Metoda 3 równań

1)Przeznaczenie-> określić rodzaj cementu, naszkicować i zwymiarować przekrój, podać stopień zbrojenia(rzadko, normalnie, czy gęsto zbrojony)

2)Warunki użytkowania-> określić minimalną i maksymalną ilość cementu w 1m³ betonu, maksymalną wartość wskaźnika w-c.

3)Podać projektowaną klasę betonu

4)Przyjąć konsystencje mieszanki betonowej wg PN-88

5)Określić zalecane graniczne wartości zfmin oraz zfmax(wartość zaprawy w 1m3 betonu) wg PN- 88(przy określaniu zalecanej zawartości zaprawy zf należy uwzględnić minimalny wymiar przekroju elementy amin[mm] oraz maksymalny wymiar ziaren kruszywa dmax[mm]

6)Określić zalecaną zawartość cementu oraz frakcji pylastych kruszywa w 1m3 betonu(zc)

7)Sprawdzić czy kruszywo przeznaczone do wykonania projektowanego betonu ze względu na maksymalny wymiar ziaren spełnia podane poniżej warunki:dmax< 1/3*amin, dmax

8)Określenie wytrzymałości średniej betonu R=1,3 *Rb G

9) Określenie wskaźnika wytrzymałościowego A[MPa]: jeżeli 1,2

• Wytrzymałość na rozciąganie przy rozłupywaniu

Polega na poddaniu próbki walcowej lub sześciennej działaniu siły ściskającej, przyłożonej na wąskim obszarze wzdłuż jej długości. Powstająca siła rozciągajaca powoduje zniszczenie próbki na skutek rozciągania. Próbki bada się po 28 dniach dojrzewania. Wytrzymałośc betonu na rozciąganie przy rozłupywaniu oblicza się ze wzoru:

- dla próbek walcowych(Lx d)

- dla próbek sześciennych (dxdxd):

Fct- wytrzymałość betonu na rozciąganie przy rozłupywaniu, MPa

F- wartość maksymalnego obciążenia, kN

L- długość lini styku próbki, mm

d- wymiar przekroju poprzecznego. Mm

2)Rozciąganie przy zginaniu

Wytrzymałość betonu na rozciąganie przy zginaniu- f_t^flex, m MPa- belki obciążonej wg zalecanego schematu oblicza się ze wzoru

- f_t^flex

W którym:

F- siła niszcząca belkę, N

D1- szerokość przekroju poprzecznego belki w miejscu zniszczenia, mm

D2- wysokość przekroju poprzecznego belki w miejscu zniszczenia, mm

l- rozpiętość belki ( odległość między osiami rolek podporowych), mm

wymiar przekroju poprzecznego belki określa się z dokładnościa do 0,1 mm. Wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu obliczoną ze wzoru podaje się z dokładnością do 0,1 MPa

• Wytrzymałość na ściskanie I rozciąganie osiowe

Wytrzymałość na ściskanie( Rc)- jest to stosunek siły ściskającej, niszczącej próbkę do powierzchni przekroju badanej próbki w płaszczyźnie prostopadłej do kierunku działania siły.Można ją przedstawić wzorem: [MPa]

Rc=

P- siła ściskająca niszcząca próbkę, N

F- pole powierzchni przekroju próbki, m²

Wytrzymałość na rozciąganie ( Rr)- jest to stosunek siły rozrywającej próbkę do powierzchni pierwotnego przekroju badanej próbki w płaszczyźnie prostopadłej do kierunku działania siły. [MPa]

Rr = Pr/F

P- siła wywołująca rozerwanie próbki , N

F- powierzchnia przekroju próbki, m²