Добавил:
Upload Опубликованный материал нарушает ваши авторские права? Сообщите нам.
Вуз: Предмет: Файл:
Лекция МП каз01.doc
Скачиваний:
5
Добавлен:
01.07.2025
Размер:
1.67 Mб
Скачать

Ұсынылған әдебиеттер:

  1. Бабурин С.Н. Территория государства. Правовые и геополитические проблемы. М. 1997.

  2. Голицин В.В. Антарктика: тенденции развития режима. М. 1989.

  3. Клименко Б.М. Государственная территория: вопросы теории и практики международного права. М. 1974.

  4. Клименко Б.М. Мирное решение территориальных споров. М. 1982.

  5. Корбут Л.В., Баскин Ю.А. Международно-правовой режим рек. История и современность. М. 1987.

  6. Клименко Б.М., Ушаков Н.А. Нерушимость границ – условие международного мира. М. 1975.

17.Халықаралық әуе құқығы Жоспары:

  1. Халықаралық әуе құқығының дамуы, түсінігі, қайнар көзі

  2. Халықаралық әуе құқығының негізгі қағидалары

  3. Мемлекеттік аумақта ұшу ережелері

  4. Халықаралық әуе кеңістігінде ұшу ережелері

  5. Халықаралық әуе хабарландыруының құқықтық реттелуі

  6. Әуе кемесінің құқықтық мәртебесі

  7. Халықаралық әуе құқығындағы жауапкершілік

  8. Азаматтық авиация бойынша халықаралық ұйым(ИКАО)

20-ғасырдың басында әуе кеңістігінің заңдылық табиғаты мен әуе кеңістігін иеленудің құқықтық шегі туралы мәселелер көптеп қарастырылды. Сол кезде бұл туралы екі теория пайда болды. Ол “ауа еркіндігі” мен әуе кеңістіктің мемлекеттік егемендігі туралы теориялар. “Ауа еркіндігі” туралы теория француз ғалымы П.Фошильдікі, екінші теория голландық ғалым Лайкламе Найхольттікі. Осы ғылыми жетістіктердің негізінде әуе кеңістігін құқықтық реттеу туралы көптеген конвенциялар пайда болды.Әуе кеңестігін халықаралық құқықтық реттеу өз бастамасын 1919 жылғы әуе навигациясы туралы Париж конвенциясынан алады. Онда құрлық пен су аймақтары жататын әуе кеңістігін мемлекеттің егемендігі қағидасын бекітті. Әуе кеңістігінің құқықтық режимінің ғылыми талқылау проблемасының нәтижесінде 1919 жылы Париж конвенциясы қабылданды. Бірақ бұл конвенцияның өз кемшіліктері де болды. Олардың ең негізгісі халықаралық әуе хабарландыруындағы еркін ұшу мәселелерін қамтамасыз ету. Әуе көлігінің дамуымен және оны тек қана қозғалу үшін емес және коммерциялық мақсаттармен алып жүруді жүзеге асыратын басқа да (1919 жылғы Париж конвенциясынан басқа) халықаралық құқықтық актілер қабылданды. Оның ішінде 1928 жылғы коммерциялық авиация туралы Панаамерикалық конвенция қабылданды.

Әуе көлігінің қызметін құқықтық реттеуі екінші дүниежүзілік соғыс уақытша тоқтатты. Бірақ 1944 жылы АҚШ-тың инициативасымен Чикагода 1919 жылғы Париж конвенциясының орнына жаңа конвенцияны талқылау үшін халықаралық конвенция шақырылды. Осы 1944 жылғы Чикагода Азаматтық авиация жөніндегі Чикаго конвенциясы қабылданды сонымен қатар осы конвенцияның нәтижесінде келесі негізгі құжаттар қабылданды: Олар конвенцияның шешуші актісі, халықаралық транзиттік әуе хабарландыру туралы келісім және халықаралық әуе көлігі туралы келісім.

Әуе кемелерінің коммерциялық қызметіне келетін болсақ, мысалы, жолаушыларды,жүктер мен поштаны тасымалдауға байланысты,онда Чикаго конвенциясының қорытынды актісінде бұл мәселелер екіжақты келісімдер арқылы реттелетіндігі шешілді.

1959 жылы азаматтық авиация Еуропалық конвенциясы Страсбургский типтік деп аталатын “Әкімшілік және техникалық мінезді типтік ереже” қабылдады.

Көптеген мемлекеттер өздерінің аумағының әуе құқығының құқықтық режимді қоятын әуе кеңістігіне мемлекеттік егемендігі қағидасына қатысты арнайы заңдар қабылдады. Осылай халықаралық актілермен ұлттық заңдылық пайда болады.

1991 жылы ТМД елдері әуе кеңістігін ортақ пайдалану мен азаматтық авиация туралы келісім шартқа отырды. Ал 1993 жылы осы мемлекеттер арасында арнайы тағайындалған әуе кемелерін ұшыру туралы келісім шарт жасалды. 1996 жылы ТМД құрамына мүше мемлекеттер әуе кеңістігін қорғау туралы конвенция қабылдады, Қазақстан Республикасы 1995 жыл 20 желтоқсанда ҚР Президентінің заңды күші бар Жарлығы “ ҚР авиациясының қызметі және әуе кеңістігін пайдалану “бойынша қабылданды, осы Жарлықтың ішінде халықаралық ұшу жөніндегі арнайы бөлім бар.

Жалпы халықаралық әуе құқығының түсінігіне келетін болсақ , ешқандай халықаралық шарттарда нақты түсініктеме берілмеген, өйткені алдын ала әуе құқығы ішкі мемлекеттік мәселерге жататын, қазіргі жағдайда халықаралық қатнастар ұлғайған жағдайда халықаралық әуе құқығының маңызы өте зор деп айтуға болады.

Халықаралық әуе құқығы - әуе кеңістігін, оның анықтаушы құқықтық режимін қолданумен байланысты халықаралық субъектілірдің арасынадағы қатынастарды реттейтін арнайы қағидалар мен нормалардың жиынтығынан тұратын халықаралық құқық бөлімі.

Бірінші топтың нормалары халықаралық қозғалысты реттейді. Әуе кеңістігінің режимі және халықаралық ұшулар.

Екінші- әуе көлігінің коммерциялық қызметін,халықаралық хаьарландыруды реттейді.

Халықаралық әуе құқығы –халықаралық әуе хабарландыруды жүзеге асыру және олардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету мақсатымен әуе кеңістігін қолданумен байланысты халықаралық субъектілірдің арасындағы қатынастарды реттейтін халықаралық субъектілірдің арасындағы қатынастарды реттейтін халықаралық құқықтың саласы.

Әуе кеңістігінің өзін екі түрге бөлуге болады:

  1. Егеменді әуе кеңестігі

  2. Халықаралық әуе кеңістігі