Патогенетикалық ем

Патогенетикалық ем жұқпалы ауру барысында пайда болған функционалді және метаболикалық бұзылыстарды қалыптастыруға және жоюға организмнің иммунобиологиялық тұрақтылығын және қоздырғыштың жойылу эффективтілігіне жоғарылатуға бағытталған. Патогенетикалық емнің негізгі түрі – дезинтоксикациялық терапия. Ол улану синдромының ауырлық дәрежесіне байланысты тағайындылады. Бұл ем инфузия түрінде немесе энтералді жолмен, эфферентті әдістерімен жүргізіледі. Инфузиялық әдіспен (көк тамырға, кейде артерия ішіне) кристаллоидты (глюкоза, полиионды, Рингер, физиологиялық,т.б.) және коллоидты (альбумин, аминоқышқылдар, гемодез, деистрондар - реополиглюкин және полиглюкин, желатиноль, мафузол,т.б.) ерітінділер еңгізіледі. Гемадилюция әдісі бойынша ерітінділерді еңгізумен қатар диуретиктер қолданылады. Энтралді әдіс - кристаллоидты ерітінділерді, энтеросорбенттерді (активтелген көмір, лигносорб, полифепам, полисорб, энтеродез,т.б.) пероралді жолмен (кейде назогастралді зонд арқылы ) еңгізу.

Эфференттік әдістер - аурудың ауыр түрлерінде экстракорпоралді емдеу әдістерімен жүзеге асырылады (гемодиализ, гемосорбция, плазмаферез, т.б.)

Иммунобиологиялық резистенттілікті жоғарылату үшін бірнеше шаралар комплексі жүргізіледі: физикалық тәртіп және диета сақтау, витаминдер және микроэлементтер тағайындау, физикалық ем әдістерін қолдану (мысалы, қанды лазермен немесе ультракүлгін сәулелендіру, гипербариялық оксигенация, т.б.).

Бактериялық препараттар (эубиотиктер) кең қолданылады. Олар адамның қалыпты микрофлорасын қалыптастыруға көмек етеді: бифидум-, коли-, лактобактерин, бактисубтил, энтерол, нарине, т.б.

Жұқпалы науқастарға жүргізілетін дәрілік емнің асқынулары

Жұқпалы науқастардың емі дәрілердің жанама әсерімен және дәрілік ауыруымен асқынуы мүмкін. Асқынуларға дисбактериоз, иммуно-аллергиялық бұзылыстар (анафилактикалық шок, сарысулық ауру, Квинке ісінуі, токсико-аллергиялық дерматит, васкулит, т.б.), токсикалық зақымдалулар (гепатит, нефрит, агранулоцитоз, энцефалопатия, т.б.) және аралас генезді бұзылыстар жатады. Көбінесе спецификалық және химиотерапиялық препараттармен этиотропты ем нәтижесінде дамиды. Дәрілік ауру дың ең қауіпті түрі – анафилактикалық шок.

Полиневрит, синовиит, тері және тері асты майлы клетчаткасының некрозы, гепатит сияқты сарысулық асқынулары сирек кездеседі.

Дисбактериоз – антибактериалді препараттар (көбінесе кең спектірлі антибиотиктер) қолданудың нәтижесінде дамиды. Дисбактериоз жергілікті, жайылған және жүйелік (генерализацияланған, немесе септикалық) түрде өтуі мүмкін. Көбінесе ішек дисбактериозы дамиды.Ішек микрофлорасының зақымдалуы ас қорыту процестерінің бұзылыстарына, эндогенді интоксикацияға әкеп соғады; көріністеріне жиі сұйық немесе жартылай сұйық нәжіспен, іштің ауыру немесе қолайсыз сезімі, метеоризм жатады. Орофарингеалді дисбактериоз кезінде ауыз-жұтқыншақтағы қолайсыз сезім және күйдіру сезімі, жұтынудың бұзылуы мазалайды. Қарап тексергенде шырышты қабаттың гиперемиясы және құрғауы, глоссит, хейлит анықталады.