Добавил:
Upload Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз: Предмет: Файл:

Радзіны. Абрад. Песні. (Беларуская народная творчасць) -1998

.pdf
Скачиваний:
258
Добавлен:
22.02.2016
Размер:
22.92 Mб
Скачать

Хочыцца, хочыцца

К татку ў бяседу.

Аў майго татулечкі Вясёлая жызнь.

Сад над ракою,

Двор над вадою.

Пусці, татулечка,

Усад пагуляць.

Не буду, татулечка, Вішанек шчыпаць.

Выламлю, выкрашу Вінаградзінку.

Панясу татулечку

На парадачку.

Парай, татулечка, Як з нялюбым жыць.

Жыві, дзіцятачка,

Ахоць не любі.

Спаці кладзіся,

Ксцяне вярніся.

Ксцяне вачамі,

Кяму плячамі.

Сіты, рашоты — Твае клапоты.

Вілкі, качоргі — Твае заботы.

419

U . A хоць K O _ ні u _ p a

_ мы _ a , мне не

e _ здэіць на ix.

564.A ўжо калатоўе

Падкалачываю,

Ох я, падкалачываю.

Адзеверкі-сакалкі Ды вяляць мяне біць,

Ох я, ды вяляць мяне біць.

Амой жа ты мілай,

Ты саўсем не разумны,

Ох я, ты саўсем не разумны.

А не бі мяне ўдзень,

Не смяшы ж ты людзей, Ох я, не смяшы ж ты людзей.

А бі мяне ўначы, Каб не чулі, плачучы,

Ох я, каб не чулі, плачучы.

Як па полейку пайду, Я татульку скажу, Ох я, я татульку скажу:

Нашто ж ты мяне ’ддаваў Ды навошта цалаваў, Ох я, ды навошта цалаваў.

420

Ці на коней маладых, Ці на служак маладых?

Ох я, ці на служак маладых?

Ці на хату багату,

Ці на коні вараныя?

Ох я, ці на коні вараныя?

Ахоць хата багата, Мне не весела жыць,

Ох я, мне не весела жыць.

Ахоць коні вараныя, Мне не ездзіць на іх, Ох я, мне не ездзіць на іх.

Ахоць слугі маладыя,

Не загадаваць ім, Ох я, не загадаваць ім.

 

 

J-I44

 

 

Удваіх

 

 

.—

Усе__________

 

 

 

Адна

 

 

 

 

 

**

 

 

 

 

 

 

 

цькі

на

вы _

го

_

дзе,

1.

Ой, ^Ьггж ы ^ ла ■ ўгбаi V_

 

 

 

 

 

 

ijp fсfе _fі

f_lifла гі _l,рэ

 

_

і,Д і

і'

ро _ я з е > ^ §

 

 

 

 

 

 

 

 

 

шкі

ў *а

_ га _

 

 

 

Адна

Удваіх

Усе------------------

 

 

----

___________________

 

 

2.

(І) Ра_сцІ

це й, га _ рэ

_

 

шкі,і'

вы_ шэ _і'й

^пло

_

ту,і'

 

 

ад_даў

мя_не

ба

_

цько

эа

бла_эно

_

 

 

565.Ой, жылая ў бацькі На выгодзе, Сеяла гарэшкі Ў ва гародзе.

421

Расціце й, гарэшкі,

Вышэй плоту, Апдаў мяне бацько За блазноту.

Аддаў мяне бацько За блазноту, Чужыя малойцы П’юць, гуляюць.

Чужыя малойцы

П’юць, гуляюць,

Амае блазноты Не прымаюць.

Амае блазноты Не прымаюць,

Бо мая блазнота Не пад злота.

566.Ў горы, млода, радзілася,*

3 гора ў гора замуж зайшла.

Яй год не была у брацетка, На трэці год, млода, ўздумала.

Запрагла каня ды й паехала. Еду поле, еду другое, На трэцяе, млода, ўз’ехала.

Ай братні двор увідзела,

Аменшы брат пад акном сядзіць,

*Кожны радок паўтараецца 2 разы.

Абольшы брат у вакно глядзіць.

Сымай, жана, хлеб-соль са стала, Едзець сястра галодная, Галодная, халодная.

Ая, млода, пачула, ўслышала,

Завярнулась назад ды й паехала.

Еду поле, еду другое, На трэцяе, млода, ўз’ехала.

Не лес шуміць, дубровушка,

За мной бяжыць пагонюшка.

Вярнісь, сястра, Масееўна,

Аў нас поле ўсё засеяна.

567.Ой, я бедная на свеце, А ніхто ка мне ні заедзе.

Ніхто ка мне ні заедзе, Да ні татка, ні мацер.

Ані татка, ні мацер,

Атолькі заедзе родны братка.

Толькі заедзе родны братка,

А хоць заедзе — не начуе.

Хоць заедзе — не начуе,

Ахоць начуе, не гавора.

Ахоць начуе, не гавора,

Ахоць гавора — не са мною.

Хоць гавора — не са мною, А сваей мілаю жаною.

423

Сваей мілаю жаною.

— Ой, прымай, жана, хлеб са стала,

Прымай, жана, хлеб са стала, А едзе ў госці сястра мая.

Едзе ў госці сястра мая, А сястра гэтае зачула.

Сястра гэтае зачула, А назад коней завярнула.

Назад коней завярнула,

Аў дому паабедала.

Аў дому паабедала.

А цябе, братка, не аб’ядала.

Цябе, братка, не аб’ядала,

А не так цябе, дзетак тваіх.

J-12I

Ў _ лоў _ ка,

па

бе _ ра

_

жку

хо _ дзя_чьі.

568.Развівайся, каліна,*

Ўціхім лузе стоячы.

'Першы радок кожнай страфы паўгараецца 2 разы.

Заплакала ўдоўка, Па беражку ходзячы.

На коніка садзіла, Сярод войска ставіла.

Сярод войска ставіла,

Усё войска кла...

Стаў пытацца палкоўнік, Адкуль гэты ваяўнік.

Адкуль гэты ваяўнік, Ці не з двору дваранін?

Ці не з двору дваранін, Ці не з места мешчанін.

 

А ка _ лі _ на й, ма_л! _

на й аа_ду

па _ ды _

ма _ ла,

н€ ў шча_сну_ ю й мІ_ну _ та_чку

ма_м(ы)_ка

на _ ра _ дзі

лаТ-----------

569.А каліну й маліну, Вада падмыла.

Не ў шчасную мінутачку Мамка нарадзіпа.

Ане дадаўшы розуму,

Замуж аддала.

Ане дадаўшы розуму,

Замуж адцала

425

Да за сіняе мора, Да ў вялікае ropa.

Да пражыла тры гадочкі,

Ня відзела раней у вочкі.

На чацвёрты гадочак Прыязджаець мой браточак.

Браточак не ссядаіць, 3 страмён ножак не вымаіць.

3 страмён ножак не вымаіць,

Асястрыцу пытаіць:

Ці здарова, сястрыца, Ці здарова, гаротніца?

А я жыва, я здарова,

Ды ўся мая сям’я дома.

Свёкар, свякрову, Дзеверахна — на палешыне.

Залатоўцы вянкі віці, Нада замуж аддаваці.

J-12I

Адна Удміх Усе _

570

_

м

I— ■

ка

_

ц

Г

Лу _ га

лі _ на

чка,

■й*л/у

га5

м0'я

i1i1i1ха лі на

чка,і

на

ю

р(ы) - ао _ ду

схі

_

лі \ лась.

"

570.Лугавая каліначка* На юр-воду схілілась.

Першы радок кожнай страфы паўтараецца 2 разы.

426

Ha юр-воду схілілась,

Яй, молада, журылась.

Яй, молада, журылась,

Што ад роду адбілась.

Яад роду — на тра годы, Ад мілога на чатыр...

Ад мілога на чатыры.

Каціў туман па далін...

Каціў туман па даліне,

Хадзіў парань да дзяўчын...

Ой, ён хадзіў, з ума зводзіў.

— Не я цябе з ума зво...

Не я цябе з ума зводжу,

Звяла цябе цёмна ночк...

Звяла цябе цёмна ночка,

Гарэлачка саладзеньк...

Гарэлачка саладзенька,

Яшчэ ж дзеўка маладзеньк...

571.Калінушка, малінушка, Ружовы цвет,’

Нявесела бяседушка,

Дзе мілога нет.

Вясёлая кампанейка,

Дзе мой мілы п’ець.

Ен п’ець, ён п’ець, саколік мой, За мной лісты шлець.

* Кожнае двухрадкоўе паўтараецца 2 разы.

Я ж молада, младзюсенька, Замяшкалася за гусямі,

Замяшкалася за гусямі,

За шэрымі за лебядзямі.

 

 

 

^ ^ З - т 1

I

i

 

ji

a)

•)

Чы _ рао _ на _

ка

 

_

лі

_ на

 

чка,

 

 

чы _ рво _ на _

і

ка

_

лі

_

на

 

чка,

№ 1 Н -Ч

 

 

Г

^

,'

і'

J

•)

ча _ го у лу _

эе

схі

_

лі

_

ла

_

ся?

572.Чырвоная каліначка,* Чаго ў лузе схілілася?

Чаго ў лузе схілілася,

Яй, малода, журылася.

Яй, малода, журылася, Што ад роду адбілася.

Што ад роду, ад радочку,

Цяжка майму галасоч...(ку)

Цяжка жыці, цяжка быці, К чужой сям’і прыхадзіці.

Да пайду я, гукаючы, Сваёй долі шукаюч...(ы)

Адгукніся, мая доля, На тым баку сіня мора.

* Першы радок кожнай страфы паўтараецца 2 разы.

428