- •Қорытынды
- •Пайдаланған әдебиеттер
- •Қоздырғыштардың екі түрі бар:
- •Эпидемиялық процестің сиппатамасы.
- •Жұмыртқа бөліуі
- •Гименолепидоз қоздырғышының берілу механизмі
- •Негізгі клиникалық көріністері
- •Диагноз қою
- •Ауруларды емдеу
- •Эпидемиялық қадағалау, эпидемияға қарсы және алдын алу шаралар
- •Пневмониялар
- •Ауруханадан тыс дамыған пневмониялар
- •Пневмококктік пневмониялар.
- •Клиникалық көрінісі
- •Пневмонияның орналасуына қарай клиникалық ерекшеліктері
- •Пневмонияның емі
- •Этиологиясы
- •Эпидемиологиясы
- •Ауыратындар
- •Патогенезі
- •Клиникасы
- •Безгектің әртүрлі түрлерінің клиникалық ерекшеліктері:
- •Асқынулар
- •Аурудың соңы
- •Диспансеризация
- •Алдын алу жолдары
- •Этиологиясы
- •Эпидемиологиясы
- •Берілу жолдары:
- •Иммунитеті төмен адамдарда
- •Қорытынды
- •Пайдаланылған әдебиеттер
Қорытынды
Гельминтоздар (грекше helmіns, helmіnthos – іш құрт) – паразит құрттардың адаммен,жануармен және өсімдіктердің организміне еніп, көбеюі салдарынан пайда болатын ауру түрлері. Гельминтоздар адамда сорғыш, таспа, жұмыр, т.б. құрттардың паразиттік тіршілігі салдарынан пайда болады. Гельминтоздардың аталуы ауру туғызатын құрттардың түріне қарай. Олардың тек адамда (аскаридоз, энтеробиоз, т.б.) немесе адам мен малда қатар кездесетін гельминтозооноздар (фасциолез, трихинеллез,эхинококкоз) түрлері белгілі.Гельминтоздарға қарсы арнайы дәрілер – антгельминттер қолданылады.Гельминтоздар ауыл шаруашылығы малдарында көп кездеседі, қазір оның 2000-нан астам түрі белгілі. Мыс., қойларда мониезиоз, эхинококкоз, протостронгилез, т.б. ірі қара малда – фасциолез, эхиноккоз, т.б.; жылқыда – стронгилятоз, құстарда – аскаридиоз, полиморфоз, т.б.; балықтарда – ботриоцефалез, диплостомоз, т.б. кездеседі. Гельминтоздар ауруларын сақтану шаралары: тазалық сақтау. Іш тазартатын дәрілер ішу. Үй жануарларын малдәрігерлік тексеруден өткізіп, ауырған малды бөліп алып, дәрі-дәрмекпен емдеу, мал қалдықтарын биотермиялық жолмен өңдеу, ортаны қоздырғыштарынан тазарту.қосады (депанентті Антигендер) Антигендердің тағы бір түрі — белгілі (енді) Антигендер. Олардың мо- лекулаларына радиоактивті изотоптар, ауыр металл атомдары, флюоресцентті бояулар енгізіледі, сондықтан олар морфологиялық және серологиялық зерттеулерде өте жақсы көрінетін болады.
Пайдаланылған әдебиеттер
1. Жалпы микробиология (оқу-әдістемелік құрал). Микробиология кафедрасы-ның профессорлары Б.А. Рамазанова, А.Л. Котова, Қ.Қ.Құдайбергенұлы, оқытушылар: Б.М. Хандиллаева, Г.Р. Амзеева, Т.С. Бегадилова, А.М. Бармакова, Д.Ж. Батырбаева. Алматы. 2006. – 176 б.
2. Борисов Л.Б. Медицинская микробиология, вирусология, иммунология.- М.: МИА, 2001.- 734 с.
3. Коротяев А.И, Бабичев С.Л. Медицинская микробиология, иммунология и вирусология. - СПб.: Спец. лит, 2000.- 591 с.
4. Медицинская микробиология /Гл.ред В.И. Покровский, O.K. Поздеев. - М.: ГЭОТАР МЕДИЦИНА, 1998, 2001, 2006. — 1200 с.
5. Воробьев А.А., Кривошейн Ю.С., Широбоков В.П. Медицинская и санитарная микробиология М.: Издательский центр "Академия" – 2003. – 464
6. Интернет: google.kz
