46. Внетабличное умножение и деление с остатком.

К внетабличным случаям относится умножение двузначного числа на однозначное. Приём устного умножения должен основываться на знании учащимися таблицы умножения. Поэтому двухзначные множители необходимо привести к такому виду, который допускал бы использование таблицы умножения. Для этого двузначные множители представляются в виде суммы разрядных слагаемых (одно из слагаемых-однозначное число, второе-круглые десятки. Умножение двузначного числа на однозначное выполняется так:

24*3=(20+4)*3=20*3+4*3=60+12

Операцию разложения числа на разрядные слагаемые учащиеся выполняют устно. Поэтому для того, чтобы сформировать умение устно умножить двузначные числа на однозначные, необходимо ознакомить с такими операциями: умножением суммы на число и умножением круглых десятков на однозначное число.

Тему «Деление с остатком» целесообразно изучать в два приёма. В теме «Внетабличные случаи деления» можно показать учащимся, что значит разделить с остатком, некоторые свойства такого деления. Компоненты при этом подбираются таким образом, чтобы для деления было достаточно знания табличных случаев (например, 25:4, 38:6, 71:8 и т.д.). Вначале рассматриваются задачи такого содержания: « У мальчика 20 к. Сколько тетрадей по цене 3 к. он сможет купить за эти деньги?»

При решении задач используются наглядные средства. Например, задача может быть проиллюстрирована с помощью кружков. Иллюстрация не только позволяет решить задачу, но и ввести понятие «остаток». Практическое решение задачи математизируется: 20:3=6 (ост. 2). В результате решения ещё нескольких подобных задач учащиеся приходят к выводу, что для получения ответа не обязательно представлять содержание задачи в наглядной форме.

Таким образом, учащиеся приходят к выводу, что остаток при делении не может быть больше делителя.

51. Заданне, якое мае ўмову і патрабаванне, што патрэбна зрабіць, называюць задачай. Найбольш характэрны для матэматыкі тэкставыя або сюжэтныя задачы: ”На адну талерку паклалі 20 вішань, што ў 2 разы больш,чым на другую (умова задачы). Колькі ўсяго вішань паклалі на талеркі ? (пытанне задачы)”.

Класиикацыя, функцыи задач:

Найбольш вядомая класіфікацыя простых задач:

1-ая група (5 відаў) - на знаходжанне: 1) сумы; 2) астатка; 3) сумы аднолькавых складаемых (здабытку); 4) дзяленне на роўныя часткі Пр.: Паклалі 8 груш пароўну на дзве талеркі. Колькі груш на кожнай талерцы? ; 5) дзяленне па зместу Пр.: Расклалі на талеркі 6 груш па 2 на кожную. Колькі талерак спатрэбілася?

2-ая група (8 відаў) - на сувязь паміж кампанентамі і вынікамі арыфметычных дзеянняў? Пр.: а) Купілі 3 сшыткі ў клетку і 5 – у лінейку. Колькі ўсяго купілі сшыткаў? б) Усяго купілі 8 сшыткаў у клетку і лінейку, з іх 3 сшыткі ў клетку. Колькі сшыткаў купілі ў лінейку? і інш..

3 - яя група (8 відаў) – на павялічэнне (памяншэнне) ліку на некалькі адзінак і ў некалькі разоў ва ўскоснай і прамой форме. Пр.: а) Было 9 алоўкаў, што ў 3 разы больш, чым маркераў. Колькі было маркераў? (УФ) б) Было 9 алоўкаў, а маркераў- у 3 разы менш. Колькі было маркераў? (ПФ).

4-я група (4 віды) – на параўнанне: рознаснае ( на колькі больш-менш) і на кратнае ( у колькі разоў больш-менш).

5-ая група (2 віды)- на знаходжанне долі ад ліку і ліку па яго долі Пр.: а) Кілаграм цукерак каштуе 6 тысяч рублёў. Колькі каштуе 1/3 кг цукерак? б) 1/3 кг цукерак каштуе 2 тысячы рублёў. Колькі каштуе 1 кг цукерак? або: Якая цана цукерак?

У пачатковым курсе матэматыкі задачы рашаюцца для

1) засваення тэарэтычага матэрылу (плошча квадрата);

2) засваення прыёмаў арыфметычных вылічэнняў;

3) развіцця лагічнага мыслення (аналіз, аналогія і інш.);

4) маральнага і эстэтычнага выхавання вучняў;

4) кантролю ведаў, уменняў і навыкаў (тэсты і інш.);

5) дыягностыкі разумовага развіцця вучняў. \\

РЕШЕНИЕ ПРОСТЫХ ЗАДАЧ НА СМЫСЛ АРИФМЕТИЧЕСКИХ ДЕЙСТВИЙ

Простыя задачы на сэнс арыфметычных дзеянняў у пачатковых класах спачатку рашаюцца на канкрэтных мноствах, а затым іх рашэнні запісваюцца з дапамагай лічбаў і матэматычных сімвалаў (+, --, •, :, =), пры гэтым уводзяцца назвы гэтых сімвалаў, а таксама назвы кампанетаў і вынікаў арыфметычных дзеянняў.

Простыя задачы на складанне зручна ілюстраваць на прадметах з дапамогай наборнага палатна, напрыклад, задачу: Коля выразаў 3 квадраты і 2 кругі. Колькі ўсяго фігур выразаў Коля? Выстаўляюцца на палатне асобна ППП і ОО, а затым разам ПППОО. Пад кожным мноствам запісваецца яго колькасць (3,2,5). Гаворыцца: на матэматычнай мове рашэнне задачы запісваецца: 3+2=5, чытаецца: да трох прыкласці два будзе пяць або 3 плюс 2 роўна 5; 3 і 2 – складаемыя (1-ае і 2-ое), 5-сума, 3+2 – сума лікаў. Простыя задачы на адніманне ўводзяцца аналагічна. Зручна гэта рабіць на задачах, адваротных задачам на складанне: Коля выразаў кругі і квадраты, усяго – 5. З іх 3 былі квдраты. Колькі кругоў выразаў Коля? На матэматычнай мове запісваецца 5-3=2, чытаецца: ад 5 адняць 3 атрымаецца 2 або 5 мінус 3 роўна 2; 5 - гэта памяншаемае, 3- аднімаемае,2–рознасць,5-3-рознасць лікаў.

Простыя задачы на множанне звязваюць са складаннем аднолькавых лікаў. Напрыклад, прапануецца

задача: Вучань на 5 канвертаў наклеіў па 2 маркі. Колькі ўсяго марак наклеіў вучань? Гэта задача спачатку рашаецца складаннем: 2+2+2+2+2=10 (м.). Больш кароткі запіс рашэння з дапамогай новага дзеяння множання: 2•5=10, што чытаецца: па 2 узяць 5 разоў атрымаецца 10 або 2 памножыць на 5 роўна 10; 2 і 5 –множнікі (1-ы і 2-і), 10 - здабытак, 2•5 – здабытак лікаў.

Адрозніваюць дзяленне на роўныя часткі і дзяленне па зместу. Лепш за ўсё адрозненне паміж гэтымі відамі дзялення паказаць на інсцэніроўцы. Аднаму з вучняў даецца 6 бананаў і прапануецца раскласці іх пароўну на двух талерках. Ён раскладвае іх па аднаму на талерку і атрымоўвае па 3 бананы на кожнай: 6:2=3(б.). (6 падзяліць на 2 роўныя часткі будзе па 3 ). Гэта задача на дзяленне на роўныя часткі.Другому вучню прапануецца 12 бананаў раскласці на талеркі па 3 бананы на кожную, устанавіць, колькі талерак для гэтага спатрэбіцца. Ён прапануе 12 бананаў раскладваць па3 групамі:12-3–3-3-3=0 або 12:3=4(т.) (12 падзяліць па 3 будзе 4). У далейшым чытаецца: 12 падзяліць на 3 роўна 4; 12- гэта дзялімае, 3-дзельнік, 4-дзель, 12:3–дзель лікаў. Гэта задача на дзяленне па зместу.

52 Задачы на рознаснае параўнанне з пытаннямі : На колькі больш? На колькі менш? Задачы на кратнае параўнанне з пытаннямі: У колькі разоў больш або менш ?

Пакажам іх на канкрэтных прыкладах. Намалявалі 3 квадраты і 5 кругоў. на 2кв

На колькі менш намалявалі квадратаў, меншчым кругоў? 5-3= на 2 квадраты менш

На колькі больш намалявалі кругоў? 5-3=на 2 кругі больш Намалявалі 3 квадраты і 6 кругоў. у 2р. м.

У колькі разоў больш намалявалі

кругоў, чым квадратаў? 6:3=у 2 р. больш У колькі разоў менш намалявалі квадратаў?6:3= у 2р.менш.

ЗАДАЧЫ ДА ПАМЯНШЭННЯ ЛИКУ У НЕКАЛЬКИ ЕДЕНИЦ И РАЗОУ:

Да гэтай групы адносяцца 4 віды простых задач у прамой форме (ПФ) і 4 віды задач ва ўскосной форме (УФ)

Прывядзём канкрэтныя прыклады.

У падрыхтоўчы перыяд вучняў патрэбна азнаёміць са спосабамі ўстанаўлення ўзаемна-адназначнай адпавед-насці паміж элементамі мностваў, а таксама са спосабамі ўраўнівання мностваў: дабаўленнем элементаў да меншага мноства або змяншэннем іх у большым мностве {***} і {000 00}: { *** **} і {000 00} або {***} і {000}.

Задача ў ПФ: Намалявалі 3 звязды,а кубікаў на 2 больш.

Колькі кубікаў намалявалі?

Столькі ж, як звёзд (3) і яшчэ 2.

Адказ: намалявалі 5 кубікаў.

Адносіна “на 2 больш” адпавядае ?, на 2 больш

значэнню невядомай велічыні. Рашэнне: 3+2=5 (к.)

Задача ваУФ: Намалявалі 3 звязды. Гэта на 2 менш,чым кубікаў.Колькі кубікаў намалявалі? Зв.- 3, гэта на 2 менш

Адказ: намалявалі 5 кубікаў. К.--?

У малюнку задачы ў ПФ Рашэнне: 3+2=5 (к.)

адносіна “на 2 больш” адпавядае невядомаму значэнню валічыні, а ў кароткім запісе задачы ва УФ адносіна “на 2 менш”адпавядае вядомаму значэнню велічыні, акрамя та- го стаіць ключавое слова “гэта,”могуць быць “што”,“іх”.

Задача ў ПФ:Выразалі 3 квадраты, а кругоў у 2 разы больш. Колькі выразалі кругоў?

Рашэнне: 3•2=6 (кр.) ?,у 2р.больш

Задача ва УФ:Выразалі 6 кругоў, што ў 2разы больш, чым квадратаў. Колькі выразалі квадратаў? Кр.-6,што ў 2р. б.

Рашэнне:6:2=3(кв.)Адказ:выразалі 3 кв. Кв.-?

У мал. задачы ў ПФ адносіна “ў 2р. больш” адпавядае невядомаму значэнню велічыні, а ў кароткім запісе задачы ва УФ–вядомаму значэнню, маецца слова“што”.

55. Аналитический способ разбора задачи

Любая составная задача сводится к решению простых задач, из которых она составлена. При поиске способа решения можно идти от основного вопроса задачи. В этом случае разбор задачи мы называем аналитическим. Он находит наибольшее применение в практике работы учителей начальных классов

1. Для решения составляем первую простую задачу, начиная с вопроса составной задачи. Искомое составной задачи принимаем за искомое первой простой задачи.

2. Ставим вопрос, какая пара данных из составной задачи необходима, зная которую, можно было бы определить искомое первой простой задачи.

3. Так как численные значения одного, а иногда и обоих намеченных данных неизвестны, то составленную таким образом простую задачу решить нельзя: можно лишь указать действие, которое нужно произвести над выбранными данными, чтобы определить искомое.

4. Данное численное, значение которого неизвестно, представляет собой одно из неявных искомых составной задачи и должно стать искомым для следующей простой задачи.

5. Процесс выделения простых задач продолжается до тех пор, пока не дойдем до задачи, у которой численные значения обоих данных известны из условия основной задачи.

6. Лишь после составления последней составной задачи можно приступить к решению этих задач, начиная с последней и постепенно переходя к первой. Решение первой задачи будет вместе с тем и решением составной задачи.

Рассмотрим этот способ на поиске решения задачи на совместную работу Для школы нужно изготовить 180 рам. Первая бригада может изготовить их за 36 дней, а вторая - за 45 дней. За сколько дней изготовят две бригады рамы, работая совместно?

Моделирование задачи

Выработка за день Количество дней Вся работа

Первая бригада ? рам 36 180 рам

Вторая бригада ? рам 45 180 рам

Обе бригады ? рам ? 180 рам

Сначала проводится подготовительная работа. Выясняется, что две бригады, работая вместе, выполнят всю работу за количество дней меньшее, чем 45 дней и даже 36 дней.

В дальнейшем рассуждения ведутся по схеме

Можно ли сразу ответить на вопрос задачи? Почему нельзя?

Что для этого нужно знать?

Решение:

1) 180 : 36 = 5 (р.) – изготовит 1-ая бригада за один день.

2) 180 : 45 = 4 (р.) – изготовит 2-ая бригада за один день.

3) 5 + 4 = 9 (р.) – изготовят обе бригады за один день.

4) 180 : 9 = 20 (дн.) – за столько дней, работая вместе, бригады изготовят все рамы. Ответ: обе бригады выполнят работу за 20 дней.

Синтетический способ разбора задачи

Из ряда данных составной задачи выбирают наиболее подходящую пару данных, находящихся между собой в той или иной зависимости

1. По этим данным и их зависимости устанавливают искомое и таким образом образуют первую простую задачу.

2. Составленную задачу решают.

3. Найденное искомое первой задачи становится данным для составной задачи и должно войти в качестве данного в одну из последующих простых задач.

4. Продолжают этот процесс составления и решения простых задач до тех пор, пока не дойдут до простой задачи, вопрос которой совпадает с вопросом составной задачи.

5. Решение последней простой задачи будет, вместе с тем, и решением составной задачи.

Этот способ является менее трудным по сравнению с аналитическим.

Применяется при разборе задачи учителями в дополнение к первому.

Рассмотрим этот способ на конкретной задаче на прямо пропорциональную зависимость. Подготовительной работой будет повторение зависимости изменения произведения от увеличения первого, а затем и второго множителя в несколько раз.

Задача. 3 курицы за 3 дня снесли 3 яйца. Сколько яиц снесут 12 курей за 12 дней, если они будут нести такое же количество яиц за один и тот же промежуток времени?

Количество снесенных яиц прямо пропорционально количеству дней и курей

Моделирование задачи

Первый случай Второй случай

Количество курей 3 12

Количество дней 3 12

Количество яиц 3 ?

СТАВИМ ВОПРОСЫ Что можно узнать

по данным 3 и 12 куриц?

Что можно узнать

по данным 3 и 12 дней?

- Что можно узнать

по найденным кратным

отношениям?

При этом способе идут от

данных к вопросу задачи.

решение:

1) 12 : 3 = в 4 раза больше курей во втором случае.

2) 12 : 3 = в 4 раза больше дней во втором случае.

3) 4 • 4 = в 16 раз куры снесут больше яиц во втором случае.

4) 3 • 16 = 48 (яиц) – снесут куры во втором случае.

Ответ: 12 курей за 12 дней снесут 48 яиц.

Аналитический и синтетический способы поиска решения текстовой задачи дополняют друг друга и практически выполняются вместе. В практике работы учителя по разбору любой текстовой задачи аналитический и синтетический способы объединяют в аналитико-синтетический способ разбора, осуществляемый в двух вариантах:

• когда рассуждения идут от главного вопроса задачи с добавлением вопроса « А можнем ли это узнать?»;

• когда рассуждения ведутся от данных задачи с добавлением вопроса «А нужно ли это узнавать для ответа на главной вопрос задачи ?

26. Методика обучения правилам вывода на уроках математики в начальных классах.

Важнейшай умовай навучання з'яўляецца фарміраванне ў вучняў здольнасці абгрунтоўваць (ДАКАЗВАЦЬ) свае меркаванні. Гэта перш за ўсё звязана з уменнем разважаць па правілах логікі :

7 < 8, таму што 7 пры лічэнні называюць раней. чым 8. Разгледзім гэты вывад. Ён апіраецца на факты:

1) Калі лік а пры лічэнні называюць раней ліку в, то

а менш в для любых натуральных лікаў. Гэта агульнае сцвярджэнне, якое называюць АГУЛЬНАЙ ПАСЫЛКАЙ. Абазначаюць:

А(х) В(х).

2) 7 пры лічэнні называюць раней, чым 8. Другое сцвярджэнне носіць прыватны характар. Яго называюць ПРЫВАТНАЙ ПАСЫЛКАЙ: А(а).

З дзвюх пасылак і выведзены новы факт (7 < 8). Яго называюць ЗАКЛЮЧЭННЕМ :В(а). Разгледжана ПРАВІЛА ЗАКЛЮЧЭННЯ. Яго схема: А(х) В(х), А(а) В(а)

Такім чынам, паміж пасылкамі і заключэннем існуе пэўная сувязь, што і складае РАЗВАЖАННЕ. Разважанне называецца ДЭДУКТЫЎНЫМ, калі з праўдзівых пасылак нельга атрымаць непраўдзівае заключэнне.

Лагічныя разважанні, акрамя прыведзенага, выконваюцца і па іншых правілах вываду.

ПРАВІЛА АДМАЎЛЕННЯ: Усе цотныя лікі дзеляцца на 2 -А(а). Лік 7 не дзеліцца на 2 --В(а). Вынікае, што лік 7 - няцотны --А(а). Яго схема: А(х) В(х), В(а) А(а)

ПРАВІЛА СІЛАГІЗМУ: Калі лік х дзеліцца на 12, то ён дзеліцца на 6 -- А (х) В(х). Калі лік х дзеліцца на 6, то ён дзеліцца на 2 --В(х) С(х). Значыць, калі лік дзеліцца на 6 ,то ён дзеліцца на 2 .

Яго схема:

А (х) В(х), В(х) С(х), А(х) С(х)

50.Дзяленне многазначных ликау на духзначныя и трохзначныя.

1. Увядзенне тэарэтычнай асновы дзялення:

вывад правіла аб дзяленні ліку на здабытак лікаў:

12:(2•3)=12:6=2 !--!--!--!--!--!--!--!--!--!--!--!--!а:(в•с)=

12:(2•3)=(12:2):3=6:3=2!--!--!--!--!--!--!--!--!--!--!--!--!=(а:в):с

12:(2•3)=(12:3):2=4:2=2!--!--!--!--!--!--!--!--!--!--!--!--!=(а:с):в

2. Дзяленне на 10, 100 і 1 000 без астатку і з астаткам:

800:100 = 8;807:100 =8(аст.7); 78 648:1 000=78 (аст.648)

3. Дзяленне на круглыя дзесяткі і сотні без астатку і з астаткам:

560:80=560:(8•10)=56:8=7 567 !80_ 2 435 !600

- 560 7 - 2 400 4

7 35

4.Увядзенне правіла 48 49 50 51 52 53 54 55 56 49≈ 50

акруглення лікаў: !---!---!---!---!---!---!---!---! 54 ≈50

5. Дзяленне на 2-зн. някруглы лік, калі ў дзелі 252 !42

адна лічба: 42≈40 40=10•4 252:10:4≈6 - 252 6

0

6. Дзяленне, калі пробная лічба не атрымоўва- 296 !37

ецца: 42≈40 296:40≈7 296-40•7=16 296 8

0

7. Дзяленне, калі ў дзелі атрымоўваюцца 2,3,4 лічбы.

Выдзяляюцца выпадкі, калі ў дзелі нулі 71 400 : 35=2 040

8. Аналагічна разлядаюцца выпадкі дзялення на трохзначных. лік:

4687-1-ае няп.дзялімае 468720 !744 Акругляем 744 д 700

ставім ў дзелі тры -4464 630 4687:700-пробн.лічба 6

кропкі, бо ў выніку 2232 2232:700 -пробн.лічба 3

будуць сотні -2232 2232 і 0 -2-ое і 3-яе

0

49.Письмовае дзяленне на адназначны лик.

1. Паўтарэнне прыёмаў дзялення двухзначнага

ліку на адназначны:

64 : 2=(60 + 4): 2=60 : 2 + 4 : 2 = =30 + 2 = 32

(калі дзялімае прадстаўлена сумай

разрадных складаемых); 74 : 2 = (60 + 14) : 2 =

= 60 : 2 + 14 : 2 = 30 + 7 = 37

(калі дзялімае прад-стаўлена сумай зручных складаемых).

2.Дзяленне трохзначных лікаў на адназначны, калі

разрадныя лікі дзеляцца на лік:

468 : 2 = (400 + 60 + 8) : 2 = 400 : 8 + 60 : 2 + 8 :2 =

= 200 + 30 + 4 = 234.

С Д А

4 6 8

2 3 4

: 2 або вугалком

Алгарытм

1) Дзялю сотні: 4 с.:2= 2 с. (аст. 0) .

2) Дзялю дзесяткі: 6 дзес. :2 =3 дзес.(аст. 0).

3) Дзялю адзінкі: 8 адз.:2=4 адз.(аст. 0).

3. Дзяленне, калі дзялімае прадстаўляецца не сумай

разрадных,а сумай зручных складаемых:

598 : 2 = (400 + 180 + 16) : 2 = 200 + 90 + 8 = 298.

4. Састаўленне алгарытма пісьмовага дзялення

трохзначнага ліку на адназначны лік.

Алгарытм дзялення : 538:3=178

1) Дзялю сотні: 5 с. : 3 = 1 с. (аст. 2 с);

2 с.= 20 д. Дадаю 3 дзес.: 20 + 3 = 23 (д.)

2) Дзялю дзясяткі: 23 д. : 3 =7 д. (аст. 2 д).,

2 д. =20 адз. Дадаю 20 адз. + 4 адз. = 24 адз.

3) Дзялю адзінкі: 24 адз. : 3 = 8 адз.

У дзелі атрымаем: 1 с. + 7 дзес. + 8 адз. = 178.

5.Дзяленне трохзначнага ліку на адназначны,

калі ў дзелі атрымоўваецца двухзначны лік:

325 :5

6. Дзяленне, калі ў дзелі паяўляецца нуль.

7. Дзяленне чатырохзначнага ліку на адназначны

лік з пераходамі праз разрад: 9 356 : 2 = 4 678

1. Дзялю тысячы 8 000:2 = 4 000

2. Дзялю сотні 1 200 : 2 = 600

3. Дзялю дзесяткі 140 : 2 = 70

4. Дзялю адзінкі 16 : 2 = 8

Поўны алгарытм дзялення:

1) 9 тыс. – першае няпоўнае дзялімае

9 тыс. : 2 = 4 тыс. (астатак 1 тыс.);

2) 13 соцен – другое няпоўнае дзялімае

13 соцен : 2 = 6 соцень (астатак 1 сотня);

3) 15 дзесяткаў – трэцяе няпоўнае дзялімае

15 дзес. : 2 = 7 дзес. ( аст. 1 дзесятак);

4) 16 адзінак – чацвёртае няпоўнае дзялімае

16 адз. : 2 = 8 адз. (астатку няма);

5) Пішу дзель: 4 тыс. + 6 с. +7 дзес.+8 адз.= 4 678

13. Понятия «индивидуализация» и «дифференциация» обучения

Индивидуализация обучения предполагает собой дифференциацию учебного материала, разработку систем заданий различного уровня трудности и объема, разработку системы мероприятий по организации процесса обучения в конкретных учебных группах; учитывающей индивидуальные особенности каждого учащегося, а следовательно, понятия «внутренняя дифференциация» и «индивидуализация» по существу тождественны. Использование дифференциации в процессе обучения создает возможности для развития творческой целенаправленной личности, осознающей конечную цель и задачи обучения; для повышения активности и усиления мотивации учения; формирует прогрессивные педагогические мышления.

Одной из важнейших основ индивидуализации и дифференциации в обучении я

Система работы по дифференциации и индивидуализации обучения в классе направлена на компенсацию недостатков дошкольного образования, семейного воспитания, восполнения пробелов предшествующего образования детей, устранении нарушения работоспособности и произвольной регуляции деятельности, сохранении и укреплении физического и нервно-психического здоровья обучающего.

Цель своей педагогической деятельности определяю как: создание условий для личностного роста детей, оказание помощи в раскрытии интеллектуального, творческого, нравственного потенциала, способствовать развитию и становлению навыков межличностного взаимодействия со сверстниками и взрослыми через создание «зоны ближайшего развития».

Задачи:

1. совершенствовать память, внимание, развивать восприятие, творческие способности, воображение, речь;

2. оказание помощи в осознании своего реального «Я», повышении самооценки, отреагировании внутренних конфликтов, страхов, агрессивных тенденций;

3. развивать навыки межличностного взаимодействия со сверстниками и взрослыми.

4. способствовать повышению уровня самоконтроля в отношении своего эмоционального состояния в ходе общения;

5. способствовать развитию навыков саморасслабления, снятия психического напряжения;

6. оказание помощи в раскрытии интеллектуального, творческого и нравственного потенциала.