Радзіны. Абрад. Песні. (Беларуская народная творчасць) -1998

Цяпер маё да здароўейка. Ой, выйду ж я на вуліцу, Чаравічкамі топну.

А на мураўцы Падковачкі ззяюць.

Да хваліць Бога,

Да што мяне Да людзі знаюць.

701.Вып’ю чару ды пастаўлю,’

Асама пайду пагуляю.

Асама пайду пагуляю, Як рыбінка, па Дунаю.

Туды й, сюды й ўстрапянуся —

Я ж нікога не баюся:

А ні свёкра, ні свякроўкі, Ні дзевера, ні залоўкі.

* Кожны радок паўтараецца 2 разы.

519

I вой пайдзі к куме Да й пагавары —

Сваю нуду й пячаль Да й развесялі.

704. А за росамі, за марозамі

Зялёна ружачка не ўсходзіць, А за людскімі языкамі Ка мне мамка не ходзіць.

—Узыйдзі, узыйдзі, зялёна ружачка, Хаця пакажыся.

Прыйдзі, прыйдзі, мая мамачка, Людзям наругніся.

—Не прыйду, не прыйду, дзіцятачка,

Ктабе вулка гразкая.

—Прыйдзі, прыйдзі, мамулечка,

Майму сэрцу цяпер цяжка.

705.Папрасілі мяне ж ды ў хрэсьбіны,

Амне, маладой, нет у што ўбрацца, Ухань, уханькі, нет у што прыбрацца. Як пайду жа я ў зялёны лес

I высеку там я ляшчыначку,

I вырву сабе лапушыначку.

Але я ляшчыначкай падперажуся, Лапушыначкай абвяжуся.

Вывелі мяне ў першы танец, Лапушыначка адвалілася,

Аляшчыначка расчапілася,

Ая, молада, застыдалася,

Уцёмны куток захавалася.

Ачаму стыдна,

Бо ўсё было відна.

706.Баліць жа мне галовачка,

Ды нет чым звязаці.

А далёка мая мамка,

521

Нет кім наказаці.

А звяжыце галовачку Шоўкавым платочкам, Некажыце маёй мамцы Сівым галубочкам. Ляцеў, ляцеў сівы голуб Ды сеў ваду піці.

АБожа мой, а міленькі,

Ашто ж мне рабіці?

Апайду я, пагляджу я 3 высокага неба:

—А мая ж ты гаротніца,

Ашто ж табе трэба?

Даў я табе ручкі, ножкі I светлыя вочкі.

Рабі, працуй, бяздольніца,

Аж да цёмнай ночкі.

У _ пі _ ла _ с і дд ыя _ ду - с* _ ла _ ду,

707.Упілася да мяду-саладу,

АБожа ж мой, я й дамоў не зайду.

Дамоў весці — ён паваліцца, Тут пакінуць — ён збасяіцца.

Пайду дамоў па намётачку,

Найму яму я падводачку.

Павязу яго я й да хатачкі, Да цясовенькай да краватачкі.

522

708.Ужо й пятух пяе,

Яй дамоў не йду, Ўжо й другі пяе,

Яй не думаю.

Ўжо й зара ўзыйшла, Я й дамоў пайшла,

Самі дзверушкі

Атвараюцца.

Самі дзверушкі

Атвараюцца,

Ўжо мой міленькі Прачынаецца.

—Дзе ж ты, мілая й, Валачылася Роўна пояса

Замачылася?

—Валачылася — Маладой была,

Зарасілася —

Хараша была.

709.Пятух пяе — я дамоў не йду, Другі пяе — я не думаю.

Зара ўзышла — я дамоў пайшла,

Амой мілы прачыхаецца.

Асвёкарка, ой, набіць вяліць.

—Ой, не бі, татка, жонку п’яную,

523

А бі яе цвярозую Ды хоць белаю бярозаю

Абяроза шумець будзе,

Амне балець будзе.

Абярозачка і з веткамі,

Ажана і з дзеткамі.

710.А мая ж ты гарэліца, Як я цябе люблю.

Ахто ж цябе піць будзе, Як я, молада, памру?

Будуць піці і гуляці суседзі мае, Будуць піці і гуляці, мяне ўспамінаці.

—А дзе ж тая п’янічанька, Што з намі выпівала?

Адзе ж тая пяюнечка, Што з намі пяяла?

Адзе ж тая танцорка, Што з намі танцавала?

711.Як рассыплю я дулі Ды пайду за вароты. Як пайду я за другія I рассыплю карты.

Мінуліся ўсе мае

Дзявоцкія жарты.

Як пайду я за трэція вароты Ды рассыплю арэшкі. Мінуліся ўсе мае Дзявочыя пацешкі.

Аяк пойдуць дзеванькі гулі-гулі,

Ая, маладзенькая, буду люлі-люлі.

712.— А ці добра было ў гасцях?

—Усяго было, усяго было,

Толькі прымусу не было. Аб’еўся куцці, не магу пайсці,

524

Аж за вушамі трашчыць, А ні к носу, толькі ў рот, Выбачай, кума, на пірог.

713.Па садку хадзіла я, Ягадкі збірала.

Ні набрала ягад, Нашчыпала грушак. Нашчыпала грушак

Поўны хвартушак.

—Грушкі мае, грушкі, Дзе вас падзеці?

Ці мне сесці з’есці,

Ці міламу несці. Хвартушак, хвартушак,

Што мне тут рабіці? 3-пад таго хвартушка Выпала квятушка 3 ручкамі, з ножкамі, 3 чорнымі вочкамі. Таіла, таіла,

Ацяпер не буду.

Падайце пялёнкі,

Спавіваці буду.

Пялёнкі шаўковы,

Спавівач ядвабны,

Паглядзі, каханы, Які сынок ладны.

714.Піла я гарэлачку, Мяне хмель не бярэць.

Паехала к атцу, к мацеры,

Мяне конь не вязець.

Туды-сюды дзве дарожачкі,

Атрэцяя ў сад.

Атам мае ды два брахнікі Шчыпаюць вінаград.

— Шчыплі, шчыплі ты, мой брахніка,

525

I мне і сабе.

Паедзеце к атцу, к мацеры, Забярыце й мяне,

Як будзеце піць гарэлачку,

Угасціце й мяне.

715.Баліць ды мая галовачка бальна,'

Што ды мая дружынніца не раўна.

Эй!

3 ім ні ў пір схадзіць, ні ў бяседзе пагуляць.

Эй!

У пір пайсці добра, людзі пасмяюцца. Эй!

А ў бяседзе сесць — самі горкі слёзы льюцца.

Эй!

Ці не можна д’архірэя даступіцца. Эй!

Можна-можна з мілым другам разлучыцца. Эй!

Можна-можна д’ архірэя даступіцца. Эй!

Можна-можна з мілым другам разлучыцца.

Эй!

716.Ой, памру, памру, Мой міленькі, памру.* Зрабі мне, міленькі,

3 паперачкі труну.

‘Кожныя 2 радкі паугараюцца.

526

717.Да ўзышлі, ўзышлі

Да два месяцы яс(ныя).*

I да там гулялі

Два кавалеры крас(ныя).

I да, гуляючы,

Так з сабой гава(рылі).

— I адну мы, брацця, Дзяўчыну палю(білі).

I як сталі, брацця,

Да дзяўчыны хадзі(ці).

I не стала нас

Дзяўчыначка любі(ці).

Е_ха_ла ўда.аа з но_ва_га два _ ра м£д, ві_но та_рга_м _ ці.

718.Ехала ўдава 3 новага двара

Мёд, віно таргаваці.

' Кожная страфа паўтараецца 2 разы.

Спаткала сабе Князя маладога,

Дала яму скаштаваці.

J-160

719.Ехаў казак шырокай далінай.* Заехаўся к маладой дзяўчыне.

—Пусці, дзеўка, ночку начаваці.

—Ай, не пушчу, будзеш абнімаці. —Пусці, дзеўка, буду ціха спаці.

720.Цячэ рэчка невялічка 3 вішнёвага саду. Кліча ўдова казачэнька Сабе на параду.”

*Кожны радок паўтараецца 2 разы.

**Апошнія два радкі кожнай страфы паўтараюцца 2 разы.

528