138. Сөйлеу:

1. Тіл.

2. І сигналды жүйе.

3. Адамның басқа адамдармен қатынасуға көзделген тілді практикалық қолдану процесі.

4. Тұлға қасиеті.

5. Адамның шындықпен байланысы.

139. Ішкі сөйлеудің сыртқы сөйлеуге алмасуы:

1. Интериоризация.

2. Монолог.

3. Диалог.

4. Экстериоризация.

5. Эгоцентризм.

140. « Орыс бихевиоризмі » -

1. Валюнтаризм.

2. Бағыт мектебі.

3. Іс-әрекеттік.

4. Жүйелі ойланыс.

5. Реактология.

141. Адамның қарым-қатынас жасау үшін тілді қолдану процесі:

1. Мнемоникалық әрекет.

2. Ақыл-ой әрекеті.

3. Коммуникация.

4. Сөйлеу әрекеті.

5. Ойын әрекеті.

142. Тілімізде сирек пайдаланылатын, мағынасына түсінгенмен күнделікті айтылмайтын сөздер жиынтығы:

1. Актив сөздер.

2. Морфема.

3. Синонимдер.

4. Омонимдер.

5. Пассив сөздер.

143. Күнбе күнгі жиі пайдаланылатын сөздер:

1. Пассив сөздер.

2. Актив сөздер.

3. Морфема.

4. Омонимдер.

5. Синонимдер.

144. Сөйлеудің бұл қызметі арқылы білімді, сезімді, пікірді сыртқа шығаруға болады:

1. Талдау.

2. Коммуникативті.

3. Индикативті.

4. Сигнификативті.

5. Экспрессивті.

145. Тіл көмегімен ой-пікірлерді, әсерлерді, хабарды жеткізу:

1. Іс-әрекет.

2. Сөйлеу.

3. Ым-ишара.

4. Проксемика.

5. Такесика.

146. Вербалды емес коммуникация механизмдерінің бірі:

1. Тіл.

2. Сөйлеу.

3. Диалог.

4. Монолог.

5. Кинесика.

147. Тіл және басқа белгілер құралдары арқылы информацияны жеткізу:

1. Тіл.

2. Семантика.

3. Коммуникация.

4. Афазия.

5. Морфема.

148. Сөйлеу мағынасы кең, тиянақты, ерікті болып келеді. Сөйлемдер грамматикалық формасы жағынан жатық құрылады. Сөйлеуші өз ойын ұзақ уақыт бойы жүйелей, сабақтай баяндайды:

1. Диалог.

2. Жазбаша сөйлеу.

3. Ішкі сөйлеу.

4. Монолог.

5. Эгоцентрлік сөйлеу.

149. Тыңдаушының кезектегі сөз сөйлеуі, сөйлесушісімен сөз жарыстыру формасында өтеді:

1. Диалог.

2. Монолог.

3. Ішкі сөйлеу.

4. Жазбаша сөйлеу.

5. Эгоцентрлік сөйлеу.

150. Вербалды емес коммуникация механизмдерінің бірі:

1. Іс-әрекет.

2. Сөйлеу.

3. Диалог.

4. Проксемика.

5. Монолог.

151. Ішкі сөйлеу:

1. Мағынасы қарым-қатынастың нақты жағдайы арқасында түсінікті болатын сөйлеу.

2. Сөздерді айту қимылдарының жекелеген жақтарының әлсіреуі, түсуі.

3. Алдын-ала жоспарланған және бағдарламасы күні бұрын құрылған сөйлеу.

4. Тыңдаушының кезектегі сөз сөйлеуі, сөйлесушісімен сөз жарыстыру формасында өтеді.

5. Грамматикалық байланыстардың едәуір толық көрінуі.

152. Вербалды емес коммуникация механизмдерінің бірі:

1. Іс-әрекет.

2. Сөйлеу.

3. Диалог.

4. Ым-ишара.

5. Монолог.

153. Вербалды (сөздік) қарым-қатынас:

1. Кинесика.

2. Такесика.

3. Проксемика.

4. Пантомимика.

5. Ауызша сөйлеу.

154. С.Л. Рубинштейн концепциясы бойынша психологияның басты принципі:

1. Детерминизм.

2. Даму.

3. Генетикалық.

4. Сана және іс-әрекет бірлігі.

5. Объективтілік.

155. Тыңдаушының кезектегі сөз сөйлеуі, сөйлесушісімен сөз жарыстыру формасында өтеді:

1. Диалог.

2. Монолог.

3. Ішкі сөйлеу.

4. Жазбаша сөйлеу.

5. Эгоцентрлік сөйлеу.

156. Өзіндік жетілдіруді мақсат тұтатын адамдарды жоғары рухани тіршілік иесі ретінде қарастыратын психология бағыты:

1. Психоанализ.

2. Бихевиоризм.

3. Гештальт психология.

4. Гуманистік психология.

5. Транс персоналды психология.

157.Графикалық белгілер көмегімен вербалды қарым-қатынасқа түсу:

1. Ішкі сөйлеу.

2. Диалог.

3. Автономды сөйлеу.

4. Жазбаша сөйлеу.

5. Эгоцентрлік сөйлеу.

158. Эмоциялық негізімен ерекшеленетін қарым-қатынас түрі:

1. Ассоциация.

2. Тұлғааралық қатынастар.

3. Кооперация.

4. Қоғамдық қатынастар.

5. Рөлдік күтілім.

159. Адамдарды жақындастыратын, біріктіретін, ынтымақтастыққа, бірлескен іс-әрекетке ұмтылдыратын сезім:

1. Интеллектуалды.

2. Эстетикалық.

3. Конъюнктивті.

4. Дизъюнктивті.

5. Адамгершілік.

160. Адамдарды ажырататын, ынтымақтастықты тудырмайтын сезім:

1. Интеллектуалды.

2. Эстетикалық.

3. Конъюнктивті.

4. Дизъюнктивті.

5. Адамгершілік.

161. Қарым-қатынас қызметтерінің бірі:

1. Контактылы.

2. Тұлғааралық.

3. Қоғамдық.

4. Саяси.

5. Діни.

162. Қарым-қатынас қызметтерінің бірі:

1. Ақпараттық.

2. Тұлғааралық.

3. Қоғамдық.

4. Саяси.

5. Діни.

163. Қарым-қатынас қызметтерінің бірі:

1. Координациялаушы.

2. Тұлғааралық.

3. Қоғамдық.

4. Саяси.

5. Діни.

164. Қарым-қатынас қызметтерінің бірі:

1. Эмотивті.

2. Тұлғааралық.

3. Қоғамдық.

4. Саяси.

5. Діни.

165. Қарым-қатынас қызметтерінің бірі:

1. Ықпал ету.

2. Тұлғааралық.

3. Қоғамдық.

4. Саяси.

5. Діни.

166. Қарым-қатынас қызметтерінің бірі:

1. Қатынас орнату.

2. Тұлғааралық.

3. Қоғамдық.

4. Саяси.

5. Діни.

167. Қарым-қатынас құрылымының бірі:

1. Коммуникативті.

2. Тұлғааралық.

3. Қоғамдық.

4. Фасилитация.

5. Ингибация.

168. Қарым-қатынас қүрылымының бірі:

1. Интерактивті.

2. Ингибация.

3. Фасилитация.

4. Ассертивтілік.

5. Психикалық контакт.

169. Қарым-қатынас құрылымының бірі:

1. Перцептивті.

2. Тұлғааралық.

3. Қоғамдық.

4. Фасилитация.

5. Ингибация.

170. Коммуникация құралдары:

1. Вербалды, вербалды емес.

2. Ресми, ресми емес.

3. Ұйымдасқан, ұйымдаспаған.

4. Дәстүрлі, дәстүрлі емес.

5. Конструктивті, деструктивті.

171. Конфликт түрлері:

1. Вербалды, вербалды емес.

2. Ресми, ресми емес.

3. Ұйымдасқан, ұйымдаспаған.

4. Дәстүрлі, дәстүрлі емес.

5. Конструктивті, деструктивті.

172. Сөйлеуді толықтыру және коммуцникативті процесте серіктестің эмоциялық күйлерін жеткізу қызметін атқарады:

1. Вербалды коммуникация.

2. Вербалды емес коммуникация.

3. Имитация.

4. Идентификация.

5. Каузалды атрибуция.

173. Коммуникацияның оптико-кинетикалық жүйесі:

1. Ым-ишара, мимимка, пантомимика.

2. Эмпатия, симпатия, антипатия.

3. Аттракция, идентификация, имитация.

4. Рефлексия, идентификация, эмпатия.

5. Диалог, монолог, вербализация.

174. Вокализация (дауыс сапасы, оның диапазоны, үні) жүйесі:

1. Экстралингвистика.

2. Паралингвистика.

3. Экспрессия.

4. Проксемика.

5. Ореол эффектісі.

175. Сөйлеудегі үзілістер (жөтелу, жылау, күлу т.б.):

1. Экстралингвистика.

2. Паралингвистика.

3. Экспрессия.

4. Проксемика.

5. Ореол эффектісі.

176. Іс-әрекет құрылымының бірі:

1. Психофизиологиялық қызметтер.

2. Ойын.

3. Оқу.

4. Еңбек.

5. Дағды.

177. Іс-әрекет құрылымының бірі:

1. Оқу.

2. Ойын.

3. Еңбек.

4. Ептілік.

5. Әрекет.

178. Іс-әрекет құрылымының бірі:

1. Оқу.

2. Ойын.

3. Еңбек.

4. Ептілік.

5. Операция.

179. Тұлға құрылымы:

1. Темперамент, мінез, қабілет, бағыттылық.

2. Сенім, дүниетаным, мотив.

3. Зейін, қабылдау, ойлау, ес, түйсіну.

4. Эмоционалдық, сезгіштік, реактивтілік.

5. Экстравертивтілік, интровертивтілік, пластикалылық, ебедейсіздік.

180. Адамды тұлға ретінде сипаттайтын қасиеттер:

1. Білімділік, тәжірибелік, жеке көзқарас.

2. Жасы.

3. Музыкалық қабілет.

4. Жағымды дауыс.

5. Дене бітімі.

181. Организмнің ішкі ортасының және өмірдің сыртқы жағдайының талаптарын бейнелейді:

1. Қажеттілік.

2. Сенім.

3. Талғам.

4. Мотив.

5. Қызығу.

182. Қоршаған ортаға деген көзқарастар жүйесі:

1. Идеал..

2. Қызығу.

3. Сенім.

4. Дүниетаным.

5. Бейімділік.

183. Белгілі бір биологиялық қасиеттер иесі:

1. Тұлға.

2. Индивид.

3. Субъект.

4. Персонал.

5. Пациент.

184. Қайталанбас ерекшеліктермен ерекшеленетін тұлға қасиеті:

1. Даралық.

2. Бейімділік.

3. Қабілет.

4. Талант.

5. Дарындылық.

185. Адамның түрлі іс-әрекеттегі табыстылығын анықтайтын адамның жеке тұрақты қасиеттерінің бірі:

1. Қабілет.

2. Бейімділік.

3. Аттракция.

4. Ассертивтілік.

5. Данышпандылық.

186. Адамның психикалық процестерінің динамикалық сипаттамасы:

1. Мінез.

2. Қабілет.

3. Темперамент.

4. Бейімділік.

5. Даралық.

187. Тұлғаның биоәлеуметтік иерархиялық құрылымын жасаған:

1. К.К. Платонов.

2. А.Н.Леонтьев.

3. Л.И. Божович.

4. Л.С. Выготский.

5. Смирнов А.А.

188. К.К. Платонов бойынша тұлға құрылымы:

1. Бағыттылық, тәжірибе, бейнелеу формасы, темперамент.

2. Индивид, іс-әрекет субъектісі, тұлға, даралық.

3. Реактивтілік, пластикалылық, ебедейсіздік, эмоционалдылық.

4. Экстравертивтілік, интровертивтілік, нейротивтілік, амбиваленттілік.

5. Физиологиялық, әлеуметтік, когнитивті, эмоциялық.

189. Э.Эриксонның тұлғаның даму кезеңдерін бөлуде қолданған принцип:

1. Детерминизм.

2. Эпигенетикалық.

3. Реалдылық.

4. Сана және іс-әрекет бірлігі

5. Даму.

190. Индивидтің әлеуметтік тәжірибелерді меңгеруі:

1. Адаптация.

2. Әлеуметтену.

3. Интеграция.

4. Ресоциализация.

5. Индивидуализация.

191. И.П.Павлов бойынша нерв жүйесінің туа біткен ерекшеліктері:

1. Генотип.

2. Фенотип.

3. Деградация.

4. Дезадаптация.

5. Деморфизм.

192. Әлеуметтік қатынастар мен саналы іс-әрекеттің субъектісі ретіндегі индивид:

1. Адам.

2. Субъект.

3. Индивид.

4. Тұлға.

5. Персонал.

193. Индивид – бұл ...

1. Биологиялық түрдің өкілі, жекелеген табиғи тіршілік иесі.

2. «Меннің» рефлексивті бейнесі.

3. Басшылық қызметін атқарушы топ мүшесі.

4. Творчестволық субъект.

5. Қоғамдық қатынастар субъектісі.

194. Әлеуметтік факторларға байланысты тұлғалық қасиет – бұл:

1. Музыкалық қабілеті.

2. Көру өткірлігі.

3. Рефлекстер.

4. Құндылық бағдарлар.

5. Инстинктер.

195. З. Фрейд бойынша тұлға құрылымы:

1. «Ид», «Эго» және «Супер эго».

2. Қабілет, темперамент, мінез.

3. Дүниетаным, сенімдер, қызығулар.

4. Қажеттілік, мотивтер.

5. Бағыттылық.

196. Жеке адамның объектіге, оның өмірлік мәні мен эмоциялық тартымдылық күшіне қарай таңдамалы қатынасы.

1. Мотив.

2. Қажеттілік.

3. Бейімділік.

4. Қызығу.

5. Сенім.

197. Табиғат, қоғам туралы білімдермен адамзат ақыл-ойының даму жөніндегі көзқарастар жүйесі.

1. Инстинкт.

2. Темперамент.

3. Нышан.

4. Дүниетаным.

5. Нерв жүйесі типі.

198. Психикалық дамудың әлеуметтік факторлары:

1. Жоғары нерв әрекетінің типі.

2. Нышан.

3. Көз бен шаш түсі.

4. Организм құрылымы.

5. Оқыту және тәрбиелеу, үлкендермен қарым-қатынас.

199. Қажеттілік, мотив және мақсат жиынтығы:

1. Тұлға құрылымы.

2. Мотивациялық сфера.

3. Иерархия.

4. Құндылық бағдар.

5. Бағыттылық.

200. Адамды түрлі іс-әрекетке итермелейтін себеп:

1. Мотив.

2. Қажеттілік.

3. Әрекет.

4. Мақсат.

5. Ой.

201. Темпераменттің негізін салған (5 ғ.) грек дәрігері: