39. Геаграфізм лясных пажарау I лесапажарнае раянаванне.

Лесные пожары, как и лес, рассматриваются как явление географическое. По мнению И.С. Мелехова, географизм пожаров проявляется: 1) в разной степени опасности их возникновения и воздействия на лесные биогеоценозы в различных регионах; 2) в сезонной горимости лесов и продолжительности пожароопасных сезонов; 3) в разной горимости лесов из-за неодинаковой плотности населения и характера его деятельности; 4) в географических особенностях самих лесов; 5) в различных послепожарных изменениях в лесах разных регионов и т.д.

Продолжительность пожароопасных сезонов в Беларуси увеличивается с севера на юг. В северной части республики на 55° северной широты средняя продолжительность пожароопасного сезона составляет 142 дня, а в южной - 179 дней.

40,84 Сучаснае становшча аховы лясоу ад пажарау у сумежных краінах.

Число ЛП и размер, пройде­нной площади, колебл-ся в широких пределах и зависит:

От освоен-сти тер-и;

Значения лесных ресу­рсов в экономике страны;

Уровня развития тех­нической оснащ-сти охраны лесов.

По данным Фуряева (1996) S_ЛП в США 1 –5 млн. га. Ежегодно правительство США на охрану лесов выде­ляет 500 млн. $, ущерб от ЛП – 1,5 млрд. $. В странах За­падной Европы высокой го­римостью отлич-ся леса Ис­пании, Бельгии, Германии, Франции (0,2% от S покры­той лесом). В Швейцарии, Швеции, Финляндии 0,004 – 0,015% Sпокрытой лесом проходит ЛП. S_средн. одного ЛП до 20 га.

42. Занальнае раяніраванне забруджаных радыенуклщамі лясоу.

У залежнасцi ад шчыльнасцi забруджвання глебы радыенуклiдамi i ступенi ўздзеяння (велiчынi эфектыўнай эквiвалентнай дозы) радыяцыi на чалавека, забруджаныя тэрыторыi адносяцца да наступных зон:

1 –зона пражывання з перыядычным радыяцыйным кантролем. Шчыльнасць забруджвання глебы ¹³⁷Cs ад 1 да 5 Кi/км², або ⁹⁰Sr ад 0,15 да 0,5 Кi/км², або ²³⁸Pu, ²³⁹Pu, ²⁴⁰Puад 0,01 да 0,02 Кi/км². Сярэднегадавая эквiвалентная доза апраменьвання насельнiцтва ў такіх умовах не павiнна перавышаць 1 мЗв (0,1 бэр) у год. У межах гэтай зоны выдзелены падзона А (шчыльнасць забруджвання глебы ¹³⁷Cs 1–2Кi/км²) i падзона Б (2–5 Кi/км²). Выдзяленне падзон абумоўлена неабходнасцю больш дэталёвай рэгламентацыi лесагаспадарчай дзейнасцi i забеспячэння бяспекi работнiкаў лесу i насельнiцтва, выканання асобных вiдаў работ, атрымання прадукцыi лясной гаспадаркi або рэкрэацыйных паслуг.

2 –зона з правам на адсяленне. Шчыльнасць забруджвання па ¹³⁷Cs ад 5 да 15 Кi/км², або па ⁹⁰Sr– ад 0,5 да 2Кi/км², або па ²³⁸Pu, ²³⁹Pu, ²⁴⁰Puад 0,02 да 0,05 Кi/км². Сярэднегадавая эфектыўная эквiвалентная доза апраменьвання чалавека можа перавышаць (натуральны i тэхнагенны фон) 1 мЗв (0,1 бэр).

3 –зона далейшага адсялення. Сюды адносяцца тэрыторыi са шчыльнасцю забруджвання глебы ¹³⁷Cs ад 15 да 40 Кi/км², або ⁹⁰Sr ад 2 да 3 Кi/км², або ²³⁸Pu, ²³⁹Pu, ²⁴⁰Puад 0,05 да 0,1 Кi/км². Сярэднегадавая эфектыўная эквiвалентная доза апраменьвання чалавека на гэтых тэрыторыях можа перавышаць 5 мЗв (0,5 бэр) у год.

4 –зона першачарговага адсялення. Шчыльнасць забруджвання глебы ¹³⁷Cs 40 Кi/км² i больш, або ⁹⁰Sr 3 Кi/км² i больш, або Pu 0,1 Кi/км² i больш.

5 –зона эвакуацыi. 30-кіламетровая зона i тэрыторыя, з якой праведзена дадатковае адсяленне ў сувязi з забруджваннем глебы ⁹⁰Sr звыш 3 Кi/км² i ²³⁸Pu, ²³⁹Pu, ²⁴⁰Puзвыш за 0,1 Кi/км².

Размеркаванне тэрыторыi лесагаспадарчых прадпрыемстваў на зоны ажыццяўляецца адпаведна з картамi -здымкi. Аднясенне кварталаў лясных угоддзяў да адпаведнай зоны праводзiцца службай радыяцыйнай бяспекi лесагаспадарчых тэрытарыяльных аб'яднанняў i мiнiстэрства ў залежнасцi ад значэння паказчыкаў шчыльнасцi радыяцыйнага забруджвання або магутнасцi экспазiцыйнай дозы. Абмежаваннi, якiя ўводзяцца для кожнай папярэдняй зоны, распаўсюджваюцца i на ўсе наступныя.