Радзіны. Абрад. Песні. (Беларуская народная творчасць) -1998

584.A выйду я за вароцечкі —

Трава-мурава.*

Туды гляну, сюды гляну — Чужая старана.

Агляну я у свой бачок — Вішнёвы садок.

Ау тым жа садочку

Сястрыцы мае.

Як будзеце шчыпаць вішні,

Шчыпіце мае.

Панясеце татку з мамкай,

Нясіце мае.

Як будзеце піць-гуляці,

Успомніце мяне:

—А дзе ж наша гаротніца

Ўчужой старане.

Ці гаруець, ці пануець, Ці мёд-віно п’ець?

Можа, сядзіць у ваконцы —

Слёзачкі ліець.

’ Кожная страфа паўтараецца 2 разы.

439

J—152

Адна Удваіх ^

585. Да казалі людзі,

Да што мой брат касу купіць,

А жана яго Да гарэлачкі куп...

Напілася жа я

Да гарэлачкі, мёду,

Далі Бог, праўда,

ІІІто не заеду да род...

Лугам еду, песні пяю, Аж лужэчкі разлягаюцца,

Сялом еду, сільна плачу — Варожачкі расцяшаюцца.

Вы цешцеся, варожачкі, Да на сваё безгалоўейка, А я буду піць-гуляці Абы маё да здароўейка.

440

J-IM

586.Адна мамка нас радзіла, Адна гадавала.*

Няроўную нам долечку

3 браціткам давала.

Брату дала, брату дала

Долю грашавую,

А мне дала, а мне дала

Долю слезавую.

- Пайдзём(ы), брат, пайдзём(ы), брат,

Учыстае поле,

Апасеем, а пасеем

Амы сваё гора.

Мой брат сеець з сявалачкі, А я із прыпола.

Мой брат сеець, Бога просідь,

Каб яму радзіла.

А я сею, Бога прашу,

Каб не ўсхадзіла.

Як узышло маё ropa

Густымі кустамі,

Як зацвіло маё ropa Ўсякімі цвятамі.

* Кожная страфа паўтараецца 2 разы.

441

587.Адна мамка нас радзіла, Адна гадавала,

Няроўную нам долечку

Ды яна давала.

Брату дала багатую,

Амне гаратную.

Вот брат жывець, Вунь як слывець,

Ая ўсё гарую.

Едуць людзі, жыта сеюць, А я сваё гора.

Просяць людзі пана-Бога, Каб жыта ўрадзіла, А я кляну сваё гора, Каб не ўсхадзіла.

Як узышло маё ropa Густымі кустамі,

Як зацвіло маё ropa Рознымі цвятамі.

J -IS O

588.Бярозка, бярозка ў лесе шумела,

Улесе шумела.

А з болі гарэлкі піць захацела, Піць захацела.

Думаю, думаю, што ж мне рабіці,

Што ж мне рабіці.

Далі гарэлкі, няма з кім піці, Няма з кім піці.

Ды мае брацечкі ды за гарою, Ды за гарою.

Ды я іх не відзела да за слязою,

Ды за слязою.

Ды мае сястрыцы да за лясамі, Ды за лясамі.

Ды я іх не віджу да за слязамі, Ды за слязамі.

J-U2

589

589.Там на мосце трава росце, Там на мосце трава росце.

Едзіць сястрыца да брата ў госці,

Едзіць сястрыца да брата ў госці.

Сястра едзіць па вуліцы, Сястра едзіць па вуліцы,

Абрат ходзіць па святліцы,

Абрат ходзіць па святліцы.

— Жонка мая, прымай хлеб-сала,

Жонка мая, прымай хлеб-сала.

Едзіць сястра, госця мая,

Едзіць сястра, госця мая.

Тое ж сястрыца ды пачула, Назад коніка павярнула.

— Коні мае вараныя,

Чаго я вас замарыла?

443

— Ой, пі, братка, Ой, пі, родны, Калі табе п’ецца, П ’ецца.

Над маею Да галоўкаю

Усё горушко ўецца, Ўецца.

Адна ж матка Нас раджала, Адна гадавала, Гадавала.

Не ’дну, братка, Нам з табою Долю падавала, Падавала.

Табе, братка, Да дала ж долю —

Піці і гуляці, I гуляці.

А мне, братка, Да дала долю —

Свой век гараваці,

Гараваці.

Ёсць у мяне Дробны дзеткі — Не з кім гадаваці.

445

л |t J"112______ , __________ __________________________

591.Як я сяду на лаўцы,'

Авішанька к вішаньцы,

Авішанька к вішаньцы

Прыхінецца блізенька.

Амне, беднай сіраце, Прыхінуцца няма дзе.

Ясен месяц высока,

Ацец-маці далёка.

Ацец-маці далёка,

Абратачка на вайне.

Абратачка на вайне,

Не думае аба мне.

Асястрыца ў горы, Не ’дведае ніколі.

Амой мілы на палу,

Аўся журба па яму.

Як пайду я да бору Капаць зелля мілому.

Я й да бору не дайшла, За мной пошта ўслед ішла.

‘ Першы радок кожнай страфы паўтараецца 2 разы.

446

Брасай зелля капаці, А йдзі мужа хаваці.

Я зеллейка браснула, А ручкамі ўспляснула.

Брасай зелля — жоўты цвет, Асталася на ўвесь век.

Расці, зелле, з веткамі,

Асталася з дзеткамі.

J-120

592.Адцаў мяне татулька Замуж далёка.*

I сказаў не ехаць Ніколі ў госці.

Жыла я годзік, Жыла я другі.

А на трэці годзік

Засмуцілася.

Да татулькі ў госці

Захацелася.

Абярнусь я, молада, Шэрай зязюляй.

* Кожная страфа паўтараецца 2 разы.

447

Паляту я, молада,

Ды ў таткаў сад.

Дык як закукую, Як удары звон.

Ці не ўчуець татулька,

Вышаўшы на двор.

Ды не ўчуў жа татулька,

Аўчуў брацетка.

—Калі наша сястрыца, Ляці к нам у двор.

Калі шэра зязюля,

Ляці ў сіні бор.

Калі шэра зязюля — Кіну камушкам,

Калі наша сястрыца — Пшонным піражком.

593

593.Парадзіла мяне мамачка,

Парадзіла мяне родная

Не ў шчаслівы дзень — у пятніцу, Не ў шчаслівы дзень — у пятніцу.

Як аддала мяне мамачка, Як аддала мяне родная

448