве
X
i
няхай x0-лiмiтавы
пункт мн-ва X(г.зн.x0-пункт
бясконцай прамой(-
;+
),
x0-можа
X,
а можа не X,
але у любым
-наваколлi
гэтага пункта x0
змяшчаюцца
пункты мн-ва
X,
якiя
адрознiваюцца
ад x0.
[Няхай
мн-ва Х для δ>0
мае хаця б 1 эл-т, якi
належыць iнтэрвалу
(x0,
x0+
δ)
[цi(x0-δ,
x0)]]
Азн.па Гейне.Лiк АR наз-ца лiмiтам [правым (левым)]ф-цыi y=f(x) у пункце x0R(цi пры x→x0) калi для любой паслядоунасцi значэнняу аргумента x1,x2,,…,xn,… збежнай да x0 i складаючайся з лiкау xn [ i утрымлiваючай лiкi > x0(<x0)], якiя адрознiваюцца ад x0, адпаведная паслядоунасць значэнняу ф-цыi f(x1), f(x2),…, f(xn)…збягаецца да лiку А. {1) x0-лiмiтавы пункт Df ; 2) ( (xn)) (xnDf) (xn≠ x0 ∀n∊N) [xn→x0,n→(f(xn)→A пры n→)]}
Азн.па Кашы.Лiк А наз-ца лiмiтам [правым (левым)]ф-цыi y=f(x) у пункце x0(цi пры x→x0) калi для дадатнага лiку знойдзецца адпаведны яму дадатны лiк ,такi што для усiх значэнняу аргумента х, якiя задавальняюць умове 0<|x-x0|<δ [x0<x< x0 +δ (x0-δ<x<x0)] ,праудзiцца няроунасць |f(x)-А|<.{1) x0-лiмiтавы пункт Df ; 2) (>0) (δ,δ()>0) (xDf) [0<|x-x0|<δ |f(x)-А|<}
Абазн.лiмiт ф-цыi у пункце x0: Limx→x0 f(x)=A [Limx→x0+0 f(x)=A (Limx→x0-0 f(x)=A)], цi
f(x)→ x→x0 А [f(x0+0)=A (f(x0-0)=A)]
Прыклады:1) f(x)=с=соnst мае Lim=c у кожным пункце x0 бясконцай прамой.( х f(x)-с<0 |f(x)-с|< >0) 2) f(x)=х - | - | - | у кожным x0.
3)
f(x)=sgnx=
у пункце x0=0 f(x) мае левы(-1) i правы(+1) лiмiты, у x0=0 лiмiту няма.
Лiмiт функцыi пры x→. Няхай функцыя y=f(x) зададзена на мн-ве Х, для δ>0 маецца хаця б 1 эл-т, якi не належыць iнтэрвалу [-δ,+δ].
Азн.па Гейне.Лiк АR наз-ца лiмiтам ф-цыi y=f(x) пры x→, калi для любой бясконца вялiкай паслядоунасцi значэнняу аргумента (xn) адпаведная паслядоунасць значэнняу ф-цыi (f(xn)) збягаецца да лiку А.
Азн.па Кашы. Лiк А наз-ца лiмiтам ф-цыi y=f(x) пры x→, калi для дадатнага лiку знойдзецца адпаведны яму дадатны лiк δ,такi што для усiх значэнняу аргумента х, якiя задавальняюць умове |x|>δ, праудзiцца няроунасць |f(x)-А|<
Абазн: Limx→ f(x)=A
Прыклад. f(x)=1/x (x≠0) Lim f(x)=0 пры х→
Азн.Калi Limx→ f(x)=A ,то прамая у=А наз-ца гарызантальная асiмптота да графiку ф-цыi
y=f(x).
Азн.Калi Limx→x0 f(x)= (1) x0-лiмiтавы пункт Df ; 2) (>0) (δ,δ()>0) (xDf) [0<|x-x0|<δ |f(x)|> ] )то прамая у=x0 наз-ца вертыкальнай асiмптотай.
Непарыунасць ф-цыi.Няхай зададзена ф-цыя роуная f(x) i пункт x0-лiмiтавы пунктмн-ва Х,на якiм зададзена ф-цыя f(x).(любое -наваколле пункта x0 утрымлiвае пункты Df, якiя адрознiваюцца ад x0).
Азн.па Гейне. Ф-цыя y=f(x) наз-ца непарыунай [справа (злева)] у пункце x0,калi для любой збежнай да x0 пасляд-сцi значэнняу аргумента х1,x2,,…,xn,… [якiя задав. умове xn>x0 (xn<x0)] адпаведная пасл-сць зн-няу ф-цыi f(x1), f(x2),…, f(xn)…збягаецца да лiку функцыя f(x0).
А
зн.па
Кашы. Ф-цыя
y=f(x)
наз-ца непарыунай
у пункце x0
[справа
(злева)],калi
для любога дадатнага лiку
знойдзецца адпаведны яму дадатны лiк
δ,такi
што для усiх
значэнняу аргумента х, якiя
задавальняюць умове |x-x0|<δ
[x0<x< x0 +δ (x0-δ<x<x0)] праудзiцца няроунасць |f(x)- f(x0)|<
Калi ф-цыя f(x) непар. у пункце x0 i злева, I справа, то яна непарыуна у гэтым пункце. Пункты, у якiх ф-цыя не з’яуляецца непар.- пункты разрыва ф-цыi:
1)1роду: а)пункт скасавальнага разрыву:
f(x0-0)= f(x0+0)≠ f(x0) б) пункт з канечным скачком: f(x0-0)≠ f(x0+0)
2)2 роду: а)з бясконцым скачком: Lim справа i злева, 1 з iх роуны б)пункт нявызначанасцi:
калi цi Lim справа, цi злева не
Азн. Функцыя f(x) непар.на [a;b]калi яна непар.у кожным яго унутр.пункце i непар.справа у пункце a i непар.злева у пункце b.[ f(x)-непар.на (a;b)-калi непар.у кожн.пункце iнтервала]
Тэарэма аб прамежкавых зн-нях непар.ф-цыi.
Няхай ф-цыя y=f(x) вызначана на адрэзку [a;b]
Т1.Бальцана-Кашы.Няхай ф-цыя непар.на адрэзку [a;b] i няхай знач.гэтай ф-цыi у канцавых пунктах адрэзку маюць розныя знакi, тады памiж пунктамi a i b неабходна знойдзецца пункт с, с (a;b) у якiм ф-цыя будзе роуна 0.
Д
оказ:Няхай
для пэунасцi
f(a)<0
i
f(b)>0.
Падзелiм
адр.[a;b]
на два роуныя адр., тады або f((a+b)/2)=0
i
Т.даказана,
т,я.с= (a+b)/2;
або f((a+b)/2)≠0,
тады у канцавых пунктах аднаго з адрэзкау
[a;
a+b)/2]
i
[a+b)/2;b]
ф-цыя f(x)
будзе мець знач.розных знакау i
пры тым на левым канцы адм.знач.,на
правым-дадатнае. Абазн.гэты адр. [a1;b1]:
f(a1)<0
i
f(b1)>0.
Падзелiм
адр. [a1;b1]
на роуныя часткi
i
зноу атрымаем цi
f((a1+b1)/2)=0
i
Т.даказана, т,я.с= (a1+b1)/2;
або f((a1+b1)/2)≠0,
тады у канцавых пунктах аднаго з адрэзкау
ф-цыя f(x)
будзе мець знач.розных знакау i
пры тым на левым канцы адм.знач.,на
правым-дадатнае. Абазн.гэты адр. [a2;b2]:
f(a2)<0
i
f(b2)>0.
Працягнем гэты працэс, пры гэтым або
пасля канечн.лiку
крокау знойдзем пункт, у якiм
ф-цыя f(x)
будзе =0, або атрымаем бясконц.пасляд.
сцяжных адрэзкау ([an;bn]),
f(an)<0,
f(bn)>0
i
bn-
an=(b-a)/2n→0
пры n→
г.зн. што
у паслядоунасцi
будзе iснаваць
адзiны
пункт с, якi
належыць адр. [an;bn],
n=1,2,3…пры
чым Limn→
an
= Limn→
bn
=c.
Адсюль згодна азнач.непар.па Гейне мае
Limn→
f(an)=
Limn→
f(bn)
=f(c).Пяройдзем
да лiмiту
у няр-сцi:
f(an)<0,
f(bn)>0
Limn→
f(an)=
f(c)≤0
Limn→
f(bn)
=f(c)≥0
f(c)=0
Т2.Бальцана-Кашы. Няхай ф-цыя непар.на адрэзку [a;b] i пры гэтым f(a)=A i f(b)=B. Няхай с-любы лiк, якi знах-ца памiж лiкамi A i B, тады на адр.[a;b] заусёды знойдзецца пункт x=c, дзе a<c<b, такi што f(с)= С.
Доказ: Будзем лiчыць, што A<B i A<C<B. Разгл. на адр. [a;b] дапам.ф-цыю φ(x)= f(x)-c. Гэта ф-цыя непар. на [a;b] i φ(a)= f(a)-c=A-C<0
φ(b)= f(b)-c=B-C>0. Тады з Т1.Б.-К. вынiкае, што памiж a i b знойдз.пункт с, такi што φ(с)=0 f(с)-c=0 f(c)=C.
7 Трыганаметрычныя функцыи у рэчаисным абсягу.Раскрыцце sin і соs у шэраг Маклорэна.
f(x)=sinx, f’(x)=sin(x+π/2),..., f(k)(x)=sin(x+kπ/2), тады f(0)=0, f’(0)=1, f´´(0)=0, f´´´(0)=-1,..., f(2m)(0)=0, f(2m+1)(0)=(-1)m. Па формуле маклорэна маем: sinx=x/1!—x3/3!+x5/5!-…+
+(-1)nx2n+1/(2n+1)!+[x2n+3/(2n+3)!]sin[Θx+(2n+3)π/2]
x2n+3/(2n+3)!0, калі n. Так як абсалютнае значэнне sin не праўзыходзіць 1,то [x2n+3/(2n+3)!]sin[Θx+(2n+3)π/2]0, гэта значыць
sinx=x—x3/3!+x5/5!-…+(-1)nx2n+1/(2n+1)!... мае месца для усіх x.
Аналагічна соsx=1-x2/2!+x4/4!-…+(-1)nx2n/(2n)!мае месца для усіх x.
Азначэнне y=cosx, y=sinx, y=tgx, y=ctgx.
Уласцівасці:непарыўнасць. 1) limxx0cosx=cosx0, для x0R=>y=cosx- непарыўна ваўсім абсягу вызначэння.
2) y=sinx. y=sin(x0-x)-sinx0=2sinx/2*cos(2x0+x)/22*1*x=x,
x-x0<, f(x)-f(x0)<ε, yx, для (ε>0), (>0)=>y=sinx- непарыўна ў пункце x0R, так як x0 адвольны лік то функцыя будзе непарыўна ва ўсім сваім абсягу.
Дыферанцавальнасць: y=sinx
вытворная ад косінуса знаходзіцца аналагічна, ці так:
Азначэннікамплексных функцый камплекснай зменнай
Аз:калі кожнаму zD пастаўлены у адпавелнасць лік , з мноства E,то какжуць што адзначана функцыя =f(z). D- абсяг існавання функцыі, E-мноства значэнняў функцыі, z- незалежная комплексная зменная=>камплексныя функцыі=>z- камплексная, і - камплексная.
z=x+iy→=u+iv., u=u(x,y), v=v(x,y)
f(z)= u(x,y)+iv(x,y)
Аз: sinz=(eiz-e-iz)/2i
Аз: cоsz=(eiz+e-iz)/2
Т: Каб функцыя =f(z) была непарыўнай у пункце z0=x0+iy0 неабходна і дастаткова каб непарыўнымі былі яе рэчаісная(u)і уяўная(v) часткі у пункце(x0,y0)
Свойства:
sinz и cosz определены для всех z С, так как zС определена показательная функция ez.
Функции непрерывны во сей комплексной плоскости, так как непрерывна во всей комплексной плоскости функция w=ez.
Функции являются переодическими с периодом 2. Действительно, имеем
функции являются аналитическими .
например для функции w=sinz. Выделим действительную и мнимую части функции.
Отсюда имеем, что
Легко проверить, что условие Коши-Римана
выполняется для всех zС. Так как функции u(x,y) и v(x,y) имеют непрерывные частные производные и условие К-Р выполняются для всех zС, то ф. w=sinz является аналитической во всей комплексной плоскости.
Вычислим производную функции w=sinz.
Аналогичным образом доказывается, что (cosz)’=-sinz.
Разложение y=sinz в ряд:
