4.Мес жасушалары концентрацияланады

1. шырышасты қабатта

2. тыныс алу жолдарының бойында

3. асқазан-ішек жолдарында

4. қантамырларында 5. барлық аталғандарда

5. Т-жасушалардың рецепторларының әсерлесуіне әкелетін факторлар:

1. В-жасушалармен 3. Антигенді комплекспен 5. МНС ΙΙ

2. Макрофагтармен 4. МНС Ι

6. Аңқау т-жасушалардың дамуына қажетті сигналдар

2. 1 2. 2 3. 3 4. 4 5. 5

САБАҚТЫҢ ҚОРТЫНДЫ ДЕҢГЕЙІН БАҒАЛАЙТЫН БАҚЫЛАУ ТЕСТТЕРІ

№ 1 есеп

Т-лимфоциттермен және олардың субпопуляцияларының дифференцировкасы

Мембранды маркерлердің түрлері(СД)	Антигенді маркерлермен қызметі байланысы бар жасушалар
СД4+
СД8+
СД2+
СД3+
СД5+
СД25+

№ 2 есеп

Т-хелперлердің субпопуляциялары және олардың қызметтері

Субпопуляциялар	Бөлінетін цитокиндер	Қызметтері
Т-х 0
Т-х 1
Т-х 2

№ 3есеп

Табиғи және жасанды төзімділіктерді сипаттап кестені толтырыңыз

Төзімділіктің түрі	Негізгі сипаттама
Табиғи төзімділік
Жасанды төзімділік

№ 4 есеп

1.Шеткері қанда Т-лимфоциттердің абсолютті және пайыздық санын анықтау

Сабақтың қортынды деңгейін бағалайтын бақылау тесттері:

1 Вариант

1.Примирлеуге ұшырайды:

1. СD4 Тн1

2. СD4 Тн2

3. СD4Тн0

4. ізашар СD8

5. макрофагтар

2. Хелпердің субпопуляциялары ерекшеленеді:

1. фенотипті

2. синтезделетін цитокиндердің жиынтығымен

3. антигендердің табиғаты бойынша

4. гуморальды факторларды синтездейтін, микроайналым бойынша

5. антигенді ұсынатын АТЖ түрімен

3. Тх1 түзіледі:

1. В-лимфоциттер антигенді ұсынғанда

2. макрофагтар антигенді ұсынғанда

3. МНС-1 класпен комплексте антигенді танығанда

4. антигенді өздігінен танығанда

5. ИЛ-10 әсер еткенде

4. Тх2 дифференцировкасы жүреді көбінесе:

1. лимфотүйіндердегі примирленген Тн0 -ден

2. көкбауырдағы примирленген Тн0 –ден

3. ИЛ-4 әсерімен шырышты қабаттағы примирленген Тн0 –ден

4. ИЛ-4 әсерімен

5. ИЛ-2 әсерімен

5. Тх1 синтездейді:

1. ИЛ-2, ИЛ-3, ИЛ-8, ИЛ-1

2. ИЛ-2, ИЛ-3, ИЛ-8, ГМ-КСФ, ИЛ-12

3. ИЛ-2, ИЛ-3, ИЛ-8, МИФ, МХФ

4. ИЛ-2, ИЛ-3, ИЛ-8, МИФ, МХФ, Inf-γ, ІНФ-β

5. МИФ, МХФ, ИЛ-2, ИЛ-1, ИЛ-12, ІНФ-β

6. ИЛ-2:

1. Т-хелперлерді белсендіреді

2. иммунитеттің жасушалық түрін индуцирлейді

3. В-лимфоциттердің антигентәуелді дифференцировкасын индуцирлейді

4. Тх1 түзілуін тежейді

5. өзіндік аутокринді пролиферациясын белсендіреді

7. Ил-2 қамтамасыз етеді:

1. өзіндік аутокринді пролиферациясын белсендіреді

2. Inf-γ көмегімен В-лимфоциттерге пролиферативті-дифференцировка сигналын

3. В-лимфоциттерге пролиферативті-дифференцировка сигналын өздігінен

4. Inf-γ көмегімен иммунды жауаптың фагоцитарлы түрін индуцирлейді

5. ИЛ-12 көмегімен иммунды жауаптың жасушалық түрін тежейді

№ 2 вариант

1. Иммунды жауаптың фагоцитарлы түрі:

1. клеткаішілік микробты агенттерге қарсы түзіледі

2. стафилококтармен стрептококтарға қарсы түзіледі

3. цитотоксикалық реакциялардың болмауында

4. бетінде МНС-II класы бар, жасушаларға қарсы түзіледі

5. бетінде МНС-I класы бар, жасушаларға қарсы түзіледі

2. Тх1 қатысады:

1. иммунды жауаптың гуморальды түрінің түзілуіне

2. қабынуға қарсы цитокиндердің синтезінің белсенуіне

3. клеткаішілік бактерияларға қарсы қорғанысқа

4. жасушадан тыс бактерияларды жоюдағы белсенділікке

5. қышқылды радикалдардың және азот оксидінің түзілуінде

3. СД8 жасушаларының примирленуі жүреді:

1. қосымша әсерлесулерсіз АТЖ –дан антигеарнайылық сигналды алу жолымен

2. АТК антигеннің эпитопымен арнайы әсерлескеннен кейін

3. іСД8 бөліктерінің апоптозынан кейін

4. Тх1 –н бөлінген ИЛ-2 әсерлескеннен кейін

5. адгезин молекулаларымен әсерлескеннен кейін

4. Иммунологиялық төзімділік индуцирлейді:

1. антигенге қарсы арнайы емес иммунды жауапты тежейді

2. антигенге қарсы арнайы иммунды жауапты тежейді

3. иммунодефицитті жағдайға сәйкес

4. иммунды жүйенің зақымдалуымен байланысты

5. трансплантаттың ажырауына әкеледі

5. Иммунологиялық төзімділік түзіледі:

1. тек эмбриональды кезеңде

2. эмбриональды кезеңде және туыла салысымен

3. эмбриональды кезеңде аутореактивті лимфоциттердің клондарының

элиминациясында

4. нақты антигенмен кездесу нәтижесінде аутореактивті лимфоциттердің клондарының

элиминациясында

5. Т-супрессорлардың қызметінің төмендеуінде

6. Табиғи төзімділіктің негізгі механизмдері болып табылады:

1.иммун жүйесінің орталық мүшелерінде Т-және В лимфоциттердің клональды

делециясы

2. аутореактивті Т-киллерлердің апоптозы

3. АТЖ В7 экспрессиясының бұзылысы

4. Т-супрессор қызметінің бұзылысы

5. антиидиотипті антидене түзілістерінің бұзылысы

7. Индуцирленген төзімділік түзіледі:

1. табиғи төзімділіктің механизмдерімен ұқсас

2. антигеннің орташа дозасына

3. иммунодепрессанттарды қабылдау кезінде антигендердің жетілмеген Т- және В-

лимфоциттермен кездесуінде

4. күшті антигендерге

5. күрделі антигендерге

1. Тақырып №6: Цитокиндер, негізгі сипаттамалары, иммунды жауапты реттеудегі манызы.

2. Мақсаты: цитокиндердің казіргі кездегі иммунды жауапты реттеудегі маңызымен таныстыру.