Радзіны. Абрад. Песні. (Беларуская народная творчасць) -1998

500.Ай кум куму падманіў, падманіў,* Куме мёду не купіў, не купіў. Кума кума падвяла, падвяла,

Куму штаноў не дала, не дала. Кум на вуліцы пахаджываець, Сваю кумушку пахваліваець:

—Лучша маёй кумы ў свеце няма,

Ясваёй куме саян куплю.

—Не купляй ты мне новага саяна,

А купі мне зялёнага віна, Ой, купі мне зялёнага віна.

У саяну буду харошанька, Ад віна буду п’янёшанька.

501.Кум куму ў гародчык вядзе, Кум куме агурочак дае.

—Не хачу агурочка твайго, Да хачу ж я жываточка твайго.

502.А што ў нас ды за чуда выходзіць?

Акум к куме ды ў поўнач прыходзіць.

Прыйшоўшы пад акошачка, стучыць:

—Падыйдзі, мая кумачка, ка мне.

—Цяжка мне з белай ложы ўставаць.

—Трудна мне пад акошачкам стаяць,

Ножкі мае к марозу прымерзлі, Вусенкі мае к аконцу прысталі, Вочачкі мае на кумку паглядалі.

503.Прыйшоў кум да кумы,— Таўчэць кума мак.

Ударыла кума кума

I зрабіла знак.

—А ці любіш, пане куме, Жарты мае?

—Каб я кумы не любіў,

Яб к куме не хадзіў.

* Кожны радок паўтараецца 2 разы.

504.А кум куме абяцаўся, Лянок сеяць заручаўся.

—Ты кума, ды душа, Кругом кума хараша!*

Акум куме абяцаўся,

Лянок палоць заручаўся. Ён пашоў, прапалоў,

Прапалваючы, казаў.

Акум куме абяцаўся,

Лянок рваць заручаўся.

Аён рваў, прарываў, Прарываючы, казаў.

Акум куме абяцаўся,

Слаць лянок абяцаўся.

Аён слаў, прысцілаў, Прысцілаючы, казаў.

Акум куме абяцаўся, Лянок падымаць заручаўся.

Падымаў, падымаў,

Падымаючы, казаў.

Акум куме абяцаўся, Лянок мяць заручаўся.

Аён мяў, прымінаў, Прымінаючы, казаў.

Акум куме абяцаўся,

Лянок прасці заручаўся.

Аён праў, прыпрадаў, Прыпрадаючы, казаў.

Акум куме абяцаўся, Лянок ткаць заручаўся.

Аён ткаў, прытыкаў,

Прытыкаючы, казаў.

*Апошнія два радкі дадаюцца да кожнай страфы як прыпеў.

390

505.Да кума кума

Угосці прасіла:

— Ды прыедзь, кумок, у госці,

Піражком пачастую.

Ў панядзелак муку купляла,

Аў аўторак муку сеяла,

Аў сераду піры ўчыніла,

Аў чацвер мясіла,

Аў пятніцу садзіла,

Аў суботу вымала,

Унядзелю кума частавала.

—Ну, выбачай, кумок, Што пірог з хвастом. Бо лучынка прыгасілася

I цялё з хвастом умясілася.

506.Казалі, гаварылі,

Што $кора крысцілі.

Казалі, гаварылі: Кума п’яніца была, Усю гарэлку папіла. А кум кумку У садочак вядзе, Агурочкі дае.

Кума кажа:

— Што за звер,

Што за звер,

Ой, глядзіце,

Каб не з’еў,

Каб не з’еў.

507.Ішоў кум да кумы

Цёмнае ночы.

Сядзіць сава проці яго, Вытрашчыўшы вочы.

Ён жа на яе: гіля, гіля!

Яна і прысела,

Каб не тая кума яго,

Яна б яго з’ела.

391

508.Кумка рыбку пячэ, 3 скавародкі цячэ.

— Пастой, кумка, не пячы, Скавародкі палячы.

Укаго русы вусок, Таму рыбкі кусок.

Укаго рыжа барада,

Таму і юшкі шкада.

509.Кум ідзе па вуліцы, Кума — па гароду, Кум нясе кусок сала, Кума — скавараду.

—А кумачка, галубачка, Спячом мы яешню.

—А кумочак, галубочак, Каб не было смешна.

Акумочак, галубочак, Каб не было грэшна.

510.Кума па саду хадзіла,’ Кума расаду садзіла.

—Ой, кумка, галубка мая, Бухонна расадка твая, Бухонна расадка твая.

—Пасохла расадка мая. Паехаў мілы ваяваць, Аставіў мяне гараваць.

—Ой, кумка, галубка мая,

Бухонна расадка твая.

511.Учора кум, учора кум

Ана рыначку быў.

Кум куме, кум куме Чаравічкі купіў.

* Кожны радок паўтараецца 2 разы.

392

- Ку _ ма, ку_ма, ку _ ма.нька ты ма_а, ду_ша, ду.ша, ду_ша_ныса ты ма _ і.

514.Кум у рэшаце плывёт Да верацёнкамі грабёт.

— Кума, кума, куманька ты мая, Душа, душа, душанька ты мая.*

Як кум кумкай быў рад, Павёў кумку ў вінаград.

Пасадзіў кум кумку на краваць,

Стаў кум кумку разуваць.

Адну ножку разуваў, Ён нічога не відаў.

Стаў другую разуваць,

Аж вельмі ён спужаўся.

—А кумачка, што за звер, Да я баюся, штоб не з’еў.

—А мой жа ж ты куманёк, Твой дурненькі разумок.

Гэта ж мая курыца, Што па ночы туліцца.

Гэта ж тое бобра,

Што па ночы добра.

* Гэтыя радкі паўтараюцца пасля кожнай страфы.

ЗАСТОЛЬНЫЯ, БЯСВД НЫ Я

ПБС Н І

515.А хто ў цябе, Казечка, гарэлку пап’ець, Хто ў тваёй бяседцы песеньку спяець?

Яў цябе, Казечка, гарэлку пап’ю,

Яў тваей бяседцы песеньку спяю. Пайду я, малада, па-над ракою,

Сарву я калінку правай рукою. Каб тая калінка ў ручцы звяла, Я гэтай бяседкі тры гады ждала.

Тры гады, тры гады, тры нядзелечкі,

Як прыйшлося — бяседка неўспадзевачкі.

516.— Хто ў цябе, Юзічка,

Гарэлку папіў?

Яж у цябе, Юзічка,

Не каштавала.

Папілі гарэлку суседзі твае,

I вышлі ўсе на вуліцу судзіці аб цябе.

517.Аддыхайце, сталы, лавы,' Я за вамі пагуляла

I песенек папяяла,

Хлеба з соллю паядала, Гарэлачкі папівала, Закусачкі паядала.

* Кожны радок паўтараецца 2 разы.

395

518.Да во тут, да во тут Да хрэсьбінкі былі. Да во тут, да во тут Да й гарэлачку пілі.

Вой, не памята ні рута, ні мята,

Толькі памята наша усяное свята.

519.Ой, і хто ж мяне сягоння напаіў, Каб і той мяне і заўтра пахмяліў.

3 сваім міленькім цераз столік сядзела,

Амне міленькі стакан водкі наліваў, На закусачку бараначкаў падкладаў,

Апры гулюшках сястрой роднай называў,

Абез гулюшак — душа Машанька мая.

520.Досыць нам, жоначкі,

Уадведках сядзець.

Пойдзем мы на вулку На людзей глядзець.

А, можа, мой міленькі Другую вядзець.

521.Досыць нам, досыць нам

Убяседзе сядзець.

Апойдзем на вуліцу

На людцаў глядзець. Як чужыя мужы Жонак шануюць,

Аяк мой нядбайла

Кіі габлюець.

Усе кіі, усе кіі,

Усе дубовыя. На мае плечачкі На здаровыя.

— Каб твае кіёчкі

Паламаліся,

А мае плечачкі Не баяліся.

396

J —168

522.Досыць нам, досыць нам За сталом сядзець.'

Апойдзем, мы пойдзем На вулку глядзець.

Як чужыя мужыкі

Ўсё нас шануюць.

А нашы мужыкі

К іі гатуюць.

Яж гэтых кіёчкаў Не баялася,

А выйшла на вулку,

Засмяялася.

‘ Кожная страфа паўтараецца 2 разы.

397

523.Досыць вам, жоначкі,

Ўбяседзе сядзець.*

Пойдзем мы, жоначкі, На вулку глядзець.

Як чужы мужыкі

Жонак шануюць,

А нашы дурнішчы К іі гатуюць.

Ўсе тыя кіёчкі,

Ўсе дубовыя

На мае плечачкі, На здаровыя.

Ўсе тыя кіёчкі Паламаліся,

Амае плечачкі

Не баяліся.

524.Учора былі хрэсьбіначкі,

Сягоння — пахмеллечка.

Учора елі рыбку з перцам,

Асягоння — галоўкі.

Аяк паядзім рыбку з перцам, Паедзем дамоўкі.

’Кожныя 2 радкі паўтараюцца.

398