Kəbənin Ətrafından Bütlərin Götrülməsi

حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ رضي الله عنه، قَالَ: دَخَلَ النَبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَّةَ، وَحَوْلَ الْكَعْبَةِ ثَلاَثُمِائَةٍ وَسِتُّونَ نُصُبًا، فَجَعَلَ يَطْعَنُهَا بِعُودٍ فِي يَدِهِ، وَجَعَلَ يَقُولُ: (جَاء الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ) الآيَةَ

1166. Abdullah İbn Məsud  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Məkkəyə daxil oldu. Kəbənin ətrafında üç yüz altımış büt var idi. O əlindəki ağacla onlara (gözlərinə) batırır və belə buyurdu: “De: Haqq (İslam) gəldi, batil (şirk və küfr) yox oldu. Çünki batil (öz-özlüyündə) yoxluğa (heçliyə) məhkumdur!”. (əl-İsra 81). (Buxari 2478, Muslim 4725, 1781/87)

صلح الحديبية في الحديبية

Hudeybiyyədə Olan Hudeybiyyə Sülhü

حديث الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ: لَمَّا صَالَحَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَهْلَ الْحُدَيْبِيَةِ، كَتَبَ عَلِيٌّ بَيْنَهُمْ كِتَابًا، فَكَتَبَ: مُحَمَّدٌّ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ: لاَ تَكْتُبْ مُحَمَّدٌ رَسُول اللهِ، لَوْ كُنْتَ رَسُولاً لَمْ نُقَاتِلْكَ، فَقَالَ لِعَلِيٍّ: امْحُهُ فَقَالَ عَلِيٌّ: مَا أَنَا بِالَّذِي أَمْحَاهُ فَمَحَاهُ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ، وَصَالَحَهُمْ عَلَى أَنْ يَدْخُلَ هُوَ وَأَصْحَابُهُ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، وَلاَ يَدْخُلُوهَا إِلاَّ بِجُلُبَّانِ السِّلاَحِ فَسَأَلُوهُ: مَا جُلُبَّانُ السِّلاَحِ فَقَالَ: الْقِرَابُ بِمَا فِيهِ

1167. Bəra İbn Azib  rəvayət edir ki, Hudeybiyyədə müşriklərlə müqaviləsinə qərar verdiyi zaman tərəflər arasnda sülh müqaviləsini Əli  yazırdı. Əli: “Muhəmməd Allahın Rəsuludur” yazdı. Müşriklər: “Sən Allahın elçisi Muhəmməd” yazma, biz sənin Rəsul olduğunu qəbul etsəydik səninlə döyüşməzdik. Peyğəmbər  Əliyə: “Rəsulullah sözünü sil” deyə buyurdu. Əli: “Mən onu silmərəm” dedi. Bundan sonra Rəsulullah  özü öz əli ilə onu sildi. Və gələn il özü ilə səhabələri Məkkəyə girib üç gün qalmağı və ora yalnız silahlarının ağızlarını bağlamış halda girmələri üzrə Məkkə əhli ilə sülh bağladı”. Ravi: “Culubbənus Silah” nədir? deyə soruşdular. (Silahın) ağzının örtüyüdür (silah qabı)” dedi. (Buxari 2698, Muslim 4729, 1783/90)

حديث سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ: كُنَّا بِصِفِّينَ، فَقَامَ سَهْلُ بْنُ حُنَيْفٍ، فَقَالَ: أَيُّهَا النَّاسُ اتَّهِمُوا أَنْفُسَكُمْ، فَإِنَّا كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الحُدَيْبِيَةِ وَلَوْ نَرَى قِتَالاً لَقَاتَلْنَا، فَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ أَلَسْنَا عَلَى الْحَقِّ وَهُمْ عَلَى الْبَاطِلِ فَقَالَ: بَلَى فَقَالَ: أَلَيْسَ قَتْلاَنَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلاَهُمْ فِي النَّارِ قَالَ: بَلَى قَالَ: فَعَلَى مَا نُعْطِي الدَّنِيَّةَ فِي دِينِنَا أَنَرْجِعُ وَلَمَّا يَحْكُمِ اللهُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ فَقَالَ: ابْنَ الْخطَّابِ إِنِّي رَسُولُ اللهِ وَلَنْ يُضَيِّعَنِي الله أَبَدًا فَانْطَلَقَ عُمَرُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ، فَقَالَ لَهُ مِثْلَ مَا قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؛ فَقَالَ: إِنَّهُ رَسُولُ اللهِ وَلَنْ يُضَيِّعَهُ اللهُ أَبَدًا فَنَزَلَتْ سُورَةُ الْفَتْحِ، فَقَرَأَهَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى عُمَرَ إِلَى آخِرِهَا فَقَالَ عُمَرُ: يَا رَسُولَ اللهِ أَو فَتْحٌ هُوَ قَالَ: نَعَمْ

1168. Əbu Vail deyir ki, Siffin günü Səhl İbn Huneyf  ayağa qalxıb dedi: “Ey insanlar! Öz nəfslərinizi qınayın (töhmət edin). Bizlər Hudeybiyyə günü Rəsulullahın  yanında idik. Əgər bizlər hərb etməyi xeyirli bilsəydik heç şübhəsiz ki, hərb edərdik. Ömər  gəldi və: “Ya Rəsulullah! Onlar (müşriklər) batil üzərində, bizlər isə haqq üzərində deyilikmi?” ded. Peyğəmbər: “Bəli, biz haqq üzərindəyik” deyə buyurdu. Ömər: “Bizim ölülərimiz Cənnətdə, onların ölüləri atəşdə deyilmi?” dedi. Peyğəmbər: “Bəli, belədir” deyə buyurdu. Ömər: “Elə isə nə üçün nöqsan və qüsurların dinimizə daxil olmasına imkan verməliyik?» deyə soruşdu. Peyğəmbər: “Ey Xattabın oğlu! Həqiqətən mən Allahın elçisiyəm və heç vaxt Ona asi olmuram! Məhz Allah mənə yardım edir!» deyə cavab verdi. Sonra mən Əbu Bəkrin  yanına gəlib ona da Peyğəmbərə  söylədiklərimin eynisini söylədim. Əbu Bəkr: «Ey insan! Həqiqətən o Allahın elçisidir və heç vaxt Rəbbinə asi olmur! Allah onun yardımçısıdır. Ravi: “Bu hadisədən sonra Fəth surəsinin ayələri nazil oldu. Peyğəmbər  dərhal Ömərə  xəbər göndərdi və bunu ona oxudu!». Ömər: «Ya Rəsulullah! Fəth budurmu? Deyə soruşdu. Peyğəmbər: «Bəli!» deyincə (Ömərin  qəlbi rahatlandı. Zuhri xəbər verir ki, Ömər: «Bu əməlimdən sonra (kəffarə olaraq) bir çox xeyirli işlər görmüşdüm)». (Buxari 3182, Muslim 4733, 1785/94)

غزوة أحد