- •2.Взаимодействие авиационных и наземных служб.
- •4, 64 Организация охраны лесов от пожаров.
- •8. Прафiлактычныя сельскагаспадарчыя выпальваннi
- •18. Патрабаваннi да арганiзацыi работ на забруджаных радыенуклiдамi тэрыторыях
- •19. Рэгламентацыя работы лесапажарных службау па умовах надвор'я.
- •20. Лесапажарнае абсталяванне I сродкi тушэння
- •22. Супрацьпажарнае уладкаванне лясных тэрыторый.
- •24. Мiграцыя радыенуклiдаў у глебе
- •26, 50 77. Способы выявления лесных пожаров с помощью авиации и спутников Земли.
- •27. Знiжэнне ўтрымання радыенуклiдаў у лясной I сельскагаспадарчай прадукцыi
- •28. Класіфікацыя лясных пажарау (па паутаральнасці і інтэнсіунасті)
- •30 Назапашванне радыенуклiдаў I ўздзеянне iанiзуючага выпраменьвання на лясную фауну
- •31Асноуныя заканадаучыя I нарматыуна-тэхшчныя дакументы па ахове лясоу ад пажарау.
- •33. Радыеадчувальнасць асноуных кампанентау лясных бгягеацэнозау.
- •34,73Прычыны лясных пажарау IIX класіфкацыя.
- •35. Тактыка I тэхніка тушэння буйных I плямістых пажарау.
- •37. Лясная піралогіяi яе асноуныя заданы на сучасным этапе.
- •38. Тактыка I тэхніка тушэння нізавых пажарау вадой I растворамі
- •39. Геаграфізм лясных пажарау I лесапажарнае раянаванне.
- •40,84 Сучаснае становшча аховы лясоу ад пажарау у сумежных краінах.
- •42. Занальнае раяніраванне забруджаных радыенуклщамі лясоу.
- •43. Арганізацыя сувязіпры выяуленніi тушэнні лясных пажрау.
- •44,89 Прафілактычныя выпальванні у лясах I методыка IX правядзення
- •45. Санітарна-гігіенічныя патрабаванні да машын, механізмау I транспартных сродкау у зонах радыяцыйнага забруджвання.
- •46.Праблемы аховы лясоу ад пажарау IIX вырашэнне.
- •47.Агонь як экалагічны фактар.
- •48. Класіфікацыя гарэльнікау I змена парод на IX.
- •49. Паняцце аб лясным пажары. Лясны пажар як сістэма.
- •51. Тэхніка бяспекі пры тушэнні лясных пажарау выбуховым метадам I пры выкарыстанш xiммічныxрэчывау.
- •52. 59 Мерапрыемтвы па перасцярозе узшкнення I распаусюджвання лясных пажарау.
- •53. Пункты пажарнага швентару, IX размяшчэнне I аснашчальнасць.
- •56,79Паняцце аб лесапажарнай стратэгіі, тактыцы I тэхнщы тушэння лясных пажарау.
- •57. Прыродны радыяцыйны фон. Тэхнагенныя крынiцы забруджвання навакольнага асяроддзя
- •58. Гiсторыя лясной радыеэкалогii
- •60. Асаблiвасцi лясных бiягеацэнозаў як аб'ектаў радыяцыйнага забруджвання
- •61 Пирологическая характеристика лгм
- •59,62 Мероприятия по снижению пожарной опасности в лесах
- •63. Тактика и техника тушения пожаров в горах.
- •65. Условия возникновения и развития лесных пожаров.
- •69. Ахова лясоў ад пажараў
- •70 Сiлы I сродкi пажаратушэння
- •78. Фактары, якія ўплываюць на радыеадчувальнасць і радыеўстойлівасць раслін
- •80. Выяуленне лясных пажарау з назіральных пунктау, выкарыстане тэле-I відэатэхнікі пры выяуленні лясных пажарау.
- •85.. Тактычныя часткі ляснога пажарау IIX вызначэнне.
- •86. Уплыу лясных пажарау на фiзiкa-xiмiчныя уласцівасці г.
- •87. Вядзенне паляунічай гаспдаркі на забруджаных радыенуклідамі тэрыторыях.
- •88. Лясныя гаручыя матэрыялы IIX класіфікацыя.
8. Прафiлактычныя сельскагаспадарчыя выпальваннi
У сельскай гаспадарцы прафiлактычныя выпальваннi выкарыстоўваюцца для знiшчэння адмерлай травы, iржэўнiку iiншых арганiчных рэшткаў, якiя перашкаджаюць правядзенню сельскагаспадарчых работ. Адной з умоў правядзення такiх выпальванняў з'яўляецца поўнае выключэнне магчымасцi ўзнiкнення ляснога пажару. Гэтыя плошчы павiнны быць адмежаваны ад лесу шырокiмi дарогамi, мiнералiзаванымi палосамi, раллёй або воднымi прасторамi.
Тое, што цяпер называецца сельскагаспадарчым выпальваннем - гэта звычайныя пажары - лугавыя, палявыя з некiруемым распаўсюджваннем гарэння. Сельскагаспадарчыя выпальваннi павiнны праводзiцца ў арганiзаваным парадку ў тэрмiн узгоднены з органамi лясной гаспадаркi. Найбольш бяспечным перыядам iх правядзення з'яўляецца восень або ранняя вясна пры I або II класе пажарнай небяспекi па ўмовах надвор'я. Выпальванне неабходна праводзiць яго брыгадай з шасцi чалавек, забяспечанай ранцавымi апырсквальнiкамi, рыдлёўкамi, сякерамi, вёдрамi, запальнымi апаратамi. Перад правядзеннем выпальвання брыгадзiр павiнен старанна агледзець перыферыю плошчы i намецiць трасу адпалу вакол усёй выпальваемай плошчы. Яна павiнна пралягаць па чыстых без кустоўя месцах. У выпадку неабходнасцi траса павiнна быць ачышчана ад буралому i кустоўя ў выглядзе паласы шырынёй 2 м. Гаручыя матэрыялы з паласы выдаляюцца за межы выпальваемай плошчы. Члены брыгады да выпальвання павiнны падрыхтаваць дрэўцы (венiкi) для захлiствання беражка адпалу i разнесцiiх па трасе адпалу.
Выпальванне пачынаюць з падветранага боку ўчастка ў адным месцы, затым члены брыгады дзеляцца на два звяны, якiя расходзяцца ў супрацьлеглыя бакi па трасе і ахоплiваюць выпальваемую плошчу з абодвух бакоў. Уперадзе звяна iдзе рабочы з запальным апаратам, за iм на некаторай адлегласцi - першы пажарны, якi захлiствае знешнюю паласу агню адпалу, а на адлегласцi каля 50 м ад яго iдзе другi пажарны i датушвае яе. Пры выпальваннi неабходна сачыць, каб не ўзнiклi загараннi ад iскраў, якiя пералятаюць праз паласу адпалу. Пасля таго, як на падветраным баку ўчастка выгарыць паласа адпалу шырынёй 10 м, можна рабiць запальванне i на самiм участку.
Пасля заканчэння выпальвання члены брыгады павiнны старанна агледзець мяжу выпальваемага ўчастка, раскапаць i залiць вадой усе тлеючыя ачагi. У абавязковым парадку назiранне за выпаленай плошчай павiнна весцiся да захаду сонца, а ў наступныя трое сутак з 11 да 16 гадзiн.
Пры такой арганiзацыi работ агонь выпальвання нiколi не нанясе шкоды лясной гаспадарцы.
17. Тэхніха бяспекі пры тушэнш розных відау лясных пажарау.
Тушильщикам и организаторам тушения необходимо знать и неукоснительно соблюдать правила ТБ при выполнении противопожарных мероприятий и тушении лесных пожаров.
Перед началом работ по тушению лесных пожаров все работники должны быть ознакомлены с порядком проведения этих работ и правилами ТБ.
Доставка рабочих к месту пожаров и обратно автотранспортом должна проводиться в соответствии с действующими ПДД и Правилами по ТБ.
Работники лесной охраны, участвующие в тушении пожаров, должны обеспечиваться средствами индивидуальной защиты: рукавицами, респираторами, спецодеждой, спецобувью.
Наиболее типичными травмами при тушении кромки низовых пожаров захлестыванием являются травмы глаз, ног и рук. Для обеспечения защиты от них необходимо обеспечивать рабочих очками и не допускать к тушению работников, не имеющих навыков тушения. Между тушильщиками должна сохраняться дистанция не менее 3 м.
При тушении пожаров водой, растворами химических веществ, пенами, суспензиями и эммульсиями случаи травматизма наблюдаются в результате нарушения правил пожарной безопасности и правил эксплуатации при работе с мотопомпами, автоцистернами и другими механизмами.
При тушении верховых и сильной интенсивности низовых пожаров отжигом пуск огня разрешается только после завершения создания опорной полосы и уверенности в том, что между полосой и кромкой пожара нет людей. За опорной полосой организуется патрулирование для предупреждения возможных новых очагов горения.
К работе с зажигательными аппаратами допускаются только рабочие, прошедшие специальное обучение.
При определении контура торфяного пожара необходимо использовать тепловые детекторы или шесты длиной 3,0-3,5 м. В последнем случае о наличии горения свидетельствует дым, выходящий из проделанного шестом отверстия. По границе распространения пожара устанавливаются вешки. Заходить за границу распространения пожара запрещается. Тушение торфяных пожаров необходимо начинать с наветреной стороны, чтобы избежать отравления угарным газом и поражения рабочих выбросами пара.
Каждая бригада, помимо средств тушения, спецодежды, защитных касок и респираторов для работающих непосредственно на кромке пожара, обеспечивается аптечкой. Каждый тушильщик должен иметь фляжки с водой. К месту пожара в закрытой таре должна доставляться вода из расчета 5-6 литров на одного тушильщика в сутки. Покидать место работы на пожаре без уважительных причин и без разрешения руководителя работ не разрешается. При ожоге, ранении, отравлении дымом пострадавшие немедленно отправляются в медицинское учреждение или им оказывается помощь на месте.
В случае внезапного изменения ситуации и возникновения опасности для жизни решение об уходе принимает бригадир. При прорыве пожара или окружении огнем вывод рабочих с опасного участка осуществляется по заранее намеченным маршрутам. Если пути отхода перекрыты огнем, рекомендуется переждать проход фронта огня в каком-либо убежище и отходить в уже пройденную огнем зону, где самое слабое тепловое излучение.
