- •Wykaz skrótów
- •1.1. Zawieszenie koncesji, przeciwśrodki, środki odwetowe, retaliacje
- •1.2. Sankcje
- •1.3. Środki egzekucyjne
- •1.4. Środki zaradcze (ang. Remedies)
- •1.5. Retorsje, represalia, zarzut inadimplenti non est admiplendum
- •2.1. Zasada proporcjonalności
- •2.2. Przesłanki zastosowania przeciwśrodków według projektu kpm
- •3.1. Tło negocjacyjne gatt 1947
- •3.1.1. Przedwojenne umowy handlowe
- •3.1.2. Karta ito
- •3.1.2.1. "Łagodniejszy charakter norm prawnych"
- •3.1.2.2. "Dwoisty" charakter regulacji
- •3.2. Artykuł XXIII - procedura w przypadku zniweczenia lub naruszenia korzyści
- •3.3. Funkcje art. XXIII ("Zniweczenie lub naruszenie")
- •3.3.1. Rozstrzyganie sporów
- •3.3.2. Egzekucja
- •3.3.3. Przywrócenie równowagi koncesji
- •3.4. Stosowanie retaliacji w gatt 1947 - sprawa nabiału holenderskiego
- •3.4.1. Przyczyny zawieszenia koncesji
- •3.4.2. Wysokość zawieszenia koncesji
- •3.4.3. Ocena decyzji przez państwa-strony gatt 1947
- •3.4.4. Funkcja grupy roboczej
- •3.4.5. Następstwa zastosowania środków odwetowych
- •3.5. Alternatywne mechanizmy odwetowe
- •3.5.1. Artykuł XIX - nadzwyczajne środki ochronne
- •3.5.2. Artykuł XXVIII - zmiana list koncesyjnych
- •3.5.3. Artykuł XII - ograniczenia dla zapewnienia równowagi bilansu płatniczego
- •3.6. Renegocjacja zasad rozstrzygania sporów
- •3.7. "Presja moralna", "antylegalizm" a ewolucja systemu gatt 1947
- •3.8. Podsumowanie
- •4.1. Naruszenie korzyści
- •4.1.1. Naruszenie korzyści jako złamanie porozumienia
- •4.1.2. Naruszenie korzyści bez złamania porozumienia
- •4.1.3. Skarga sytuacyjna
- •4.2. Podstawa skargi a środki odwetowe
- •4.3. Stwierdzenie zgodności z porozumieniami wymienionymi na podstawie art. 21 ust. 5 dsu a upoważnienie do zawieszenia koncesji (tzw. Problem "następstwa" - sequencing)
- •4.4. Wyrównanie (kompensacja)
- •4.5. Wniosek I upoważnienie do zawieszenia koncesji
- •4.6. Arbitraż w sprawie poziomu zawieszenia lub odpowiedniego przedmiotu środków odwetowych
- •5.1. Ilościowe kryterium równoważności środków odwetowych - sprawa amerykańskiej ustawy antydumpingowej z 1916 r.358
- •5.1.1. Stan faktyczny
- •5.1.2. Kwantytatywne kryterium równoważności
- •5.1.3. Dopuszczalność "ustawy blokującej"
- •5.2. Wyznaczenie wysokości środków odwetowych na podstawie hipotetycznego stanu faktycznego zgodnego z prawem403
- •5.2.1. Sprawa bananów
- •5.2.1.1. Stan faktyczny
- •5.2.1.2. Wybór hipotetycznego stanu faktycznego
- •5.2.2. Sprawa hormonów
- •5.2.2.1. Stan faktyczny
- •5.2.2.2. Wybór hipotetycznego stanu faktycznego
- •5.2.3. Sprawa usług hazardowych
- •5.2.3.1. Stan faktyczny
- •5.2.3.2. Wybór hipotetycznego stanu faktycznego
- •5.2.3.3. Odniesienie do hipotetycznego stanu faktycznego w sprawie zakazanych subsydiów
- •5.3. Wyznaczenie wysokości środków odwetowych na podstawie modelu ekonomicznego
- •5.3.1. Sprawa poprawki Byrda
- •5.3.1.1. Stan faktyczny
- •5.3.1.2. Poziom zawieszenia koncesji I zobowiązań
- •5.3.2. Względnie lub bezwzględnie określony wymiar środków odwetowych
- •5.3.3. Model ekonomiczny w sprawach dotyczących zakazanych subsydiów
- •5.4. Poziom zniweczenia lub naruszenia w przypadku arbitrażu celem określenia wartości wyrównania
- •5.5. Ograniczenie danych spekulatywnych
- •5.6. Podsumowanie
- •6.1. Opis stanów faktycznych I kalkulacji przeciwśrodków
- •6.1.1. Brazylijski program finansowania eksportu samolotów
- •6.1.1.1. Stan faktyczny
- •6.1.1.2. Kalkulacja przeciwśrodków
- •6.1.2. Kanadyjskie kredyty eksportowe I gwarancje pożyczkowe w przemyśle lotniczym
- •6.1.2.1. Stan faktyczny
- •6.1.2.2. Kalkulacja przeciwśrodków
- •6.1.3. Sprawa amerykańskich subsydiów dla zagranicznych korporacji eksportowych565
- •6.1.3.1. Stan faktyczny
- •6.1.3.2. Kalkulacja przeciwśrodków
- •6.2. Wykładnia pojęcia "właściwe I współmierne przeciwśrodki"
- •6.2.1. Wykładnia tekstualna, tekstualizm586
- •6.2.2. Wykładnia kontekstualna
- •6.2.2.1. Artykuł 4 ust. 10 I 11 porozumienia scm a art. 22 dsu
- •6.2.2.2. Artykuł 4 ust. 10 I 11 porozumienia scm a przepisy dotyczące subsydiów podlegających sankcjom629
- •6.2.2.3. Artykuł 4 ust. 10 I 11 porozumienia scm a przepisy kodyfikacji odpowiedzialności międzynarodowej państw za czyny bezprawne
- •6.2.3. Wykładnia teleologiczna649, znaczenie powagi naruszenia
- •6.3. Dopuszczalność zmiany lub modyfikacji kryterium wysokości subsydium jako podstawy wyznaczenia wysokości przeciwśrodków w sprawach zakazanych subsydiów
- •6.3.1. Właściwość kryterium skutku handlowego
- •6.3.2. Modyfikacja kryterium ze względu na okoliczności łagodzące lub obciążające
- •6.3.2.1. Okoliczności łagodzące
- •6.3.2.2. Okoliczności obciążające
- •6.4. Skutek naruszenia zobowiązań o charakterze erga omnes
- •6.4.1. Legitymacja do wniesienia skargi
- •6.4.2. Wysokość przeciwśrodków a ilość podmiotów skarżących
- •6.5. Podsumowanie
- •7.1. Zalecenia w gatt 1947
- •7.1.1. Zasada
- •7.1.2. Wyjątki - cła antydumpingowe I wyrównawcze
- •7.1.3. Ograniczenie wyjątków - sprawa obwodnicy miasta Trondheim
- •7.2. Zalecenia w wto
- •7.2.1. Zasada
- •7.2.2. Wyjątek - sprawa australijskiej skórzanej tapicerki samochodowej
- •7.2.2.1. Raport panelu
- •7.2.2.2. Ocena raportu
- •7.2.3. Późniejsza praktyka orzecznicza
- •7.3. Zalecenia prospektywne a wymiar środków odwetowych
- •7.4. Podsumowanie
- •8.1. Zasada: zawieszenie koncesji lub zobowiązań w ramach tego samego sektora I porozumienia
- •8.2. Wyjątek: zawieszenie koncesji lub zobowiązań międzysektorowe lub między porozumieniami
- •8.3. Trips jako przedmiot retaliacji
- •8.3.1. Zawieszenie zobowiązań w ramach trips a wcześniejsze zobowiązania wynikające z konwencji administrowanych przez wipo
- •8.3.2. Zawieszenie zobowiązań w ramach trips a państwa trzecie
- •8.3.3. Zawieszenie zobowiązań w ramach trips a uprawnienia podmiotów prywatnych
- •8.4. Ocena mechanizmu retaliacji krzyżowych
- •8.5. Zakaz badania charakteru zawieszanych koncesji I zobowiązań
- •8.6. Zmienny przedmiot retaliacji - procedura karuzeli celnej
- •8.6.1. Procedura karuzeli
- •8.6.2. Procedura karuzeli w projektach nowelizacji dsu900
- •9.1. Ewolucja procedury rozstrzygania sporów a zmiana funkcji środków odwetowych
- •9.2. Przywrócenie równowagi koncesji, zobowiązań I wynikających z nich korzyści
- •9.2.1. Ogólne prawo międzynarodowe
- •9.2.2. Prawo wto
- •9.3. Egzekucja ("nakłonienie do przestrzegania")
- •9.3.1. Ogólne prawo międzynarodowe
- •9.3.2. Prawo wto
- •9.4. Ukaranie
- •9.4.1. Ogólne prawo międzynarodowe
- •9.4.2. Prawo wto
- •9.5. Prewencja
- •9.5.1. Ogólne prawo międzynarodowe
- •9.5.2. Prawo wto
- •9.6. Instrument negocjacji
- •9.7. Podsumowanie
- •10.1. Sprawa hormonów
- •10.2. Sprawa bananów
- •10.3. Sprawa fsc
- •10.4. Sprawa poprawki Byrda
- •10.5. Sprawa ustawy antydumpingowej z 1916 r.
- •10.6. Sprawa brazylijskiego programu finansowania eksportu samolotów
- •10.7. Sprawa kanadyjskich kredytów eksportowych I gwarancji pożyczkowych w przemyśle lotniczym
- •10.8. Sprawa dostępu do amerykańskiego rynku usług hazardowych
- •10.9. Podsumowanie
- •11.1. Przeciwśrodki na podstawie ogólnego prawa międzynarodowego1075
- •11.1.1. Pojęcie self-contained regime
- •11.1.2. Porządki "specjalne" czy self-contained?
- •11.1.3. Dopuszczalność wykorzystania zasad ogólnych prawa międzynarodowego dotyczących przeciwśrodków w egzekwowaniu decyzji dsb
- •11.2. Środki odwetowe na podstawie prawa krajowego
- •11.2.1. Zakaz unilateralnych środków odwetowych
- •11.2.2. Groźba unilateralnych środków odwetowych
- •11.2.3. Zgodność z dsu przepisów krajowych dopuszczających unilateralne środki odwetowe
- •11.2.3.1. Sprawa sekcji 301-3101177 amerykańskiej ustawy handlowej
- •11.2.3.2. Ocena raportu
- •11.2.3.3. Prawo wspólnotowe
- •11.3. Podsumowanie
- •12.1. Uporządkowanie relacji pomiędzy art. 21 ust. 5 I art. 22 dsu oraz przyspieszenie fazy arbitrażu I autoryzacji środków odwetowych
- •12.2. Zakończenie stosowania środków odwetowych
- •12.3. Środki prewencyjne
- •12.4. Retroaktywna kalkulacja środków odwetowych
- •12.5. Zbywalność prawa do zawieszenia koncesji lub zobowiązań
- •12.6. Kolektywne zawieszenie koncesji lub zobowiązań
- •12.7. Kompensacja
- •12.8. Podsumowanie
- •Zakończenie
- •Bibliografia
- •Inne umowy międzynarodowe
- •Inne dokumenty systemu gatt 19471306
- •Inne dokumenty systemu wto1307
- •Inne dokumenty
7.1.3. Ograniczenie wyjątków - sprawa obwodnicy miasta Trondheim
Kwestia rekomendacji retroaktywnych pojawiła się w sprawie naruszenia przez Norwegię porozumienia o zamówieniach publicznych732 przy przetargu na elektroniczny system opłat za korzystanie z obwodnicy miasta Trondheim. Panel orzekł, że Norwegia złamała porozumienie, przyznając kontrakt norweskiej firmie Micro Design bez wezwania do przedstawienia konkurencyjnych ofert733.
Paneliści rozważali możliwość zalecenia rekomendacji o charakterze retroaktywnym. Jedynym sposobem przywrócenia sytuacji sprzed naruszenia byłoby unieważnienie umowy i ponowne przeprowadzenie procedury przetargowej. Takie zalecenie byłoby jednak niewspółmierne i niezgodne z dotychczasową praktyką GATT. Porozumienie GPA nie daje wyraźnych kompetencji do udzielenia tak daleko idących rekomendacji. Ponadto unieważnienie kontraktu mogłoby naruszać interesy stron trzecich. Dlatego paneliści zobowiązali Norwegię jedynie do podjęcia kroków, które zapewnią przestrzeganie postanowień porozumienia w przyszłości734.
Taka rekomendacja w znikomym stopniu zabezpiecza przed dalszymi tego typu naruszeniami. Norwegia nie poniosła praktycznie żadnych negatywnych konsekwencji swego postępowania. Porównać je można jedynie do satysfakcji na gruncie ogólnego prawa międzynarodowego735. Oceniając system prawny GATT w 1994 r., Petros C. Mavroidis stwierdził, że nie tworzył on samowystarczalnego systemu prawnego (self-contained regime, por. dalej pkt 11.1), dlatego możliwe jest sięgnięcie do środków prawnych na gruncie ogólnego prawa międzynarodowego, takich jak restytucja ze skutkiem ex tunc736 (por. pkt 11.1).
Należy zwrócić uwagę na trudności we wskazaniu poszkodowanych stron i w ocenie wysokości strat spowodowanych naruszeniami GPA. Teoretycznie stratnym podmiotem jest każde przedsiębiorstwo pochodzące z państwa będącego stroną porozumienia i prowadzące działalność w zakresie przedmiotu przetargu. Przywrócenie możliwości wzięcia w nim udziału nie jest jednoznaczne z gwarancją zwycięstwa i realizacji kontraktu. Z tych powodów Petros C. Mavroidis oraz Pieter Jan Kuyper sugerowali, że najlepszym systemem zabezpieczającym przed naruszeniami postanowień GPA byłoby wprowadzenie systemu grzywien wyznaczanych w proporcji do wartości przedmiotu kontraktu737.
W praktyce orzeczniczej GATT 1947 zalecenia o charakterze retroaktywnym zostały ograniczone jedynie do spraw ceł antydumpingowych i wyrównawczych, pozostawiając poza swym zasięgiem inne obszary systemu prawnego GATT, w tym porozumienie GPA.
7.2. Zalecenia w wto
7.2.1. Zasada
W WTO paneliści zmienili linię orzeczniczą, stosując zasadę przyjętą już pod koniec ery GATT 1947738, zgodnie z którą w przypadku nałożenia ceł antydumpingowych lub wyrównawczych niezgodnych z porozumieniami wystarcza zaprzestanie ich nakładania, nie ma natomiast obowiązku zwrotu ceł już pobranych739.
W sprawie gwatemalskiego postępowania antydumpingowego dotyczącego meksykańskiego cementu portlandzkiego panel zalecił uchylenie środków antydumpingowych bez obowiązku zwrotu pobranych ceł740. Zmiana w stosunku do linii orzeczniczej z okresu GATT 1947 wprowadzona do DSU podyktowana była silnym lobby zmierzającym do ograniczenia władzy uznaniowej paneli i wyeliminowania retroaktywnych rekomendacji w sprawach ceł antydumpingowych i wyrównawczych741 oraz rosnącym oporem państw wobec ewentualności nakazów refundacji742. Pomimo wyraźnego ugruntowania nowej linii orzeczniczej David Luff stwierdził, że zwrot pobranych ceł, w niektórych przypadkach rażącego naruszenia, może być właściwym środkiem prowadzącym do zgodności z prawem WTO743. Jednak od momentu powstania WTO nie wydano takiej decyzji. Zdanie belgijskiego prawnika wydaje się odosobnione.
Rekomendacje o charakterze wyłącznie prospektywnym wydawane były także w innych raportach niż dotyczących ceł antydumpingowych lub wyrównawczych. W sprawie przeciwko Stanom Zjednoczonym dotyczącej niektórych środków importowych na artykuły pochodzące ze Wspólnot Europejskich, paneliści stwierdzili wyraźnie, że "retroaktywne środki zaradcze są obce długo obowiązującej praktyce GATT/WTO, gdzie tradycyjnie były one prospektywne"744.
Podobne konkluzje zapadały w decyzjach dotyczących subsydiów. W sprawie programu PROEX, Kanada wnioskowała, by Brazylia wycofała subsydia z dniem ustanowienia panelu, a nie z dniem wydania zaleceń. Istotne znaczenie w tej sprawie miało stanowisko Wspólnot Europejskich występujących jako strona trzecia, które stwierdziły, że "zalecenia panelu mogą dotyczyć jedynie zobowiązań zawartych po przyjęciu raportu przez Organ Rozstrzygania Sporów. Dlatego nie będą mieć zastosowania do zobowiązań zaciągniętych w ramach PROEX dotyczących sprzedaży samolotów zawartych przed przyjęciem raportu. Wspólnoty Europejskie mają świadomość, że jeśli okaże się, iż w ramach programu PROEX udzielane są zakazane subsydia, będzie to oznaczać, że nie ma środków zaradczych wobec niektórych subsydiów udzielonych w przeszłości. Jest to nieunikniona konsekwencja obowiązujących reguł, która musi zostać zaakceptowana. Jedynym potencjalnym środkiem zaradczym przysługującym Kanadzie jest wnioskowanie o modyfikację lub wycofanie programu PROEX w przyszłości. Brak środków zaradczych wobec przeszłych i "skonsumowanych" naruszeń jest cechą charakterystyczną systemu GATT/WTO. Po pierwsze panującą zasadą jest, że rozstrzygnięcia DSB nie mają charakteru retroaktywnego. Po drugie, jest ustanowione i zaakceptowane, że może to prowadzić do braku środka zaradczego dla strony skarżącej. Ustalenia w sprawie Trondheim, gdzie nie uznano za właściwe nakazania Norwegii ponownego rozpisania przetargu (zob. pkt 7.1.3) są wciąż aktualne"745. Brak środka zaradczego o charakterze retroaktywnym oznacza, że strony zgadzają się na straty, których zadanie pozostaje bez konsekwencji i które ponoszone będą przez podmioty prywatne746.
Podobne stanowisko zajęły Stany Zjednoczone, zaznaczając, że na podstawie art. 4 ust. 7 porozumienia SCM panel powinien wyznaczyć termin wycofania subsydium. Praktyka z okresu GATT 1947 polegająca najczęściej na udzielaniu rekomendacji o charakterze jedynie prospektywnym została skodyfikowana w art. 19 ust. 1 DSU. Amerykanie, w przeciwieństwie do WE, stwierdzili jednak, że subsydia przyznane przed wydaniem raportu na okres przypadający już po rozstrzygnięciu, powinny zostać wycofane i zwrócone. Nie stanowiłyby retroaktywnego środka zaradczego747.
Celem DSU, w przeciwieństwie do ogólnego prawa międzynarodowego, nie jest naprawienie wyrządzonej szkody, ale doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem748. Innymi słowy zalecenia paneli lub Organu Apelacyjnego pozbawione są skutku retroaktywnego i wymagają jedynie, by wraz z upływem "rozsądnego okresu" wykonano zalecenia749. David Luff tłumaczy czysto prospektywny charakter rekomendacji celem porządku prawnego WTO, który polega głównie na ochronie zależności konkurencyjnych oraz utrzymaniu równowagi koncesji i zobowiązań. Celem procedury rozstrzygania sporów jest przywrócenie możliwości handlowych, a nie naprawienie szkód spowodowanych ich utratą750. Preferencja państw dla łagodniejszych rekomendacji jest konsekwencją kalkulacji polityczno-gospodarczej, że dzisiejszy skarżący może być jutrzejszym pozwanym751.
W kontekście relacji prawa WTO do ogólnego prawa międzynarodowego James Crawford w komentarzu do kodyfikacji KPM zaznaczył, że zgodnie z zasadą lex specialis reguły ogólne dotyczące obowiązku restytucji są wykluczone w porządku prawa Światowej Organizacji Handlu. System środków zaradczych polega na obowiązku "zaprzestania naruszania", a nie "reparacji"752. Na podstawie art. 19 ust. 1 DSU do odmiennego wniosku doszedł Petros C. Mavroidis. Jego zdaniem brzmienie DSU nie przesądza ostatecznie o treści i rodzajach środków prawnych. Dlatego projekt KPM ciągle znajduje zastosowanie753. Joost Pauwelyn twierdzi, że art. 22 ust. 6 wyklucza zastosowanie przeciwśrodków na podstawie ogólnych zasad odpowiedzialności (zob. dalej pkt 11.1.3), pozwala jednak na stosowanie projektu w sprawach nieuregulowanych prawem WTO lub celem interpretacji pojęć zawartych w DSU754. Ten ostatni pogląd znajduje najpełniejsze potwierdzenie w orzecznictwie Organu Rozstrzygania Sporów.
