15.1.2: De informatieverwerkingstheorie: geleidelijke veranderingen in vermogens:

• Informatieverwerkingstheorie: Theorie die verklaringen probeert te geven voor de manier waarop mensen informatie opnemen, gebruiken & opslaan.

• In tegenstelling tot Piagets visie dat de groei van de cognitieve vermogens van adolescenten zich in stadia-achtige spurts voltrekt, spreekt de informatieverwerkingstheorie van geleidelijke veranderingen in het vermogen om informatie op te nemen, te gebruiken en op te slaan

• K enmerken verdere progressie:

  • Geheugencapaciteit

  • Aandacht beter verdelen

  • Abstract – hypothetisch denken

  • K ennis

  • Strategieën

    • Cfr. vorige lesbeurt.

 Gaat niet uit van kwalitatieve maar van kwantitatieve verandering.

• beter en meer onthouden. (ongeveer zeven chuncks, in de lagere school was dit maar 2)

• Inhiberen van bepaalde responsen (frontale kwab) zoals bijvoorbeeld studeren met afleidingen (muziek, gsm, ...)

• Ook door meer ervaring naast betere hersencapaciteit.

• Verklaring:

  • Metacognitie: De kennis die mensen hebben van hun eigen denkprocessen en hun vermogens om hun cognitie te monitoren.

  • Metacognitie:

    • M etacognitieve kennis:

• Is kennis over het cognitief functioneren van mensen in het algemeen en van zichzelf in het bijzonder.

• Metacognitieve vaardigheden:

• Is het zelfregulatiestragegieën die betrekking hebben op het plannen, op-de-voet-volgen, bijsturen en controleren van de eigen cognitieve processen.

 Begrijpen – beheersen

 Maar ook: egocentrisme.

• Kennis: bv. Wetende dat wanneer je wiskunde leert je drie dagen nodig hebt om te studeren. Weten dat je voor Frans vijf dagen nodig zal hebben. Weten dat je dus beter bent in Wiskunde dan in Frans.

• Vaardigheden: Vaardigheden om de cognitieve processen te sturen. Bv. Planningsvaardigheden, hoe je zaken moet herhalen om beter te studeren, ...

• Hierdoor ziet men dat studenten beter begrip zullen krijgen van leerstof en het ook beter begrijpen. Nadeel is egocentrisme. Ze worden zich heel erg bewust van zichzelf, ze worden het middelpunt van al hun aandacht in de adolescentie. Ze denken dat ze het middelpunt zijn van iedereens universum.

15.1.3: De adolescent als het middelpunt van het universum:

• Adolescenten: empathie/inlevingsvermogen.

  • Toch: egocentrisme.

    • Gevolgen:

(a) Kritische houding.

(b) Geen kritiek verdragen.

(c) Snel commentaar.

 Egocentrisme: Een toestand waarbij het eigen ik in het middelpunt staat en waarin de wereld puur vanuit de eigen invalshoek wordt bezien.

• 2 vormen:

  1. Imaginair publiek:

• Fictieve toeschouwers

• Alle blikken zijn gericht op de adolescent

• Imaginair publiek: Fictieve toeschouwers die net zo veel aandacht aan het gedrag van een adolescent besteden als hij of zij aan zichzelf.

1. Persoonlijke fabel:

• Persoonlijke fabel: De overtuiging van sommigen adolescenten dat wat er met hen gebeurt uniek en bijzonder is en bij niemand anders gebeurt.

• Uniek

• Gevolg:

• Onbegrip – eenzaamheid

• Gevoel van onsterfelijkheid

• Jouw gedachte is de juiste die van andere niet. Uit zich in twee vormen:

1. bv. Struikelen wanneer je voorbij een groep jonge mensen passeert die op een terras zitten. Bv, mega puist op je gezicht en denken dat iedereen dat ziet, Bv, littekens, omdat ik er mee bezig ben denk ik dat anderen even kritisch denken over zichzelf. 1. zorgt voor veel schaamte.

2. Jongeren denken dat ze uniek zijn in hun gedachten en gevoelens.. Je denkt dat niemand anders zich ooit al zo gevoeld heeft of zo denkt. Gevolg: gevoel van eenzaamheid, depressieve gevoelens, ... Bv. Uiting in dagboeken nadat je naar je kamer bent gestormd omdat niemand je begrijpt.

• onbegrip + eenzaamheid.

• onsterfelijkheid (vooral jongens) : mannen denken ‘dat zal mij toch niet overkomen’, voedt risicovol gedrag.

• Egocentrisme lost op door:

• Contact met leeftijdsgenoten

  • Imaginair publiek

• Vrienden

  • Persoonlijke fabel

 Men beweert 20 jaar, maar kan volgens docente doorlopen tot 25 a 26 jaar.