Nafilə Namazlarının Evdə Qılınmasının Müstəhəb Olması Və Məsciddə Qılınmasının İcazəli Olması

حديث ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: اجْعَلُوا فِي بُيُوتِكُمْ مِنْ صَلاَتِكُمْ وَلاَ تَتَّخِذُوهَا قُبُورًا

445. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Namazlarınızın bir qis­mini öz evlərinizdə qılın, onları qəbirlərə çevirməyin.” (Buxari 432, 1187, Muslim 777/208, 1856, 1857)

حديث أَبِي مُوسى رضي الله عنه، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَثَلُ الَّذِي يَذْكُرُ رَبَّهُ وَالَّذِي لاَ يَذْكُرُ مَثَلُ الْحَيِّ وَالْمَيِّتِ

446. Əbu Musa  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Rəbbini yad edənlə yad etməyən kimsənin misalı diri ilə ölünün misalına bənzəyir.” (Buxari 6407, Muslim 779/211, 1859)

حديث زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ حُجْزَةً، مِنْ حَصِيرٍ، في رَمَضَانَ، فَصَلَّى فِيهَا لَيَالِيَ، فَصَلَّى بِصَلاَتِهِ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ، فَلَمَّا عَلِمَ بِهِمْ جَعَلَ يَقْعُدُ، فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ، فَقَالَ: قَدْ عَرَفْتُ الَّذِي رَأَيْتُ مِنْ صَنِيعِكُمْ، فَصَلُّوا أَيُّهَا النَّاسُ فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ أَفْضَلَ الصَّلاَةِ صَلاَةُ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ إِلاَّ الْمَكْتُوبَة

447. Zeyd İbn Sabit  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  ramazan ayında özü üçün hücrə düzəltdi (həsrdən çadır) və bir neçə gecə orada namaz qıldı. Əshabələrindən bir qismi ona qoşulub bu namazı qılmağa başladı. O, bunu biləndə (evində) oturub (namaza çıxmadı). Sonra onların yanına gəlib dedi: “Mən sizin nə etdiyinizi başa düşürəm. Ancaq ey insanlar, öz evlərinizdə namaz qılın. Çünki fərz namazlarından başqa ən fəzilətli namaz insanın öz evində qıldığı namazdır.” (Buxari 731, Muslim 781/213, 1861)

أمر من نعس في صلاته أو استعجم عليه القرآن أو الذكر بأن يرقد أو يقعد حتى يذهب عنه ذلك

Namazda Yuxulayan, Quran Oxumaqdan, Dua Etməkdən Aciz Qalana, Bu Hal Ondan Gedənə Qədər Yatmasının Və Ya Oturmasının Əmr Edilməsi

حديث أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رضي الله عنه، قَالَ: دَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا حَبْلٌ مَمْدُودٌ بَيْنَ السَّارِيَتَيْنِ؛ فَقَالَ: مَا هذَا الْحَبْلُ قَالُوا: هذَا حَبْلٌ لِزَيْنَبَ، فَإِذَا فَتَرَتْ تَعَلَّقَت فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لاَحُلُّوهُ، لِيُصَلِّ أَحَدُكُمْ نَشَاطَهُ، فَإِذَا فَتَرَ فَلْيَقْعُدْ

448. Ənəs İbn Malik  demişdir: “(Bir dəfə) Peyğəmbər  (məscidə) daxil olub, iki dirək arasında çəkilmiş bir ip gördü və: “Bu nə ipdir” deyə soruşdu. (Oradakılar): “Bu, Zeynəbin ipidir, (namaz qılıb) yorulduqda, ondan tutur” dedilər. Peyğəmbər: “Yox, açın onu! Biriniz özünü gümrah hiss etdikcə namazını qılsın, yorulduqda isə otursun.” (Buxari 1150, Muslim 784/219, 1867)

حديث عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا امْرَأَةٌ، قَالَ: مَنْ هذِهِ قَالَتْ: فُلاَنَةُ، تَذْكُرُ مِنْ صَلاَتِهَا، قَالَ: مَهْ عَلَيْكُمْ بِمَا تُطِيقُونَ، فَوَاللهِ لاَ يَمَلُّ اللهُ حَتَّى تَمَلُّوا وَكَانَ أَحَبَّ الدِّينِ إِلَيْهِ مَا دَاوَمَ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ

449. Aişə  rəvayət edir ki, yanında bir qadın olarkən Peyğəmbər  içəri daxil olub: “Bu kimdir?” deyə soruşdu. (Aişə): “Filankəsdir” deyib, onun namaz qılmağından danışdı. Peyğəmbər: “Bəsdir, siz bacardığınızı yerinə ye­tirməlisiniz. Vallahi, siz usanmadıqca, Allah usanmaz.” Aişə: “Allah üçün ibadətlərin ən sevimlisi o əməldir ki, insan onu davamlı yerinə yetirir.” (Buxari 43, Muslim 785/221, 1870)

حديث عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلْيَرْقُدْ حَتَّى يَذْهَبَ عَنْهُ النَّوْمُ، فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا صَلَّى وَهُوَ نَاعِسٌ لاَ يَدْرِي لَعَلَّهُ يَسْتَغْفِرُ فَيَسُب نَفْسَهُ

450. Aişə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Sizdən biriniz namaz qılarkən mürgüləyərsə, qoy yuxusu dağılıb gedincəyədək yatsın. Çünki o, yuxuladığı halda namaz qıldığı zaman ola bilər ki, heç özü də bilmədən bağışlanma diləmək əvəzinə özünü söysün.” (Buxari 212, Muslim 786/222, 1871)

الأمر بتعهد القرآن وكراهة قول نسيت آية كذا وجواز قول أنسيتها