Радзіны. Абрад. Песні. (Беларуская народная творчасць) -1998

— Я, мой ты дзядулечка, Я, мой ты дзядулечка,

Я ж твая бабулечка.

і-152

443.Ай, дзед бабку заматаў у трапку, Паліваў яе вадой, кабы стала маладой.

Была баба маладой, была баба рэзва, Напілася гарэлачкі, — чуць на печ узлезла.

Баба дзеда палюбіла да й аддала грошы, Разглядзелася бабулька, аж дзед нехарошы.

—Ой, людзі добрыя, за што ж я плаціла?

Яб такога дзеда з кухвайкі пашыла.

444.А ў нас учора,

А ў нас учора

Рада была.

А нам бабка, А нам бабка

Нада была.

А сягоння не нада,

А сягоння не нада,

Нам ета бабка не нада. Запражыце, запражыце

Семярох вараных,

Адвязіце, адвязіце Гэтую бабку дамоў.

369

445.Прасіў кум куму ў хрысціначкі.

—Ой, пайшла бы я ў хрысціначкі, Не маю хлеба ні лусціначкі.

Упанядзелак я жыта жала,

Ава ўторак жыта сушыла,

Аў сераду на млын вазіла,

Аў чацверг хлеб учыніла,

Аў пятніцу хлеб я спякла,

Аў суботу ў хрысціны прыйшла.

Аяк жа сталі кумін хлеб есці,

Як стала цяля з хвастом лезці.

—А кумочак мой, выбачай жа мне,

Аў хаце жыву адзінокая

I лучыначка пагасілася,

Iцяля з хвастом умясілася.

446.— Мой кумочак, мой кумочак,

Не на тое я прыйшла, Каб ад цябе, каб ад цябе Пехатою я пайшла. Залажыце, запражыце Клячу вараную, Завязіце, адвязіце Куму маладую.

— Мая кумка, мая кумка,

Не на тое я прыйшоў,

Каб ад цябе, каб ад цябе

Пехатою я пайшоў. Залажыце, запражыце Дванаццаць сабак,

Завязіце, адвязіце Кума ў кабак.

447.Запражыце, запажыце

Каня варанога, Адвязіце, адвязіце Кума маладога. Ён у нас, ён у нас

370

Усю гарэлку пап’ець, Астатачкі, паследачкі У кішэнь пабярэць.

Запражыце, залажыце Кабылку сівую, Адвязіце, адвязіце

Куму маладую.

А то яна ў нас, а то яна ў нас Усю гарэлку пап’ець, Астатачкі, кусочачкі У кішэнь пабярэць.

Запражыце, залажыце

Кабылку храмую, Адвязіце, адвязіце

Бабульку старую.

А то яна ў нас, а то яна ў нас Усю гарэлку пап’ець, Астатачкі, паследачкі

Укішэнь пабярэць.

448.Запражыце, залажыце кабылку сівую,

Адвязіце, адвязіце куму маладую.

Бо яна ў нас, бо яна ў нас Усю гарэлку пап’е,

Астатачкі, падоначкі ў кішэньку наліе.

Запражыце, залажыце каня сівога, Адвязіце, адвязіце кума маладога,

Бо ён у нас, бо ён у нас Усю гарэлку пап’е,

Астатачкі, падоначкі ў кішэньку наліе. Запражыце, залажыце ды дванаццаць сабак, Адвязіце, адвязіце бабулечку ў кабак, Бо яна ў нас, бо яна ў нас

Усю гарэлку пап’е,

Астатачкі, падоначкі ў кішэньку наліе.

371

449.Залажыце, залажыце Залатую дугу,

Адвязіце, адвязіце

Маладую куму. Яна ж у нас, Яна ж у нас

Усю гарэлку пап’ець,

Астопачкі, паследачкі

У кішэньку забярэць.

450.Запражыце, запражыце

Казу рагатую,

Адвязіце, адашліце

Куму багатую,

Бо яна ў нас Усю гарэлку пап’е,

Ашто не вып’е,

То ў кішэньку ўвалье.

451. Я б гэту кумку

I за кумку не браў:

I каша не смачна,

I бліны не харошы.

Яб гэтага кумочка

I за кума не браў:

I каша не смачна, I бліны не харошы.

Яб гэту бабку

I за бабку не браў:

1 каша не смачна,

1 бліны не харошы.

452.Ішоў кум па вуліцы, кума — па гароду, Як сышліся кум з кумою, напіліся мёду.

Акум прапіў фош-грош, а кума — капейку,

Акум плакаў год-год, а кума — нядзельку.

372

453. — А чаму ты, мой кумочак, Піўца не зрабіў?

Ці ў цябе, мой кумочак, Ячмень не ўрадзіў?

— Урадзіў ячмень,

Урадзіў ячмень,

Не ўрадзіла жонка.

Не пазволіла піўца зрабіць Маладая жонка.

454.Кум куме рад, Павёў куму ў сад, Пасадзіў у саду

На цвяту.

—Пасядзі, кума, Прынясу віна. Сядзіць кума дзень, Сядзіць і другі.

—Няма кума майго, Ні віна яго,

А, кумок-галубок,

Адзе ж ты дзяваўся?

Ці ты ўтапіўся,

Ці ты ўдавіўся?

J-160

455.Ай, кум куме рад,

Павёў куму ў вінаград:

—Шчыплі, кума, ягадкі, Каторыя салодкі, Каторыя горкі —

То для маей жонкі, Каторыя гнілыя —

То для мае мілыя.

373

456.А кум куме — родны брат, Завёў куму ў зялёны сад.

— Шчыплі, кумка, ягадкі,

Каторы салодкі — у карманок,

Каторы горкі — у кубок.

Салодкі для кумы, Горкі для жаны.

Еж, кумачка, успажывіся,

Ажоначка — удавіся.

457.А кум ідзець па вуліцы,

Акума — па гародзе. Пытаецца кум у кумы:

—Адкуль кума родам?

Акума кажа:

—А з Расіі.

Акум — з Беларусі. Зышліся, зляцеліся,

Як шэрыя гусі.

458.— Ты, кумачка, галубачка мая,

Прыгалуб мяне на чужой старане.

—Рада б цябе прыгалубіць к сабе,

Будуць гукаць, за што любіш ты мяне.

—Да мы з табой, як адной маткі дзеткі.

459.А што, ой, у нас ды за дзіва выходзя, Кум да кумы ўночы ходзя.

Стук ды фук у ваконца:

— Кумачка, адчыні, кума ў хату ды пусці. Добра ж, ой, табе ў пярынах ляжаці,

Ацяжка, ой, і мне пад акном стаяці.

Я, ой, па тваім ды гародзе ходзячы, Чорныя сцежкі павыбіваў

I шаўровыя боты патаптаў

Я, ой, пад тваім вакном стоячы.

374

460.Кум у кумы начаваў,

Кум у кумы ўпіўся.

Кум у кумы на крэселку Шапачку забыўся.

461.Кума па саду хадзіла,’ Кума расаду садзіла. Куміна расада ў лісточку.

Акум да кумы штоночку.

Куміна расада не ўсходзіць,

Акум да кумы спаць ходзіць.

462

462.Кума па саду хадзіла,’ Кума расаду садзіла:

— Расада ж буйная,

Усходы ж мае рэдкія.

463.Ай, кум куме рад,

Павёў куму ў сад.

Пасадзіў кум куму

У садзе на цвяту.

—Сядзі, мая кумачка,

Пака я прыду,

Мёду прынясу.

Сядзіць кума дзень, Сядзіць і другі.

—А ні кума майго,

Ані мёду яго.

Кожны радок паўтараецца 2 разы.

375

J-248

464.Ішоў кум да кумы, Люльку запаліўшы.

Ляжыць кума на палу,

Лытку загаліўшы.

465.А кум к куме прыехаў,

Кума куму — арэхаў,

Акум к куме — на ганак, Кума куму — баранак,

Акум к куме — ў святліцу,

Кума куму — курыцу.

—Ай, кумушка, што за звер, Я баюся, каб не з’еў.

466.Хадзіў кум да кумы

На раначкі. Насіў кум куме

Абараначкі.

— Хадзі, хадзі, кум, ка мне

На раначкі,

Насі, насі мне

Абараначкі.

376

467.Кум да кумы прыехаў,

Кума куму — гарэхаў.

Кум да кумы праз парог, Кума й куму да й пірог.

468.Кум да кумы прыхадзіў, Торбу арэхаў прынасіў.

— Ах ты, кумка мая, Ты галубка мая, Прыгалуб ты мяне На чужой старане.

Акум да кумы на парог,

Акум куме торк пірог.

469.А кумочак, галубочак, Пацалуй мяне разочак,

Ая табе за гэта

Раджу сына на лета. А за гэту віну Пацалую, абніму.

470.I дождж ідзець,

Paca падзець

На куміны сені, на куміны сені.

— Схадзі, кумок, Скасі сена,

Накрый куме сені, накрый куме сені.

I дождж ідзець,

Paca падзець

Ha куміну хату, на куміну хату.

— Схадзі, кумок, Скасі мяту,

Накрый куме хату, накрый куме хату.

I дождж ідзець, Paca падзець

На куміну ложу, на куміну ложу.

— Схадзі, кумок, Скасі рожу,

Накрый куме ложу, накрый куме ложу.

471. — А кумок, галубок,

Будзь да мяне ласкаў, будзь да мяне ласкаў,

Не пушчай качанят Да на мой застаў, да на мой застаў.

— Mae качаняты

Шкоды не наробяць, шкоды не наробяць,

Напіўшыся, наеўшыся,

Дахаты прыходзяць, дахаты прыходзяць.

472. А кум куме, ай, родны брат.’ Да й у кума зелен сад.

А кум куму разуваў Да й пад ножку паглядаў.

* Кожны радок паўтараецца 2 разы.

378