- •Wykaz skrótów
- •1.1. Zawieszenie koncesji, przeciwśrodki, środki odwetowe, retaliacje
- •1.2. Sankcje
- •1.3. Środki egzekucyjne
- •1.4. Środki zaradcze (ang. Remedies)
- •1.5. Retorsje, represalia, zarzut inadimplenti non est admiplendum
- •2.1. Zasada proporcjonalności
- •2.2. Przesłanki zastosowania przeciwśrodków według projektu kpm
- •3.1. Tło negocjacyjne gatt 1947
- •3.1.1. Przedwojenne umowy handlowe
- •3.1.2. Karta ito
- •3.1.2.1. "Łagodniejszy charakter norm prawnych"
- •3.1.2.2. "Dwoisty" charakter regulacji
- •3.2. Artykuł XXIII - procedura w przypadku zniweczenia lub naruszenia korzyści
- •3.3. Funkcje art. XXIII ("Zniweczenie lub naruszenie")
- •3.3.1. Rozstrzyganie sporów
- •3.3.2. Egzekucja
- •3.3.3. Przywrócenie równowagi koncesji
- •3.4. Stosowanie retaliacji w gatt 1947 - sprawa nabiału holenderskiego
- •3.4.1. Przyczyny zawieszenia koncesji
- •3.4.2. Wysokość zawieszenia koncesji
- •3.4.3. Ocena decyzji przez państwa-strony gatt 1947
- •3.4.4. Funkcja grupy roboczej
- •3.4.5. Następstwa zastosowania środków odwetowych
- •3.5. Alternatywne mechanizmy odwetowe
- •3.5.1. Artykuł XIX - nadzwyczajne środki ochronne
- •3.5.2. Artykuł XXVIII - zmiana list koncesyjnych
- •3.5.3. Artykuł XII - ograniczenia dla zapewnienia równowagi bilansu płatniczego
- •3.6. Renegocjacja zasad rozstrzygania sporów
- •3.7. "Presja moralna", "antylegalizm" a ewolucja systemu gatt 1947
- •3.8. Podsumowanie
- •4.1. Naruszenie korzyści
- •4.1.1. Naruszenie korzyści jako złamanie porozumienia
- •4.1.2. Naruszenie korzyści bez złamania porozumienia
- •4.1.3. Skarga sytuacyjna
- •4.2. Podstawa skargi a środki odwetowe
- •4.3. Stwierdzenie zgodności z porozumieniami wymienionymi na podstawie art. 21 ust. 5 dsu a upoważnienie do zawieszenia koncesji (tzw. Problem "następstwa" - sequencing)
- •4.4. Wyrównanie (kompensacja)
- •4.5. Wniosek I upoważnienie do zawieszenia koncesji
- •4.6. Arbitraż w sprawie poziomu zawieszenia lub odpowiedniego przedmiotu środków odwetowych
- •5.1. Ilościowe kryterium równoważności środków odwetowych - sprawa amerykańskiej ustawy antydumpingowej z 1916 r.358
- •5.1.1. Stan faktyczny
- •5.1.2. Kwantytatywne kryterium równoważności
- •5.1.3. Dopuszczalność "ustawy blokującej"
- •5.2. Wyznaczenie wysokości środków odwetowych na podstawie hipotetycznego stanu faktycznego zgodnego z prawem403
- •5.2.1. Sprawa bananów
- •5.2.1.1. Stan faktyczny
- •5.2.1.2. Wybór hipotetycznego stanu faktycznego
- •5.2.2. Sprawa hormonów
- •5.2.2.1. Stan faktyczny
- •5.2.2.2. Wybór hipotetycznego stanu faktycznego
- •5.2.3. Sprawa usług hazardowych
- •5.2.3.1. Stan faktyczny
- •5.2.3.2. Wybór hipotetycznego stanu faktycznego
- •5.2.3.3. Odniesienie do hipotetycznego stanu faktycznego w sprawie zakazanych subsydiów
- •5.3. Wyznaczenie wysokości środków odwetowych na podstawie modelu ekonomicznego
- •5.3.1. Sprawa poprawki Byrda
- •5.3.1.1. Stan faktyczny
- •5.3.1.2. Poziom zawieszenia koncesji I zobowiązań
- •5.3.2. Względnie lub bezwzględnie określony wymiar środków odwetowych
- •5.3.3. Model ekonomiczny w sprawach dotyczących zakazanych subsydiów
- •5.4. Poziom zniweczenia lub naruszenia w przypadku arbitrażu celem określenia wartości wyrównania
- •5.5. Ograniczenie danych spekulatywnych
- •5.6. Podsumowanie
- •6.1. Opis stanów faktycznych I kalkulacji przeciwśrodków
- •6.1.1. Brazylijski program finansowania eksportu samolotów
- •6.1.1.1. Stan faktyczny
- •6.1.1.2. Kalkulacja przeciwśrodków
- •6.1.2. Kanadyjskie kredyty eksportowe I gwarancje pożyczkowe w przemyśle lotniczym
- •6.1.2.1. Stan faktyczny
- •6.1.2.2. Kalkulacja przeciwśrodków
- •6.1.3. Sprawa amerykańskich subsydiów dla zagranicznych korporacji eksportowych565
- •6.1.3.1. Stan faktyczny
- •6.1.3.2. Kalkulacja przeciwśrodków
- •6.2. Wykładnia pojęcia "właściwe I współmierne przeciwśrodki"
- •6.2.1. Wykładnia tekstualna, tekstualizm586
- •6.2.2. Wykładnia kontekstualna
- •6.2.2.1. Artykuł 4 ust. 10 I 11 porozumienia scm a art. 22 dsu
- •6.2.2.2. Artykuł 4 ust. 10 I 11 porozumienia scm a przepisy dotyczące subsydiów podlegających sankcjom629
- •6.2.2.3. Artykuł 4 ust. 10 I 11 porozumienia scm a przepisy kodyfikacji odpowiedzialności międzynarodowej państw za czyny bezprawne
- •6.2.3. Wykładnia teleologiczna649, znaczenie powagi naruszenia
- •6.3. Dopuszczalność zmiany lub modyfikacji kryterium wysokości subsydium jako podstawy wyznaczenia wysokości przeciwśrodków w sprawach zakazanych subsydiów
- •6.3.1. Właściwość kryterium skutku handlowego
- •6.3.2. Modyfikacja kryterium ze względu na okoliczności łagodzące lub obciążające
- •6.3.2.1. Okoliczności łagodzące
- •6.3.2.2. Okoliczności obciążające
- •6.4. Skutek naruszenia zobowiązań o charakterze erga omnes
- •6.4.1. Legitymacja do wniesienia skargi
- •6.4.2. Wysokość przeciwśrodków a ilość podmiotów skarżących
- •6.5. Podsumowanie
- •7.1. Zalecenia w gatt 1947
- •7.1.1. Zasada
- •7.1.2. Wyjątki - cła antydumpingowe I wyrównawcze
- •7.1.3. Ograniczenie wyjątków - sprawa obwodnicy miasta Trondheim
- •7.2. Zalecenia w wto
- •7.2.1. Zasada
- •7.2.2. Wyjątek - sprawa australijskiej skórzanej tapicerki samochodowej
- •7.2.2.1. Raport panelu
- •7.2.2.2. Ocena raportu
- •7.2.3. Późniejsza praktyka orzecznicza
- •7.3. Zalecenia prospektywne a wymiar środków odwetowych
- •7.4. Podsumowanie
- •8.1. Zasada: zawieszenie koncesji lub zobowiązań w ramach tego samego sektora I porozumienia
- •8.2. Wyjątek: zawieszenie koncesji lub zobowiązań międzysektorowe lub między porozumieniami
- •8.3. Trips jako przedmiot retaliacji
- •8.3.1. Zawieszenie zobowiązań w ramach trips a wcześniejsze zobowiązania wynikające z konwencji administrowanych przez wipo
- •8.3.2. Zawieszenie zobowiązań w ramach trips a państwa trzecie
- •8.3.3. Zawieszenie zobowiązań w ramach trips a uprawnienia podmiotów prywatnych
- •8.4. Ocena mechanizmu retaliacji krzyżowych
- •8.5. Zakaz badania charakteru zawieszanych koncesji I zobowiązań
- •8.6. Zmienny przedmiot retaliacji - procedura karuzeli celnej
- •8.6.1. Procedura karuzeli
- •8.6.2. Procedura karuzeli w projektach nowelizacji dsu900
- •9.1. Ewolucja procedury rozstrzygania sporów a zmiana funkcji środków odwetowych
- •9.2. Przywrócenie równowagi koncesji, zobowiązań I wynikających z nich korzyści
- •9.2.1. Ogólne prawo międzynarodowe
- •9.2.2. Prawo wto
- •9.3. Egzekucja ("nakłonienie do przestrzegania")
- •9.3.1. Ogólne prawo międzynarodowe
- •9.3.2. Prawo wto
- •9.4. Ukaranie
- •9.4.1. Ogólne prawo międzynarodowe
- •9.4.2. Prawo wto
- •9.5. Prewencja
- •9.5.1. Ogólne prawo międzynarodowe
- •9.5.2. Prawo wto
- •9.6. Instrument negocjacji
- •9.7. Podsumowanie
- •10.1. Sprawa hormonów
- •10.2. Sprawa bananów
- •10.3. Sprawa fsc
- •10.4. Sprawa poprawki Byrda
- •10.5. Sprawa ustawy antydumpingowej z 1916 r.
- •10.6. Sprawa brazylijskiego programu finansowania eksportu samolotów
- •10.7. Sprawa kanadyjskich kredytów eksportowych I gwarancji pożyczkowych w przemyśle lotniczym
- •10.8. Sprawa dostępu do amerykańskiego rynku usług hazardowych
- •10.9. Podsumowanie
- •11.1. Przeciwśrodki na podstawie ogólnego prawa międzynarodowego1075
- •11.1.1. Pojęcie self-contained regime
- •11.1.2. Porządki "specjalne" czy self-contained?
- •11.1.3. Dopuszczalność wykorzystania zasad ogólnych prawa międzynarodowego dotyczących przeciwśrodków w egzekwowaniu decyzji dsb
- •11.2. Środki odwetowe na podstawie prawa krajowego
- •11.2.1. Zakaz unilateralnych środków odwetowych
- •11.2.2. Groźba unilateralnych środków odwetowych
- •11.2.3. Zgodność z dsu przepisów krajowych dopuszczających unilateralne środki odwetowe
- •11.2.3.1. Sprawa sekcji 301-3101177 amerykańskiej ustawy handlowej
- •11.2.3.2. Ocena raportu
- •11.2.3.3. Prawo wspólnotowe
- •11.3. Podsumowanie
- •12.1. Uporządkowanie relacji pomiędzy art. 21 ust. 5 I art. 22 dsu oraz przyspieszenie fazy arbitrażu I autoryzacji środków odwetowych
- •12.2. Zakończenie stosowania środków odwetowych
- •12.3. Środki prewencyjne
- •12.4. Retroaktywna kalkulacja środków odwetowych
- •12.5. Zbywalność prawa do zawieszenia koncesji lub zobowiązań
- •12.6. Kolektywne zawieszenie koncesji lub zobowiązań
- •12.7. Kompensacja
- •12.8. Podsumowanie
- •Zakończenie
- •Bibliografia
- •Inne umowy międzynarodowe
- •Inne dokumenty systemu gatt 19471306
- •Inne dokumenty systemu wto1307
- •Inne dokumenty
10.5. Sprawa ustawy antydumpingowej z 1916 r.
Rozsądny termin dostosowania amerykańskich przepisów antydumpingowych do wymagań prawa WTO wyznaczony został na czerwiec 2001 r. i ostatecznie, wskutek przedłużenia, minął w grudniu tego samego roku. W grudniu 2003 r. i czerwcu 2004 r. sąd w Iowa nakazał zapłatę treble damages w wysokości ponad 30 mln dolarów oraz 4 mln kosztów sądowych przeciwko jednej z japońskich firm, która wniosła apelację1057 (por. pkt 5.1.1). W lutym 2004 r. arbitrzy wydali decyzję autoryzującą zawieszenie koncesji w wysokości zasądzonych odszkodowań i zawartych ugód (zob. pkt 5.1.2).
W raporcie na temat statusu implementacji ze stycznia 2005 r. Stany Zjednoczone poinformowały, że Izba Reprezentantów 8 października 2004 r. oraz Senat 19 listopada 2004 r. przegłosowały ustawę uchylającą Antidumping Act z 1916 r.1058 Zapowiedziano rychłe podpisanie derogacji przez Prezydenta1059.
Wspólnoty Europejskie przyjęły deklarację USA, jednak podkreślono, że pełna implementacja zaleceń wymaga nie tylko derogacji ustawy, ale także zakończenia toczących się na jej podstawie postępowań sądowych. Wspólnoty zastrzegły możliwość wykorzystania przysługujących jej praw w przypadku podjęcia kroków prawnych przeciw podmiotom z WE1060.
Podobne stanowisko przedstawiła Japonia. Uchylana ustawa była podstawą nałożenia treble damages w wysokości 30 mln dolarów na jedną z japońskich firm. Sekcja 2006 pkt b ustawy stanowiła, że derogacja nie posiada skutku retroaktywnego wobec toczących się postępowań1061. Uchylenie amerykańskiej regulacji nie uchroniło od konieczności zapłaty odszkodowań przez japońską firmę, mimo że decyzja sądu w Iowa zapadła po wygaśnięciu rozsądnego okresu. Japonia wezwała Stany Zjednoczone do podjęcia kroków celem zapewnienia pełnej zgodności z zaleceniami zatwierdzonymi przez DSB i uniemożliwienia zasądzania kolejnych odszkodowań od japońskich firm1062.
W czasie obrad DSB 7 grudnia 2004 r. Japonia powtórzyła swój apel i ponownie wyraziła zaniepokojenie wszczęciem kolejnego postępowania przeciw japońskiemu podmiotowi. Procedurę rozpoczęto tuż przed podpisaniem ustawy derogującej przez Prezydenta Stanów Zjednoczonych 3 grudnia 2004 r.1063
W styczniu 2006 r. Sąd Apelacyjny Ósmego Obwodu (US Court of Appeals for the Eight Circuit) podtrzymał orzeczenie sądu w Iowa. Po odmowie rozpatrzenia sprawy przez Sąd Najwyższy orzeczenie uprawomocniło się w czerwcu 2006 r. W rezultacie japońska firma została zmuszona do zapłaty 35 mln dolarów. Ponadto sąd w Iowa na wniosek amerykańskiej firmy skarżącej udzielił jej stałego nakazu sądowego przeciwko powództwu (ang. preliminary and permanent anti-suit injunction, fr. injonctions préliminaires et permanentes interdisant les poursuites), co zabezpieczało przed pozwami ze strony japońskiej firmy na podstawie ustawy blokującej w Japonii (por. pkt 5.1.3). Japonia podkreśliła, że pomimo zapewnień Stanów Zjednoczonych sporu nie można uznać za zakończony1064.
W odpowiedzi na japońskie zarzuty przedstawiciel Stanów Zjednoczonych stwierdził, że procedura sądowa dotycząca japońskiej firmy Tokyo Kikai Seisakusho (TKS) została wszczęta jeszcze przed zaleceniami DSB. Jej działania nastawione były na wyrządzenie szkód przemysłowi Stanów Zjednoczonych, przez co spełnione zostały przesłanki wszczęcia postępowania na podstawie ustawy antydumpingowej z 1916 r. Amerykański konkurent TKS poniósł dotkliwe straty i został zmuszony do likwidacji infrastruktury. Japońska firma udzielała potajemnie zniżek dla swoich kontrahentów, a celem ukrycia tej praktyki fałszowano dokumenty. Przedstawiciel USA zaznaczył, że pozbawienie możliwości wszczęcia procedury na podstawie japońskiej "ustawy blokującej" znalazło się poza przedmiotem zaleceń DSB. Japonia poparta przez Wspólnoty Europejskie wskazała na brak pełnej implementacji zaleceń przez USA i konieczność dalszej dyskusji nad sprawą1065.
Uchylając ustawę antydumpingową z 1916 r., Stany Zjednoczone zniosły podstawową niezgodność wskazaną przez panel i Organ Apelacyjny1066. Derogacja nie miała jednak wpływu na uruchomione wcześniej podstępowania. Zasądzenie potrójnego odszkodowania przeciwko japońskiej firmie stanowiło niezgodność z prawem WTO. Na podstawie raportu arbitrów Japonia ma prawo zawieszenia koncesji w wysokości równej przyznanym treble damages. Dotychczas brak informacji dotyczących wdrożenia retaliacji. Podobnie jak w sprawach FSC i poprawki Byrda Amerykanie decydowali się na zastosowanie "okresu przejściowego". W tym przypadku miał on formę braku skutku derogacji ustawy na toczące się na jej podstawie postępowania. Uchylenie ustawy antydumpingowej miało miejsce po autoryzacji środków odwetowych, ale przed spełnieniem przesłanek do faktycznego ich wdrożenia. Z tego powodu trudno jest określić wpływ retaliacji na "nakłonienie do przestrzegania". Pewne znaczenie mogła tu mieć sama groźba przeciwśrodków uprawdopodobniona autoryzacją DSB.
