27. Перадаваньне грэцкае літары β

68. Грэцкая літара β (“бэта”) традыцыйна перадаецца праз б⁷⁶: альфабэт, араб, базылянін, барбар, габрай і габрэй, д’ябал, лямбда, сыбіля, сымбаль; Арабія, Арабійская пустэльня, Бізантыя, Лібан, у т. л. біблеізмы: амброзія, Абэль, Бабілён, Біблія, Бэтлеем і вытворнае батлейка, Рэбэка.

Заўвага. Хрысьціянскія асабовыя імёны замацаваліся ў розных формах – у залежнасьці ад часу й крыніцы асваеньня, у выніку чаго ўтварыліся пары: Аблажэй – Аўлас (ў < в), Абрам – Аўрам, Альжбета – Лізавета, Базыль – Васіль, Барбара – Варвара, Баўтрамей – Варфаламей, Габрыель – Гаўрыла, Бэнэдыкт – Венядзікт, Сабастыян – Савасьцян.

28. Перадаваньне s германскіх моваў

68. Спалучэньні ангельскае мовы “санорны + s”⁷⁷ перад зычнымі, на канцы слова, а таксама на канцы асновы ў складаным слове перадаюцца праз з (транскрыбуюцца): ф’ючарз, “Бітлз”, Голмз, Гэлмздэйл, Джэймз, Кўінз, Мілз, “Ролінг/Ролінґ Стоўнз”, Фаўлз, Чарлз Дыкенз; але: джынсы. Іншыя спалучэньні з германскіх моваў (у т. л. ангельскае) зь літараю s у гэтым становішчы   перадаюцца праз с(ь) (трансьлітаруюцца): омбудсман, гебітскамісар, рыксдаг, спартсмэн, яхтсмэн, Аўгсбург/Аўґсбурґ, Вільгэльмсгафэн, Вісбадэн, Вісьбю (Visby), Ейтс, Карльсруэ, Лідс, Масачусэтс, Патсдам, Пітсбург/Пітсбурґ, Портсмут, Рэгенсбург/Рэґенсбурґ, Юсдаль (Ljusdal).

Заўвага. Спалучэньне ss незалежна ад становішча перадаецца праз адно с – паводле агульнага правіла: бос (boss), “мэсэршміт” (< Messerschmidt), крос (cross); Бэс (Bess), Вайс (Weiss), Васэрман (Wasserman), Гэс (Hess), Джэсыка (Jessica), Масачусэтс (Massachusets), Місысыпі (Mississippi).

29. Перадаваньне спалучэньня ei нямецкае мовы

68. У пазычаньнях зь нямецкае мовы спалучэньне eі перадаецца праз ай (яй): гаўляйтэр, глінтвайн, майстар, партвайн (побач з партвэйн), райсфэдэр, райхстаг, ляйтматыў; Айзэнах, Айнштайн, Вайс, Ляйпцыг, Мангайм, Райх; але: клейстар, кранштэйн, маркшэйдэр, рэйс⁷⁸.

30. Перадаваньне нехарактэрных для беларускае мовы гукаў Перадаваньне θ I f (правапіс т, ф)

68. Праз т перадаецца міжзубны зычны [θ], які абазначаецца:

― у грэцкай мове – літараю θ (“тэта”, лацінкавае абазначэньне th): артаграфія, артадокс, артапэд (оρθω-/ortho-), маратон (Μαραθών-/Marathon), матэматыка (μαθηματικά/mathematica), міт, мітычны, міталёгія (μυθ-/myth-), патас, патэтыка, патэтычны (παθ-/path-), рытм, альгарытм, лягарытм, арытмэтыка (-ρυθμ-/‑rhyth-), катэдра (καθέδρα/cathedra), этэр (αίθήρ/aethēr), Пітагор/Пітаґор (Πυθαγορ-/Pythagor-); але: рыфма;

― у ангельскай мове – спалучэньнем th: Бэт (Beth), Нортфілд (Northfield), Плімут (Plymouth), Саўтгэмптан (Southampton), Торнтан (Thornton), Трэйл (Thrale), Тэтч (Thatch).

У фіналях th перад [і] перадаецца празь [ц’] – паводле агульнага правіла: Кэці (Cathie).

Заўвага А. Некаторыя пазычаньні з грэцкае ці праз грэцкую мову, у залежнасьці ад шляху пазычваньня, замацаваліся ў двух розных варыянтах: Атэны – Афіны, Гальгота/Ґальґота – Галгофа/ Ґалґофа, Гіяцынт – Іякінф, Рут – Руф, Туцыдыд – Фукідыд.

Заўвага Б. Шэраг хрысьціянскіх імёнаў мае некалькі формаў: Агапа, Агата; Тамаш, Хама; Тодар, Фёдар, Хведар, Ходар; Тадэвуш, Хадзей; Фядос, Хвядос, Ходас ды інш.

68. Праз ф перадаецца гук [f]⁷⁹, які абазначаецца грэцкаю літараю φ (“фі”, лацінкавае абазначэньне ph), літараю f, а таксама літараю v у нямецкай ды галяндзкай мовах: флюор, фтор, фтызіятар, асфальт, эфэмэрны; фальш, фанабэрыя, фальварак, “фольксваген”, фіранка, вафля, вэрф, ляфэт, сафіт; Фасмэр, Фаўлз, Фогель/Фоґель, Дафніс, Кафка, Кліф, “Люфтганза”.

Заўвага А. Некаторыя пазычаньні замацаваліся ў асвоенай форме: хваля, ахвяра, шэраг іншых ужываецца ў розных варыянтах (залежна ад ступені й характару асваеньня): кафля й кахля; куфаль і кухаль; фасоля й квасоля, пасоля, хвасоля; фартух і хвартух; фуфайка й куфайка.

Заўвага Б. Словы аўганец, аўгані, аўганскі, Аўганістан пішуцца адпаведна вымаўленьню.