- •3.1.9. Емдеу жоспарын құрыңыз: жедел ортаңғы отит
- •3.1.10 Емдеу жоспарын құрыңыз: синуситтер
- •3.1.11 Емдеу жоспарын құрыңыз: жедел ларингит
- •3.1.12Емдеу жоспары: Жедел сыртқы отит
- •3.1.13Уретероцеле . Түрі, клиника, диагнос, емі..
- •3.1.14Цисталгия кл , диагг, емі
- •3.1.17Тәуліктік тонометрия.
- •3.1.18Глаукоманың диагностикалық тесттері:
- •3.1.19Иық сынуының қиғаш сынығындағы емдеу
- •3.1.20Ашық сынықтар кезнде қолданылатын емдеу әдісі:
- •3.2.15 Пиелонефрит. Этиологиясы, классификациясы, клиникасы, диагностикасы, емі
- •4.1.11 Жедел ларингит. Анықтамасы, этиологиясы
- •4.1.12 Аллергиялық ринит. Анықтамасы, жіктемесі, этиологиясы
- •4.1.13 Қуық және зәр шығару жолдарының ісігі зерттеу тәсілдері, диагностикасы
- •4.1.14Қуық және зәр шығару жолдарының ісігі емдеу тәсілдері.
- •4.1.15Простата безінің аденомасы.Этиология,диагностика,емдеу жолдары
- •4.1.16Фимоз,парафимоз.Клиникасы,диагностикасы,емі
- •4.1.17 Контузия кезіндегі алғашқы медициналық көмек.
- •4.1.18Көз алмасының енген жарақаты
- •4.1.19 Майтабанның клиникасы.
- •4.1.20 Жарақатты остеомиелиттің клиникасы.
- •4.2.1 Жедел аппендицит: классификациясы, клиникасы.
- •4.2.2 Созылмалы аппендицит: дифференциальді диагностикасы, емі.
- •4.2.3 Ішек өтімсіздігі. Патогенезі.
- •4.2.4 Жедел іш анықтамасы, негізгі клиникалық симптомдары.
- •4.2.5 Ішек өтімсіздігінің себептері.
- •4.2.6 Динамикалық ішек өтімсіздігі. Себептері. Клиникасы
- •4.2.7 Жүктілердегі жедел аппендициттің ағымының ерекшеліктері. Диагностикасының қосымша әдістері,дәрігіер тактикасы.
- •4.2.8 Аллергиялық ринит. Патогенезі, дифференциалды диагностикасы
- •4.2.9 Созылмалы отит. Патогенезі, дифференциалды диагностикасы
- •4.2.10 Гайморит. Патогенезі, дифференциалды диагностикасы
- •5 Жедел аппендицитін. Дифференциальді диагностика.
- •4 Қарт адамдарда жедел аппендицитін өтү ерекшелігі. Қосымша тексеру диагностикасі, дәрігерлін әдісі.
- •6)Ішек өтімсіздігі.Жіктемесі. Негізгі клиникалық білгілері. Тексеру әдістері.
- •7.Динамикалық ішек өтімсіздігі. Диагностикасы, емі.
- •Күйік ауруы,күйік ауруының фазалары
- •1)Фурункул және фурункулез. Клиникасы, диагностикасы, емі.
- •2)Карбункул. Клиникасы, диагностикасы, емі.
- •3)Гидроаденит. Клиникасы, диагностикасы, емі.
- •4)Тілме. Классификациясы, клиникасы, диагностикасы, емі.
- •5)Лимфангит, лимфаденит. Клиникасы, диагностикасы, емі.
- •6)Мастит. Классификациясы, клиникасы, диагностикасы, емі.
- •7)Панариций. Классификациясы, клиникасы, диагностикасы, емі.
- •8)Баспа. Клиникалық белгілері, лабораторлық диагностикасы
- •9)Жедел ортаңғы отит. Клиникалық белгілері, лабораторлық диагностикасы
- •10)Синуситтер. Клиникалық белгілері, лабораторлық диагностикасы
- •11)Жедел ларингит . Клиникалық белгілері, лабораторлық диагностикасы
- •12) Жедел сыртқы отит . Клиникалық белгілері, лабораторлық диагностикасы
- •13.Несеп тас аурулары, эитология, классификациясы, диагносикасы, емі.
- •15. Зәр шығарудағы жедел тежелуде алғашқы көмек
- •16. Простата безінің заманауи емдеу тәсілдері
- •17. Туа біткен глаукома
- •18. Шеткі көруді тексеру әдісі
- •19. Туа пайда болған маймақтық кезінде Зацепин бойынша ота жасау кезеңдерін атаңыз
- •20. Туа пайда болған маймақтық кезіндегі табан деформациясына жататын симптомдарды атаңыз
- •1.Аяқтардың көктамырының варикозды кеңеюі: клиникасы, диагностикасы,емі
- •Аяқтардың көктамырының варикозды кеңеюінің диагностика әдістері (терең веналардың өтімділігін және қақпалық жетімсіздігінің сынамалары).
- •3. Аяқтардың көктамырының варикозды кеңеюінің асқынулары (тромбофлебит, қан кету, эмболия, трофикалық бұзылыстары). Профилактика әдістері, емі.
- •4. Аяқтардың көктамырының варикозды кеңеюі: этиологиясының теориялары, патогенезі,
- •5. Аяқтардың беткей көктамырларының жедел тромбофлебиті: клиникасы, диагностикасы
- •Мазмұны
- •6. Тік ішек аурулары: классификациясы, проктологиялық науқасты зерттеу
- •7. Геморрой: классификациясы, этиологиясы,
- •8. Анализдерді интерпретациялау: баспа
3.2.15 Пиелонефрит. Этиологиясы, классификациясы, клиникасы, диагностикасы, емі
Пиелонефриттің дамуына бүйрекке бактерияның енуі және зәрдің зәр жолдары арқылыдұрыс ағуына кедергінің болуы әсер етеді. Микробтар гематогендік, лимфогендік және зәр жолдары арқылы енеді. Бактериялар бүйрекке түскенмен, бірден оны қабындырып жібере алмайды, себебі бүйрек жасушаларының микробқа қарсы иммунитеті сау бүйректе жоғары дәрежеде болады, тек әлсіреген бүйректе ғана микробтар қабыну үрдісін туындата алады. Аурудың дамуына қолайлы қосымша жағдайлар витамин жетіспеушілігі, бала денесінің тоңазуы, тұмаумен ауыруы, қатты шаршауы, жұқпалы аурулармен сырқаттануы, жалпы иммунитетінің төмендуі болуы мүмкін.
Пиелонефриттің дамуын тудыратын негізгі жергілікті фактор – обструктивті уропатиялар.
Зәр жүйесінің ауытқулары мен кемістіктеріне байланысты дамыған пиелонефритті обструктивті, ал зәр жолдарының іштен туған кемістіктері жоқ пиелонефритті обструкциясыз пиелонефрит дейді.
Пиелонефрит түрлері
Бір жақты, екі жақты
Біріншілік, екіншілік
Жедел дамыған түрі:
Сірнелі
Іріңді
Іріп-шіріген некрозды
Паппилитті
Біріншілік және екіншілік пиелонефрит
Біріншілік дамитын пиелонефрит деп зәр жолдарында туа біткен кемістік кеселдері жоқ, зәрдің кедергісіз ағуы бұзылмаған бүйрек қабынуын айтады.
Екіншілік дамитын пиелонефрит деп бұрыннан зәр жолдарының нефроннан бастап, үрпісінің сыртқы тесігіне дейінгі бөліктерінің бірінде зәрдің ағып шығуына кедергі жасайтын, іштен туа біткен кемістік кеселдері бар немесе функциялық өзгерістері бар бүйректің қабынуын айтамыз.
Пиелонефрит клиникасы
Пиелонефрит сірнелі және іріңді түрлерге бөлінеді. Сірнелі түрі гематогендік жолмен, біріншілік дамитын пиелонефрит ретінде, ал іріңді түрі – уриногендік жолмен, екіншілік дамитын пиелонефрит ретінде жиі кездеседі.
Біріншілік пиелонефрит клиникасы:
Жедел дамитын пиелонефрит кәдімгі жұқпалы ауыр ауру сияқты білінеді де, науқастың бүкіл өне-бойынан, әбден уланып қалған сәтке тән белгілер көрініс береді.
Гематогенді пиелонефрит жиі қалтыраумен басталады;
Дене қызуы көтеріліп, бірнеше сағаттан кейін күрт түседі;
Ағыл-тегіл тер шығып, денесі босаңсиды, әлсірейді;
Пульсі мен тынысы жиілейді;
Жүрек айну, құсу артып, адинамия пайда болады;
Ұйқысы қашады, денесі ауырады, организмнің тез сусыздануына байланысты денесі әлсіреп, бет-әлпеті солып, түрі өзгереді;Алғашқы тәуліктің аяғына қарай бел тұсы қатты ауырып, мазалай бастайды;Үш-төрт күннен кейін дертке ұшыраған бүйрек пальпация кезінде ауырсынып, алақанға қап-қатты болып білінеді;
Біртіндеп дене қалтырауы азайып, қызуы төмендейді;7-9-күнге қарай көңіл-күйі жақсарып, тамаққа тәбеті ашылады.
Біріншілік жедел дамитын сірнелі пиелонефритпен ауырған балаларда, көпшілік жағдайда, осындай клиникалық көріністер байқалады.
Екіншілік пиелонефрит клиникасы:
Екіншілік жедел дамитын пиелонефрит, көбінесе бүйрек шаншуы ұстағаннан кейін, немесе зәрі кенеттен тоқтап қалғанда дамиды. Оның 80% іріңді болады және клиникасы ерте басталады, сондықтан диагноз қою оңай болады.
Науқастың денесі қатты қалтырап, қызуы 40°С-қа дейін көтеріледі;
Тер моншақтап ағып, денесі әлсізденіп, басы ауырып, төсек тартып жатып қалады;Тілі құрғайды, көзінің ағы сарғыш тартады, бауыры үлкейеді;Зәрдің мөлшері азаяды немесе мүлдем жоғалады, кейде қанмен араласып шығады;Қан құрамында қалдық азот жоғарылайды;Бүйректің ауруы күшейе түседі;Псоас симптомы дамуы мүмкін.
Балалардағы пиелонефриттің клиникасы бүіректің қабынуы мен баланың жасына байланысты болады. Жаңа туған нәрестенің пиелонефриті жедел басталады, бірақ алғашқы күндері дене қызуы онша жоғары болмайды, тек субфебрильді түрде ғана көтеріледі. Кейін дене қызуы біресе қатты көтеріліп, біресе төмен түсіп отырады. Бүйрек қабынуының ауыр түрлерінде дене қызуы аурудың ауыртпалығына сәйкес тұрақты көтеріледі. Сонымен қатар, кейде дене қызуы күрт төмен түсіп кетуі де ықтимал. Диспепсиялық ауытқулар да байқалады: бала құсады, іші өтеді.пиелонефриттің алғашқы белгісіне зәрмен бірге іріңнің және микробтың бөлінуі жатады. Баланың бүйірі қатты ауырады, несепағардың бойымен төмен қарай ауырсыну белгілері артады. Бүйректің тұсын алақанның қырымен ақырын соққанда ауырсынып, Пастернацкий симптомы байқалады, кейде цистит белгілері байқалады.
Диагностика
Жалпы қан талдауы: Лейкоцитоз, лейкоцитарлы формуланың солға жылжуы;
Жаплпы зәр анализі: Зәрдің сілтілі реакция көрсетуі (рН 6,2-6,9), себебі бактериялар өмір сүргендегі әртүрлі заттарды бөлуі, сонымен қатар бүйрек каналшаларының сутегі ионын экскрециялауының бұзылуы нәтижесінде
Нечипоренко бойынша зәр талдауы: Лейкоциттердің мөлшері жоғарылап, эритроциттерден көп болуы;
Зимницкий бойынша зәр талдауы: Зәрдің салыстырмалы тығыздығының төмендеуі, түнгі диурездің көбеюі.
Зәрді бактериологиялық зерттеу: 1 мл зәрде 10*5 дәрежелі мөлшерде болуы инфекцияның бар екеніне көрсеткіш.
Пиелонефриттің латтентті (жасырын) кезінде анықтау үшін преднизолон тестін жасайды. Ол үшін -30 мг. преднизолонды 10 мл 0,9% Натрий хлориді ертіндісімен тамыр ішіне 5 мин. бойы жіберу керек. Нәтижені 1, 2, 3 сағат бойы бақылайды. Преднизолон тесті келесі жағдайда оң болып саналады егер 1 сағ ішінде жиналған зәрде 400 000 лейкоциттер болса тест оң.
УДЗ: Ультрадыбыс бүйректің өлшемін, паренхимасының эхогенділігін, конкременттер дәрежесін анықтайды. Жедел пиелонефрит кезінде бүйрек тығыздығы төмендеген. Себебі бұл кезде бүйрек тінінде ошақты қабыну процесстері белсенді жүріп жатады. Созылмалы пиелонефритте бүйрек паренхимасының тығыздығы жоғарылаған. Бүйрек қозғалысының төмендеуімен бірге көлемінің үлкеюі -жедел пиелонефриттің УДЗ дегі маңызды көріністерінің бірі.
Экскреторлы урография: жедел пиелонефритте бүйрек зақымдалған жағынан қозғалысының шектелуін байқайды. Ал созылмалы пиелонефритте жоғары зәр шығару жолдарының тонусының төмендеуі, соңғы сатыларында пиелоэктазия көрінеді. Ходсон симптомын анықтайды -бүйрек паренхимасының полюстер жағынан жұқаруы.
Кейбір науқастарда бел омыртқаларының ауырған бүйіріне қарай қисаюы байқалады. Сонымен қатар, ауырған бүйрек жақтағы бұлшықеттердің жиырылып, қысқаруы және ісінуі болады.
Біріншілік пиелонефриттің емі
Қатаң төсектік режим;
™Диета;
™Бүйрек тырыспасын кетіретін, ауырсынуды басатын дәрілер тағайындалады;
™Қабынуға қарсы кең спектрлі антибиотиктер мен сульфаниламидтер және нитрофуранды қосып берген тиімді;
™Бүйрек қабынуы тоқтамаса, ол іріңді пиелонефритке айналады. Мұндай жағдайда дереу операция жасауға тура келеді.жасалатын операция аурудың ауырлығына байланысты тез және оңай тәсілмен жасалуы тиіс. Операция түрі операция үстінде анықталады.
3.2.16 Орхит. Этиологиясы, классификациясы, клиникасы, диагностикасы, емі
3.2.17 Көру нерві дискісінің экскавациясы.
3.2.18 Глаукоманың жедел ұстамасында алғашқы көмек.
3.2.19 Жарақатты остеомиелиттің диагностикасы.
3.2.20 Жамбас сүйектерінің сынуында болатын симптомдарды атаңыз
4.1.1 Күйік ауруы. Күйік ауруының фазалары.
4.1.2 Термиялық күйіктер. Клиникасы, диагностикасы.
4.1.3 Термиялық күйіктердің емі (алғашқы көмек, жергілікті емі).
4.1.4 Үсік. Анықтамасы, классификациясы.
4.1.5 Үсік. Клиникалық ағымының кезеңдері. Алғашқы көмек.
4.1.6 Күйік ауруы . Күйіктік токсемия.
4.1.7 Күйіктердің себептері.
4.1.8 Жедел ортаңғы отит. Анықтамасы, этиологиясы
Жіті орташа іріңді отит - жіті іріңді қабыну процесі ол ортаңғы құлақ қуысында, клиникалық іріңдену сипаты, құлақтың ауруы жəне уыттану симптомы, сонымен қатар дабыл жарғағының гиперемия түріндегі отоскопиялық көрінісі, тану белгілерінің жоқ болуы, ал дабыл жарғағының орнында солқылдатып ауру рефлексі анықталады
4.1.9 Жедел сыртқы отит. Анықтамасы, жіктемесі, этиологиясы
Сыртқы отит - құлақтың сыртқы есту өтісінің немесе дабыл жарғағының сыртқы беткейіндегі барлық қабыну үрдістері жатады. Сыртқы отит шектелген немесе жайылған, жедел немесе созылмалы болады.
4.1.10 Жедел ринит. Анықтамасы, этиологиясы
Жедел ринит дегеніміз мұрын қуысындағы шырышты қабаттың спецификалық емес қабынуы. Бұл ауру ересектерде де балаларда да кездеседі. Клиникасына байланысты келесідей жіктеледі: Жедел катаральді ринит; Жедел катаральді ринофарингит; Жедел травматикалық ринит; Пайда болу себептері (этиологиясы): жедел катаральді риниттің негізгі себебіне жергілікті температураның төмендеуі мен ағза реактивтілігінің төмендеуі, мұрын қуысындағы микроорганизімдердің белсенділігінің жоғарылауы жатады. Негізгі себеп суық тиіп, жергілікті гипотермия. Суықтың әсерінен жалпы және жергілікті иммунитеттің төмендеуі ағзадағы микроорганизімдер белсенуіне, әсіресе стафилококты инфекцияның көбеюіне алып келеді. Әсіресе суыққа төзімсіз, шынықпаған адамдарда, созылмалы аурумен ауыратын, имунитеті әлсіреген адамдарда жедел ринит жылдам басталады. Жедел травмалық ринит мұрын қуысына бөгде зат түскенде, әртүрлі манипуляциядан кейін пайда болады. Кей жағдайларда травмалық ринитке себеп болып кәсіптің жайттар: шаңды ауа, түтіннің әсері, көмір, метал үгітінділері де жатады.
