12. Зарожд-е бурж. Историогр-фии

Напр-е в истор-ии появл-ся когда появл-ся соц. База. На базе либ-дем двор ист-ии сформир-сь буржуазное направление.

Новиков-первый выст за констит монархию, создал источниковую базу. 1773-1775 издает10 томв док-в и матер-в по отеч истории- «Библиофика», «Историч опыт словаря о рус писателях», дает хар-ки рус историков и краткую хар-ку взглядов ( в алф порядке).

С.Е.Диницкий-основоположник бурж истор-ии . Получ юрид образов-е в Англии, верн-ся в Рос, стал читать лекции по юриспруденции на рус языке. «Слово о прямой юриспр-ии». Дал свою период-ю истории с позиции бурж-ии ( в основе занятия населения): 1-общ-во собирателй и охотников,2-общ-во скотоводов,3-общ-во землед-в, 4-коммерческое (бурж) общ-во. Связал историю развития общ-ва с историй развития семьи( таже как амер учёный Морган). Осуждал креп право, рабство в Америке.

И.И.Голиков «Деяния Петра Великого мудрого преобразователя России»30 томов)-идеализац-я Петра, не затраг соц политику.

П.И.Речков-первый член-коррепондент АН. «Разбойное выступление Стеньки Разина в астрахани»,

В.В.Кристинин, основоположник краеведения. Написал истории многих городов, историю Двинского края, ист. Купеч-х знатных семей

Чулков посвятил свои работы чисто эконом-й истории «Развитие рос коммерции», «История рос торговли»

Отличит четры бурж истор-ии от двор-й: 1-новая периодизация,2-внимание экон истории, 3- к краеведческой истории.

13.Револ-е поним-е истории (Радищев)

Радищёв (1779-1802), Путеш-л из питера в москву- «Ода вольности». Смертн казнь была заменена ссылкой. «Биография Ушакова», «Слово о Ломоносове», «Письмо другу, жив-му в Тобольске», «Краткая повесть живущего в Сибири», «Отдельные записки посвященные истории.

Считал, что закреп-е кр-н началось с «Рус правды», посящал работы кест-м войнам.суть его концепции: крепост. право не извечно,закрепощение нач с рус правды,князья не обладают полнотой политич. власти а огранич веччевым сходом.

Станция Зайцево, где произошло выступление кр-н-породило его идею историч концепции ( револ-й). Хорошо знал ПВЛ. 1801- ВОЗВР-Е ИЗ ССЫЛКИ, 1802 самоубийство, причина- рев. Призыв не дошёл до народа, своей смертью обратил внимание на свои идеи. Выступал против креп-ва. Его взгляды носили бурж хар-р. Положит оценка петровских реформ, нужно было отменить и креп право, петр действовал в интересах помещиков. Призывал к народной дем революции, свободу и землю крест-м.

14. И. ист. Бел. в 18 – 1п. 19 в. А. В. Каяловіч «Гіст. Літвы» ў 2-х ч. на лац. мове. «Аб воен. дзеяннях 1648 і 1649 г. супраць запарожскіх казакоў». «Радзівілаўскі летапіс». К. Бартольд - 1719 г. падручнік па гіст.«Свята для 1 класа», 6 разоў пад назвай «Вобразы князёў і каралёу Полыичы». Звёў гіст. Р. П. да гіст. польскіх каралёў і літ. князёў ад легендарных часоў да Аўгуста II Моцнага. А.Нарамсўскі «Воблік сарматаў». Пачатак перыядыч. друку ў ВКЛ паклаў Я. Пашакоўскі «Голас пастыра Ісуса Хрыста...». Падрыхт. каляндароў – пач. Перыядыч. друку ў ВКЛ. 1735 - 1749 гг. выдаў 20 «Палітычных каляндарыкаў». Д. Шыбінски «Кароткія звесткі пра важнейшыя манархіі свету, старажытныя каралеўствы і рэспублікі». Спроба ўвесці ўласную перыядызац. Гіст., засн. на падзеях свецкай гісторыі. Ф. Папроцкі «Дамашнія весці аб ВКЛ» (1763 г.) і «Дамашнія весці аб Польскім каралеўстве» (1771 г.) - кароткія энцыкл.. даведнікі аб геагр. становішчы, прыродных умовах, гіст., дзяржаўным ладзе, судах, арміі. Для школ. Гіст. працэс як паслядоўнасць падзеяў. К. Вырвіч фр. мове, «Паходжанне сучасных дзяржаў і народаў» (1769 г.) і «.Короткое сістэматычнае выкладанне ўсеагульнай гісторыі» (у 2-х т., 1766 - 1771 гг.). М. Догель зб. Дак. і матэрыялаў «Дыпламатыч. кодекс Каралеўства Польскага і ВКЛ». Зб. дакументаў па размеж. дзярж. мяжы ВКЛ з Польшчай у сяр. XVI ст. “Манархічная” школа А.Нарушэвіча калект. праца «Паліт. Гіст. старажыт. дзяржаў» да манарх. ладу у форме асветнай манархіі. Напіс. 1 гіст. працу «Жыццё Яна Карат Хадкевіча, віпепскага ваяводы, вялікага гетмана ВКЛ» (1781 г.). «Мемарыял адносна напісання народной гіст.», Т. Чацкі - «Карціна панавання Жыгшонта Аўгуста» (1835 г.), «Аб яўрэях» (1807 г.), «Аб камісіі і адукацыіў Літве» (1807 г.), «Аб манетнай справе ў Польшчы і Літве» (1810 г.) - разглядаў культ. спадчыну бел. і ўкр. народаў як ч. пол. культ.. І. Лялевель вызн. “сусвет. гіст.” як гіст. ўсіх дзяржаваў. Заснавау «рамантыч.» школу. «Гісторыка» (1815 г.), «Якім павінен быць гісторык» (1818г.) манаграфіі «Гіст. Літвы і Русі да Любл. уніі з Польшчай 1569 года». І. М. Даніловіч - 1 Статут 1529 г., падрыхт. да друку ,быў апубл. ў 1841 г. «Гист. агляд літ. заканадаўства». З М.К.Баброўскім у 1827 г. апубл. Супрасльскі летапіс - «Летапісец Літвы і Руская хроніка». «Пра літ. летапісы» (1840 г.), «Паведамленне пра сапраўдных літ. летапісцаў» (1841 г.). І. Б. Ярашэвіч «Вобраз Літвы з пункту гледжання цывілізацыі ад найстаражытнейшых часоў да канца XVIII ст.» 3 т. ,«Пра ўплыў хрысц. рэлігіі на цывіпізацыю славян» (1826 г.) ,«Пра стан цывілізацыі Літвы перад і пасля заснав.акадэміі». М. К. Баброўскі - пач. сусв. славяназнаўства. М. П. Румянцаў збір. рукапіс. і старадрук. кнігі, дак., як. склалі аснову Румянц. музея. Арг. гурток. І. М. Лабойка - «Апіс. польскіх і літ. гарадоў», «Даследаванне аб Літве», «Аб важнейших выданнях Герберштэйна».І. І. Грыгаровіч. Зб. «Бел.і архіў старажыт. грамат» - 1 археаграфічны зб. З. Я. Даленга-Хадакоўскі – 4х т. «Слоўнік назваў гародзішчаў і ўрочышчаў» (1844 г.). заснав-к гіст. геагр. ў Бел. – “Славянская геаграфію”. М. І. Балінскі 3х т. «Гіс. города Вільні» (1836 - 1837 гг.) ад узнікн. да часоў С. Баторыя. Запіскі пра Барбару Радзівіл 5 т. З Ліпінскім манаграфія «Старажытная Польшча» у 3х т. А. Марціноўскі засн. 1 у Бел. і Літвы навукова-літ. часопіс «Dzicnnik Wilenski». Арг. друкарню. Ю. І. Крашэўскі - 600 тамоў. Гіст. Бел.і і Літвы – гал. тэмай. Цыкл з 29 твораў («Кунігас. Роман з літ. паданняў», «Пан Твардоўскі», «Апош. са слуцкіх князёў», « Часы Жыгімонта», «Король у Нясвіжы. 1784» )«Старажытная Літва. Яе гіст., законы, мовы, вера,звычаі, песні» (1847- 1850 гг.), «Мастацтва ў славян, асабліва Польшчы і дахрысціянскай Літвы». «Успаміны з Палесся, Валыні і Літвы», “Польшча ў час 3 падзелаў”. 4х т. «Вільня ад яе пачатку да 1750 года» А.Кіркор «Рэшткі язычн. шчаяў на Бел.: Купала. Русалкі» альманахі: з 1843 г.-«Radegast», з 1845 г. - «Pametniki umyslowe». рэдактаваў «Памятныя кніжкі» Віл. губ. Арг. Музей старажытнасцяў у Вільні 1855 г. Падрыхт. даведніки па Вільні, друк. Навук. матэрыялы ў польскай і рус. перыёдыцы. «Этнаграф. погляд на Віл. Губ.» (1857 - 1859 гг.). Засн.ў Вільні ўласную друкарню. «Віленски альбом»,«Новы час», «Літва і Русь у гіст. і археалагіч. адносінах» (1875 г.), нарысы па гіст. і культ. ў 3 т. «Жывапіс.Расіі» - 18 нарысаў пра Бел. Т. Я. Нарбут адкрыу «Хронікі Быхаўца». Гал.праца - «Старажытная гіст. літ. народа», 9-ці т. , 10 т. ў рукапісу, ад легендар.часоў да Любл. уніі, - «Бел. Карамзін». К. Тышкевіч і Я. Тышкевіч К. вывуч. стараж.помніки. раскопкі курганаў, могільнікаў - каля 200. Вынікі публ. у«Нов.часе». Склаў тапаграфіч. планы замкаў і гарадзішчаў “Гіст. звесткі пра старажытныя замкі, гарадзішчы і курганы ў Літве і Літ. Русі” (1859 г.), манаграфія “Пра курганы ў Літве і Зах. Русі”, «Вілінскія берагі». Я.Тышкевіча «Погляд на крыніцы мясцовай археологи, або апіс. некоторых помнікаў старажытнасцей у Зах. губ. Рус. дзяржавы».«Апіс. Барыс. павета...»- 10 гадоў. Каля 450 прымавак і прыказак. А. Ф. Рыпінскі «Белорусы». Р. А. Друцкі-Падбярэзскі прадмова да кнігі Я.Баршчэўскага «Шляхціц Завальня», публікацыі «Горад Барысаў»

15. Укр. И. 18 – 1п. 19. Лет. Гр. Грабянки- предс. казац. старшины. С др. вр. до 1709. Свод. ист. труд на осн. ряда ист-в. Книж. яз. Лет. Самуила Величко с опис. освоб. войны Б. Хмельницкого. 2 списка лет.: 1) Погодинский 2) Средневский. Лизагуб. лет. – в осн. Сочинения Грабянки. По иден. содержанию – опис. нар. войны. Огр. значение мемуары и дневники – Дневник Петра Апоссола на фр. яз. (1725 - 27), дневник Я. Маркович –ист. итс-к. 2 п. 18 – Ст. Лукомский “Собрание ист -е” 1770 + лет Самовидца (1299 -1599) – восхв. Казачество. Гр. Полетики – предст. старшинск. автономизма, пис., ист-к. “Ист. известие…”, “Записка о Малороссии”. 1765 – ист. произв-е Петр Симановский. Кратк. опис. о казац. малорос. народе.Обзор до 1750. Интерес. ист. прошлого Укр. П. Полуботко Суллимовская лет. – осмотр. Левобер. Укр. Лет. Сатановкого, Мгарского, Подгорского монастырей. Г.С. Скаварада (1724 - 1794) – фил. трактаты и лит. произведения. А. Кенельман “Выясн. о кизлярской крепости в 1757”, “Ист. или повествованиео Донских казаках”. “ Летопис. повествование о Малой Росии” – панарама с др. Вр. До 70х 18в, автор Падянский 1847г. Ссыл. на Крамера, Татищева и т.д. Милецкий “Ист. про казаков запорожских”. 1п. 19в- ист - ки славянофилы. Двор. – рев. направление. Б. Каменский “Ист. Малороссии” 4х. т. 1822г. “Ист. русов” – полит. трактат. Укр. отдел от Рос. Максимович – славяновед в Укр. “Письма о самобытностималорос. наречия”, “Откуда идет руская земля”, Костомаров “Книга бытия Укр. народа”, “Б. Хмельниицкий”. Котляровкий “Энеида”, Зубрицкий “Очерки из ист. рус. нар. в Галиции”

16. Н. М. Карамзин – выдающийся представитель дворянской историографии п. четв. 19 в.,синтементализм,защитник крепостного права и самодержавия,писал историю по заказу,исходил от источникам в угоду просьбе и своим знаниям.

Считает Англию идеалом монарх. страны. 1 раб. – «Истор. похвальное слово Екат. 2» (простлав. просвещ. обсалют.), ред. журн. «Вестник» до 1803 г. Гл. труд «Ист. гос-ва Рос-го» - 12 т., интересн. Излож. материала, выст. Против реф. Спиранского., дел. труд на 2 ч.: 1-излож. мат., 2-описание исп. источников

17. Истор. взгляды дек-ов.

декабристы-за ликвидацию крепостного права,патриотизм,назвали войну 1812 г отечественной,противники норманской теории,отриц относ к крестьянским войнам,интересовала современность.предстовляли собой либер-дворянское направление.

Муровьев - написал биографию Суворова, «Ист. р. флота», против норманской теории, Бестужев – «Ист. армии и флота», против норм. теори. карнилович и завалишин-монографии посвященные петру 1: показать двойственность его политики:минус что.он являлся крепостником,за права помещиков,плюс его реформы имели большое значение. Лунин – рассм. ист. декабр. движ., вместе с Муровьевым дали оценку ист. дек. движ. – либ.-реф-ое движ. передовых дворян.тайная следственная комиссия-создана после бунта декабристов,считалось что они стреммились к дворцовому перевароту.

лунин и муравтёв-"разбор материалов тайной следственной комиссии.