- •Тэма: Сістэма стыляў: Навуковы стыль. Афіцыйна-справавы стыль. Канфесіянальны стыль і. Тэарэтычная частка
- •1. Функцыянальныя стылі як грамадска абумоўленая,
- •2. Навуковы стыль, яго функцыянальна-камунікатыў-
- •3. Сістэма моўных сродкаў навуковага стылю
- •3) ‘У вылічальнай тэхніцы выкананне лічбавай вылічальнай машы-
- •55 См). Многія вузкаспецыяльныя тэрміны не фіксуюцца ў агульна-
- •4. Марфалагічныя асаблівасці навуковага стылю
- •5. Асаблівасці сінтаксісу навуковага стылю
- •Іі. Развіццёвая частка
- •Ііі. Практычная частка
- •IV. Творчая частка
5. Асаблівасці сінтаксісу навуковага стылю
Ужыванне ў навуковым тэксце многіх сінтаксічных канструк-
цый мае сваю спецыфіку. З трох тыпаў сказаў па мэце выказван-
ня – апавядальных, пытальных, пабуджальных – перавагу атрымлі-
ваюць апавядальныя сказы. Пераважнае ўжыванне апавядальных
сказаў у навуковым выкладзе (як і ўвогуле ў мове) тлумачыцца
асноўнай іх задачай – паведаміць аб чым-небудзь, інфармаваць чы-
тача ў сцвярджальнай або адмоўнай форме.
Па эмацыянальна-экспрэсіўнай афарбоўцы апавядальныя ска-
зы часам бываюць клічныя, у такім выпадку яны пераважна ўжы-
ваюцца ў значэнні ‘звярніце ўвагу!’. У адносінах да тэксту клічныя
сказы могуць быць аўтаномнымі або афармляцца ў выглядзе ўстаў-
ных канструкцый. Напрыклад: А пахі лесу кветак, ягад і садаві-
ны мы адчуваем таксама дзякуючы дыфузіі! (Л. Ісачанкава)
(= звярніце ўвагу на тэрмін дыфузія!).
Пытальныя сказы маюць сваю спецыфіку ўжывання: часта яны
ўжываюцца ў канструкцыі «пытанне – адказ». Напрыклад: Што
чакае сусветную эканоміку: рэцэсія ці ажыўленне? Згодна са
звесткамі АЭСР, найгоршае ў глабальным эканамічным спадзе
мы ўжо мінулі; Ці трэба замяніць нацыянальны манетарызм на
глабальны? У палітыцы неабавязкова. Карэляцыя паміж глабаль-
ным ростам грашовай масы і паказнікам ВНП у будучыні не аз-
начае кірунку прычыннасці (Б.Дж.); Паўстае пытанне: якім чы-
нам ажыццяўляць кантроль за станам барцоў? А.І. Заўялаў рас-
працаваў электракардыяграфічны метад, з дапамогай якога
можна вырашыць гэтую складаную задачу (В.І.). Часам
пытaльныя сказы ідуць адзін за адным. Такая форма падачы надае
матэрыялу падручнікаў папулярны характар, як бы «ажыўляе» яго і
разам з тым прымушае чытача задумацца над прачытаным. На-
прыклад: Растлумачце, што такое «зваротная сувязь у замеж-
ным гандлі». Ці значыць гэта, што павелічэнне экспарту заўсё-
ды станоўча ўплывае на плацежны баланс краіны? (Б.Дж.)
Пабуджальныя сказы служаць не загадам ці просьбай, а запра-
шэннем да сумесных дзеянняў (або разважанняў). Напрыклад: Зра-
біце табліцу, у якой параўноўваюцца паказнікі долі ВГП у пра-
89
цэнтах, што ідуць на стварэнне прыросту асноўнага капіталу
чатырох розных краінаў; Абмяркуйце, наколькі прыдатная тая
ці іншая рэч, каб выконваць функцыі грошай: а) золата, б) ікра,
в) дыяменты, г) медзь, д) буйная рагатая жывёла (Б.Дж.).
Для навуковага выкладу характэрны сказы, ускладненыя ад-
народнымі і адасобленымі членамі сказа. Аднародныя члены ска-
за служаць у навуковых тэкстах для класіфікацыі або сістэматыза-
цыі з’яў, прыкмет, прадметаў і інш. (у мастацкіх тэкстах аднарод-
ныя члены сказа служаць яшчэ для ўзмацнення экспрэсіўнасці і
эмацыянaльнасці, стварэння рытмічнай прозы і інш.). Ім уласціва
інтанацыя пералічэння або супастаўлення, і звязваюцца аднарод-
ныя члены часцей за ўсё бяззлучнікавай сувяззю або пры дапамо-
зе злучнікаў і, не толькі – але і, а, а таксама. Напрыклад: Сама-
лётны спорт, спаборніцтвы на самалётах – адзін з тэхнічных
відаў спорту. Уключае спаборніцтвы на самалётах розных ка-
тэгорый з поршневымі, турбавінтавымі і рэактыўнымі рухаві-
камі на ўстанаўленне рэкордаў скорасці, вышыні, далёкасці,
працягласці, хуткаўздымнасці і грузападымальнасці; спабор-
ніцтвы на 1-месных спартыўных і 2-месных вучэбных самалё-
тах з поршневымі і рэактыўнымі рухавікамі на выкананне фігур
вышэйшага пілатажу (у т.л. паветраная акрабатыка) у палё-
тах прамым, абернутым, па крузе; у самалётаваджэнні па
маршруце, удзень і ўначы (БелЭн).
Ужыванне пабочных і ўстаўных канструкцый у навуковым
тэксце мае свае асаблівасці: пабочныя канструкцыі звычайна па-
казваюць на сувязь і парадак думак, спосаб іх афармлення, крыніцу
паведамлення, упэўненасць. Напрыклад: Адначасовае змяненне
многіх фактараў складана ўплывае на валютны курс. Напрык-
лад, распрацоўка нафты ў Паўночным моры, па-першае, змен-
шыла патрэбы ў імпарце, і крывая прапановы зрушылася ўле-
ва; па-другое, імпарт ператварыўся ў экспарт, і крывая попы-
ту зрушылася ўправа; Такім чынам, манетарысцкая тэорыя
дзеля раўнавагі плацяжоў рэкамендуе рэжым плавальных ва-
лютных курсаў разам з жорсткім кантролем за грашовай пра-
пановай (Б.Дж.); Сярод самых знакамітых беларускіх атлетаў
пачатку XX стагоддзя быў, безумоўна, Якуба (Якаў) Чэхаў,
ураджэнец горада Гродна (В.І.).
Устаўныя канструкцыі могуць быць заўвагамі, удакладненнямі,
тлумачэннямі, папраўкамі, дадатковымі звесткамі. Напрыклад:
Інтуітыўнае ўяўленне аб парадку аб’ектаў звычайна звязваюць
з іх узаемным размяшчэннем у прасторы (бліжэй-далей, вы-
90
шэй-ніжэй, злева-справа), у часе (раней-пазней), з параўнан-
нем іх размераў, вагі (больш-менш, лягчэй-цяжэй) і г.д. (І. Ко-
жух). Пабочныя канструкцыі ў сказах звычайна выдзяляюцца кос-
камі, а ўстаўныя – дужкамі.
Для большай доказнасці сваіх разважанняў аўтар часта звяр-
таецца да параўнальна-раўналежных зваротаў. Параўнальна-
раўналежныя звароты, як пазначаецца ў «Граматыцы беларускай
мовы», служаць для вызначэння адпаведнасці, тоеснасці паміж прад-
метамі, з’явамі на аснове іх прымет або абставін, пры якіх адбыва-
ецца дзеянне; яны не маюць метафарычнасці. Параўнальна-раўна-
лежныя звароты выдзяляюцца (або аддзяляюцца) коскамі і пачы-
наюцца злучнікамі як і, як. Напрыклад: Як папяровыя грошы, так
і сучасная банкаўская практыка былі створаны ювелірамі.
Ювеліры бралі на захоўванне залатыя манеты і каштоўныя
рэчы, а наўзамен выдавалі распіску, якая, па сутнасці, была
простым вэксалем (Б.Дж.).
Ад параўнальна-раўналежных зваротаў трэба адрозніваць зва-
роты са злучнікам як, які мае значэнне ‘ў якасці’: На Беларусі ба-
рацьба як народны від спорту вядома здаўна.
З чатырох тыпаў складаных сказаў – складаназлучаных,
складаназaлежных, бяззлучнікавых, сказаў з рознымі відамі сувязі
(камбінаваных) – у навуковых тэкстах часцей выкарыстоўваюцца
складаназалежныя. «У іх падпарадкавальная сувязь, злучнікі ці злу-
чальныя словы дазваляюць больш дакладна выразіць адносіны
паміж часткамі складанага сказа, выявіць і ўдакладніць гэтыя ад-
носіны – адносіны часу, умовы, прычыны, месца і г.д.» [8, с. 158].
Напрыклад: Калі імпарт большы за экспарт, мы кажам, што
эканоміка мае гандлёвы дэфіцыт, і калі ўсе іншыя паказнікі
нязменныя, то гэта зніжае ўзровень нацыянальнага даходу. На-
адварот, калі экспарт большы за імпарт, то мы кажам пра
актыўнае, або станоўчае, сальда гандлёвага балансу, і калі ўсе
іншыя паказнікі нязменныя, гэта павышае ўзровень нацыяналь-
нага даходу; Продаж і купля тавараў і паслугаў за мяжой улу-
чае два кампаненты ў нашу эканамічную мадэль. Імпарт – гэта
адліў грошай, бо грошы, патрачаныя на тавар, ідуць за мяжу,
і, наадварот, экспарт – гэта прыліў грошай, бо людзі іншых
краінаў ствараюць даход для мясцовых хаўсхолдаў і фірмаў
(Б.Дж.); Барцы высокага класа дамагаюцца перамог з дапамо-
гай розных спосабаў тактычнай падрыхтоўкі, найбольш рас-
паўсюджаным з якіх з’яўляецца пагроза. Характэрная асаблі-
васць гэтага спосабу – актыўнае дзеянне барца з мэтай пры-
91
мусіць праціўніка звярнуцца да абароны. Чым больш эфектыў-
ны гэты прыём, тым лепшыя ўмовы ствараюцца для іншага
прыёму. У якасці пагрозы можа выкарыстоўвацца падманны
захоп, каб атакаваны вызваляўся ад яго. Калі барэц шчыльна
ўтрымлівае захоп, атакуючы пагражае выканаць абманны
контрпрыём (В.І.).
Неабходнасць даваць тлумачэнні паняццям абумоўлівае час-
тае выкарыстанне складаназалежных сказаў з даданымі азначаль-
нымі часткамі (часам ускладненымі адасобленымі азначэннямі ці
акалічнасцямі). Напрыклад: Жыллёвы кодэкс – комплексны закон,
які ўтрымлівае нормы правоў, што рэгулююць жыллёвыя гра-
мадскія адносіны, і тыя, што спадарожнічаюць ім; Рэчавы
доказ – у грамадзянскім і крымінальным працэсе прадметы,
атрыманыя і замацаваныя ва ўстаноўленым законам парадку,
якія сваімі ўласцівасцямі, знешнім выглядам, месцам знахо-
джання і г.д. могуць служыць сродкам устанаўлення абставін,
што маюць значэнне для правільнага вырашэння справы (С.К.);
Падварот можа ажыццяўляцца чатырма спосабамі: паварот
на ступні нагі, якая стаіць уперадзе, падстаўляючы яе да нагі,
якая стаіць ззаду; паварот скрыжаваннем ног; паварот на
назе, якая ўперадзе, пераносячы перад ёй нагу, якая стаіць зза-
ду; паварот на назе, якая ззаду, падстаўляючы да яе нагу, якая
ўперадзе (В.І.).
Навуковаму выкладу (як і любому іншаму выкладу) уласціва
размежаванне асноўнага і дадатковага, другаснага. Таму вельмі
зручным спосабам для выражэння думак з’яўляецца шырокае вы-
карыстанне складаназалежных сказаў, у якіх у галоўнай частцы
змяшчаецца асноўны змест выказвання, а ў залежнай частцы –
дадатковы. Аднак у навуковых тэкстах даволі часта выкарыстоў-
ваюцца складаназалежныя сказы, галоўная частка якіх тыпу вар-
та падкрэсліць, што...; будзем лічыць, што...; гэта азначае,
што... і інш. амаль пазбаўлена зместу. Асноўная інфармацыя змя-
шчаецца ў даданай частцы. Напрыклад: Даследаванні паказалі,
што спалучэнне работы з пераадольваючым і паддаючымся
рэжымамі значна больш эфектыўнае, чым практыкаванні, якія
выконваюцца ў адным рэжыме (В.І.).
У складаназалежных сказах паміж двума падпарадкавaльнымі
злучнікамі, якія стаяць паміж галоўнай і даданай часткамі, коска
ставіцца, калі пропуск даданай часткі не парушае агульны сэнс скла-
даназалежнага сказа. Параўн.: У мінулым стагоддзі адзін філо-
саф адважыўся сцвярджаць, што магчымасці чалавечага
92
пазнання абмежаваны. Ён гаварыў, штo, хоць людзі і выме-
ралі адлегласць да некаторых свяціл, хімічны састаў зорак яны
ніколі не змогуць вызначыць (А. Гусак).
Выклад дакладных навук у навукова-вучэбным падстылі час-
та будуецца па схеме: аксіёма > доказ> вывады. Для лагічнай
сувязі выказвання выкарыстоўваюцца спецыфічныя словы і канст-
рукцыі тыпу дапусцім, што; няцяжка заўважыць, што; пярой-
дзем да; з раскладу відаць; акрамя гэтага вынікае; атрыма-
ныя вынікі дазваляюць; такім чынам і інш., якія па-за межамі
навуковага стылю звычайна не выкарыстоўваюцца.
Аб’ектыўнасць навуковага выкладу, адсутнасць персаніфіка-
цыі (не важна хто гаворыць, важна што сказана) (асабліва пры
разнастайных формах-напамінах вядомых фактаў, пры гістарыч-
ных экскурсах) абумоўлівае выкарыстанне пасіўных канструкцый
тыпу было паказана, было вырашана, за аснову прымаецца і
інш. Напрыклад: Пры тлумачэнні сучаснай фізічнай карціны све-
ту за аснову прымаецца тэорыя адноснасці і квантавая тэо-
рыя, створаныя ў ХХ ст. (М. Шахмаеў); Пад стомленасцю ра-
зумеюць часовае зніжэнне працаздольнасці ў выніку парушэн-
ня рэгулятарных працэсаў (В.І.).
У тэрміналогіі спорту часта выкарыстоўваюцца няпоўныя сіту-
ацыйныя двухсастаўныя сказы – каманды: Антэна!, Без свістка!,
Не ў чаргу!, Ногі!, Падача збылася!, Столь!, Чатыры ўдары!,
Бягом марш!, Кругом!, На старт!, Стаць у строй! і інш.
Праверачны тэст
1. Для навуковага выкладу характэрны:
1) назоўнікі з абстрактным значэннем;
2) прыметнікі з інфармацыйнай ці класіфікацыйнай функцыяй;
3) дзеясловы цяперашняга часу з якасным значэннем для па-
казу ўласцівасцей і прыкмет прадметаў і з’яў;
4) займеннікі я, ты;
5) пабочныя канструкцыі са значэннем няўпэўненасці, сумнення.
2. Устанавіце адпаведнасць
А. Тэрміны. 1. Устойлівыя, узнаўляльныя, не менш
Б. Наменклатура. як двухкампанентныя моўныя адзінкі,
В. Прафесіяналізмы. якія спалучаюцца са словамі свабод-
нага ўжывання і маюць цэласнае зна-
чэнне, не роўнае суме значэнняў іх
93
кампанентаў (калі іх разглядаць на ўзроўні
слоў).
2. Словы або словазлучэнні, якія ўваходзяць у
тэрміналагічную сістэму пэўнай галіны навукі,
культуры, вытворчасці, абазначаюць спецы-
яльныя паняцці і маюць дакладнае лагічнае
азначэнне.
3. Сукупнасць уласных назваў канкрэтных
аб’ектаў __________навакольнай рэчаіснасці, якія выву-
чаюцца рознымі навукамі, ужываюцца ў
тэхніцы, вытворчасці.
4. Словы і выразы, уласцівыя мове прадстаў-
нікоў якой-небудзь прафесіі або сферы дзей-
насці.
3. Навуковы выклад вызначаецца:
1) аб’ектыўнасцю;
2) суб’ектыўнасцю;
3) лагічнай паслядоўнасцю разважанняў;
4) доказным выкладам інфармацыі;
5) інфармацыйнай насычанасцю.__
4. Асаблівасці стылю навукова-папулярнага выкладу. Выкарыстанне элементаў навуковага стылю ў іншых функцыянальных стылях.
5. Афіцыйна-справавы стыль як функцыянальная разнавіднасць літаратурнай мовы, якая абслугоўвае афіцыйна-справавыя адносіны паміж людзьмі, установамі, краінамі, паміж грамадзянамі і дзяржавай. Асноўная функцыя афіцыйна-справавога стылю. Разнавіднасці афіцыйнага стылю і яго жанры.
6. Асаблівасці афіцыйна-справавога выкладу:11! стандартнае размяшчэнне матэрыялу ў пэўнай лагічнай паслядоўнасці, 1! дакладнасць фармулёвак, склад абавязковых элементаў афармлення дакумента, ужыванне ўласцівых гэтаму стылю клішэ, апавядальны характар, сцісласць, кампактнасць, эканомнае выкарыстанне моўных сродкаў(тэрмины), слабая індывідуальнасць стылю.
Афіцыйна-справавы стыль.Асаблівасці мовы дакументаў.
Афіцыйна-дзелавы стыль абслугоўвае сферу афіцыйных і дзелавых адносін людзей, устаноў. Афіцыйна-дзелавы стыль — гэта стыль дзяржаўных дакументаў, указаў, загадаў, законаў, пратаколаў, справаздач, аб'яў і г. д. Асноўная форма бытавання гэтага стылю — пісьмовая.Асаблівасці афіцыйна-дзелавога стылю: дакладнасць, паслядоўнасць выкладу, адназначнасць, недвухсэнсоўнасць фармулёвак, устойлівасць формы дзелавых папер.Для афіцыйна-дзелавога стылю характэрны своеасаблівыя ўстойлівыя адзінкі, так званыя «канцылярскія звароты»(клишэ): вызначаецца заканадаўствам, зялёны масіў, мець права, давесці да ведама, дагаворныя бакі і інш. У дзелавым стылі такія выразы дарэчныя, яны падкрэсліваюць афіцыйны характар дзелавых папер. Ужыванне канцылярскіх зваротаў у гутарковым, публіцыстычным, мастацкім стылях апраўдана пэўнымі стылістычнымі мэтамі.
Афіцыйна-справавы стыль функцыянуе ў афіцыйных зносі-
нах, дыпламатычнай сферы. Яго задача – рэгуляваць, рэгламента-
ваць афіцыйныя зносіны. Яму ўласцівы стандартызацыя, адсутнасць
эмацыянальнасці. З моўных сродкаў пераважаюць канцылярскія
моўныя штампы, спецыяльная лексіка.
Фрилансеры и договора: как правильно составить документ?
Договор на создание или продвижение сайта: составляем, подписываем, продвигаем.
Несмотря на то, что многие фрилансеры до сих пор работают по принципу «Ты мне, я тебе, а третий лишний», где под третьим может подразумеваться государство, основная часть рынка поворачивается лицом к цивилизованному ведению дел и регистрирует ЧУП или ИП по оказанию соответствующих услуг и заключает договора по всем правилам.
Давайте посмотрим, как правильно составить договор для заказчика по продвижению, разработке сайта, логотипа или оказанию других интернет-услуг.
Шапка договора:
II. Определение участников договора:
III. Обсуждение предмета договора:
IV. Определение этапов и сроков работ.
V. Определение материальных обязательств сторон.
VI. Определение юридической ответственности сторон.
7. Расторжение договора.
8. Заключительная часть.
Реквизиты и подписи сторон
Деловой стиль
Как писать заявление?
Этот вид документов состоит из следующих реквизитов:
Наименование адресата.
Наименование адресанта (заявителя).
Наименование документа.
Формулировка просьбы (жалобы, предложения) с краткой, но исчерпывающей аргументацией (если нужно).
Дата.
Подпись.
Схема расположения реквизитов заявления:
На листике
Пример
Начальнику отдела кадров
Т. М. Николаевой
от
Костяевой Татьяны
Владимировны
Заявление
27.09.2007
Прошу принять меня на должность начальника бюро корреспонденции. В 1979 году я окончила Московский государственный историко-архивный институт. До октября 1991 г. работала в Научно-исследовательском институте документоведения и архивного дела (НИИДАД) инспектором по учету и регистрации корреспонденции.
Приложение: 1) личный листок по учету кадров; 2) трудовая книжка; 3) копия диплома; 4) две фотографии.
(Подпись)
вопросы из «Справочного бюро»
Слово заявление пишется с прописной или со строчной буквы?
Ставится ли точка после слова заявление?
Как правильно: заявление Иванова или заявление от Иванова?
Слово заявление – это заголовок документа. По общим правилам:
Весь заголовок может быть написан прописными буквами (обыкновенно, если текст заявления набран на компьютере или написан на заготовленном бланке: ПРИКАЗ; ЗАЯВЛЕНИЕ) – после заголовка в этом случае точка не ставится.
Только первая буква заголовка прописная (обыкновенно в рукописных заявлениях: Приказ; Заявление) – точка в этом случае также не нужна.
Допускается, но считается устаревающим такой способ оформления (с точкой в конце, слово «заявление» со строчной буквы).
При таком оформлении «шапка» заявления представляет собой синтаксическое единство – предложение: такому-то (от) такого-то заявление (и точка в конце предложения, соответственно, нужна).
Предлог «от» в шапке заявления можно пропустить.
Итак, допустимы варианты:
тому-то от такого-то... Заявление
тому-то от такого-то... ЗАЯВЛЕНИЕ
тому-то от такого-то... заявление.
тому-то такого-то... Заявление
тому-то такого-то... ЗАЯВЛЕНИЕ
тому-то такого-то... заявление.
Как оформить заявление о переводе на другой факультет?
В правом верхнем углу пишется адресат: Ректору (1-я строчка) такого-то вуза (2-я строчка), например:
(1) Ректору ФГУ;
(2) доктору технических наук И. П. Слесареву;
(3) предлог от (его допускается опускать, тогда сразу после 2-й следует 4-я строчка);
(4) студентки такого-то факультета;
(5) Ваши Ф. И. О. (в род. пад.).
Далее посередине строки (со строчной или прописной буквы) слово заявление: если со строчной, то после «заявления» ставится точка, если с прописной, то точка не ставится. Далее с красной строки текст заявления. После текста в правой части подпись, дата (дата может ставиться и в левой части).
Где указывается дата?
Реквизит «дата» указывается в верхней заголовочной части листа ниже реквизита «название вида документа» и печатается от границы левого поля. Дату также можно указать после текста заявления, также от границы левого поля, например:
Да асабістых дакументаў адносяцца заява, аўтабіяграфія,
даручэнне, распіска і інш. Дакументы менавіта гэтай групы час-
цей за ўсё сустракаюцца ў нашым жыцці.
Так, заяву пішуць, калі афіцыйна звяртаюцца да службовай
асобы, ва ўстанову, грамадскую арганізацыю і інш. У гэтым даку-
менце звычайна просяць прыняць на вучобу, на працу (перавесці,
звольніць і пад.), просяць вырашыць якое-небудзь пытанне і г.д.
Пісаць трэба, як і ва ўсіх паперах, дакладна і проста. Калі да заявы
прыкладаюцца дакументы (даведкі, пасведчанні, рэкамендацыі,
акты і інш.), іх пералічваюць у канцы асноўнага тэксту. На заяве
ўнізе павінны быць дата (злева) і асабісты подпіс (справа).
Дэкану факультэта фізічнай культуры
дацэнту Навойчыку А.І.
студэнта І курса 3 групы
Бандарца Андрэя Аляксандравіча
123
заява.
Прашу дазволіць датэрмінова здаць летнюю экзаменацый-
ную сесію ў сувязі з удзелам у чэмпіянаце Еўропы па спартыў-
най гімнастыцы.
20 мая 2008 г. Подпіс
Апошнім часам слова заява часта пішуць з вялікай літары. У
такім выпадку пасля яго не трэба ставіць кропку.
Вусловиях официального общения сформировались особые требования к речи, которые и привели к появлению официально-делового стиля. Самые строгие требования в рамках этого стиля действуют при оформлении официальных документов. Мы с вами уже выяснили, что текст документа должен быть точным и не допускать двусмысленностей, а также узнали об употреблении терминов в таком тексте. Сегодня мы продолжим разговор об особенностях стиля официальных документов.
Клише
Особым пластом в лексике делового языка являются клише - устойчивые сочетания слов, которые воспроизводятся в речи как готовые формулы.
Например: зачислить в штат, принять на работу, возместить ущерб, довожу до вашего сведения, настоящим сообщаю, в целях ликвидации и т. д.
Они стали нейтрально-нормативным явлением в деловой речи, потому что большинство ситуаций, нуждающихся в документировании, относятся к повторяющимся, однотипным ситуациям, а устойчивые словесные формулы обеспечивают возможность унификации текстов документов. Клише позволяют экономить речевые усилия, способствуют быстроте передачи информации и обеспечивают точность речи и однозначность понимания.
Однако необходимо помнить, что вне сферы документа, за которым традиционно закрепились определенные языковые формулы, клише будут являться речевым недостатком. Они придают канцелярский оттенок сказанному, и злоупотребление ими делает речь сухой, неинтересной.
Так, в заявлении о приеме на работу клише совершенно необходимы, но в отзыве на студенческую работу создают неприятное ощущение шаблонности мышления и бедности языка:
Мною рассматривалась работа Т.В. Ивановой по теме "Употребление устаревших слов в текстах разных стилей" на предмет нахождения ошибок в оформлении.
Клише в тексте документа - это частое проявление тенденции, характеризующей официально-деловой стиль в целом - тенденции к речевому автоматизму. Человек, составляющий официальный документ, не стремится быть оригинальным в речи, его главная задача точно и лаконично передать информацию, сделать ее максимально доступной для своего адресата. Именно поэтому он использует стандартные, закрепленные традицией схемы построения текста, модели предложений, сочетания слов. И именно стремлением к точности обусловлено еще одно явление официально-делового стиля - отказ от поиска синонимов.
7. Моўныя асаблівасці афіцыйна-справавога стылю. Наяўнасць спецыфічнай лексікі і фразеалогіі, характэрнай для афіцыйна-справавога стылю. Тэрміналогія, наменклатурныя найменні, абрэвіятуры, складанаскарочаныя словы. Паняцце канцылярызма. Шырокае выкарыстанне канструкцый з аддзеяслоўнымі назоўнікамі, сказаў з адыменнымі прыназоўнікамі, складаных сказаў. Выкарыстанне элементаў афіцыйна-справавога стылю ў іншых функцыянальных стылях.
8. Асаблівасці канфесіянальнага стылю. Наяўнасць спецыфічнай лексікі і фразеалогіі, характэрнай для канфесіянальнага стылю. Рэлігійныя паняцці. Спалучэнне элементаў іншых стыляў у канфесіянальным стылі.
Слоўнічак: навуковы стыль; афіцыйна-справавы стыль; штампы; канцылярызмы; тэрміналогія; тэрмін, паняцце, дэфініцыя; канфесіянальны стыль; маўленчы стандарт; “фразовыя речения” .
