1 Kwietnia 2009 – Chorwacja I Albania (28 państw członkowskich)
4. Interwencje zbrojne nato w latach 90. I po 2001 r.
Sojusz posiadał szczególne zasoby i zdolności predysponujące go do podejmowania nowych ról w międzynarodowych operacjach pokojowych. Były to m.in.: sprawdzona wielonarodowa struktura, procedury oraz skuteczny system dowodzenia, rozwinięte zaplecze logistyczne, środki
transportu, łączności, dobrze wyszkolone i nowoczesne siły zbrojne zdolne do współdziałania; unikalne zasoby — np. Powietrzny System Wykrywania i Powiadamiania (AWACS), nowoczesna infrastruktura, zaawansowane procedury wymiany informacji wywiadowczych i inne, zdolne uzupełniać stan posiadania ONZ; zdolności planistyczne oraz sprawny system
konsultacji politycznych, rozwinięte instytucjonalne stosunki z państwami nie będącymi członkami Organizacji, jak również podjęte w tych ramach wysiłki na rzecz współdziałania podczas operacji pokojowych.
BAŁKANY
Misja pokojowa IFOR w Bośni i Hercegowinie, prowadzona między 20 grudnia 1995 a 20 grudnia 1996
28 lutego 1994 roku samoloty Sojuszu zestrzeliły cztery samoloty wojskowe, które naruszyły strefę zakazu lotów nad Bośnią i Hercegowiną. Wówczas po raz pierwszy w historii siły NATO zaangażowały się w działania bojowe.
Po zawarciu porozumienia pokojowego dla Bośni i Hercegowiny jesienią 1995 roku rezolucja nr 1031 Rady Bezpieczeństwa ONZ powierzyła NATO rozmieszczenie Sił Implementacyjnych (IFOR) w liczbie około 60 tysięcy żołnierzy, a tym samym - przejęcie odpowiedzialności za pokój i stabilność tego kraju. Misja IFOR była pierwszą operacją pokojową podjętą przez NATO.
Kampania lotnicza przeciw Jugosławii od 24 marca do 10 czerwca 1999 roku.
NATO podjęło również działania, aby wymusić rozwiązanie pokojowe w Kosowie w 1999 roku i ponownie, aby rozbroić ugrupowania etnicznych Albańczyków i odebrać im broń w byłej Jugosłowiańskiej Republice Macedonii* w 2001 roku. Obecnie Siły Kosowskie (KFOR bez Islandii i Kanady) liczą ok. 15 500 żołnierzy (w tym 2.200 żołnierzy Bundeswehry).
Poza KFOR, NATO utrzymuje w tym regionie lokalne dowództwa w Sarajewie, Skopje i w Tiranie. Od grudnia 2006 roku Sojusz ustanowił biuro łącznikowe w Belgradzie z zadaniem wspierania współpracy Serbii z NATO w ramach programu Partnerstwa dla Pokoju.
Misja pokojowa SFOR w Bośni i Hercegowinie, prowadzona między 21 grudnia 1996 a 2 grudnia 2004
Zabezpieczenie Cieśniny Gibraltarskiej po 11 września 2001 r. w ramach operacji Active Endeavour.
Operacja rozpoczęła się 26 października 2001 roku i jest jednym z elementów przeciwdziałania terroryzmowi przez Sojusz Północnoatlantycki.
Intencją operacji jest prezentacja determinacji i solidarności państw NATO w kampanii przeciwko terroryzmowi.
Swoim zasięgiem obejmuje akweny międzynarodowe Morza Śródziemnego, a w szczególności rejony mogące być potencjalnym celem ataków terrorystycznych.
W operacji uczestniczą m.in. stałe zespoły okrętów NATO (STANAVFORLANT i STANAVFORMED), które stanowią o ciągłej gotowości Sojuszu do natychmiastowego reagowania w sytuacjach kryzysowych.
Od marca 2003 roku do udziału w Active Endeavour zaproszone są także państwa Partnerstwa dla Pokoju oraz Dialogu Śródziemnomorskiego. Głównym zadaniem międzynarodowych sił morskich jest zapewnienie bezpiecznej żeglugi jednostkom cywilnym, osłona transportu morskiego, prowadzenie monitoringu oraz kontrola jednostek.
Obecność Międzynarodowych Sił Wspierających Bezpieczeństwo (ISAF) w Afganistanie od grudnia 2001 roku
Wsparcie logistyczne Unii Afrykańskiej w Darfurze w 2005 r. (czerwiec 2005 – 31 grudnia 2007)
organizacja transportu żołnierzy państw afrykańskich do Sudanu i prowadzenie specjalistycznych szkoleń sztabowych
biorąc jednak pod uwagę zaangażowanie NATO na Bałkanach, w Afganistanie i na Bliskim Wschodzie, nie można liczyć na skierowanie dużych sił na operacje w Afryce, która nie jest dla Sojuszu regionem priorytetowym