—А кумачка, што за звер,
Яй баюся, каб не з’еў. Пакуль выняў пісталет, Аглянуўся — звера нет.
473.А кум куме рад, Ды павёў яе ў сад.
—Еж, кума, ягодкі, Каторыя салодкі,
А каторыя горкі,
Дык кідай на горкі.
Яж іх падбяру,
На базар занясу, На базары прадам,
Куплю куме барабан.
474.Ой, кум куме ды рад, Павёў куму ў вінаград.
—Шчыпі, кумка, ягодкі. Каторыя салодкі, — То для кумы-малодкі,
А каторыя горкі, —
То для маёй жонкі.
475.А кум куме не родны брат,
Павёў куму ў зялёны сад.
— Шчыпі, кумка, ягодкі,
Каторы саподкі.
Салодкія ў платок,
Агоркія ў падалок.
Салодкія для кумы,
Агоркія для жаны.
J-110
476.A кум куме родны брат.' Павёў кумку ў зялён сад.'
— Шчыплі, кумка, вінаград, Шчыплі, кумка, вінаград. Шчыплі, кума, пасмялей,
Любі, кума, павярней.
Дам падарак дарагой,’ Хоць маленькі, дак жывой.’
Будзеш, кумка, калыхаць,*
Будзеш кума праклінаць.*
Будзіць мамкай называць.'
477
Па _ в£ў ку_мку ў зя _ лён сад, |
па _ вёў ку_м(ы)_су ў зя_лён сад. |
477.А кум куме родны брат,” Павёў кумку ў зялён сад.
—Шчыплі, кумка, ягадкі, Каторыя салодкі.
*Радкі, пазначаныя зоркамі, паўтараюцца 2 разы.
“Кожны радок паўтараецца 2 разы.
Салодкія ў кішэню,
А горкія ў падалу.
Салодкія — для кумы, А горкія — для жаны.
J-224 |
|
|
|
|
|
'i |
1. (i) |
А кум |
ку_мо_ю быў |
ряд, |
А |
ху_м(ы) |
ку_мо_ю быў рад. |
5. |
Ка _ то і |
ры _ я го |
_ ркі, |
го |
для |
ма_ёй жо_н(ы) _ кі. |
|
478.А кум кумою быў рад, А кум кумою быў рад.
Павёў кумачку у сад,
Павёў кумачку у сад.
— Шчыпі, кумка, ягадкі, Каторыя харашы.
Каторыя харашы, У платочак увяжы.
Каторыя горкі, То для маёй жонкі.
479.Кум не п’ець, кум не п’ець,
Акума не хочыць.
Аў кумы ў прарэсе
Блыха шчакочыць.
— Кумочак, кумочак, Не бойся грэху.
Выгані кумачцы
Блыху з прарэху.
480.Кум да кумы прыхадзіў, Падарачкі прынасіў.
—Кумачка ты мая, Галубачка ты мая. Кума кума прыняла,
Кума з кумам спаць лягла.
—Кума, кумачка ты мая,
Шызая галубачка ты мая.
|
J-J26 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
. й к & |
Г Г ■ ------------ |
,-------------- --- |
с т т |
j |
І ---------- |
|
k-------------- |
|
|
“ г ------- |
Хто-----------------------------ж(ы) гэ _ |
та |
1-------- |
— |
— -j - i — |
_ |
— v ----------- |
ку |
“ -------------- |
' |
• - |
йдзе? |
|
-К у |
м(ьі) |
да |
мы. |
|
|
|
■ |
" р ,- ~ = 3 |
ł = |
|
|
|
|
|
|
- Што ж(ы) Ін |
на _ |
се? |
=Ф=±= |
^ л(і) |
с |
. ¥ |
ло _ мы. |
|
|
- К у |
|
481.— Хто ж гэта йдзе?
—Кум да кумы.
—Што ж ён нясе?
—Куль саломы.
—Ой ты, кумка мая, Ты галубка мая.
Азвары-ка судака,
Штобы юшка была.
Да звары судака, Штобы юшка была,
Штоб жа юшачка
Ды пятрушачка.
Штобы юшачка Ды пятрушачка.
Кума люба, кума люба, Кума-душачка.
482.Кум да кумы
Баразёнкаю ішоў, ішоў. Кума, кума, кумушка ты мая,
Чырвоная ягадка ты мая. Баразёнкаю ішоў, ішоў,
Куль саломы знайшоў, знайшоў. Кума, кума, кумушка ты мая, Чырвоная ягадка ты мая.
Ашто ў тым кулі, кулі? Чаравічкі куме, куме.
Кума, кума, кумушка ты мая,
Чырвоная ягадка ты мая.
483.Кум не п’ець, кум не п’ець, Кума не хочыць.
Укумы ў прарэсе, у кумы ў прарэсе
Блыха шчакочыць.
— Кумочак-браточак, кумочак-браточак, Не бойся фэху.
Выгані ў кумы, выгані ў кумы
Блыху з прарэху.
484.А кум куму падманіў, падманіў,
Куме мёду не купіў, не купіў. Кума кума падвяла, падвяла, Куму штаноў не дала, не дала. Кум па вулачке пахажывае, Сваю кумушку пахвалівае.
—Лучшэ маёй кумы ў свеце няма,
Ясваёй куме саян куплю.
—Не купі мне зялёнага саяна,
А купі мне ўсё зялёнага віна. Мне ў саяніках стыднюсенька, Ад віна буду п’янюсенька.
1 1 IIJ J |
j |
J |
j |
_ |
J |
5lj' |
J |
" " I |
_ле _ эла |
на печ, |
ca _ |
ла |
на |
е |
ла _ |
ся. |
|
485.Кума з кумам ды павадзілася, Ўзлезла на печ, сала наелася.
—А я з кумай на базар пайду,
Ая куме сарафан куплю.
Кума куму пакарылася, Злезла з печы да памылася.
— За тваю, кумок, выгодачку Адплачу, кумок, лябёдачку.
Ды зваліў кумок валёначку На кудравую галовачку.
— Насі, кума, пабудзёначку, Насі, кума, па ўскрасенійку.
Насі, кума, па ўскрасенійку,
Па хрэсьбінкі, па вяселлейку.
|
J-168 |
|
з |
|
з. |
|
|
486 |А А |
■ t- |
(p J |
- J |
. . Л |
хо |
дэіць. |
® ^ |
(i) Кум |
да |
ку _ |
мы |
што _ но _ чку пры |
f K V M |
ПЯ |
KV |
МЫ |
Ш ТО |
|
|
г І |
Г—г. .-Т.і* |
( |
Кум да ку _ мы |
што но _ чку лры |
хо лэіць. |
486.Кум да кумы штоночку прыходзіць, Ай, кум куме стакан мёду носіць.
Як стук дак стук — у куміны дзверы.'
*Першы, другі, трэці радкі паўтараюцца 2 разы.
—Адчыні ж ты, кумачка, мне сені, Ай, каб мяне сабакі ня з’елі.
—Бадай цябе папалам разарвалі,
Як у мяне ўтрох начавалі.
J-I4 6
4 M ' |
J J J i |
:j |
J J J J |
II |
J J J |
j |
•' |
j.'j. |
(1) Як |
за_ка_за _ лі |
эа |
ДзвІ.но _ ю, |
як |
за_ка_эа |
лі |
эа |
Дзві_но_ю. |
487. Як заказалі за Дзвіною,” Каб не схадзіўся кум з кумою.
—Кумка, галубка ты мая, Спадабалася ліцо тваё. Не так ліцо, як вочачкі,
Не спаў з табой ні ночачкі.
—Калі не спаў — спаць не будзіш, Толька сваё сэрца нудзіш.
488.Ой, кум да кумы заляцаўся, Канапелькі пасеяць абяшчаўся.
—Ой, кумка, галубка мая,
Ахто б табе пасеяў, каб не я.
Ой, кум да кумы заляцаўся, Канапелькі сабраць абяшчаўся.
—Ой, кумка, галубка мая,
Ахто б табе сабраў, каб не я.
Ой, кум да кумы заляцаўся,
Канапелькі запахаць абяшчаўся.
—Ой, кумка, галубка мая,
Ахто б табе запахаў, каб не я.
489.Кум з кумою ды на рыначку быў.
Кум куме хустачку купіў.
—Кумка мая, любка мая,
Хто б цябе прыбраў, каб не я?
Кум з кумою ды на рыначку быў.
Кум куме кофтачку купіў.
’ Кожны радок, акрамя апошніх двух, паўтараецца 2 разы.
—Кумка мая, любка мая, Хто б цябе прыбраў, каб не я?
Кум з кумою ды на рыначку быў. Кум куме кралечкі купіў.
—Кумка мая, любка мая,
Хто б цябе прыбраў, каб не я?
490.Пад ліпенкай зеляною Сядзіць кум з кумою.
— Мая ты кумка, Мая галубка,
Спадабалася ты мне, Не так жа ты мне, Як бела ліцо.
Не так жа ліцо, Як чорны бровы.
Не так жа бровы,
Як разгаворы.
Мая ты кумка, Мая галубка,
Як бы нам раскуміцца. Каб не жанаты,
Хацеў бы сам жаніцца.
491.А казалі, наша кумка хваравіта,
Аж наша кумка вінавата:
Як сена сушыць — дык нядужа,
Аяк у кумкі ісці — дык дасужа.
Аказалі, наш кумок хваравіты, Аж наш кумок вінаваты:
Як сена касіць — дык нядужы,
Аяк у кумы ісці — дык дасужы.
Аказалі, наша бабка хваравіта, Аж наша бабка вінавата:
Як пшаніцу жаць — дык нядужа,
Аяк у бабкі ісці — дык дасужа.
492.Кум ідзе па вуліцы,
Кума — па гароду. Кум у кумы пытаецца,
Адкуль кума родам.
Кума кажа: «3 Украіны»,
Акумок з Беларусі.
Асышліся, зляцеліся, Як шэрыя ryci.
493.У кумочка, у самаго, у самаго Стаіць конік у яго, у яго.
Стаіць конік на стайне, на стайне,
Асам кумок у цераме, у цераме.
Конь зямлю капаіць, капаідь,
Акумок гуляіць, гуляіць.
Конь капытом зямлю б’е, зямлю б’е
Акумок гарэлку п’е, гарэлку п’е.
494.Кум куму любіў, Па саду вадзіў.
П р ы п е ў:’
Ачаго ж мне кумы
Да й не любіці, Па зялёнаму саду Да й не вадзіці?
Аў кумы сцягно — Сем паноў лягло.
Аў кумы хвартух — Адцадзён пятух.
Аў кумы каралі — Сто рублёў сталі.
* Прыпеў паўтараецца пасля кожнай страфы.
495.Ішла кума садам,
Аішоў кум гародам. Пытаецца кум у кумы:
—Адкуль кума, родам?
—Ці ты, кум, збясіўся,
Ці ты, кум, сышоў з вума —
Гэта ж я, твая кума!
496.А кум куму разуваў, разуваў, Пад падолік паглядаў, паглядаў: «А што гэта за звер, за звер,
Яж баюся, каб не з’еў, каб не з’еў».
«Гэта ж, кумочык, тая выдра,
Што мужчынам і ўначы відна».
497.Кум куме дзесяцінку ўспахаў.
Кум куме канапельку пасеяў.
— Кумка мая, хто ж бы табе ўспахаў, каб не я.
Кумка мая, хто ж бы табе канапельку дасеяў, каб не я.
498.Кум кумою выхваляецца:*
— Лучша мае кумы ў свеце няма,
Ясваёй куме саян куплю, Шаўковую падпаясачку. Кума тая дагадалася,
I на падрадачкі схавалася,
Лучынаю закапалася.
— Лепш бы ты мне стакан мёду купіў, Чымся ты мне ды саян насуліў.
499.Кума кума падвяла, падвяла,
Куму штаноў не дала, не дала.
Кум пайшоў у кабак, у кабак,
Сам выпіў, а кума так, кума так.
' Кожны радок паўтараецца 2 разы.
