4 Қарт адамдарда жедел аппендицитін өтү ерекшелігі. Қосымша тексеру диагностикасі, дәрігерлін әдісі.

Қарт адамдарда ағзаның реактивтілігінің төмендігіне байланысты, ауру кеш байқалады. Клиникасы әлсіз айқын және өсінді морфологиясы аурудың клиникалық ағымынан басым түседі.Сондықтан гангрена, перфорация, перитонит дамиды. Жиі перитонитте ауырсыну мен бұлшықеттердің дефансы әлсіз. Кейде лейкоцитоз болмауы да мүмкін. Аппендикулярлы инфильтраттың пайда болуына бейімділігі, соқыр ішек рагінен ажыратуға қиын түседі.

Клиникасы морфологиясынан озады Бұлшық еттің қатаю мен Щеткин-Блюмберг симптомы теріс болуы мүмкін Барлық симптомы аралас, симптомдар өшірілген түрде болуы мүмкін Жиі деструкция Аппендикулярлы инфильтрат рақтан айыру өте қиын Операциядан кейін өте жиі өкпе аурулары дамиды Жедел аппендициттің емі: аппендикулярлы инфильтраттан басқа шұғыл операция. Неге: басқа әдістердің болмауы клиникаға анатомиялық өзгерістің сәйкес келмеуі тосу қаупты асқынуды емдеу қиын

6)Ішек өтімсіздігі.Жіктемесі. Негізгі клиникалық білгілері. Тексеру әдістері.

Ішек өтімсіздігі — ішек бойымен нәжістің әртүрлі себептерімен жүрмей қалуынан туатын ауру. Классификациясы:

1. Динамикалық өтімсіздік: спастикалық, паралитикалық.

2. Механикалық өтімсіздік: странгуляционды, обтурационды, аралас.

3. Бөгеттің деңгейіне байланысты: жоғарғы, төменгі.

Симптомы: Ауырсыну: тез, тамақ қабылдағанға байланысты емес, кез келген уақытта. Толғақ тәр. Анық локализациясы жоқ.

Құсу: асқазандағы заттармен құсу. Кейін каловый массамен құсу.

Үлкен дәреттің ж\е газдардың шықпауы:

Іштің пішіні үрленген, жиі ассиметриялы, ішек перистальтикасы өзгереді. Симптом Валя

(үрленген ішек ілмегіне пальпациялаған жерде жоғары тимпаниттің анықталуы), Шимана(сигматәр ішектің айналуында үрлені оң жақ қабырға астында байқалады,ал сол жақ мықын аймағындаіштің түсіп кетуі\западения/байқалады. ),Тэвенара(ішке кіндіктен 2-3см төмен ортаңғы сызық бойынша пальпация жасағанда қатты ауырсынудың болуы), Склярова(ішті ақырын шайқағанда «шалпыл шуылы» естілінуі), Спасокукоцкого Вильмса(құлаған тамшы шуы), «мертвая тишина»(шуылдың естілмеуі), Обухов ауруханасы симптомы(анустың өңіреуіне байланысты бос тік ішектің ампуласының көрінуі), Цеге Мантефейля(сифонды клизма жасағанда ішекке аз сұйықтықтың құйылуы) симптомдары оң.

Диагностикасы: рентгенологиялық зерттеу: ішектік аркалар, Клойберг табақшалары,симптом персистости көрінеді. Екіншілік контрастты затпен зерттеу. Оған барий пассажын анықтау жатады. Оның алты сағатқа кешігуі зақымдалудың бар екенін көрсетеді.

Ирригоскопия «симптом трезубца» ны анықтайды. Колоноскопия, құрсақ қуысына УДЗ жүргізу

 

7.Динамикалық ішек өтімсіздігі. Диагностикасы, емі.

Нәжістің ішек бойымен жүрмей қалуы кейде оның қуысы тарылмай, ешқандай заттармен не ісікпен бекітілмей, тек жиырылып созылу қабілетінің (перистальтика) бұзылуынан болады. Аурудың бұл түрін динамикалық ішек өтімсіздігі деп атайды. Перистальтика екі түрде бұзылады. Бірде ішек іргесі қатты жиырылып тұрып қалады. Бұл статистикалық түрі, кейде ішек іргесі жиырылмай созыла береді, бүл паралитикалық түрі. Динамикалық іш өтімсіздігіне себеп болатын жағдайлар: Іштің жарақаттануы Іш астарының сыртына қан ұюы. Іш астарының кабынуы. Бүйрек шаншуы. Ішек іргесіндегі құрт аурулары Жүрек инфарктісі Невроздар Миға қан кұйылуы Никотин Кокаин Қорғасынмен улану Қандағы кальцийдің азаюыЕмдеу процесі мынадай сатылардан тұру керек. Ем шараларының ең басты бөлігі аурудың дәрігерге ерте қаралуы. Одан кейін ауруды уақытында аурухананың хирургиялық бөлімшесіне жатқызу. Ауруханада дәрі дәрмек арқылы өмір сүруге маңызды органдарды болган өзгерістерді, қан құрамындағы өзгерістерді түзету үшін ем қолдану. Уақытында және толық жасалган операция . Ем шараларын операциядан кейін әрі қарай жалғастыру.

8~Баспа. Анықтамасы, жіктелуі, этиологиясы

Жіті тонзиллит (баспа) – стрептококктар, стафилококктар, сирек басқа микроорганизмдер туындататын жұтқыншақтық лимфалық сақина компоненттерінің, көбінесе таңдай бадамшаларының жедел қабынуы түріндегі жергілікті көріністермен өтетін жедел инфекциялық ауру.

Жіктемесі  

Жіті

1Біріншілік: -катаральді; -лакунарлы; -фолликулярлы; -ойықжаралы; -пленкалы.  

2. Екіншілік:

- жіті инфекциялық аурулар кезінде - күл, жəншау, туляремия, үш сүзегі;

- қан жүйесінің аурулары кезінде – инфекциялық мононуклеозда, агранулоцитозда, лейкоздарда, алиментарлық – уыттық алейкиялар.  

Созылмалы

1. Спецификалық емес:

- компенсацияланған;

-компенсацияланбаған.  

2. Спецификалық: инфекциялық гранулемада - туберкулезде, мерезде.

Қауіп қатерлі факторлар: мұздау, ЖРА, ЖРВИ, анамнезде саңырауқұлақтық аурулар, созылмалы тонзиллит жəне мұрынжұтқыншақтың өзге аурулары, мұрындық тыныс алу  бұзылатын аденоидтар, ауыз қуысы мен қосалқы қойнаулардың (гайморит) іріңді қабынбалы процесстері, тіс жегісі. Иммунитеттің төмендеуі, тітіркендіргіш заттардың (түтін, шаң, алкоголь) жүйелі жүйелі түсуі, жалпы жəне жергілікті уыттану, рационалды емес тамақтану, тұрмыс пен еңбектің қолайсыз жағдайы.

Жедел ортанғы отит. Анықтамасы, жіктелуі, этиологиясы

Жіті орташа іріңді отит - жіті іріңді қабыну процесі ол ортаңғы құлақ қуысында, клиникалық іріңдену сипаты, құлақтың ауруы жəне уыттану симптомы, сонымен қатар дабыл жарғағының гиперемия түріндегі отоскопиялық көрінісі, тану белгілерінің жоқ болуы, ал дабыл жарғағының орнында солқылдатып ауру рефлексі анықталады

Жіктемесі 

1. Түріне қарай:

- талаурау;

- іріңді;

- жабысқақ;

- жалқықты.

2. Ағымына қарай:

- жіті;

- қайталанатын;

- созылмалы (мезотимпаний, эпитимпанит).

3. Асқынуы:

3.1. Самайішілік асқынулар:

- мастоидит, антрит (3 жасқа дейінгі балада);

- дабыл жарғағының жыртылуы;

- есту нейросезгіштіктің жоғалуы;

- естудің кондуктивті жоғалуы;

- холестеотома;

- тимпаносклероз;

- есту сүйектерінің бекуі немесе оның ажырауы;

- лабиринтит;

- петрозит;

- бет сүйегінің параличі;

- холестеринді гранулема.

3.2. Бассүйекішілік асқынулар:

- менингит;

- эпидуральді абсцесс;

- субдуральді эмпиема;

- шектеулі отогенді энцефалит;

- ми абсцессі;

- латеральді синус тромбозы;

- бас миының отогенді шемені.

11-Жедел ларингит. Анықтамасы, жіктелуі, этиологиясы

Жедел ларингит - көмейдің шырышты қабығының қабынуы. Ларингиттің жедел және созылмалы түрлері бар. Атопиянын осу дарежесине бай.сты бириншилик кайталанбалы оналатын.тарылуына б.сты компенса я.субк.деком.туншыгу

С е б е п т е р і: Ларингиттер парагрипп, А гриппі, респираторлы-синцитиалды және аденовирус жұқпасымен қоздырылатын ауру. Кейбір кездерде бактериялар, механикалық және химиялық тітіркендіргіштер де аурудың себепкері болуы мүмкін. Емі: 5 — 7 күн қатты сөйлемеу, көмекейді тітіркендіретін (ащы, тұзды, қышқыл) аса ыстық, тым салқын тағам ішпеу. Мойынға жылы компресс жасау, кеуде мен арқаға қыша қағаз қою, т.б. ингаляция жасау. Асқынған түріне хирургиялық операция жасалады.

Зәрдің сапалы және сандық озгерістері.

. Сандық өзгерістері.

A. Полиурия зәрдің бқлінуінің патологиялық жоғарылауы. Науқас тәулігіне сал. тығ. 1002-1012 2000мл артық зәр бөледі. Қант диабеті кезінде қандағы глюкоза мөлшерінің кқп болуына байланысты зәрдің сал.тығ. 1030 жоғарылайды. Полиурия поллакиуриямен қатар жүреді. П/я соз. бүйрек жетк. көрсетеді. П/ямедикаментозды диуреиктерді қолданғанда да дамиды.B. Опсоурия- көп мөлшерде сұйықтық қабылдаған соң 1 тәулік не одан көп уақыттан кейін зәрдің көп мөлшердегі кеш бөлінуі.жүрек жеткіліксіздігінде жиі кездеседі.бауыр және ұйқы безінің ауруларының симптомы болуы мүмкін.C. Олигоурия- зәрдің аз мөлшерде бөлінуі. Олигоурия деп тәулігіне зір 100-500мл арасында болады. Мұндай жағдайда зәрдің сал.тығ. өте төмен болады. О/я жедел және созылмалы бүйрек жеткіліксіздігінің белгісі болып табылады. Жедел нефрите о/я шумаақ мембранасының сүзгілік қызметі бұзылысымен де байланысты. Урологиялық аурулармен қатар іш өткенде, құсу, қан кету, жоғ. тершеңдікте, қызба кезінде, жүрек жеткіліксіздігінде ісіну дамығанда болады. D. Анурия –зәрдің қуыққа келуінің тежелуі, зәрдің мүлде бөлінбеуі. Негізгі себептері

· Бүйрек паренхимасынан зәрдің мүлде бөлінбеуі

· Жоғарғы зәр шығару жолдарының обтурациясы

Катетеризация жасау арқылы аз мөлшерде 20-30мл көп емесзәр бөлінеді.зәрдің қуықта болмауы негізгі 3 факторға байланысты, соған байланысты анурияның 3 негізгі түрін бөлеміз.

ü Преренальді;

ü Ренальдісекреторлы;

ü Постренальді экскреторлы;

ü Аренальді егер білмей жалғыз бүйректі алып тастаған жағдайда;

Сапалық өзгерістері. Зәрдің химиялық құрамында 150-ден астам компоненттер бар.

A. Зәрдің сал.тығ. өзгеруі- бүйректің концентрационды қызметінің бұзылуының бір белгісі.

Гиперстенурия- зәрдің сал.тығ.ң жоғарылауы. Ол бүйрек патологиясына байланысты емес, ҚД, гиперпаратиреоз,ауыр металлдардың тұздарымен ұзақ уақыт уланғанда дамиды.

Гипостенурия- зәрдің сал.тығ.1002-1010 төмендеуі, ол бүйрек жеткіліксіздігі кезінде дамиды.

B. Зәрдің түсі мен мөлдірлігі. Қалыптыда сары түсті (урохромныңболуы) мөлдір болады.

Протеинурия-зәрде белоктыңкөп болуы. Қалыптыда 0,033г/л аспауы керек. Арнайы және арнайы емес қабынулық зақымдануда 1г/л аспауы керек.

· Жалған протеинурия

· Шынайы пртейнурия

Пиурия- зәрде ірің болады-урологиялық қабыну ауруларында кездееді.

Гематурия- зәрде қанның болуы.

· Макрогематурия

· Микрогематурия

Миоглобинурия-зәрде миоглобиннің болуы.

Цилиндрурия-цилиндрлі жасушалардың болуы.

· Шынайы цилиндрурия

· Жалған цилиндрурия

Бактерурия-зәрде бактерияның болуы.

Пневматурия-бөлінген зәрде газ не ауаның болуы.

Липурия-зәрде майдың болуы.

Хилурия-зәрде лимфаның болуы.

Гидатидурия(эхинококкурия)-эхинококктың ұсақ көпіршіктерінің болуы.

Несеп тас ауруларында тас пайда болуына негізгі теориясы

Осы уақытқа дейін тастың пайда болуының бірыңғай теориясы жоқ. Коллоидтық-кристаллоидтық теория мен матрица теориясы бүйректе тас пайда болу патогенезінің барынша кең таралған теориялары болып табылады.Коллоидтық-кристаллоидтық теория. Несеп дегеніміз аса қаныққан коллоидтық-кристаллоиодтық ерітінді, ондағы еритін кристаллоидтардың мөлшері су ерітіндісіндегі кристаллоидтар мөлшерінен 5-10 есе жоғары. Несептің жоғары ерітушілік қасиеті онда гидрофильді «қорғаныш» коллоидтардың болуына байланысты. Мұндай коллоидтар несепке қаннан өтеді және бүйрек өзектерінің клеткаларынан бөлініп шығады. Гидрофильді коллоидтарға (мукополисахаридтерге) хондроитинсер және гиалурон қышқылдары, альбуминдер, глобулиндер, муциндер, гепарин тәрізді заттар жатады. Бір тәулік ішінде сау адамнан шамамен 1 г қорғаныш коллоидтар бөлінеді де, айналасындағы тұздарды сіңіріп, олардың жанасуына және тұнбаға түсуіне мүмкіндік бермейді — коллоидтық кристаллоидтық тепе-тендік түзіледі.Алайда бірқатар жағдайларда несепте оған тән емес патологиялық гидрофобты коллоидтар (мукопротеиндер) пайда болады. Ол несеп реакциясы өзгергенде, уростазада, бүйректегі қабыну процесінде пайда болады. Гидрофобты коллоидтардың пайда болуы коллоид молекулаларының топтасуына әкеп соқтырады, олар тұнбаға түсіп, қарапайым «мицелла» клеткасын түзеді, бұл клетка болашақ тастың ядросы (кристаллизациялық орталық) болып табылады. Бұл «мицеллаға» тұздар (негізінен кальций тұздары) қонып, тастың есуі несептегі тұздардың концентрациясына, несептің рН-ына, несеп коллоидтарының сандык және сапалық құрамына байланысты болады.Гидрофильді қорғаныш коллоидтар жеткілікті мөлшерде болғанда, тіпті ядро түзілген жағдайда да тас түзілмейді және өспейді, өйткені қорғаныш коллоидтар молекулааралық қуаттарды нейтралдап, ядроның құралуына жол бермейді. Сондықтан біз науқастарда тұздардың (ураттар, оксалаттар, фосфаттар — несеп диатездері) көп белінетініне қарамастан, бұл жағдайда да оргайизмде қорғаныш коллоидтар жеткілікті болғандықтан, тас түзілмейтінін жиі байқаймыз.Матрица теорнясы. 1936 жылы Рандалл бастапқы тастардың бүйрек емізікшелерінің ұштарында пайда болатынын дөлелдеді, мүнда жинайтын езекшелердің куысында немесе олардан тыс жерде ізбес шоғыры (кальций тұздары) жиналып, болашақ тастың негізін (матрицасын) түзеді.Басқа зерттеулер (Карр, 1954) дені сау адамдарда балалық шақтан бастап емізікшелерге кальций тұздарының жиналатынын, бірақ осыған қарамастан, оларда тас түзілмейтінін анықтады, ейткені лимфа жақсы ағатын болса, кальций тұздары бүйректен шығып кетеді. Лимфа тамырларында кальций тұздары аса кебейіп кеткенде (гиперпаратиреозда) немее бүйректің лимфатикалық дренажы бұзылғанда ғана бүрын болған қабыну процесінің нәтижесінде тұздар емізікшелерге жиналып, тастың түзілуіне әкеп соқтырады.Бұдан кейінгі зерттеулер тастың матрицасы ізбес шоғыры емес, органикалық коллоидты зат екенін керсетті. Мұндай зат иректелген бүйрек өзектерінде кристалдық компоненттермен қосылады да, одан соң емізікшелерге жиналады.Сонымен, коллоидтық зат иректелген бүйрек өзектерінде кристалдық компонентпен қосылып, емізікшелердің ұштарындағы жинайтын өзекшелердің қуысына жиналады да, лимфостазда тастың негізі мен матрицасын түзеді. Оның есуіне қарай матрица үстіндегі эпителий жарақаттанып, түсіп қалады. Матрицаның беті несеппен жанасып, кристаллоидтар мен несеп коллоидтары үшін сіңу орталығына айналады. Тұздардың шөгуі емізікшелерге жабысқан тастың өсуіне себепші болады. Бұдан әрі, ауырлық күші мен перистальтиканың (толқынды жиырылу) әсерімен тас емізікшеден белініп, тостағанша мен астауға түседі, одан қолайлы жағдайлар туғанда несеппен бірге ағады немесе бүйректің тостағанша-астау жүйесінде үлкейе береді.

Біріншілік глаукоманың түрлері.

8. Глаукоманың негізгі түрлері(3 түрі): Біріншілік, екіншілік, іштен туа пайда болған. 9. Біріншілік глаукома.Оның даму себебі дренажды жүйеде жергілікті өзгерістер салдарынан КІҚ жоғарлауы. Біріншілік глаукомада екіншілікпен салыстырғанда алдын ала көзде органикалық өзгерістер болмайды. Біріншілік глаукоманың жіктелуі. Үш негізгі формасын ажыратады: ашық бұрышты (АБГ), жабық бұрышты (ЖБГ), аралас бұрышты. Оның арқайысысы 4 сатыдан тұрады: бастапқы, дамыған, алысқа барған, терминальды сатысы. Бастапқы сатысында басты белгі – КІҚ жоғарлайды, КНД және көру аймағы жағынан өзгерістер жоқ. Дамыған сатысында көру аймағында танау жағынан 10 градус тарылады. (50 градустан төмен), алысқа барған сатысында көру аймағы көз тігу нүктесінен 15 градустан төмен және қараңғыға бейімделу төмендейді. Терминальды сатысында затты көру дұрыс емес жарық сезгіштігі сақталмаған. Глаукоматозды экскавация дамыған сатысында білійнеді. Біртіндеп көру нервісінің семуі дамиды. Глаукомада КІҚ-ың тұрақталуының 3 негізгі белгісі бар: көру қызметінің тұрақтылығы, КІҚ қалыпты деңгейі және көзден сұйықтың ағу жеңілдігі қалыпты. Егер КІҚ қалыпты, бірақ КІҚ-ың ағу жеңілдігі бұзылса, глаукоматозды процесс тұрақсыз. КІҚ алыпты көрсеткіштері: А) 17-27 мм.сын.бағ. арасында; Б) 28-32 мм.сын.бағ. С) 33 және одан жоғары

Гониоскопия дегеніміз не?

Гониоскопия — метод визуального исследования передней камеры глаза.

В гониоскопии применяются гониолинзы (также известные под названием гониоскопов) в сочетании с щелевой лампой или операционным микроскопом для изучения угла передней камеры глаза, или анатомически — угла между роговицей и радужной оболочкой глаза. Этот процесс крайне важен в диагностике и мониторинге различных заболеваний глаз, связанных с глаукомой.^[1].

Жамбас сүйектерінің сынуында болатын симптомдарды атаңыз

Жарақаттың жедел кезеңінде зардап шеккен адамның жалпы жағдай өте ауыр және реанимациялық және шокқа қарсы  шараларды жүргізуді қажет ететіндіктен, толық клиникалық және аспаптық зерттеу жүргізу мүмкін емес. Бұл жағдайда жамбастың зақымдалуын клиникалық ақпаратқа (негізінен – қарау және пальпация) сүйеніп шешеді. Жамбас сақиналарының сүйектік шығыңқылырының ассиметриялылығына, жұмсақ тіндердегі қан құйылуларға (әсіресе жамбас санның алдыңғы жарты сақинасының сынуы кезіндегі шат аралықтағы гематома тән), мықын сүегінің қанатын алшақтатқанда немесе оларды басуға тырысқан кезде ауырсынулардың байқалуына және қасаға симфизіне басқан кезде, ауырсынудың пайда болуына мән береді. мықын сүйектің қанатын басу (қосу жүктемесі симптомы ) мықын сүйек қанаттарын екі жаққа ажырату(ажыратушы жуктеме симптомы) қасаға симфизіне басу Жамбас сүйегі сынығы кезіндегі бүйрек аймағындағы клетчаткаларға дейін көтерілген жайылмалы ішастар арты гематомасы іш бұлшық етінің қатаюы және ішастардың тітіркену симптомдарын суреттейді(псевдоабдоминальды синдром). Бұндай жағдайларда іштің кейбір жалпақ жерлерінде перкуторлы тұйықталған дыбыс естіледі, ол дене қалпын өзгерткен кезде басқа орынға ауыспайды (Джейс симптомы). Кейбір жағдайларда, ішастарішілік апаттарда көрінетіні соншалық, диагностикалық лапароцентез немесе лапароскопия, кейбір жағдайларда диагностикалық лапаратомия қолданылады.

Асқазан және 12-елі ішек жара ауруы: этиологиясы, классификациясы.

• Тамақтану сипатымен тәртібінің бұзылуы: жүйелі түрде қатты және өткір тағамды қолдану, асты асығысып ішу немесе құрғақтай жеу, тамақ ішу арасында үлкен үзіліс болуы.

• Темекі шегу, ішімдікке құмар болу

• Психоэмоцональды күштеме: жеткіліксіз дем алыс және ұйқы, қалыптандырылған жұмыс күні, стресстік жағдайлар.

• Физикалық күштеме

• Тұқым қуалаушылық және конституциональды фактор.

• Асқазан мен 12 елі ішектің шырышты қабатына жағымсыз әсер ететін дәрілік препараттарды ұзақ қабылдау: ацетилсалицил қышқылы, глюкокортикорттар, резерпин, кофеин.

• Асқазанның шырышты қабатында паразитерлейтін кампилобактериялар.

• Генетикалық фактор – Академик Малт.

• Быков, Курциннің кортико вицеральды теориясы. И.П. Павловтың оқушылары

12 елі ішек пен асқазанның жара ауруы негізінде асқазан құрамының агресивті қасиеттерінің және асқазан мен 12 елі ішектің шырышты қабатының қорғаныс қасиетнің тепе – теңдігінің бұзылуы жатыр.

Джонсон классификациясы бойынша 3-типке бөлінеді: медиогостральі жара, асқазан денесінде орна-ласады. асқазан мен 12 елі ішек біріккен жара ауруы. пилорикалық каналдың және препилорика-лық жара. Асқазан  медигостральді жара ауруы  дуоденальді  жара ауруынан 4 есе жиі кездеседі.

Асқазан және 12-елі ішек тесілген жарасы: клиникасы, диагностикасы, дәрігер тактикасы.

Перфорация. 3 сатысын ажыратады: ауыру шогі, жалған жайлы кезең және перитонит кезеңі.

Бірінші сатысы кезінде кенеттен өте күшті, «ішке қанжар» сұққандай іштің ауыруы болады. Ауырғандық жара тесілген кезде пайда болады. Ауырғандық әуелі іштің жоғарғы жартысында анықталады, кейін ол барлық ішке жайылады. Науқас адамның мәжбүр қалпы болады – аяғын ішке тартып шалқасынан немесе бір бүйірге жату қалпы байқалады. Алдыңғы іш қабырғасы «тақта сияқты» қатаяды. Щеткин – Блюмберг симптомы анықталады. Бауырдың тынық дыбысының үстінде тимпанит дыбысы пайда болады – Жобер симптомы. Әдетте оң жақта оң мәнді френикус – симптомды анықтауға болады. Науқас адамның беті сұрғылт-көкшіл реңді қуқыл тартқан. Брадикардия, тайыз, жиі тыныс болады. Бұл саты 6-10 сағатқа созылады.

Жалған жайлы кезең. Ауырғандық жойылып кетеді, немесе азаяды, шөл пайда болады. Сұрғылт қуқыл түс жойылып кетеді. Дене қызуы субфебрильді күйге дейін көтеріледі. Іш қуысы ішіндегі апат белгілері (алдыңғы іш қабырғасының қатаюы, Щеткин – Блюмберг симптомы, бауыр үстіндегі тынық дыбыстың жойылуы т.б.) сақталған. Брадикардия тахикардиямен алмасады. АҚҚ төмендейді. Бұл саты 8-12 сағатқа созылады.

Перитонит сатысы іш ауыруының қайта күшеюімен сипатталады, оған жүрек айну, ықылық ату, құсу қосылады. Қызба сақталған. Науқас адамның санасы тежелген. Науқастың беті суалған («Гиппократ беті»). Тері ылғалды, үстінде жабысқақ тер болады, лас топырақ түсті. Тіл құрғақ. Іш кепкен, іш пердесінің тітіркену симптомдары өте күшейген. Ішек перистальтикасы өте әлсіреген, немесе анықталмайды. Он екі елі ішек жарасының перфорациясында белдік аймақта тері астылық эмфизема болуы мүмкін. Рентгенологиялық тексергенде – іш қуысында бос ауа болады.

Диагноз қою критерийі негізгі және қосымша критерийлер болып бөлінеді.

Негізгі критерийлер:

1) ауруға тән шағымдар мен анамнез;

2) ФГДС табылатын жара ойығы;

3) Рентгенологиялық тексергенде анықталатын жара «ойығы».

Қосымша критерийлер:

1) жергілікті симптомдар (ауыру нүктелері, бұлшық еттің жергілікті қатаюы. Мендель симптомы, Василенконың «шалпыл» шуы).

2) базальды және стимуляциядан кейінгі секрецияның өзгеруі;

3) рентгенологиялық «жанама» белгілер;

4) асқорыту жолынан жасырын қан кету белгілері.

Асқазан және он екі елі ішек жарасын клиникасында эпигастрий маңында ауырғандық болатын аурулардан айыра білу керек.

Асқазан және 12-елі ішек жара ауруы кезіндегі қан кету: клиникасы, диагностикасы, емі.

Қан кету. Қан кету көздері – созылмалы дуоденальдық немесе медиогастральдық жара, асқазанның жедел жаралары мен эрозиялары немесе бұл себептердің қоса кездесуі. Қан кету механизмі – жара аймағындағы тамырлардың зақымдануы. Басты симптомдары: қан құсу, қарамай түсті нәжіс және жедел қансырау белгілері.Қан құсу асқазан мен он екі елі ішектің жарасында (ішек іші құрамының асқазанға құйылуы) байқалады. Құсықтың түсі кофе тұнығының түсіне ұқсас болады (қара-қоңыр түс тұз қышқылы әсерінен қан гемоглобинінің қара-қоңыр түсті тұз қышқылды гематинге айналуынан туындайды).Қарамай түсті нәжіс (мелена) әдетте 80-200 мл артық қан кеткенде байқалады және сұйық немесе ботқа тәрізді қара түсті нәжіс бөлінуімен (ішек микрофлорасының әсерінен құйылған қан гемоглобинінен қара түсті күкіртті темір бөлінетіндіктен нәжіс қара түсті болады) сипатталады.

Жарадан қан кетуге тән белгі – ауырғандықтың кенеттен тоқтауы (Бергман симптомы).Жедел қансыраудың симптомдары айналымдағы қан көлемінің (АҚК) 15-25% жоғалтқанда пайда болады. Қан жоғалту дәрежесін әр түрлі тәсілмен анықтауға болады.а) Альговердің шок индексін есептеп шығару: пульс жиілігінің систолалық артериялық қысым деңгейіне қатынасы. Индекс бойынша, қансырау деңгейін бағдарлайды:Шок индексінің көрсеткіші Қан кету көлемі0,8 және одан төмен АҚК 10% азайған0,9-1,2 АҚК 20% азайған1,3-1,4 АҚК 30% азайған1,5 және одан жоғары АҚК 40% азайған0,6-0,5 маңы Қалыпты АҚКб) Қан кету мөлшерін Burri әдісі бойынша анықтау.Кеткен қан көлемі (%) = 27 + 44 lg ШИ,ШИ – шок индексі.Жедел қан кетудің клиникалық белгілері: әлсіздік, бас айналуы, кейде эйфория, көз алдында «шыбын-шіркейдің» жүгіруі, көздің қарауытуы, терінің қуқыл тартуы, жабысқақ салқын тер, тахикардия, гипотония. Екінші тәуліктен бастап гемоглобиннің, эритроцит, тромбоциттер санының азаюы, ЭТЖ өсуі байқалады. Қан кету көзін дәлдеу үшін асқазан мен он екі елі ішек рентгеноскопиясы мен ФГДС жасау керек.

Асқазанның пилорикалық бөлігінің тыртықты-жаралы стенозы: классификациясы, диагностикасы, операцияға көрсеткіші.

Гастродуоденальді моторика мінезі бойынша:

- асқазан мен ұлтабардың тонусының жоғарылауы жəне перистальтикасының күшеюі;

- асқазан мен ұлтабардың тонусының төмендеуі жəне перистальтикасының босауы;

- дуоденогастральді рефлюкс.  

Ауру фазасы бойынша:

- өршу фазасы;

- тыртықтану фазасы;

- ремиссия фазасы.  

Тыртықтану мерзімдері бойынша:

- тыртықтанудың қалыпты мерзімімен (ұлтабар ойықжарасы үшін 1,5 ай жəне асқазан ойықжарасы үшін 2,5 ай);

- қиын тыртықталатын ойықжара;

- ойықжарадан кейінгі деформацияның болуы жəне болмауы;

- асқазанның тыртықтық-ойықжара деформациясы;

- ұлтабар баданасының тыртықтық-ойықжаралы деформациясы.  

Ауру ағымының мінезі бойынша:

- жіті (алғаш анықталған ойықжара);

- созылмалы: сирек асқынулармен (2-3 жылда 1 рет); ай сайынға асқынулармен (жылына 2 рет жəне жиі).

 Асқазанның пилорусты бөлімінің тарылуы (стеноз) ішілген тамақтың қарында ұзақ уақыт сақталуына, оның құсықпен шығуына, іш сыздап ауыруына, қысылуына, кеуіп, ісінуіне ұшыратады. Ауру шөлдейді, нәжіс шығуы қиындайады. Құсықпен бір күн бұрын ішілген тағамдар шығуы пилорус стенозының ең негізгі көрінісі болады. Рентгенге дейінгі кезеңде стенозды анықтау үшін ауруға қара өрік жегізіп сынақ өткізетін. Екінші күнгі құсықтан өрік қалдығы табылғаны стенозды дәлелдейтін. Жиі құсық ауруды жүдетеді. Өйткені құсықпен қарын шырыны жоғалып ас қорытуы, сіңуі нашарлайды, ағзада су, тұз кемістігі басталады.

Су кемістігі терінің құрғауына, қатаюына әкеледі. Іштің бетін қарағанда созылып ұлкейген қарынның жиырылуы (перистальтиқа және антиперистальтика) көрінеді. Бұл Валь симптомы деп аталады. Осындай созылған қарынды басып тексергенде ондағы көп жиналған сұықтың шайқалуы естіледі.

Қарындағы сұйықты зондпен алып тексергенде оның иісі сасық, қышқылы көптігі анықталады. Бұл сұйықта бос қышқыл азайса қарынның қатерлі ісік ауруы стеноздың себебі болуы мүмкін.

Рентгенді тексеріспен - созылған, төменге салбыраған қарын көрінеді. Қарынның қабырғалары тегіс, оларда ісік немесе қуыс (ниша) жоқ. Ішкізілген контраст қарыннан ішекке ұзақ уақыт өтпей 2-3 күн бойы сақталады.

Операцияда бұндай ауруларда қарынның пилорусты бөлімі тарылғандығы - ол тек сіріңке басы өтетіндей тарылған.

Бұндай ауруларға аштықтан өлім қаупі туады.

Пилорустың стенозы тек операциямен - гастроэнтероанастомоз немесе қарын резекциясымен емделеді.

Асқазан және 12-елі ішектің пенетрацияланған жарасы: диагностикасы, емі.

Көбінесе ойық жара ұйқы безіне, көлденең ішекке, бауырға, іштің бетіне жайылады. Пенетрация іштің қатты ауыруына, жарадан қан ағуына, ойық жара мен ол жайылған мүше арасында жыланкөз пайда болуына соғады. Аурудың бұл түрлері теқ операциямен емделеді. 

Асқазан және 12-елі ішек жара ауруы: патогенезі, зерттеу әдістері.

Қышқыл-пептикалық фактор, моторика мен қышқыл түзудің бұзылуы, шырышты қабат регенерациясы мен морфологиялық қайта құрылу жатады. Жара ауруында стресс факторы маңызды орын алады Гастродуоденальді зонаға стрессор әсері 2 жолмен өтеді: Нервті жол: бас ми қыртысы- аралық ми-кезбе нерв орталығы-кезбе нерв-гастродуо-денальді зона. Гормональді жол: ми қыртысы-гипоталамус-гипофиз-бүйрек үсті без қыртысы-глюко-кортикоидтар-гастродуаденальді зона. Жара дефектісі асқазан мен 12 елі ішекте агрессия және шырыш қабат қорғанысының ди-намикалық тепе-теңдігі бұзылғанда дамиды. Негізгі агрессия факторы тұз қышқылы мен пепсин. Тұз қышқылы тіндерге зақымдаушы әсер етеді, пепсин некрозға ұшыраған тіндерді қорытады. Шырышты қабаттың резисттентілігін қамтамасыз етуде муциннің маңызы

зор,ол жапқыш эпителий клеткаларын шығарады. Буферлік жүйеге байланысты муцин қышқылдар мен негіздерді нейтрализдейді. Негізгі диагностикалық шаралар тізімі:

1. Қанның жалпы анализі.

2. Қандағы сарысулық темірді анықтау.

3. Жасырын қанға нəжіс анализі.

4. Зəрдің жалпы анализі.

5. Мақсатты биопсиямен ЭФГДС (көрсетімдер бойынша).

6. Биоптатты гистологиялық зерттеу.

7. Биоптатты цитологиялық зерттеу.

8.Нртест.  

Қосымша диагностикалық шаралар тізімі:

1. Қан ретикулоциттері.

2. Бауыр, өт жолдары мен ұйқы безін УДЗ.

3. Қандағы билирубинді анықтау.

4. Холестеринді анықтау.

5. АЛТ, АСТ анықтау

6. Қан глюкозасын анықтау.

7. Қан амилазасын анықтау.

8. Асқазан рентгеноскопиясы (көрсетімдер бойынша).

Асқазан және 12-елі ішек жара ауруына емхана жағдайында ота жасалған науқастарды отадан кейінгі қадағалау.

Ем мақсаты:

- Эрадикация Н. pylori. Асқазан мен ұлтабар сілемейлі қабықтарының белсенді қабынуын басу;

- Ойық жара ақауының жазылуы;

- Тұрақты ремиссияға қол жеткізу;

- Асқынулар дамуының алдын алу.  

Дәрі дәрмексіз ем

Диета №1 (1а, 15) аурудың клиникалық көріністерін тудыратын жəне күшейтетін тамақтарды алып тастау (мысалы, ащы приправалар, маринадталған жəне қақталған өнімдер). Тамақтану дүркін дүркінді, тəулігіне 5~б рет.

 

Дәрі дәрмектік ем

Н. pylori мен қосылған асқазан жəне ұлтабар ойықжара ауруы кезінде эрадикациялы терапия жүргізу көрсетілген. Эрадикациялық терапия схемасына талаптар:

- Бақылаулық зерттеулерде Н. pylori бактерияларын кем дегенде 80% жоюға алып келуі қажет;

- Ем курсының ұзақтығы 7~14 күннен аспайтын кезде схема тиімді болу қажет.  

Профилактикалық шаралар: мақсатты профилактикалық тексерулер жүргізу арқылы ойықжара ауруы бар науқсатарды дер кезінде (ерте) анықтау.

Әрі қарай жүргізу: диспансерлік бақылау.

Баспа. Патогенезі, дифференциалдық диагностикасы

Жіті тонзиллит (баспа) – стрептококктар, стафилококктар, сирек басқа микроорганизмдер туындататын жұтқыншақтық лимфалық сақина компоненттерінің, көбінесе таңдай бадамшаларының жедел қабынуы түріндегі жергілікті көріністермен өтетін жедел инфекциялық ауру.Жіктемесі  

Жіті

1.Біріншілік: -катаральді; -лакунарлы; -фолликулярлы; -ойықжаралы; -пленкалы.  

2. Екіншілік:

- жіті инфекциялық аурулар кезінде - күл, жəншау, туляремия, үш сүзегі;

- қан жүйесінің аурулары кезінде – инфекциялық мононуклеозда, агранулоцитозда, лейкоздарда, алиментарлық – уыттық алейкиялар.  

Созылмалы

1. Спецификалық емес:

- компенсацияланған;

-компенсацияланбаған.  

2. Спецификалық: инфекциялық гранулемада - туберкулезде, мерезде.

Қоздырғыштардың негізгі көбейетін орыны таңдай бадамшалары, сирек тіл бадамшалары және жұтқыншақтың артқы қабырғасының бүйір төсемдері болып табылады. Бадамшалардың жергілікті қорғаныш қызметін ангина қоздырғыштары бұзып өтіп, сол жерде активті түрде көбейіп, өзінің әр түрлі өмір сүру қалдықтарын, экзотоксиндерін бөлу арқылы қабыну үрдісін шақырыды. Сонымен қатар бұл токсиндері жақын маңдағы лимфа түйіндеріне таралып олардың да қабынуын шақырады. Көп жағдайда бадамша бездері мен жергілікті лимфа түйіндерімен шектеліп қалмай, қоздырғыштар бадамша маңы тіндеріне (паратонзиллит, паратонзиллярлы абсцесс) тарап, тіпті сепсиске әкелуі мүмкін. Микробтардың өмір сүру қалдықтары қанға сіңіп бүкіл организмге соның ішінде: қантамырлар, орталық және шеткері нерв жүйесі, бүйрек, бауыр және миокардқа токсикалық әсер көрсетеді.  Стрептококктардың М-протеині және токсиндері фагоцитоздың толық жүруін тежеп, бактериемия мен антигенемияның ұзаққа созылуын туындатады. Стрептокиназа қанның плазминін плазминогенге айналдырады ,бұл өз кезегінде фибринолизді және антимикробты тосқауылды төмендетеді. 

Дифференциалды диагноз: жəншаумен, қызылша, дифтериямен жүргізеді.

Жедел ортаңғы отит. Патогенезі, дифференциалдық диагностикасы

Жіті орташа іріңді отит - жіті іріңді қабыну процесі ол ортаңғы құлақ қуысында, клиникалық іріңдену сипаты, құлақтың ауруы жəне уыттану симптомы, сонымен қатар дабыл жарғағының гиперемия түріндегі отоскопиялық көрінісі, тану белгілерінің жоқ болуы, ал дабыл жарғағының орнында солқылдатып ауру рефлексі анықталады [5]. дифференциалдық диагностикасы Есту тетігінің шиқаны

Жедел ларингит. Патогенезі, дифференциалдық диагностикасы

 Пат о г е н е з і. Қабыну процессі көмей қақпашығының, дауыс байламының, байлам асты кеңістігінің шырышты қабығында орналасуы мүмкін. Себептерге байланысты шырышты қабық ісінеді, қызарады, шырыштың пайда болуы жоғарылайды. Қабыну процессі байлам асты кеңістігінде пайда болған кезде патологиялық жағдайдың негізгі компоненттері болып ісіну, шырыштың көп мөлшерде пайда болуы, қөмей бұлшық еттерінің жиырылуы саналады.

Диагностические критерии: 12.1 Жалобы и анамнез: - сухой, грубый «лающий» кашель, охриплость и осиплость голоса, иногда афония. 12.2 Физикальное обследование: - стенотическое дыхание - затруднение и удлинение вдоха (инспираторная одышка) с западением яремных областей, грудины, межреберий. При внешнем осмотре необходимо установить стадию стеноза: I. участие в акте дыхание крыльев носа, вспомогательной мускулатуры, дыхание глубокое, не реже обычного; И. дыхание учащено, ребенок беспокоен, бледен, цианоз ногтевых фаланг; III. прерывистое дыхание, втяжение межреберных промежутков, над- и подключичных ямок, землянистый цвет лица, холодный пот, цианоз носогубного треугольника; IV. растройство сердечно-сосудистой деятельности, падение артериального давления, остановка дыхания (асфиксия). 12.3 Лабораторные исследования - общий анализ крови - лейкоцитоз, нейтрофильный сдвиг, повышение соэ, - биохимический анализ - ацидоз 12.4 Инструментальные исследования: - непрямая ларингоскопия, фиброларинготрахеоскопия, прямая ларингоскопия (под в\в анестезии) - отек слизистой гортани, ограничение подвижности надгортанника, в зависимости от формы ларингита инфильтрация и гиперплазия слизистой надгортанника, истинных голосовых складок или подскладочного пространства. 12.5 Показания для консультации специалистов - инфекциониста, - педиатра, - пульмонолога. 12.6 Дифференциальный диагноз Диагноз Симптомы Ложный вирусный круп - «Лающий» кашель - Осиплый голос - Дыхательная недостаточность - Развивается в результате инфекции верхних дыхательных путей Заглоточный абсцесс - Отек мягких тканей - Затрудненное глотание - Лихорадка - Развитие в течении нескольких дней с постепенным ухудшением состояния Дифтерия (истинный круп) - Симптом «бычьей шеи» вследствие увеличения шейных лимфоузлов и отека - Гиперемия зева - Серые налеты (пленки) на слизистой оболочке глотки - Выделения из носа с примесью крови - Вакцинация АКДС не проводилась Аспирация инородного тела - Внезапное развитие механической обструкции дыхательных путей - Дыхательная недостаточность - Локализованное ослабление дыхания ил

Жедел сыртқы отит. Патогенезі, дифференциалдық диагностикасы

Сыртқы отит -  құлақтың сыртқы есту өтісінің немесе дабыл жарғағының сыртқы беткейіндегі барлық қабыну үрдістері жатады. Сыртқы отит шектелген немесе жайылған, жедел немесе созылмалы болады.  Сыртқы отит – сыртқы есту жолы терісінің қабынуы. Екі түрі бар – жайылған және шектелген. Аралас қабынуға құлақ ішінің ауруы, қышу, бұлғақтың ағуы тән. Сыртқы отит терінің жарақаттануынан туады, мысалы, диабет кезіндегі қасыну. Қазіргі уақытта сыртқы отит кезіндегі микробтың крінісі өзгерген. Егер 25-30жыл бұрын негізгі патогенді өсімдік алтын түсті стафилокок болса, қазір көк іріңді таяқша, протей, ішек таяқшасы жиі себіледі. Микробиологиядағы  мұнадй жетістіктер медицина сі-тәжірибесінде түрлі кокк флорасын басатын және оған сезімтал емес микроорганизмдердің басымдылығына жол беретін антибиотиктерді кеңінен қолдануымен түсіндіреді.

Буйрек гипоплазиясы. Клиника, диагностика емі Сегментарлық гипоплазия ауруы көбіне мектеп жасындағы балаларда гипертония, іш ауруы, полиуриямен білінеді. Рентген әдісімен тексеру бүйректің аумағы тегіс емес екенін, қыртысты қабаттың бір сегментінің жүқарғанын анықтайды. Диагнозға ангиография көмектеседі. Соңғы кезде бұл ауру іштен біткен гипоплазия емес, қуық-несепағар рефлюксі әсерінен дамитын нефропатия деп есептеліп жүр. Емі. Гипотензивтік әсері бар дәрілер, олардың ішінде ангиотензин-өзгертуші фермент ингибиторлары пайдалы. Операциядан кейін (өзгерген сегмент алынып тасталады) қан қысымы төмендеуі мүмкін. Жай гипоплазияда бүйректің көлемі кішілеу. Егер өзгерістер тек сыртқы пішінінде болып, құрылысында дисплазия элементтері жоқ болса және гипоплазия бір жақты болса, ол бала денсаулығына кедергі келтірмеуі мүмкін. Диагноз ультрадыбыспен тексергенде қойылуы мүмкін. Ең бастысы – зәр инфекциясы дамуының алдын алу, қуық-несепағар рефлюксі бар-жоғын анықтау. Инфекцияны дер кезінде емдеу керек. Гипоплазияға ұшыраған бүйрек жиi қабынғыш келедi және қан қысымының көтерiлуiне себепшi болады. Экскреторлы урограммада: зәр жинағыш жүйелерi контрастты затпен толған, көлемi кiшкентай,, тостағаншаларының саны аз бүйректi көруге болады. Кейде сау бүйрек гипертрофияланғанда гипоплазияланған бүйрек туралы мәлiмет алу қиынға түседi. Мұндай жағдайда нефроцинтиграфия, компьютерлi томография жасауға тура келедi. Сирек жағдайларда зәраққышқа төменнен жоғарыға қарай контрастты зат жiберу арқылы жасалатын уретеропиелографияның, құрсақ қуысы пердесiнiң сыртына оттегiн жiберу арқылы жасалатын ретропневмоперитонеумның көмегi тиедi. Ажыратулық диагноз қою барысында жасалған бүйрек ангиограммасы да үлкен көмек көрсетедi: қан тамырлары бiртегiс жiңiшкередi және созылмалы қабынудың салдарынан семген бүйрек ангиограммасынан оның қан тамырларының сиреп, қысқарып өртенген ағаш бұтағы сияқты суретінкөруге болады. Егер бiр ғана бүйректiң гипоплазиясы болып, ол созылмалы пиелонефритке шалдықса және қан қысымының көтерiлуiмен асқынса, оған нефроуретероэктомия жасайды. Патологиялық үрдісті бүйреккке қарама-қарсы бүйректiң қан айналымын жақсарту үшiн, оны қосымша қанмен қамтамасыз етудi, энтеропексия жасау арқылы жүзеге асырған жөн. Егер екi бүйректiң де гипоплазиясы болса, оларды алып тастап, басқа адамның сау бүйрегiн салумен ғана баланың өмiрiн сақтап қалуға болады.

Несептін тас тұрлері Әр түрлі несеп тастарының химиялық құрамы мен жиілігі әр түрлі географиялық аймақта түрліше болып, жеке де, бірігіп те кездесуі мүмкін. Оксалат уролитиазы барынша таралған, оның жиілігі әр түрлі аймақта 45-72 % құрайды, кальций-фосфат уролитиазы — 14-39 %, не­сеп қышқыл уролитиазы — 11-20 % құрайды; 0,3-0,4 %-i — цистин тастарының үлесіне, 0-0,4 %-і — белокты тастардың үлесіне келеді.

Ураттар — несептің қышқыл реакциясында пайда болады және не­сеп қышқылының, несеп қышқыл натрий мен аммоний кристалдарынан тұрады. Олардың пішіні жұмыр, түсі сарғылт немесе кірпіштей сары, беті жылтыр немесе ұсақ бедерлі, консистенциясы қатты.

Рентген-теріс.

Оксалаттар — несептің қышқыл немесе нейтрал реакциясы кезінде қымыздық қышқыл кальцийден немесе аммонийден түзіледі. Олардың беті бұдыр немесе тікен тәрізді, түсі күңгірт-коңыр немесе қара. Бұлар өте қатты, қиын уатылатын тастар. Рентген-оң.

Фосфаттар — фосфор қышқыл кальцийден, фосфор қышқыл магнезиядан, фосфор қышқыл аммиак-магнезиядан (трипальфосфаттар) тұрады. Пішіндері әр түрлі, беті тегіс немесе кедір-бұдыр, түсі ақ неме­се сұр, консистенциясы жұмсақ. Бұл тастар тез үлкейеді, оңай уатылады, сілтілі ортада пайда болады. Рентген-оң.

Карбонаттар — көмірқышқыл кальцийден немесе көмірқышқыл магнезиядан тұрады. Түсі ақ, жылтыр, жұмсақ, сыртқы түрі борға ұқсайды. Рентген-оң.Баска тастар — цистин, ксантин, белок, холестерин тастары сирек кездеседі.Цистин тастары — белок алмасуының бұзылуынан пайда болады. Цистин, лизин,аргинин, орнитин секілді амин қышқылдарынан тұрады. Олар әдетте екі жақты, жұмыр пішінді, сырты жылтыр, тегіс, ашық-сары түсті немесе түссіз дерлік, өте жұмсақ. Рентген-оң.Ксантин тастары — қышқыл ортада пайда болады, құрамында ксантиннен басқа — несеп қышқылы болады. Сырты тегіс, түсі күңгірт-сары немесе жасыл-сұр, өте қатты, кесіндісі жалтыр. Рентген-теріс.Белок тастары — әр түрлі белокты заттар- фибриннен, бактериялар мен тұздардан тұрады. Түсі ақ, қатпарлы, жұмсақ, тығыз. Рентген-теріс.Холестерин тастары — холестериннен тұрады, түсі қара, жұмсақ, оңай үгітіледі. Рентген-теріс.Бастапқы асептикалық, әр түрлі жалпы себептердің әсерінен пайда болатын (негізінен урат, оксалат, цистин, ксантин және холестерин) тастарға және негізінен несеп жолдарының жергілікті зақымдануы нәтижесінде түзілетін, екіншілік, инфекцияланған (фосфат, карбонат, белок тастары) тастарға бөлінеді.Бүйрек тастары жалғыз және көп болады. Көлемі алуан түрлі, 0,1 см-ден 10-15 см-ге, одан да үлкен, ал салмағы грамның бөлігінен 2,5 кг-ға дейін болуы мүмкін. Кейбір тастар бүкіл тостағаншалар-астау жүйесін жайлап өседі, оны таралуына, сырт пішініне байланысты мүйіз тәрізді немесе маржан тас деп атайды.

Простатит. Этиологиясы, классификациясы, клиникасы, диагностикасы, емі

Простатит — қуық асты безінің қабынуы — еркектердің жыныс мүшелерінің ең жиі кездесетін ауруы. Үрпі, қуық қабынғанда, үрпіні құралдармен зерттегенде қуық безіне микробтар енуі мүмкін. Баска жағдайларда микробтар қуық асты безіне организмдегі іріндеу ошактарынан (сыздауық, баспа, гайморит, пневмония) гематогендік жолмен өтеді. Куык асты безі секретінің бактерицидтік қасиеттері бар, сондықтан бездің қабынуы үшін микробтар енумен қатар, вена стазы және секреттің ұюы секілді оған жол беретін факторлар болуы тиіс. Бұлар дене қатты суынғанда, іш бітелгенде, мастурбация салдарынан, ішімдікке салынғанда, ұзақ уақыт отырып жұмыс істеуде (мысалы, автомашина жүргізушілерде) пайда болады. Простатитті көбіне стафилококктар, стрептококктар, ішек таяқшалары, трихомонадалар туғызады. Жедел жөне созылмалы простатит болып жіктеледі. Жіктемесі (Ұлттық Денсаулық Институты, АҚШ):

1. Созылмалы бактериялық простатит.

2. Созылмалы бактериялық емес простатит (созылмалы жамбас астауы ауруы синдромы):

А тип - қуықасты безінің сөлінде лейкоциттер санының көп болуы.

Б тип - қуықасты безінің сөлінде лейкоциттер санының көп болмауы.

3. Қуықасты безінің симптомсыз қабынуы.

4. Катаралді, фолликулдық (түйіншіктік).

Шағымдар мен анамнез:

1. Несеп шығарудың жиілеуі, іштің төменгі жағы күйіп ауыруы.

2. Несеп шығарғанда ауырсыну.

3. Несепқуық толық босамаған сияқты сезіну.

4. Шатта, артқы өтісте жəне оның алдыңғы бөлігінде қысымды сезіну.

5. Атабездердің жəне жыныс мүшесінің бас жағы ауыруы.

6. Гематоспермия, ауыру сезіммен эякуляция, тез эякуляция.

7. Жыныстық құмартуының төмендеуі, аурудың ұзақ ағымы кезінде жартылай эрекциялық белсіздік.

8. Қызба жəне жалпы жағдайының қиындауы.

9. Іштің төменгі жағын пальпациялағанда ауырсынудың болуы.

10. Қуықасты безінің пальпациясы кезінде айқын ауыру сезімінің болуы.

Физикалық тексеру: ректальды тексергенде простата ауырсынады, тыртықты фиброзды аймақтар простатаның қабынуымен жүруі мүмкін

Лабораториялық тексеру: лейкоцитурия, несепте шырыш пен бактериялардың болуы.

Инструменталдық зерттеулер: УДЗ-де тыртықтық, фиброздық учаскелердің эхографиялық белгілері, кальцинаттар, гипоэхогенді учаскелер болуы мүмкін, простата көлімі қалыпты. Урофлоуметрияда төменгі зəр жолдарының уродинамика бұзылыстары.

Ем мақсаты: симптомдарды азайту жəне кері əсері барынша аз болатындай жағдайда инфекцияның көзін жою, жыныстық қатынасқа жəне ұрықтану қабілетін қалпына келтіру.

Дəрі-дəрмексіз ем: стол №15, физиоем, простата массажы, отыру ванналары, биологиялық қайтымды байланысты қалыптастыру (жамбас түбі бұлшықеттерін шынықтыру).

Дəрі-дəрмекті ем:

1. Этиологиялық факторды жою (микрофлораның сезімталдығына байланысты антибиотикотерапия) фторхинолондар (норфлоксацин 400 мг 2 рет күніне, ципрофлоксацин 250-500 мг 2 рет күніне), цефалоспориндер 2,3 кезеңдегі, амоксициллин+клавулан қышқылы жəне клиндамицин, макролидтер (кларитромицин, сумамед, азивок, рокситромицин), тетрациклиндер жəне т.б.).

2. Ұзақ уақыт күшті антибиотиктермен емдегеннен кейін микоз болмау үшін итраконазол ауыз арқылы берілетін ерітінді 400 мг\тəул. 7 күн бойы.

3. α-блокаторлар (тамсулозин, теразозин 1-2 немесе 2,5 1 рет тəул. немесе альфузозин 2,5 мг 1-2 рет тəул.) антибактериялық препараттармен бірге беріледі (1,2).

4. Органотропты препараттар (простакор, витапрост балауыздары (свеча).

5. Қуықасты безіне массаж жасау, отыру ванналары, биологиялық кері байланыс түзу əдістері (жамбас астауы түбінің бұлшық еттерін жаттықтыру).

6. Иммунотерапия (тимоген, циклоферон).

Цистит. Этиологиясы, классификациясы, клиникасы, диагностикасы, емі.

Цистит – шырышты қабықтың басым көпшілігінің зақымдануымен бірге несеп қуығының қабынулық ауруы.

Аурудың қоздырушылары: ішек таяқшасы, протей, стафилококк, т.б. инфекциялар. Бұлар қуыққа гематогендік жолмен организмдегі қабыну ошағынан немесе сырттан уретра (үрпі түтігі) арқылы жыныс мүшелерінен енеді. Аурудың дамуына қуыққа салқын тигізу, іш қату және ысталған, сүрленген тағамдарды көп жеу, т.б. әсер етеді. циститтің екі түрі ажыратылады.

1. Аурудың ағымы бойынша:

- жіті;

-созылмалы.  

2. Шығу тегі бойынша:

- біріншілік;

-екіншілік.  

3. Этиологиясы мен патогенезі бойынша:

- жұқпалы;

- химиялық;

- сəулелік;

- паразитарлық;

- қант диабетінде;

- жұлындық ауруы бар науқастар;

- аллергиялық;

- алмасулық;

- ятрогенді;

-нейрогенді.  

4. Қабыну процесінің шоғырлануы мен таралуы бойынша:

- диффузды;

- мойындық;

-тригонит.  

5. Морфологиялық өзгерістер сипаты бойынша:

- катаралды;

- геморрагиялық;

- ойық жаралық жəне фиброзды-ойық жаралы;

- гангренозды;

- ісікті;

- интерстициалды. Шағымдар мен анамнез:

1. Жиі ауырсынған несеп шығару.

2. Зəрдің жіті іркілуі.

Физикалық тексеру:

1. Жиі ауырсынған несеп шығару.

2. Қасаға үсті аймағын пальпациялағанда ауру сезімінің болуы.

3. Зəрағар сыртқы тесігінің гиперемиясы (жиі жағдайда уретрит).

 

Инструменталдық зерттеулер:

1. Қуық УДЗ: қабырғалары қалыңдаған, қуықта үлкен көлемдегі қалдық, микциядан соң қалдық зəр.

2. Бүйрек УДЗ: гиперрефлекторлы қуық есебінен жинаушы жүйенің кеңеюі.

3. Цистография көрсетімдер бойынша.

4. Цистоскопия көрсетімдер бойынша.

Лабораторлық зерттеулер:

1. Зəрдің анализде өзгеруі – лейкоцитурия, гематурия болуы мүмкін, белок – тəн емес (тек пішіндік элементтердің есебінен).

2. Бактериурия 105 м.т./мл жəне одан да жоғары вирустық этиологиядан басқа.

Ем мақсаты:

1. Науқастың жалпы жағдайын тұрақтандыру.

2. Бактериурия жоғалуымен бірге, зəр анализдерінің оң динамикасы.

3. Несеп шығаруды қалпына келтіру.  

Дəрі-дəрмексіз ем:

1. Обильный питьевой режим.

2. Режим частых мочеиспуканий.

3. Тепловые процедуры.  

Дəрі-дəрмектік ем:

1. Антибактериалды ем: негізгі курс – амоксициллин per os: 2 жасқа дейін – 20 мг/кг/тəулігіне. Бір реттік доза: 2-5 жас - 125 мг күніне 2 рет, 7-10 күн бойы; 5-10 жас аралығында – 250 мг күніне 2 рет, 7-10 күн бойы; 10 жастан жоғары – 500 мг күніне 2 рет, 7-10 күн бойы.

Альтернативті дəрі-дəрмектер: ІІ-ІІІ буынды цефалоспориндер: 7-10 күн бойы; қорғалған аминопенициллиндер (амоксицилин + клавулон қышқылы, ампициллин + сульбактам), 7- 10 күн бойы; сульфаметоксазол+триметоприм*, 7-10 күн; цефаклор 250/5,0 немесе капс. 500,0 - ден 5 жастан жоғары балаларға 7 күн бойы жүргізіледі.

2. Ұзақ мерзімді жəне көптеп антибиотикпен емдеуде микозды емдеу жəне алдын алу үшін итраконазол ауыз арқылы берілетін ерітінді 5 мг\кг\күн есебінен, 5 жастан жоғары балаларға беріледі.

Екіншілік глаукоманың түрлері.

Глаукома – көзден ылғалдың ағып кетуінің бұзылуына байланысты көзішілік қысымның (КІҚ) тұрақты немесе оқтын-оқтын көтерілуімен, соның салдарынан көру алаңдарының арнайы дефекттерінің жəне көру жүйкесінің атрофиясының (экскавациясына) дамуымен сипатталатын аурулар тобы.

 Екіншілік глаукома көздің басқа ауруларының салдарынан (жарақаттар, қабыну және т.б) туындайды.

Больной Е., 47 лет, поступил в поликлинику с жалобами на интенсивную боль в верхней половине живота, внезапно появившуюся 2 часа назад.

Из анамнеза известно, что больной длительно страдает язвенной болезнью желудка, в последние месяцы сильно похудел.

При осмотре: состояние относительно удовлетворительное. Частота пульса 84 удара в минуту. АД - 110/70 мм.рт.ст.

St.localis Живот не вздут, при пальпации резко напряжён, болезненен во всех отделах. Симптом Щёткина положительный.

При инструментальным исследование:обзорной рентгенографии выявлено наличие свободного газа в брюшной полости. фиброгастродуоденоскопии обнаружена каллезная язва средней трети желудка по задней стенке, ближе к малой кривизне, диаметром около 2 см, дно язвы выполнено белым налетом.

Результаты лабораторных и специальных методов исследования:

- Анализ крови: Эр.–2,5Т/л, Нв–78 г/л, гематокрит–0,26, лейкоциты–11,2 Г/л, э.–2, п/я – 10, с/я–74, лимф.–13, мон.–1, СОЭ–26 мм/ч.

- Анализ мочи: уд. вес–1017, пл. эпителий -7-10 в п/зр., лейкоцитов 12-20 в п/зр., эритроцитов 1-2 в п/зр.

1. Ваш предварительный диагноз?

2. Какие методы дополнительного обследования необходимы для подтверждения диагноза?

3. Какая лечение должна быть выполнена?

Ответы

1. ЯБ (рак?)

2. Биопсия

3.операция

Международный казахско-турецкий университет им. Ходжи Ахмеда Ясави

Шымкентский медицинский институт

Факультет постдипломного образования

Экзаменационные вопросы по ортопедий и травматологий

Специальность «Врач общей практики»

«Утверждаю»

Декан факультета постдипломного

образования к.м.н., и.о.доцента

__________ Сариева А.А.

«____»____________ 2017г.

Больной М., 50 лет, поступил в поликлинику с жалобами на боли в эпигастральной области с иррадиацией в правое подреберье, тошноту, периодическую рвоту.

Из анамнеза. Болипрактически постоянные, усиливаются через 30-40 мин после приема пищи. Вышеуказанные симптомы беспокоят в течение последних 6 месяцев. Лечился амбулаторно по поводу язвенной болезни желудка, практически без эффекта.

При осмотре: Удовлетворительное питание. Пульс 76 в мин. Язык влажный, чистый.

St.localis Живот не вздут, мягкий, определяется локальная болезненность ниже мечевидного отростка грудины. Симптомов раздражения брюшины нет.

Результаты лабораторных и специальных методов исследования:

- Анализ крови: эритр. 4,1х1012, Hb 120 г /л, лейк. 7,3х109, СОЭ 15 мм/ч.

Анализ мочи: Общ. анализ мочи и биохимические анализы крови в пределах нормы.

При инструментальным исследование: фиброгастродуоденоскопии обнаружена каллезная язва средней трети желудка по задней стенке, ближе к малой кривизне, диаметром около 2 см, дно язвы выполнено белым налетом. При рентгеноскопии желудка определяется «ниша» по малой кривизне тела желудка глубиной до 3 см с воспалительным кратером вокруг дефекта и конвергенцией складок слизистой. Исследование желудочной секреции аспирационно-титрационным методом: базальный уровень секреции соляной кислоты 5 ммоль/л, стимулированный – 10 ммоль/л. рН-метрия: нормацидное состояние, непрерывное кислотообразование, щелочное время 20 мин.

1. Ваш предварительный диагноз?

2. Какие методы дополнительного обследования необходимы для подтверждения диагноза?

3. Какая лечение должна быть выполнена?

1. ЯБЖ, стадия обострения.

2. Биопсия

3. операция.

Международный казахско-турецкий университет им. Ходжи Ахмеда Ясави

Шымкентский медицинский институт

Факультет постдипломного образования

Экзаменационные вопросы по ортопедий и травматологий

Специальность «Врач общей практики»

«Утверждаю»

Декан факультета постдипломного

образования к.м.н., и.о.доцента

__________ Сариева А.А.

«____»____________ 2017г.

Больной С., 51 года, поступил в поликлинику с жалобами на головокружение и резкую слабость.

Из анамнеза: В течение последних 5 дней беспокоили умеренные ноющие боли в эпигастральной области. Рано утром, около 8 часов назад, появилась сильная слабость, однократная рвота темной кровью со сгустками, боли в животе стихли, позже был обильный черный жидкий зловонный стул. На несколько минут потерял сознание, упал, доставлен бригадой скорой помощи. Язвенный анамнез отсутствует.

При осмотре: Общее состояние ближе к тяжелому. Удовлетворительное питание. Кожные покровы бледные, влажные.Пульс 100 ударов в мин, удовлетворительного наполнения. АД 100/70 мм рт ст. Язык чистый, сухой. St.localis Живот не вздут, мягкий, безболезненный. Симптомов раздражения брюшины нет.

Perrectum: Ампула прямой кишки пуста, на перчатке следы черного жидкого кала.

Результаты лабораторных и специальных методов исследования: Анализ крови: эритр. 2,8х1012, Hb 92 г/л, Ht 0,31.

При инструментальным исследование: Фиброгастродуоденоскопия: на стенках желудка следы темной крови, в антральном отделе обнаружена каллезная язва диаметром около 1,5 см, в дне которой определяется «пенек» сосуда диаметром около 2 мм. Данных за продолжающееся кровотечение нет.

1. Ваш предварительный диагноз?

2. Какие методы дополнительного обследования необходимы для подтверждения диагноза?

3. Какая лечение должна быть выполнена?

1. ЯБЖ, желудочное кровотечение, кровопотеря II степени

2. Обзорная рентгенография брюшной полости (м.б. перфорация).

3. Операция

Международный казахско-турецкий университет им. Ходжи Ахмеда Ясави

Шымкентский медицинский институт

Факультет постдипломного образования

Экзаменационные вопросы по ортопедий и травматологий

Специальность «Врач общей практики»

«Утверждаю»

Декан факультета постдипломного

образования к.м.н., и.о.доцента

__________ Сариева А.А.

«____»____________ 2017г.

Больной С., 32 лет, поступил в поликлинику с жалобами на сильные боли в животе.

Из анамнеза известно, что на протяжении последних 4 лет неоднократно лечился амбулаторно по поводу гастрита. 3 суток назад вновь появились умеренные боли в верхних отделах живота, тошнота, озноб. 6 часов назад боли резко усилились и распространились на правые отделы живота. Рвоты не было.

При осмотре: Общее состояние средней тяжести. Астенического телосложения, пониженного питания. Лежит неподвижно, на спине. Попытка сесть вызывает усиление болей. Температура тела 37,00С. Пульс 60 в мин. АД 120/70 мм рт ст. Язык сухой.

St.localis. Живот не вздут, в акте дыхания не участвует, напряжен и болезнен по правому флангу и правой подвздошной области. Симптомы раздражения брюшины положительны по правому флангу живота и в правой подвздошной области. Кишечная перистальтика удовлетворительная.

Результаты лабораторных и специальных методов исследования: Общ.анализ крови: эритр. 4,8х1012, Hb 140 г/л, лейк. 12,3х109. Диастаза мочи 64 ЕД.

- Анализ мочи: уд. вес–1017, пл. эпителий -7-10 в п/зр., лейкоцитов 12-20 в п/зр., эритроцитов 1-2 в п/зр.

1. Ваш предварительный диагноз?

2. Какие методы дополнительного обследования необходимы для подтверждения диагноза?

3. Какая операция должна быть выполнена?

1. ЯБ. Перфорация. Перитонит.

2.УЗИ, рентгеноскопия, ФГДС, лапароскопия.

3.Экстренная операция

Международный казахско-турецкий университет им. Ходжи Ахмеда Ясави

Шымкентский медицинский институт

Факультет постдипломного образования

Экзаменационные вопросы по ортопедий и травматологий

Специальность «Врач общей практики»

«Утверждаю»

Декан факультета постдипломного

образования к.м.н., и.о.доцента

__________ Сариева А.А.

«____»____________ 2017г.

Больной, 43 года (вес75 кг, рост 180 см) поступил в поликлинику с жалобами на слабость, однократную потерю сознания, рвоту по типу «кофейной гущи»,темный жидкий стул на протяжении последних двух дней.

Из анамнеза известно, что последнюю неделю находился на амбулаторном лечение по поводу ОРЗ. Принимал антибиотики, аспирин, отхаркивающую микстуру. Три дня назад появилась слабость, мелькание «мушек» перед глазами, темный жидкий стул, холодный липкий пот. Родственники отметили бледность кожных покровов. На протяжении последних пяти лет страдает язвенной болезнью двенадцатиперстной кишки.

При осмотре: Кожные покровы бледные, пульс слабого наполнения 120 в мин., артериальное давление 80/20 мм.рт.ст. Тоны сердца приглушены, ритмичные. В легких влажные проводные хрипы.

St.localis. Живот не вздут, живот умеренно болезненный в эпигастральной области.

Perrectum– мелена.

Результаты лабораторных и специальных методов исследования:

- Анализ крови: Эр.–2,5Т/л, Нв–65 г/л, гематокрит–23,70/ лейкоциты–11,2 Г/л, э.–2, п/я – 10, с/я–74, лимф.–13, мон.–1, СОЭ–26 мм/ч.

При инструментальным исследование: фиброгастродуоденоскопии.Язва луковицы двенадцатиперстной кишки. Тромбированный сосуд в диаметре около 1,5 мм.

1. Ваш предварительный диагноз?

2. Какие методы дополнительного обследования необходимы для подтверждения диагноза?

3. Какая лечение должна быть выполнена?

1. Предварительный диагноз: Желудочно-кишечное кровотечение. Декомпенсированная кровопотеря

2. ФГС. Биохимические исследования – определение КЩС, общий белок, ПТИ, глюкоза крови, мочевина, билирубин, коагулограмма.

3.экстренная операция

Қожа Ахмет Ясауи атындағы Халықаралық қазақ-түрік университеті

Шымкент медицина институты

Дипломнан кейінгі білім беру факультеті

Ортопедия және травматология кафедрасы бойынша емтихан сұрақтары

«Жалпы тәжірибелік дәрігер» мамандығы

«Бекітемін»

Дипломнан кейінгі білім

беру факультетінің деканы,

м.ғ.к.,доцент м.а. ________

Сариева А.А.

«___» ____________2017ж.

47 жастағы Е науқас екі сағат бұрын кенеттен пайда болған іштің жоғарғы бөлігінің қарқынды ауырсынуына шағымданып поликлиникаға келді. Анамнезінен: науқас ұзақ уақыттан бері асқазан жара ауруымен ауырады, соңғы кездері салмақ тастаған.

Жалпы қарауда: жалпы жағдайы салыстырмалы қанағаттанарлық. Пульс 84 рет мин. АҚ - 110/70 мм.с.б.б.

St.localis Іші желденбеген, пальпацияда іштің барлық аймағы ауырсынады. Щеткин блюмберг симптомы оң мәнді.

Аспаптық зерттеу әдістері:Шолу рентгенографиясында іш қуысында бос ауа байқалады. Фиброгастродуоденоскопияда диаметрі шамамен 2см болатын, асқазанның кіші иініне жақын орналасқан, асқазанның үштен бір бөлігінің артқы қабырғасының каллезді жарасы анықталады.

Лабораториялық зерттеу әдістері:

- Қан анализі: Эр.–2,5Т/л, Нв–78 г/л, гематокрит–0,26, лейкоциты–11,2 Г/л, э.–2, п/я – 10, с/я–74, лимф.–13, мон.–1, СОЭ–26 мм/ч.

-  Зәр анализі: уд. вес–1017, пл. эпителий -7-10 в п/зр., лейкоцитов 12-20 в п/зр., эритроцитов 1-2 в п/зр.

1. Сіздің болжам диагнозыңыз ?

2. Диагнозды нақтылау үшін қандай қосымша зерттеу әдістері қажет?

3. Қажетті ем тағайындаңыз?

Жауаптары

1. Асқазанның жарасы (рак?)

2. Биопсия

3.ота жасау

Қожа Ахмет Ясауи атындағы Халықаралық қазақ-түрік университеті

Шымкент медицина институты

Дипломнан кейінгі білім беру факультеті

Ортопедия және травматология кафедрасы бойынша емтихан сұрақтары

«Жалпы тәжірибелік дәрігер» мамандығы

«Бекітемін»

Дипломнан кейінгі білім

беру факультетінің деканы,

м.ғ.к.,доцент м.а. ________

Сариева А.А.

«___» ____________2017ж.

50 жастағы науқас оң жақ қабырға астына иррадиацияланатын(таралатын) эпигастральді аймақтың ауырсынуына, қайталамалы құсуға шағымданып поликлиникаға келді.

Анамнезінен: Ауырсыну тұрақты түрде, тамақ қабылдаған кейін 30-40 минуттан соң күшейеді. Жоғарыда аталған симптомдар 6 айдан бері мазалайды. Асқазан жара ауруы бойынша амбулаторлық ем қабылдаған, бірақ ешқандай жақсару байқалмаған.

Жалпы қарауда: дене бітімі қанағаттанарлық тамақтануға сай. Пульс 76 рет мин. Тілі ылғалды, таза.

St.localis Іш желденбеген, жұмсақ, төстің семсер тәрізді өсіндісінің бойымен локальді ауырсыну байқалады. Іштің тітіркену белгілері жоқ.: Лабораториялық зерттеу әдістері:

Қан анализі: эритр. 4,1х1012, Hb 120 г/л, лейк. 7,3х109, СОЭ 15 мм/сағ.

Зәр анализі: Жалпы зәр талдауы мен биохимиялық қан талдауы қалыпты. Аспаптық зерттеу әдістері:Фиброгастродуоденоскопияда диаметрі шамамен 2см болатын, асқазанның кіші иініне жақын орналасқан, асқазанның үштен бір бөлігінің артқы қабырғасының каллезді жарасы анықталады. Жараның түбі ақ қабықпен қапталған. Асқазан рентгеноскопиясында асқазанның кіші иінінде «ниша» анықталады, асқазан денесінде тереңдігі 3 см болатын қабынулық жиек анықталады. Асқазан сөлін аспирационды- титрационды әдіспен зерттеуде: тұз қышқылы секрециясының базальді деңгейі 5 ммоль/л, стимуляторлы – 10ммоль/л. рН-метрия:нормоцидті жағдай, тоқтаусыз қышқыл түзілу, сілтілі уақыт 20 мин.

1. Сіздің болжам диагнозыңыз ?

2. Диагнозды нақтылау үшін қандай қосымша зерттеу әдістері қажет?

3. Қажетті ем тағайындаңыз

4. Асқазанның жара ауруы,асқыну сатысы

5. Биопсия

6. Ота жасау.

Қожа Ахмет Ясауи атындағы Халықаралық қазақ-түрік университеті

Шымкент медицина институты

Дипломнан кейінгі білім беру факультеті

Ортопедия және травматология кафедрасы бойынша емтихан сұрақтары

«Жалпы тәжірибелік дәрігер» мамандығы

«Бекітемін»

Дипломнан кейінгі білім

беру факультетінің деканы,

м.ғ.к.,доцент м.а. ________

Сариева А.А.

«___» ____________2017ж.

51 жастағы С науқас басының айналуына,әлсіздікке,шыдатпайтын ауырсынуға шағымданып поликлиникаға келді.

Анамнезі:Соңғы 5 күн ішінде эпигастралды аймағының қатты сыздап ауырсынуы мазалайды.Таңертең сағат 8 дерде аяқ астынан әлсіздік,қою қара қан аралас бір реттік құсық,содан кейін ішінің ауырсынуының басылғандай болуы,кейін қара сұйық сасық нәжістің болуы.Бірнеше минут есінен танып,құлап,жедел жәрдем бригадасымен жеткізілді.

Жалпы қараған кезде:Жалпы жағдайы орташа ауырлықта.Тамақтануы қалыпты.Тері жамылғысы бозарған,ылғалды.Пульс 100рет мин. АҚҚ 100/70 мм сб. Тілі ылғалды, таза.

St.localis.Іші желденбеген, пальпацияда ішіжұмсақ ауырсынбайды.Іш пердесінің тітіркену симптомы жоқ.

Perrectum: тік ішектің ампулярлы бөлігі бос, перчаткіде сұйық қара нәжіс іздері.

Лабораториялық зерттеу әдістері:

Қан анализі : эритр. 2,8х1012, Hb 92 г/л, Ht 0,31.

Аспаптық зерттеу әдістері: Фиброгастродуоденоскопияда:диаметрі шамамен 1,5 см болатын, асқазанның антралды бөлімінде орналасқан, асқазанның үштен бір бөлігінің артқы қабырғасының каллезді жарасы анықталады. Жараның түбі ақ қабықпен қапталған.

1. Сіздің болжам диагнозыңыз ?

2. Диагнозды нақтылау үшін қандай қосымша зерттеу әдістері қажет?

3. Қажетті ем тағайындаңыз?

1. Асқазанның жара ауруы,асқазаннан қан кету, қан кету екінші дәрежесі

2. ішастар қуысының рентгенографиясы (м.б. перфорация).

3. Ота жасау

Қожа Ахмет Ясауи атындағы Халықаралық қазақ-түрік университеті

Шымкент медицина институты

Дипломнан кейінгі білім беру факультеті

Ортопедия және травматология кафедрасы бойынша емтихан сұрақтары

«Жалпы тәжірибелік дәрігер» мамандығы

«Бекітемін»

Дипломнан кейінгі білім

беру факультетінің деканы,

м.ғ.к.,доцент м.а. ________

Сариева А.А.

«___» ____________2017ж.

32 жастағы C науқас ішінің қатты ауырсынуына, шағымданып поликлиникаға келді.

Анамнезі:Соңғы төрт жыл ішінде гастритпен амбулториялық ем қабылдаған.3 күн бұрын іштің жоғарғы бөлігінің қарқынды ауырсынуына, құсу,қалтырау болған.6 сағат бұрын ауырсыну күшейіп іштің оң жақ аймағына таралады,құсу болмаған.

Жалпы қараған кезде:Жалпы жағдайы орташа ауырлықта.Дене бітімі астеникалық типті,тамақтануы төмен.Арқасымен қозғалмай жатады.Тері жамылғысы бозарған,ылғалды.Дене қызуы 37,00 C.Пульс 60рет мин. АҚҚ 120/70 мм сб. Тілі құрғақ, тыныс алуға қатыспайды.

St.localis. Іші желденбеген,оң жақ мықын аймағына қарай ауырсынулы,іші керилген.Іш пердесінің тітіркену симптомы оң жақ мықын аймағында оң мәнді.Ішектің перисталтикасы қанағаттанарлық.

Лабораториялық зерттеу әдістері:

Қан анализі : эритр. 4,8х1012, Hb 140 г/л, лейк. 12,3х109. Диастаза мочи 64 ЕД.

Анализ мочи: уд. вес–1017, пл. эпителий -7-10 в п/зр., лейкоцитов 12-20 в п/зр., эритроцитов 1-2 в п/зр.

1. Сіздің болжам диагнозыңыз ?

2. Диагнозды нақтылау үшін қандай қосымша зерттеу әдістері қажет?

3. Қажетті ем тағайындаңыз?

1. Асқазан ауруы. Перфорация. Перитонит.

2.УДЗ, рентгеноскопия, ФГДС, лапароскопия.

3.Жедел ота жасау

Қожа Ахмет Ясауи атындағы Халықаралық қазақ-түрік университеті

Шымкент медицина институты

Дипломнан кейінгі білім беру факультеті

Ортопедия және травматология кафедрасы бойынша емтихан сұрақтары

«Жалпы тәжірибелік дәрігер» мамандығы

«Бекітемін»

Дипломнан кейінгі білім

беру факультетінің деканы,

м.ғ.к.,доцент м.а. ________

Сариева А.А.

«___» ____________2017ж.

43жастағы C науқас (салмағы75, бойы180) әлсіздікке,есінің жоғалуына,екі күн бұрын (кофенің қоюы) қара сұйық сасық құсықтың болу.

Анамнезі:Соңғы аптада ЖРА амбулаториялық ем қабылдаған.Антибиотики, аспирин,қақырық түсіретін дәрілер қабылдаған.Үш күннен кейін әлсіздік,көз алдына шіркейдің көрінуі,қара сұйық нәжіс,жабысқақ салқын тер.Он екі елі ішектің жара аурынан 5 жыл бойы азап шегуде.

Жалпы қараған кезде:Науқастың жалпы жағдайы орташа ауырлықта,тері жамылғысы бозарған,АҚҚ 80/20 мм.сб.сб.пульс 120 рет мин.жүрек үнінің көмескілігі,ырғақты.

St.localis. Іші желденбеген, эпигастрий аймағының ауырсынуы.

Лабораториялық зерттеу әдістері:

Қан анализі : эритроцит 2,4∙1012, гемоглобин 65 г/л, гематокрит 23%.70% Аспаптық зерттеу әдістері: фиброгастродуоденоскопияда:Жара он екіелі ішекте орналасқан диаметрі1,5 мм.

1. Сіздің болжам диагнозыңыз ?

2. Диагнозды нақтылау үшін қандай қосымша зерттеу әдістері қажет?

3. Қажетті ем тағайындаңыз?

1. Он екі елі ішектің ойық жарасының тесілуі. Декомпенсация сатысы,қан кету

2. ФГС. Биохимимиялық – КЩС, жалпы белок, ПТИ, глюкоза, мочевина, билирубин, коагулограмма.

3.жедел ота жасау