Św. Augustyn

Zajmował się problemami uniwersalnymi.

Mądrość= pobożność, szczęście= bóg (ten, kto poszukuje szczęścia poza bogiem jest głupi). Radykał, wróg cielesności i seksualności. „ Zło jest po to, aby poddać, nas próbie”- główna teza. Augustyn wraca do Starego Testamentu.

Patrystyka- pierwszy okres tworzenia się chrześcijaństwa, Augustyn był Platonikiem.

Chrześcijaństwo- teocentryzm

- teodycea- dyskurs filozoficzny, który próbuje rozwiązać zagadkę dobrego Boga i złego świata, wszystko co dobre stworzone przez Boga?, Augustyn w młodości należał do Manichejczyków. Zło jako brak dobra-> nie istnieje zło jako substancja, złe jest oddalanie się od Boga, zła wola- oddalenie się od dobra.

- problem łaski- po grzechu pierworodnym nie ma ludzi godnych łaski, łaska jest za darmo, jest darem. Wiara w predestynacje- los pośmiertny człowieka jest z góry przesądzony, człowiek nie przyczynia się do swojego zbawienia- decyduje o nim wyłącznie Bóg.

- państwo boże- „Civitas dei”- dzieło Augustyna, podział na dwa państwa- Civitas Dei i Civitas Terrens, trzy grzechy główne- pycha, ciekawość, żądze cielesne-nieczystość. Civitas Dei- państwo platońskie, idealne, niewidzialne, mistyczna jedność z Chrystusem, Civitas Terrens- państwo ziemskie, potępieni.

Max weber

„Etyka protestancka i duch kapitalizmu”

Socjolog , historyk, prawnik, ekonomista, religioznawca, teoretyk polityki

Skąd się wziął kapitalizm?

- Racjonalizm- entrogocentryczna religia zamiast duchów opiekuńczych

-Postęp- naukowy, techniczny

- kalwinizm

Kapitalizm jako ascetyczna etyka, specyficzny typ mentalności- praca zawodowa jako powołanie, zysk jako zbawienie.

Kapitalizm „przy okazji”- jako środek do zbawienia

Etos kapitalizmu-> ascetyzm, praca, postawa purytańska- zgoda na opóźnioną gratyfikację, powstrzymywanie się

Weber stawia tezę, że kierunkiem rozwoju społeczeństwa zachodniego jest odchodzenie od tradycji i rozszerzenie obszarów, w których dominuje myślenie i działanie o charakterze racjonalnym. Proces ten Weber określał jako odczarowywanie świata - niszczenie świata opartego na magii.

Niccolo machiavelli

"Książę"- książka b. kontrowersyjna, wywoływała skrajne emocje, tytułowy Książę to Cesare Borgio-syn papieża, Machiavelli daje Cesaremu rady co zrobić, aby zdobyć władzę.

Jak religia kształtuje się w życiu społecznym? Społeczne oddziaływanie religii, Machiavelli potępia je.

Cnota polityczna- virtu =\ fortuna -> Aktywność, siła, moc, przedsiębiorczość- wszystko to, co jest w opozycji do cnoty w znaczeniu chrześcijańskiej miłości i pokory-w jego mniemaniu bierności, słabości ( fortuna- akceptacja faktów, które się wydarzają, bierność, podporządkowane się losowi). Jeśli nie ma virtu, państwo zginie. Filozofia antyutopijna.

Machiavelli ceni religie pogańskie, krytykuje religię chrześcijańską bo uważa ją za bierną, nie angażującą się w ważne sprawy materialne.

Zło jest realniejsze niż dobro- zwracamy uwagę na zło nawet w obliczu licznych innych dobrych rzeczy.

Władca musi być bezwzględny, polityka jako diabelska siła służąca dobrej sprawie.

Łamiemy prawa moralne tylko wtedy gdy chodzi o sprawy polityczne, państwowe a nie prywatne- dobro ogólne, stabilność państwa.

Machiavelli uważa, że w polityce jest zawsze źle- nie można w niej postępować łagodnie, nie idealizuje polityki, nie ma utopii, trzeba zrozumieć działające w polityce reguły gry i dostosować się do nich.

"Jeśli dbasz o zbawienie własnej duszy to nie zajmuj się polityką"-Machiavelli

Mówi wprost, że jeśli jakiś cel polityczny da się osiągnąć dobrem to warto to zrobić, ale jest to generalnie nierealne- utopia.

Rady dla władcy- skuteczna technika prowadzenia władzy-okrucieństwo w określonej mierze, niezbyt długo- silna ręka, należy wzbudzić strach.

Cel uświęca środki- ale zależy jaki cel- cel polityczny, pomyślność danego kraju- wtedy można łamać zasady moralne, jeśli nie ma takiego celu łamanie zasad staje się czystym złem.

Władca ma być lwem i lisem-bezwzględnym i podstępnym. Trzeba umieć udawać.

Nieprawdą jest, że Machiavelli usprawiedliwia wszelkie zło- jedynie takie które ma usprawiedliwienie polityczne. Ale też nie potępia łamania zasad moralnych w uzasadnionych celach politycznych.

Zwolennik republiki- rządów prawa.

Republikanie- wypośrodkowanie pomiędzy monarchią a demokracją, rządy świeckiego prawa, propaństwowcy, aktywna działalność na rzecz państwa, duży ładunek patriotyzmu.

Potrzebny jest książe, który naprawi system, a potem przejdziemy do republiki- opinia Machiavellego.

Potocznie machiavellizm to: bezwzględność, cynizm, wyrachowanie, dwulicowość, diabelstwo, działanie dwuznaczne nacechowane hipokryzją, bezwzględność, egoizm.