Радзіны. Абрад. Песні. (Беларуская народная творчасць) -1998

ЖАРТОЎНЫЯ ПЕСНІ ПРА БАБКУ I КУМОЎ

388.Ой, у Колечкі на падвор’ечку Стаіць бяроза дый кудравая.

Пад той бярозай сядзіць бабачка дай гультаечка, Яна сядзіць, сядзіць Богу моліцца:

— Ох, і дай, Божа, майму ўнучачку.

Ёсць радзіначкі — будуць ксціначкі. А я й, бабачка, нагуляюся,

Розных напітачкаў паспіваюся.

389.Кацілася, валілася Калодачка з печы. Ударыла, ударыла Бабулечцы ў плечы.

—Хоць бы мяне, Хоць бы мяне

Калодачка ўбіла, Абы мяне, абы мяне

Унучка любіла, Тонкім, белым, Тонкім, белым Падаркам накрыла.

—Выбачай, бабка,

Выбачай, бабка,

Можа не ўгадзіла.

Рэзала дары пры свечцы, Можа ўкараціла.

390.Кацілася, валілася Калодачка з печы, Ой, як дала, як дала

Бабульцы ў плечы.

349

—Ой, каб мяне, каб мяне Калодка не ўбіла, Ой, каб мяне, каб мяне Унучка любіла.

391.Я б гэту бабку, я б гэту бабку I ў бабкі не браў.

Яб гэтай бабцы, я б гэтай любцы I намёткі не даў:

I гарэлкі не п’ець,

I закускі не есць,

I дамоўкі не ідзець.

Як вазьму я дубовы пруток, Паганю я бабусю ў куток. Бабуся кажа:

—Я і з кутка не пайду,

Яза гэты куток

Адразала пупок.

392. Да казалі, бабка нядужа — На падарачкі дасужа.

Да казалі, бабка цяжка ляжыць — Па падарачкі аж бяжыць.

Таўчы, малоць — то сям’я,

Апа падарачкі — бабка сама.

393.Ляніва наша бабка,

Наша бабка нядужа, Пад намётку дасужа.

— Таўчы, малоць — не мне,

Намётачку дайце мне. Ішла бабка ад дому, Намётачка да полу.

394.Бабуліна доля благая, Што яе ўнучка скупая, Ківае, міргае на мужа:

350

—Прымай, мужу, ca стала бутэльку, Пап’е наша бабуля гарэлку.

—А я ж той гарэлкі не буду прымаці, Буду я са сваёй бабулькай гуляці.

395.Бедавала наша бабулька:

—А ці мая доля такая?

Ці мая ўнучка скупая? Сядзіць на палочку ў куточку,

Ана свайго мужа мігае:

—Прымі, прымі, муж, бутэльку,

Бо вып’ець бабуля гарэлку. Прымі, прымі, муж, закуску,

Бо забярэ бабуля ў хустку.

396.Бабуліна доля ліхая,

Што яе ўнучка скупая, Сядзіць у куточку на палочку, Усё на свайго мужа маргае.

— А забяры ж ты, мужу, бутэльку,

Бо пап’е бабулька ўсю гарэлку.

А як наша бабулька пачула,

Усе з стала піражкі сапхнула.

— Было мяне бабкай не браці, Было мяне лепшай шукаці.

397. Ой, чаму ты, бабка, не умываешся, не умываешся,

На каго ты, бабка, спадзяваешся,

спадзяваешся? Ці на свайго дзеда старога, старога, Ці на свайго ўнука малога, малога.

Пасадзіце бабку на пасад, на пасад, Прыбралася бабка харашо, харашо.

—Вядзі мяне, дзедка, у лясок, у лясок,

Ая табе сатку паясок, паясок.

351

398.Ой чарачкі-бачарачкі

Ha стале пакачу,

Ой, бабулька, бабулька,

Ягарэлкі хачу.

Ой чарачкі-бачарачкі,

На стале я не была,

Ой, бабулька, бабулька,

Я гарэлкі не піла.

399.П ’яна бабулька была,

Цераз рэчку брыла, На кладачку ступіла, Курачку намачыла.

Суседка паглядзела — Мая курка парудзела.

— Псіца, суседка, псіца, Мая курка, як лісіца.

400.Упілася бабка, упілася,

Пад столікам звілася, звілася, А мышы-мышкі шалелі,

Дай нашай бабцы Фартух паелі-праелі.

Як стала бабка ўставаць, Пачала бабка шкадаваць,

Да стала моцна плакаці, Бо нечым фартух латаці.

Збірайце бабцы анучкі,

Хай ладзяць фартух унучкі.

401. Наша бабка падпіла, I пад прыпячкам лягла.

352

Амышы пашалелі — Бабе дзірачку праелі.

Амаленькі унучок Нясе бабцы ласкуток

Ды й залапіць хвартушок.

J- .5 2

Адна Усе

402.На бабулі кашуля

Сто рублёў каштуе.'

Ана куму штаны,

Няма на іх цаны.

Ана куме андарак,

Да й той прапаў так.

403.— Я б цябе, бабка,

Яб цябе, любка,

Яб і бабкай не браў.

Ты і песень не пяеш, I закусачку не трэш, I гарэлачку не п’еш.

—А я бабка,

Ая любка,

Ая ж вам угаджу.

Яй песні адпяю,

Яй гарэлачку пап’ю, I закусачку патру.

*Кожныя 2 радкі паўтараюцца.

, J -M 4

404.Я б гэту бабку, я б гэту любку

Яб і ў кумкі не браў,

Яб і ў кумкі не браў.

Яб гэту бабку, я б гэту любку

Яб і з куту прагнаў,

Яб і з куту прагнаў.

Не п’ець, не есць.

Не п’ець, не есць

Iпадаркі не шлець.

405.Я б гэту бабку Я б у бабкі не браў.

Яна песень не пяець

Iгарэлкі не п’ець.

Яб гэту кумку

Яб і ў кумкі не браў. Яна песень не пяець

I гарэлкі не п’ець.

406.Ай, я б ету бабку за бабку не браў,

I за бабку б не браў:

Гэта бабка яна часта не хадзіла, Яна часта не хадзіла, Яна й смашна не насіла,

Яна й смашна не насіла.

Первый раз бабка із пялюшкамі прышла,

I з пялюшкамі прышла,

Другі раз бабка і з гарнушкамі прышла,

354

I з гарнушкамі прышла.

Уадным гарнушку прынясла юшку,

Яб і за бабку не браў.

Удругім — шнітку й камарову лытку,

Яб і за бабку не браў.

407.А я б гэту бабку

I ў бабкі не браў, Я б гэтай бабцы

I гарэлкі б не даў. Гэта бабка з Хахлоўкі,

Яе пуза з бячоўкі.

Проса бабка набыла, Каб унучачка шчасліва I вялікая расла,

Каб шчаслівая была. Запражыце, запражыце I са двое валоў. Адвязіце, адвязіце

Бабулю дамоў.

408.— Што ж ты, бабулечка,

Намётачкаю абкруцілася,

Ана курачку забылася?

—Я намётачкаю абкруцілася I пра курачку не забылася.

409.— А чаго ты, бабулечка, надулася?

Ці твая намётачка не ўдалася?

—Удалася, суседачкі, удалася, Па зямліцы валаклася.

410.Нядужа баба, нядужа,*

Пад намётачку дасужа.

Як таўчы-малоць — не магу,

' Кожны радок паўтараецца 2 разы.

Як пад намётачку — пабягу.

Як таўчы-малоць — крох да вох,

Пад намётачку прыг да скок.

411.Нядужа бабка, нядужа, Пад намётачку дасужа.

Як таўчы-малоць — не магу,

Як пад намётачку — пабягу.

Як таўчы-малоць — крох ды вох, Пад намётачку прыг ды скок. Ляніва бабка, ляніва, Бабкіна каша кастрыва.

Не дзьміся, кумок, не дзьміся, Кладзі чырвонец на місу.

Наша радзіха лукава,

Бярэ чырвонцы хоць і два.

412.Нядужа бабка, нядужа, Нядужа бабка, нядужа.

Як на работкі — нядужа, А на падаркі — дасужа.

Як на работку — ахця мне, Як падарачкі — дайце мне.

413.Ой хараша бабачка, хараша Яна нам паставіпа барыша. Нядужа бабачка, нядужа,

Ана падарачкі дасужа.

Атаўчы-малоць не магу, Па падарачкі пабягу.

356

414.Прануза бабка, прануза,

Таўчы-малоць нядужа,

Апа намётачкі дасужа. Таўчы-малоць ёсць сям’я,

Апа намётачкі — я сама.

415.Каб табе, бабка,

Каб табе, любка, У грудзях захрасла. Як твая, бабка, Як твая, любка,

Ды каша без масла. Ці ведаеш, бабка, Ці ведаеш, любка,

За што намётку бярэш?

Не часта хадзіла,

Не смачна насіла:

Адзін раз — гаршчок кашы, Другі — сыраквашы, А намётку бярэш.

J-160

416 i —

W

416.А нядужа бабка, нядужа, Па падарачкі дык дасужа.

Як таўчы, мапоць — дак сям’я,

Па падарачкі — дык сама.

Ана печы дзедзька разуваўся,

Аў яго пінцюх целяпаўся.

357

J-162 mf—

417

417.Да долу, бабка, да долу, Твая й кашулька да полу.

Пакуль бабулька Да ўнучкі хадзіла.

Пакуль бабулька Станік выпрасіла.

418.Да столу, бабка, да столу, Дадуць станочак да долу.

Да кута, бабка, да кута, Дадуць станочак да пупа.

419.Да полу, бабка, да полу,’

Дадуць намётку да долу.

Атаўчы, малоць — нядужа,

Апад намётачку дасужа.

Таўчы, малоць — крох-вох,

Апад намётачку — скок-скок.

*Кожны радок паўтараецца 2 разы.

358